João 13
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì sàà vigilia vicò pascua, te ináhá Jesús sà‑ìtúú stná quìvì icúmí‑yâ quee‑ya ñuhìví yohó nùhù‑yà ndé iá Yuamánì‑yá. Te cunaha‑nsiá, cuú cuáhà ini‑yà sàhà nèhivì xí‑yá ndoó ñuhìví yohó, ñàyùcàndùá nì (quida‑ya iñàha ñà‑cundaà ini‑ndà) yáha ga cuú cuáhà ini‑yà sàhà‑ndà.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 (Vàchi divi ñuú vigilia mà) iá‑yà cudínî‑yà xì (nèhivì xí‑yá). Doco iin nècuàchìmà nani Judas Iscariote, divi dèhe Simón, sànìhnú ini‑nè cahin‑nèyà (nùù tè‑xídandacú), vàchi ducán nì dànácání ini ñà‑malu‑nè quida‑ne.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Te mii‑yá, ináhá stná‑yà sànì chitnùní ini Yuamánì‑yá ñà‑dandacú‑yá nùù nsidanicuú iñàha, te ináhá stná‑yà ñà‑nùù Yuamánì‑yá nì quixi‑ya, te después nùhù‑yà.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ñàyùcàndùá, nì nacoo‑ya ñà‑xìxí‑yá, te nì ndacuiin‑yà, nì tavà‑yá dùhnù quihín‑yà, te nì chicuhni nihni‑ya iin sìcoto caní tìxi‑ya.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Daaní, nì tnii‑ya iin tina, te nì dàchìtù‑yáñà tècuìí, dandu nì quesaha‑yá nacáté‑yá sàhà nècuàchì dacuahá‑yá, te después nì nsida ìchí‑yàñà xì sìcoto cani‑ma.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Te na ní sàà‑yà ndé iá Simón Pedro, dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Te nì cachi‑yà xì‑né:
7 Jesus respondeu:
8 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Te nì cachi tu‑ne xì‑yá:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
10 Aí Jesus disse:
11 Ducán nì cachi‑yà, vàchi ináhá‑yâ ana cuàhàn dicò xì‑yá, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà: “Màdì nsidaa‑nsiá iá ndoo‑nsia”.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Daaní, nì nsihi nì nacate‑ya sàhà‑né, dandu nì nàcùndixi‑ya dùhnù quihín‑yà, te nì sàcòo‑ya. Te nì cachi‑yà xì‑né:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Pues Maestro cachí‑nsià xìˊ, te Stoho‑nsì Señor cachí stná‑nsià xìˊ. Te vàtùni iámà, vàchi divi nduí.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Doco cunaha‑nsiá, mate maestru xi‑nsia nduí, te stoho‑nsià nduí, doco nì nacati sàhà‑nsiá. Ñàyùcàndùá, stná mii‑nsiá ndiá ìcà‑nsiá nacate stnahá stná‑nsià sàhà‑nsiá.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Vàchi nacua nì quide xì mii‑nsiá, divi ducán xiñuhu quida stná‑nsià.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: màsà cútúxí ini iin peón ñà‑chicá ndiaá‑te nùù lamú xi‑tè. Stná iin tè‑nìhì‑xì iin razón, màsà cútúxí inì‑te ñà‑chicá ndiaá‑te nùù ana nì techuun‑xi‑té xì razón mà.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ñàyùcàndùá, nú sànì cundaà vàha inì‑nsia ñà‑ndáà nduá sànì cachì xì‑nsiá, te quidá ndisa‑nsia cumplir, dandu ndiaha gá cundoo‑nsia.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Doco có‑câhìn sàhà nsidaa‑nsiá. Yùhù ináhî índù nèhivì sànì nacàxin. Te nacua nì cachitnùhu nùù tutu ìì, ducán ndisa sànì cuu xí, vàchi dohó cacháˋ: “Iin tiàa cutnáhâ xí na xixí, divi nduú ana sànì nanduu ana xiní ùhì xìˊ”.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Yùhù, tàñáha ga yàhi tnùndoho icúmí cuu xí, doco sànì cachitnùhi xì‑nsiá sàhà‑ñá, dandu na sáà cuu ducán, icúmí‑nsiâ cunindisá‑nsiá ñà‑divi yùhù nduú mii‑yá.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Ñà‑ndácuisì nduá yohó cachíˋ xì‑nsiá: nú xiníndísâ nèhivì iin ana nì techuín, dandu queámà na ian sànì xinindisá stná‑nè yùhù. Te nú ducán xiníndísâ‑né yùhù, dandu cuní cachàmà xiníndísâ stná‑nè mii‑yá nì techuun‑xí vàxi
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 ―nì cachi‑yà.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ñàyùcàndùá nì quesaha nsidaa nècuàchìmà indéhe stnahá‑né nùù‑né, nacání ini‑nè ana divi cáhàn‑yà sàhà‑xí cahan‑né.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Te yatni uun diìn‑yá iá iin nècuàchì mànì guá nùù‑yá.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ñàyùcàndùá, nì quida Pedro iin seña nùù nècuàchìmà ñà‑nì ndácàtnùhù‑né nùù‑yá ana divi cáhàn‑yà sàhà‑xí.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Dandu nècuàchìmà, chicá nì cuyatni‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te na ní tnii nècuàchìmà pan mà, dandu nì quìhvi ñà‑malu Satanás ini anima‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Doco nèhivì dava ga cutnáhâ xí‑yâ yucán, cónì cúndáà ini‑nè índù chuun nì cachi‑yà palabra mà xì nècuàchìmà.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Dava‑ne, nì tuxi ini‑nè nì cachi‑yà ducán sàhà ñà‑ndùú nècuàchìmà ana ndiaá xì dìhùn xí nsidaa‑né, te ádi iá iñàha cùhùn‑nè cuiin‑ne ñà‑nducahnú vicò, te ò cùhùn‑nè dasàn‑né dìhùn nùù nècuàchì ndahví cahan‑né, (doco còó).
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Daaní, na ní nsihi nì tnii Judas mà pan mà, dandu vichi vichi nì quee‑ne cuàhàn‑nè; te ñuú nduá.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Na sácuàhàn Judas, dandu nì cachi Jesús:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ñàyùcàndùá, nú sàhà yùhù chicá coo tnùñuhu xí‑yá, dandu stná yùhù nìhì gá stnáì más tnùñuhu quida‑ya; te yàchì icúmí‑yâ quida‑ya ducán.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Hijos, làcà iyuhu‑ní coo guè xì‑nsiá yohó. Vàchi nacua nì cachì xì nècuàchì raza‑ndà Judea daa, ñà‑jaàn nduá cachí stnáì xì mii‑nsiá vichi, icúmí‑nsiâ nanducu‑nsiá yùhù, doco lugar ndé cùhìn mà‑cúí sàà‑nsià.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Te vichi dandacuí iin ley saa chivàha‑nsia, divi ñà‑cuu stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, ñà‑jaàn nduá dandacuí; nacua cuú cuáhà inì sàhà mii‑nsiá, divi ducán xiñuhu cuu stnahá stná ini‑nsià sàhà‑nsiá.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Vàchi nú ni cuú stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, dandu sàhájàn vàtùni cundaà ini nsidaa nèhivì ñà‑divi nèhivì xí yùhù nduú‑nsiá.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Dandu nì cachi Simón Pedro xì‑yá:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.