João 13

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì sàà vigilia vicò pascua, te ináhá Jesús sà‑ìtúú stná quìvì icúmí‑yâ quee‑ya ñuhìví yohó nùhù‑yà ndé iá Yuamánì‑yá. Te cunaha‑nsiá, cuú cuáhà ini‑yà sàhà nèhivì xí‑yá ndoó ñuhìví yohó, ñàyùcàndùá nì (quida‑ya iñàha ñà‑cundaà ini‑ndà) yáha ga cuú cuáhà ini‑yà sàhà‑ndà.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 (Vàchi divi ñuú vigilia mà) iá‑yà cudínî‑yà xì (nèhivì xí‑yá). Doco iin nècuàchìmà nani Judas Iscariote, divi dèhe Simón, sànìhnú ini‑nè cahin‑nèyà (nùù tè‑xídandacú), vàchi ducán nì dànácání ini ñà‑malu‑nè quida‑ne.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Te mii‑yá, ináhá stná‑yà sànì chitnùní ini Yuamánì‑yá ñà‑dandacú‑yá nùù nsidanicuú iñàha, te ináhá stná‑yà ñà‑nùù Yuamánì‑yá nì quixi‑ya, te después nùhù‑yà.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Ñàyùcàndùá, nì nacoo‑ya ñà‑xìxí‑yá, te nì ndacuiin‑yà, nì tavà‑yá dùhnù quihín‑yà, te nì chicuhni nihni‑ya iin sìcoto caní tìxi‑ya.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Daaní, nì tnii‑ya iin tina, te nì dàchìtù‑yáñà tècuìí, dandu nì quesaha‑yá nacáté‑yá sàhà nècuàchì dacuahá‑yá, te después nì nsida ìchí‑yàñà xì sìcoto cani‑ma.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Te na ní sàà‑yà ndé iá Simón Pedro, dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Te nì cachi‑yà xì‑né:
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Te nì cachi tu‑ne xì‑yá:
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Ducán nì cachi‑yà, vàchi ináhá‑yâ ana cuàhàn dicò xì‑yá, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà: “Màdì nsidaa‑nsiá iá ndoo‑nsia”.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Daaní, nì nsihi nì nacate‑ya sàhà‑né, dandu nì nàcùndixi‑ya dùhnù quihín‑yà, te nì sàcòo‑ya. Te nì cachi‑yà xì‑né:
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Pues Maestro cachí‑nsià xìˊ, te Stoho‑nsì Señor cachí stná‑nsià xìˊ. Te vàtùni iámà, vàchi divi nduí.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Doco cunaha‑nsiá, mate maestru xi‑nsia nduí, te stoho‑nsià nduí, doco nì nacati sàhà‑nsiá. Ñàyùcàndùá, stná mii‑nsiá ndiá ìcà‑nsiá nacate stnahá stná‑nsià sàhà‑nsiá.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Vàchi nacua nì quide xì mii‑nsiá, divi ducán xiñuhu quida stná‑nsià.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: màsà cútúxí ini iin peón ñà‑chicá ndiaá‑te nùù lamú xi‑tè. Stná iin tè‑nìhì‑xì iin razón, màsà cútúxí inì‑te ñà‑chicá ndiaá‑te nùù ana nì techuun‑xi‑té xì razón mà.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ñàyùcàndùá, nú sànì cundaà vàha inì‑nsia ñà‑ndáà nduá sànì cachì xì‑nsiá, te quidá ndisa‑nsia cumplir, dandu ndiaha gá cundoo‑nsia.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ’Doco có‑câhìn sàhà nsidaa‑nsiá. Yùhù ináhî índù nèhivì sànì nacàxin. Te nacua nì cachitnùhu nùù tutu ìì, ducán ndisa sànì cuu xí, vàchi dohó cacháˋ: “Iin tiàa cutnáhâ xí na xixí, divi nduú ana sànì nanduu ana xiní ùhì xìˊ”.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Yùhù, tàñáha ga yàhi tnùndoho icúmí cuu xí, doco sànì cachitnùhi xì‑nsiá sàhà‑ñá, dandu na sáà cuu ducán, icúmí‑nsiâ cunindisá‑nsiá ñà‑divi yùhù nduú mii‑yá.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Ñà‑ndácuisì nduá yohó cachíˋ xì‑nsiá: nú xiníndísâ nèhivì iin ana nì techuín, dandu queámà na ian sànì xinindisá stná‑nè yùhù. Te nú ducán xiníndísâ‑né yùhù, dandu cuní cachàmà xiníndísâ stná‑nè mii‑yá nì techuun‑xí vàxi
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 ―nì cachi‑yà.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ñàyùcàndùá nì quesaha nsidaa nècuàchìmà indéhe stnahá‑né nùù‑né, nacání ini‑nè ana divi cáhàn‑yà sàhà‑xí cahan‑né.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Te yatni uun diìn‑yá iá iin nècuàchì mànì guá nùù‑yá.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Ñàyùcàndùá, nì quida Pedro iin seña nùù nècuàchìmà ñà‑nì ndácàtnùhù‑né nùù‑yá ana divi cáhàn‑yà sàhà‑xí.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Dandu nècuàchìmà, chicá nì cuyatni‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá:
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te na ní tnii nècuàchìmà pan mà, dandu nì quìhvi ñà‑malu Satanás ini anima‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Doco nèhivì dava ga cutnáhâ xí‑yâ yucán, cónì cúndáà ini‑nè índù chuun nì cachi‑yà palabra mà xì nècuàchìmà.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Dava‑ne, nì tuxi ini‑nè nì cachi‑yà ducán sàhà ñà‑ndùú nècuàchìmà ana ndiaá xì dìhùn xí nsidaa‑né, te ádi iá iñàha cùhùn‑nè cuiin‑ne ñà‑nducahnú vicò, te ò cùhùn‑nè dasàn‑né dìhùn nùù nècuàchì ndahví cahan‑né, (doco còó).
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Daaní, na ní nsihi nì tnii Judas mà pan mà, dandu vichi vichi nì quee‑ne cuàhàn‑nè; te ñuú nduá.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Na sácuàhàn Judas, dandu nì cachi Jesús:
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Ñàyùcàndùá, nú sàhà yùhù chicá coo tnùñuhu xí‑yá, dandu stná yùhù nìhì gá stnáì más tnùñuhu quida‑ya; te yàchì icúmí‑yâ quida‑ya ducán.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Hijos, làcà iyuhu‑ní coo guè xì‑nsiá yohó. Vàchi nacua nì cachì xì nècuàchì raza‑ndà Judea daa, ñà‑jaàn nduá cachí stnáì xì mii‑nsiá vichi, icúmí‑nsiâ nanducu‑nsiá yùhù, doco lugar ndé cùhìn mà‑cúí sàà‑nsià.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Te vichi dandacuí iin ley saa chivàha‑nsia, divi ñà‑cuu stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, ñà‑jaàn nduá dandacuí; nacua cuú cuáhà inì sàhà mii‑nsiá, divi ducán xiñuhu cuu stnahá stná ini‑nsià sàhà‑nsiá.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Vàchi nú ni cuú stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, dandu sàhájàn vàtùni cundaà ini nsidaa nèhivì ñà‑divi nèhivì xí yùhù nduú‑nsiá.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Dandu nì cachi Simón Pedro xì‑yá:
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.