João 13

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Daaní, nì sàà vigilia vicò pascua, te ináhá Jesús sà‑ìtúú stná quìvì icúmí‑yâ quee‑ya ñuhìví yohó nùhù‑yà ndé iá Yuamánì‑yá. Te cunaha‑nsiá, cuú cuáhà ini‑yà sàhà nèhivì xí‑yá ndoó ñuhìví yohó, ñàyùcàndùá nì (quida‑ya iñàha ñà‑cundaà ini‑ndà) yáha ga cuú cuáhà ini‑yà sàhà‑ndà.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 (Vàchi divi ñuú vigilia mà) iá‑yà cudínî‑yà xì (nèhivì xí‑yá). Doco iin nècuàchìmà nani Judas Iscariote, divi dèhe Simón, sànìhnú ini‑nè cahin‑nèyà (nùù tè‑xídandacú), vàchi ducán nì dànácání ini ñà‑malu‑nè quida‑ne.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Te mii‑yá, ináhá stná‑yà sànì chitnùní ini Yuamánì‑yá ñà‑dandacú‑yá nùù nsidanicuú iñàha, te ináhá stná‑yà ñà‑nùù Yuamánì‑yá nì quixi‑ya, te después nùhù‑yà.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Ñàyùcàndùá, nì nacoo‑ya ñà‑xìxí‑yá, te nì ndacuiin‑yà, nì tavà‑yá dùhnù quihín‑yà, te nì chicuhni nihni‑ya iin sìcoto caní tìxi‑ya.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Daaní, nì tnii‑ya iin tina, te nì dàchìtù‑yáñà tècuìí, dandu nì quesaha‑yá nacáté‑yá sàhà nècuàchì dacuahá‑yá, te después nì nsida ìchí‑yàñà xì sìcoto cani‑ma.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Te na ní sàà‑yà ndé iá Simón Pedro, dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Te nì cachi‑yà xì‑né:
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Te nì cachi tu‑ne xì‑yá:
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Ducán nì cachi‑yà, vàchi ináhá‑yâ ana cuàhàn dicò xì‑yá, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà: “Màdì nsidaa‑nsiá iá ndoo‑nsia”.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Daaní, nì nsihi nì nacate‑ya sàhà‑né, dandu nì nàcùndixi‑ya dùhnù quihín‑yà, te nì sàcòo‑ya. Te nì cachi‑yà xì‑né:
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Pues Maestro cachí‑nsià xìˊ, te Stoho‑nsì Señor cachí stná‑nsià xìˊ. Te vàtùni iámà, vàchi divi nduí.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Doco cunaha‑nsiá, mate maestru xi‑nsia nduí, te stoho‑nsià nduí, doco nì nacati sàhà‑nsiá. Ñàyùcàndùá, stná mii‑nsiá ndiá ìcà‑nsiá nacate stnahá stná‑nsià sàhà‑nsiá.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Vàchi nacua nì quide xì mii‑nsiá, divi ducán xiñuhu quida stná‑nsià.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: màsà cútúxí ini iin peón ñà‑chicá ndiaá‑te nùù lamú xi‑tè. Stná iin tè‑nìhì‑xì iin razón, màsà cútúxí inì‑te ñà‑chicá ndiaá‑te nùù ana nì techuun‑xi‑té xì razón mà.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ñàyùcàndùá, nú sànì cundaà vàha inì‑nsia ñà‑ndáà nduá sànì cachì xì‑nsiá, te quidá ndisa‑nsia cumplir, dandu ndiaha gá cundoo‑nsia.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 ’Doco có‑câhìn sàhà nsidaa‑nsiá. Yùhù ináhî índù nèhivì sànì nacàxin. Te nacua nì cachitnùhu nùù tutu ìì, ducán ndisa sànì cuu xí, vàchi dohó cacháˋ: “Iin tiàa cutnáhâ xí na xixí, divi nduú ana sànì nanduu ana xiní ùhì xìˊ”.
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Yùhù, tàñáha ga yàhi tnùndoho icúmí cuu xí, doco sànì cachitnùhi xì‑nsiá sàhà‑ñá, dandu na sáà cuu ducán, icúmí‑nsiâ cunindisá‑nsiá ñà‑divi yùhù nduú mii‑yá.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Ñà‑ndácuisì nduá yohó cachíˋ xì‑nsiá: nú xiníndísâ nèhivì iin ana nì techuín, dandu queámà na ian sànì xinindisá stná‑nè yùhù. Te nú ducán xiníndísâ‑né yùhù, dandu cuní cachàmà xiníndísâ stná‑nè mii‑yá nì techuun‑xí vàxi
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 ―nì cachi‑yà.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ñàyùcàndùá nì quesaha nsidaa nècuàchìmà indéhe stnahá‑né nùù‑né, nacání ini‑nè ana divi cáhàn‑yà sàhà‑xí cahan‑né.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Te yatni uun diìn‑yá iá iin nècuàchì mànì guá nùù‑yá.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Ñàyùcàndùá, nì quida Pedro iin seña nùù nècuàchìmà ñà‑nì ndácàtnùhù‑né nùù‑yá ana divi cáhàn‑yà sàhà‑xí.
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Dandu nècuàchìmà, chicá nì cuyatni‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá:
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Te na ní tnii nècuàchìmà pan mà, dandu nì quìhvi ñà‑malu Satanás ini anima‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Doco nèhivì dava ga cutnáhâ xí‑yâ yucán, cónì cúndáà ini‑nè índù chuun nì cachi‑yà palabra mà xì nècuàchìmà.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Dava‑ne, nì tuxi ini‑nè nì cachi‑yà ducán sàhà ñà‑ndùú nècuàchìmà ana ndiaá xì dìhùn xí nsidaa‑né, te ádi iá iñàha cùhùn‑nè cuiin‑ne ñà‑nducahnú vicò, te ò cùhùn‑nè dasàn‑né dìhùn nùù nècuàchì ndahví cahan‑né, (doco còó).
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Daaní, na ní nsihi nì tnii Judas mà pan mà, dandu vichi vichi nì quee‑ne cuàhàn‑nè; te ñuú nduá.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Na sácuàhàn Judas, dandu nì cachi Jesús:
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ñàyùcàndùá, nú sàhà yùhù chicá coo tnùñuhu xí‑yá, dandu stná yùhù nìhì gá stnáì más tnùñuhu quida‑ya; te yàchì icúmí‑yâ quida‑ya ducán.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Hijos, làcà iyuhu‑ní coo guè xì‑nsiá yohó. Vàchi nacua nì cachì xì nècuàchì raza‑ndà Judea daa, ñà‑jaàn nduá cachí stnáì xì mii‑nsiá vichi, icúmí‑nsiâ nanducu‑nsiá yùhù, doco lugar ndé cùhìn mà‑cúí sàà‑nsià.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Te vichi dandacuí iin ley saa chivàha‑nsia, divi ñà‑cuu stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, ñà‑jaàn nduá dandacuí; nacua cuú cuáhà inì sàhà mii‑nsiá, divi ducán xiñuhu cuu stnahá stná ini‑nsià sàhà‑nsiá.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Vàchi nú ni cuú stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, dandu sàhájàn vàtùni cundaà ini nsidaa nèhivì ñà‑divi nèhivì xí yùhù nduú‑nsiá.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Dandu nì cachi Simón Pedro xì‑yá:
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.