João 12
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, cumánì gá ìñù quìvì cunduu vicò pascua, dandu nì sàà Jesús ñuu tii Betania, divi ñuu ndé iá nècuàchì nì dànátiácú‑yà nani Lázaro.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Te ñuu mà nì quida stná nèhivì iin vicò tìì sàhà‑ñá cundoo‑ne cuxi‑ne xì‑yá. Te vicò mà nì chindee stná Marta, nì quida‑ne chuun yuhùnùhú. Te iá stná Lázaro yucán mahì nèhivì cutnáhâ xí‑yâ xixí‑yá.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Daaní, nì sàà stná María yucán, nihí‑né dava litro ñà‑tnami nani nardo, finu cuàhà‑té, te yàhvi gà‑te. Te nì dàcùchí‑nète sàhà‑yá, dandu ni nacuaha‑nète xi idìdínì‑né. Te inicutu vehe nì nacutu dico tnami‑té.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Doco yucán iá stná iin nècuàchì dacuahá‑yá nani Judas Iscariote, divi dèhe Simón, te nduú stná‑nè tiàa icúmí dicò xì‑yá después. Te dohó nì cachi‑nè:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 ―¿Índù chuun cónì cúyàhvi ñà‑tnami jaàn chicá vàha ni cuí? Vàchi vàtùni tùi ùnì cientu dìhùn plata sàhà ñà‑jaàn, te dasàn‑ndàñá nùù nècuàchì ndahví.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Ducán nì cachi nècuàchìmà, doco màdì ndisa nècuàchì ndahví cuhí ini‑nè; (mii‑né cuhí ini‑nè), vàchi iin nècuàchì cuìhnà nduú‑né. Te ndahà‑né iá itni dìhùn xí nsidaa nècuàchìmà, te tùha stná‑nè cuida cuihna‑né dìhùn ñuhuma.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì‑né:
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Nècuàchì ndahví, nicanicuahàn ndoó‑né yohó, doco yùhù, còó, sacù‑ni quìvì iéˋ xì‑nsiá ―nì cachi‑yà.
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Daaní, cuàhà gá stná nècuàchì raza Judea, nì sàà stná‑nè ñuu tii Betania mà na ní xinitnùhu‑ne yucán iá‑yà. Doco màdì cuisì mii‑yá cuní‑nè cundehè‑né, còó. Stná Lázaro cuní‑nè cundehè‑né, vàchi sànì natiacu nècuàchìmà.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 Ñàyùcàndùá, dècuèndè stná nècuàchìmà cuní stná dùtù xícusahnú cahnì‑né, te sàhámà nì quesaha‑né ndatnúhú tnahá‑né (nansa quida‑ne).
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 Vàchi sàhà Lázaro cuàhà nèhivì ladu Judea mà cuní‑nè yàha‑ne ladu xi Jesús ñà‑cunindisá stná‑nèyà.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Daaní, nì yàha inga quìvì. Te nèhivì cuáhà sànì quesaa ñuu Jerusalén chivàha xi vicò mà, nì xinitnùhu‑ne ñà‑ìcúmí Jesús quesaa stná‑yà.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Ñàyùcàndùá, nì sahnde‑nè ndahà nù‑ñúù, te nihí‑nènu nì quee‑ne cuàhàn‑nè dècuèndè ndé vàxi‑ya, cána ndee nsidaa‑né, cachí‑nè:
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Dandu nì tùi iin burru chii, te nì sàcùnùú‑yá yàtà‑sí. Ducán nì quida‑ya, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì:
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 Mii‑nsiá nèhivì ñuu Sión yohó, màsà yúhî‑nsià, vàchi icúmí quesaa mii‑yá ana cusahnú nùù‑nsiá, cuindànùú‑yá iin burru chii ―cachí tutu mà.
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Doco nècuàchì dacuahá‑yá, có‑ìnáhá‑nê ñà‑sàhà mii‑yá cachí tutu ìì ducán. Cuisì dècuèndè después na sánì nanihì‑yá tnùñuhu ndiaha xí‑yá, dandu nì nsinuu ini‑nè, ndisa, ducán cachí tutu mà, te divi ducán nì chindee stná‑nèyà, (te nì quida ndisa‑ya) nsidaámà.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 — ausente —
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 — ausente —
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Daaní nì xini nècuàchì fariseu ñà‑cuàhà guá nèhivì nì ndecoyo, te nì ndatnuhu tnahá‑né entre mii‑né, cachí‑nè:
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Daaní, vicò mà nì sàà stná itnii nècuàchì ñuu Grecia ñà‑cahvi‑né Dios vicò mà.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Te nì tnàtuu‑ne nùù Felipe, iin nècuàchì ñuu Betsaida iá ladu Galilea, te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Dandu nì sàhàn Felipe nì cachitnùhu‑ne xì Andrés, dandu ndúì‑nè cuàhàn‑nè nùù mii‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá sàhà nècuàchì ñuu Grecia mà.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Cunini‑nsia palabra ndàcuisì yohó: nú (cuhí ini‑ndà) iin nùnì, te sàhámà có‑chìhì‑ndàñá, dandu imindaa nùnì cundua nicanicuahàn. Doco nú sànì chihi‑ndañá, dandísá icúmíâ nducuahàˊ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Pues ducán iá stná xì vida xi nèhivì. Nú cuhí gà ini‑nè vida xi‑ne ñuhìví yohó, dandu icúmíâ ndañuhu dahuan. Doco nú có‑cùhí ini‑nèà, dandu nicanicuahàn cucumi‑né vida ndiaha.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Te nú nduú ndisa‑ne iin ana xinúcuáchí nùí, dandu ni cúnchícùn‑nè yùhù, te ndéni nì cui ni sáì, yucán icúmí sàà stná nècuàchìmà cutnahá‑né xìˊ. Te nsidaa ana xinúcuáchí nùí, icúmí Yuamánìˊ quidañuhu‑yánè.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 ’Vichi yáha ga nacání cuáhà inì. Doco ¿a cuáhìn càquìn nùù Yuamánìˊ ñà‑nì dácâcu‑ya yùhù nùù ñà‑ndùá icúmí cuu xí vichi? Còó, vàchi divi sàhà ñà‑nì cùù‑xìˊ ducán nduá nì quesaì ñuhìví.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Te vichi dohó cachíˋ xì Yuamánìˊ: “Tavà‑ní tnùñuhu xí‑nî cundehè nèhivì”.
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Ñàyùcàndùá, nèhivì itá yucán, na ní tiacu‑nè tàchì‑yá, nì cachi‑nè:
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Cunaha‑nsiá, sà‑ìtúú ndundaà sàhà nsidaa ñà‑có‑ndiàá ñuhìví yohó. Te vichi icúmí Dios tavà‑yá quisì dandacú núù ñuhìví yohó.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Daaní, nú sànì chituu ducún nèhivì yùhù, dandu icúmî danátâquì cuàhà nèhivì nùí.
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Palabra mà nì cachi‑yà nahi ejemplu sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà índù modo icúmí nèhivì cahnì‑néyà (nchìca cruz).
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Dandu nì cachi nèhivì cuáhà mà xì‑yá:
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Doco vichi nduú meru hora datnúù ndiaha‑yá luz (xi‑ya) nùù‑nsiá, ñàyùcàndùá cunindisá‑nsiá sàhà‑ñá sàà‑nsià cunduu‑nsia dèhe mii‑yá ana datnúù ndiaha xi‑nsiá ―nì cachi‑yà.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Mate cuàhà milagru nahnú nì quida‑ya nì xini nèhivì, doco cónì sáà‑nè cunindisá‑néyà.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 — ausente —
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 — ausente —
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 Sànì dàcuàí anima‑nè, te quidámáxìní‑nè quidé. Ñàyùcàndùá, có‑cùní‑nè cundehè‑né ichì yùhù, ni có‑cùní stná‑nè mànìhì ini‑nè, ni có‑cùní stná‑nè natnahnù‑nè (ichì váha), te ducán nsida viìˊ anima‑nè, nì cachi‑yà.
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Ñà‑jaàn nduá nì tiaa Isaías sànaha na ní xini ndómà seña xi Dios ñà‑ndiaha guá cuàhàn quida Jesús, te nì cachitnùhu‑nda sàhámà.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Doco cunaha‑nsiá, cuàhà gá stná nèhivì raza‑yà nì xinindisá stná‑nèyà, dècuèndè stná cuàhà nècuàchì dandacú. Doco cónì càchí vate‑né ñà‑jaàn, vàchi nì yùhí‑nè (cuìdà ini) nècuàchì fariseu‑nè, te mà cóó gá permisu cùhùn‑nè veheñùhu.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Vàchi chicá nì cudiì ini‑nè ndee vàha‑ne nùù nèhivì ñuhìví, te màdì nùù Dios.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Daaní, nì ndàhì ndee Jesús, cachí‑yà:
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Te nú indéhe‑né yùhù, dandu indéhe stná‑nè ana nì techuun‑xí vàxi.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Cunaha‑nsiá, sàhà‑ñá datnúì nùù nèhivì ichì cùhùn‑nè, ñàyùcàndùá nì quesaì ñuhìví yohó, dandu nsidaa ana xiníndísâ xí, mà cácá gá‑nè ichì ñáa.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 — ausente —
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 — ausente —
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 ’Nsidaa ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá, màdì dìnì mií nì quèá; còó, divi Yuamánìˊ nduú ana nì sàcùnahí nùù‑xí; divi mii‑yá nì cachi‑yà xìˊ ñà‑ndùá cuní‑yà cachì xì‑nsiá.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Te ináhî, nú ni cúníndísâ‑nsiá ñà‑ndùá dandacú‑yá, dandu vida ndiaha cucumi‑nsiá nicanicuahàn. Ñàyùcàndùá, nacua sànì cachi‑yà xìˊ, divi ñà‑jaàn nduá cachíˋ xì‑nsiá ―nì cachi Jesús.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.