João 11

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Pues divi cùha Lázaro mà nduú ana nì catechuún iin razón nùù Jesús, cachí‑nè xì‑yá:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ñàyùcàndùá, (nì sàà razón mà ndé iá‑yà); doco na ní tiacu‑yà palabra mà, dandu nì cachi‑yà:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Cunaha‑nsiá, mànì cuáhà Marta xì cùhì‑nè xì cùha‑ne nùù‑yá.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Doco na ní xinitnùhu‑ya cuhí nècuàchìmà, nì cuee chii gá‑yà ùì quìvì lugar yucán.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Te nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
9 Jesus respondeu:
10 Doco tucu iá nú xica‑nda ñuú, mà úhì nàcasàn‑ndà. Te divi ducán iá stná xì nèhivì có‑dàtnúù Dios ini anima‑xi.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Na ní nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì cachi gà‑yà xì‑né:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Dandu nì cachi nècuàchì dacuahá‑yá:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ducán nì cachi‑nè, vàchi tuxí ini‑nè cáhàn‑yà sàhà ñà‑quídì‑ndà na quetátú‑ndà; doco còó, sàhà ñà‑xíhì‑ndà cáhàn‑yà.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ñàyùcàndùá, chicá claru nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Te mate có‑ìéˋ xì‑né (na ní xìhì‑nè), doco vàtùni, vàchi chindeámà ñà‑sàà‑nsià cunindisá ndisa‑nsia. Pues vichi cúhùn‑ndà ndé iá nsìi ma ―nì cachi‑yà.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Te yucán iá stná iin nècuàchì dacuahá‑yá nani Tomás. Cuatí cachí nèhivì xì‑né. Te vichi nì cachi‑nè xì nsidaa gá compañeru‑nè:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Daaní, (nì quihin nsidaa‑né ichì cuáhàn‑nè xì‑yá), te nì sàà‑nè ñuu tii Betania ndé iá nsìi ma, te nì xinitnùhu‑ne sàcuàhàn‑ndà cùmì quìvì inácáá‑ndà cueva ndé índùxin‑nda.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Cunaha‑nsiá, yatni iá stná ñuu cahnú Jerusalén ndé nduú ñuu tii ma, nahi dava hora caca‑nda,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 (te yucán ndoó cuáhà) nècuàchì raza Judea. Ñàyùcàndùá, nì casaà stná cuàhà nècuàchìmà ndé iá Marta xì María, cuní‑nè nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà sàhà nsì‑cùha‑ne.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Daaní, na ní xinitnùhu Marta sànì quesaa Jesús, dandu cuàhàn‑nè nànchìcùn‑nèyà. Doco María, nì ndòo‑ne vehe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Te na ní sàà Marta ndé iín‑yá, dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Doco yùhù ináhî, nsidaa ñà‑ndùá ni cácàn tàhvì‑ní nùù Dios vichi, seguru cuàhatahvì‑yá mii‑ní.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Dandu nì cachi Marta xì‑yá:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
25 Então Jesus afirmou:
26 Te nsidaa ana itiácú, te xiníndísâ‑né yùhù, mà nunca sàà‑nè cui ndisa‑ne. ¿A xiníndísá‑nî ñà‑jaàn?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ducán nì cachi‑nè, dandu mànuhù‑né vehe‑ne, te nì cana dèhé‑nè cùhì‑nè, cachí‑nè xì nècuàchìmà:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ñàyùcàndùá, na ní tiacu María ñà‑jaàn, dandu luegu nì ndacuiin‑nè cuàhàn‑nè ndé iá‑yà,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 vàchi tàñáha ga sàà‑yà meru ini ñuu mà, iá va‑ya ndé nì ndacùhun tnahá‑yá xì Marta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Daaní, nècuàchì raza Judea ndoó nácuàhandee xi ini María vehe‑ne, nì xini‑nè na ní ndacuiin yàchì nècuàchìmà cuàhàn‑nè, ñàyùcàndùá, nì tenchicùn stná‑nè cuàhàn‑nè, cachí‑nè:
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Dandu nì sàà María ndé iá Jesús. Te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Daaní, na ní xini Jesús sacú María, te sacú stná nèhivì cutnáhâ xí‑nê, dandu nì sàcàn fuerte ini‑yà, te nì cutàsi ini‑yà.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Dandu nì cachi‑yà xì nèhivì yucán:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Dandu nì sacu stná‑yà.
35 Jesus chorou.
36 Te sàháyùcàndùá nì cacachi nècuàchì raza‑yà (nì quixi Jerusalén):
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Doco dava nèhivì yucán, nì (xitnùhu‑ne), cachí‑nè:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Daaní, cuàhàn‑yà xì‑né te nì sàà nsidaa‑né dècuèndè ndé índùxin nsìi ma. Cueva nduá, te ndiadí iin cavà cahnú yehá. Te mii‑yá, sácàn ndee ini‑yà nì sàà‑yà.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Dandu nì cachi‑yà xì nèhivì yucán:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
40 Jesus respondeu:
41 Ñàyùcàndùá, nì dìtá nèhivì mà cavà ndiadí yehè cueva mà. Dandu nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, te nì cachi‑yà:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Te ináhî, ducani iníní‑nî yùhù na xícàn tàhví nùù‑ní, doco ducán cachíˋ xì‑ní vichi sàhà‑ñá ni cúníní nèhivì itá yohó, te cunindisá‑né mii‑ní ñà‑ndùù‑ní ana nì techuun‑xí vàxi
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 ―nì cachi‑yà.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Dandu nì natiacu nècuàchì nsìi ma nì quee‑ne cueva, idáducún íì‑né sìcoto. Te nuhní stná ndahàsáhà‑né, te nùù‑né, ídàhvi stná iin sìcoto. Dandu nì dàndàcú‑yá nùù nèhivì itá yucán, cachí‑yà:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchì raza Judea yucán, nì xinindisá stná‑nèyà na ní xini‑nè nansa nì quida‑ya. Divi nèhivì nì sàhàn vehe María nàcòtò xì nècuàchìmà xínduu‑ne.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Doco dava ga nèhivì yucán, mànuhù‑né, te nì cachitnùhu‑ne xì nècuàchì fariseu nansa nì quida‑ya.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ñàyùcàndùá, nì nataca nècuàchìmà xì dùtù xícusahnú, te nì ndatnuhu tnahá‑né, cachí‑nè:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Te nú ni nácóó uun‑ndané, dandu icúmí nsidaa nèhivì cunindisá‑né nècuàchìmà. Te nú ducán, dandu caquixi tè‑romanu, dacaá‑te veheñùhu xi‑nda, te dandutu stná‑te nsidaa‑nda ñuu‑ndà yohó ―nì cachi‑nè.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Dandu nì càhàn iin tiàa nani Caifás, divi nècuàchì nduú dùtù cusáhnû cuìà yucán. Te dohó nì cachi‑nè:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Có‑sânìhì inì‑nsia ñà‑nùù ndohó chicá vàha quea nú ni cuí imindaa nèhivì sàhà ñuu‑ndà yohó, te màdìá ndañuhu nsidaa‑nda ―nì cachi‑nè.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Doco Caifás mà, màdì inì‑ni mii‑né nì chitnùní ini‑nè cachi‑nè ducán; còó, vàchi sàhà‑ñá nduú‑né dùtù cusáhnû cuìà yucán, ñàyùcàndùá Dios nì dàchítnùní ini‑yànè cachi‑nè ducán sàhà Jesús ñà‑ìcúmí‑yâ cui‑yà sàhà nèhivì ñuu‑yà.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Te màdì cuisì sàhà nèhivì ñuu‑yà. Còó, vàchi icúmí stná‑yà cundaca‑ya nsidaa nèhivì nduú dèhe ndisa Dios, te danátácá‑yànè ñà‑cundoo‑ne iin‑ni cahnú‑ní, mate vichi xíndoo‑ne inicutu ñuhìví.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Cunaha‑nsiá, ndè quìvì yucán nì quesaha tè‑xídandacú ñuu mà ndatnuhu stnahá‑te nansa quida‑tè ñà‑cahnì‑téyâ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ñàyùcàndùá, cónì xícanuu vate gá‑yà mahì nèhivì raza‑yà yucán, còó. Nì quee‑ya cuàhàn‑yà inga ñuu nani Efraín, iin ñuu indúhu yatni ndé nduú puru yucù. Te yucán nì ìa chii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Daaní, quìvì yucán sà‑ìtúú nacava iin vicò nani vicò pascua, nduámà iin vicò siempre nsidácáhnû nècuàchì raza Judea yucán. Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì nì quee ñuu cuati vàxi ñuu Jerusalén sàhà ñà‑nduhiì‑né antes sàà vicò mà.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Te itá nècuàchìmà veheñùhu cahnú ndatnúhú‑nê, ndácàtnùhù stnahá‑né nùù‑né a quixi stná Jesús vicò mà, á coó, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Cunaha‑nsiá, sànì quee iin orden nùù dùtù xícusahnú, xì nùù nècuàchì fariseu, cachí‑nè xì nsidaa nèhivì ñà‑ìcúmí‑nê cachitnùhu‑ne índù iá‑yà, nú ináhá‑nê, sàhà‑ñá cùhùn nècuàchìmà tnii‑neyà.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.