João 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 ’Palabra ndàcuisì nduá yohó: nú quíhvi dèhé nèhivì ìcà corra ndé có‑ndùú yehè, dandu ináhá‑ndá nècuàchì vàxi quidacuihna xi riì xì‑ndà nduú‑né.
1 Na verdade, na verdade, eu vos digo: Aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outros caminhos, esse é ladrão e salteador.
2 Doco nècuàchì quíhvi yehè corra, còó, nècuàchì dìríi‑xí nduú‑né.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Te iá stná peón xi‑ne ndiaá xì yehè mà. Te cuisì nùù nècuàchì dìríi‑xí nacúná‑te. Te na cáhàn nècuàchìmà xì riì xí‑né, nacúnì‑siné. Te caná‑nèsi quìvì iin iin‑sì, dandu queé‑si xi‑né.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome, e as conduz para fora.
4 — ausente —
4 E, quando ele coloca para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque elas conhecem a sua voz.
5 — ausente —
5 E não seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque elas não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ñà‑jaàn nduú iin ejemplu nì nacani Jesús xì nèhivì yucán, doco cónì cúndáà ini‑nè ndíà nduá cuní cachàmà.
6 Jesus falava-lhes esta parábola; mas eles não compreendiam as coisas que ele lhes falava.
7 Dandu nì càhàn tu Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
7 Então disse-lhes Jesus novamente: Na verdade, na verdade, eu vos digo: Eu sou a porta das ovelhas.
8 Nsidaa ana nì quixi antes, tècuìhnà xínduu‑tè, te cutu cuní‑te quidacuihna‑té riì xí. Doco nèhivì nduú nahi riì xí, cónì ndúlócô‑nè.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Te (nacua nì cachì) ñà‑nahi yehè nduí, ñàyùcàndùá, sàhà yùhù vàtùni quìhvi nèhivì, te nìhì‑né salvación xi‑ne, dandu después cucumi‑né vida ndiaha xí‑né, na iin riì sáhàn ndé iá cuàhà pastu, dandu màndixi tu‑sì corra‑si.
9 Eu sou a porta; se algum homem entrar por mim, ele será salvo, e entrará e sairá, e achará pastagens.
10 ’Iin tècuìhnà, cutu quixí‑te ñà‑quidacuihna‑té ñà‑ndùá icúmí‑ndá, te ò cahnì‑téndô, te ò quida quini‑tè xì‑ndà. Doco yùhù, còó, sàhà ñà‑cui nìhìtáhvì nèhivì cutiacu ndiaha‑né nicanicuahàn, ñàyùcàndùá nì quesaì (ñuhìví yohó).
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Yùhù nduú ndise pastor vàha. Te sáhi vida xi sàhà‑ñá nìhì nèhivì nduú nahi riì xí cutiacu‑nè.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Doco dava tè‑ndiàá xì riì, peón‑ni nduú‑te, te mà úhì nacoo‑tèsí, vàchi có‑ndùú ndisa‑tè pastor xi‑sì; có‑ndùú‑te meru stohò‑si. Ñàyùcàndùá nú nì xinì‑te vàxi nsìvòhú, dandu nacóó nihni‑tèsí, te xinúdèhé‑te; dandu tnií quisì mà‑sí, te xítià nihni nsihi‑sì.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vê o lobo vindo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as apanha, e dispersa as ovelhas.
13 Te ¿índù chuun xinúdèhé tèmà? Pues divi sàhà‑ñá nduú‑te peón‑ni, te có‑ndùlócô‑te sàhà‑sí.
13 O mercenário foge, porque ele é mercenário, e não cuida das ovelhas.
14 ’Doco yùhù, pastor vàha ndisa nduí, te ináhá vâhi nèhivì xí. Te mii‑né, ináhá stná‑nè yùhù.
14 Eu sou o bom pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 Na ináhá Yuamánìˊ yùhù, ducán ináhá stnáì mii‑yá. Te yùhù, vida xi sáhi sàhà‑ñá càcu nèhivì xí, vàchi nahi riì xí xínduu‑ne.
15 Assim como o Pai me conhece, também eu conheço o Pai; e eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Te ndoó gá más nèhivì nduú nahi riì xí. Te mate diín xaan ndoó‑né vichi, doco icúmî cùhìn cundaqui‑nè ndixi; dandu cunchicùn‑nè yùhù, te iin‑ni nacuatnahá‑né xì nsidaa gá ana nduú riì xí; te mindaa yùhù cundiaì‑nè.
16 E eu tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho, e um pastor.
17 ’Yùhù icúmî cuàhi vida xi, te nú sànì nsihi nì cuu ducán, dandu icúmî naquihin tuià. Sahájàn cuú ini Yuamánìˊ sàhí.
17 Por isto o meu Pai me ama, porque dou a minha vida para que possa tomá-la novamente.
18 Cunaha‑nsiá, còò ni‑iin cui quindiaa xì vida xi. Voluntad xi mií cuàhià. Vàtùni cuàhià, te vàtùni danátiácúì mií, vàchi ducán nì nìhìtáhvìˊ nùù Yuamánìˊ; divi ducán nì cachi‑yà xìˊ ―nì cachi Jesús.
18 Nenhum homem a tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou. Eu tenho poder para a dar, e eu tenho poder para tomá-la novamente. Esse mandamento eu recebi de meu Pai.
19 Daaní, nècuàchì ladu Judea mà, nì tàhndè dava‑ne sàhà ñà‑ndùá nì cachi‑yà.
19 Houve, pois, novamente uma divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Cuàhà‑né nì (cahíchì ini‑nèyà), cachí‑nè:
20 E muitos deles diziam: Ele tem demônio e é louco, por que o escutais?
21 Doco dava ga‑nè nì cachi‑nè:
21 Outros diziam: Essas palavras não são de quem tem demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?
22 — ausente —
22 E celebrava-se em Jerusalém a festa da dedicação, e era inverno.
23 — ausente —
23 E Jesus caminhava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Te yucán nì sàà stná itnii nècuàchì raza‑yà Judea, cachí‑nè xì‑yá:
24 Então, vindo os judeus o rodearam, e disseram-lhe: Até quando tu irás deixar-nos em dúvida? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Dandu nì cachi Jesús:
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vos tenho dito, e não o credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testemunham de mim.
26 Doco mii‑nsiá, có‑xìníndísâ‑nsiá, vàchi có‑ndùú‑nsiá ana nduú riì xí, nacua nì cachì xì‑nsiá.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como eu já vos tenho dito.
27 Vàchi nèhivì nduú nahi riì xí, iníní‑né na cáhìn xì‑né. Te ináhî‑nè, te nchícùn‑nè yùhù.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Te sáhi‑nè vida ndiaha nicanicuahàn, te mà nunca sàà ndañuhu anima‑nè, ni còò iin tavà xì‑né nùù ndahìˊ.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e nenhum homem as arrancará da minha mão.
29 Vàchi nùù Yuamánìˊ nì nìhí nèhivì nduú nahi riì xí, te còò cá ana chicá fuerte nùù mii‑yá; còò iin cui dandáñúhú‑xí‑nê nùù ndahà‑yá.
29 Meu Pai, que as deu a mim, é maior do que todos; e nenhum homem pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Te yùhù xì Yuamánìˊ, iin‑ni xínduu‑nsi ―nì cachi Jesús.
30 Eu e o meu Pai somos um.
31 Ñàyùcàndùá, nècuàchì raza‑yà yucán, nì dàtàcá tu‑ne yùù ñà‑caniyuu‑néyà, te cahnì‑néyà.
31 Então, os judeus pegaram outra vez pedras para o apedrejarem.
32 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
32 Respondeu-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai eu vos tenho mostrado; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì‑yá:
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Pues, ducán cacháˋ sàhà nèhivì sànaha ma, mate cuisì nèhivì ùún nì inini razón xi Dios nduú‑né, doco nahi dios nduú‑né, cacháˋ, te ináhá‑ndá, siempre ñà‑ndácuisì nduá cachí tutu ìì.
35 Se ele os chamou de deuses a quem veio a palavra de Deus, e a escritura não pode ser anulada,
36 Doco yùhù, mate ní nìhí iin chuun ìì nùù Yuamánìˊ, te nì techuún‑yá yùhù nì quesai ñuhìví yohó, doco cachí‑nsià iin cuàchi nduá ñà‑càchíˋ nduí Dèhemanì‑yá.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Tu blasfemas, porque eu disse: Eu sou filho de Deus?
37 Cuisì cundehè‑nsiá obra quidé, te nú có‑ndùá nahi obra quidá stná Yuamánìˊ, dandu màsà cúníndísâ‑nsiá yùhù.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não acrediteis em mim.
38 Doco nú dava‑ni iá obra quidé xì obra quidá stná mii‑yá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá. Te mate có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù, doco siquiera cunindisá‑nsiá milagru quidé, dandu vàtùni sàà‑nsià cundaà ini‑nsià, te cunindisá stná‑nsià ñuhú saín vida xi Yuamánìˊ anímè, te ñuhú saín stná vida xi yùhù ini mii‑yá ―nì cachi Jesús.
38 Mas, se as faço, ainda que não creiais em mim, crede nas obras; para que saibais e creiais que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Dandu nsidaa nècuàchì yucán, tucutu nì cuni‑nè tnii‑neyà, doco nì càcu‑ya nùù‑né.
39 Por isso, eles procuravam novamente prendê-lo; mas ele escapou de suas mãos,
40 Daaní, inga xichi cuàhàn‑yà inga ladu yùte Jordán ndè lugar ndé nì saquida iì Juan (Bautista) nèhivì. Te nì cuee chii‑yá yucán.
40 e retirou-se novamente para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e ali ele permaneceu.
41 Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì nì casaà stná nùù‑yá yucán, vàchi dohó cachí‑nè:
41 E muitos recorriam a ele e diziam: João não fez milagre algum, mas todas as coisas que João falava sobre este homem eram verdadeiras.
42 Te tiempu iá‑yà lugar yucán nì xinindisá cuàhà nèhivì mii‑yá.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.