João 10

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ’Palabra ndàcuisì nduá yohó: nú quíhvi dèhé nèhivì ìcà corra ndé có‑ndùú yehè, dandu ináhá‑ndá nècuàchì vàxi quidacuihna xi riì xì‑ndà nduú‑né.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Doco nècuàchì quíhvi yehè corra, còó, nècuàchì dìríi‑xí nduú‑né.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Te iá stná peón xi‑ne ndiaá xì yehè mà. Te cuisì nùù nècuàchì dìríi‑xí nacúná‑te. Te na cáhàn nècuàchìmà xì riì xí‑né, nacúnì‑siné. Te caná‑nèsi quìvì iin iin‑sì, dandu queé‑si xi‑né.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 — ausente —
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 — ausente —
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ñà‑jaàn nduú iin ejemplu nì nacani Jesús xì nèhivì yucán, doco cónì cúndáà ini‑nè ndíà nduá cuní cachàmà.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Dandu nì càhàn tu Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nsidaa ana nì quixi antes, tècuìhnà xínduu‑tè, te cutu cuní‑te quidacuihna‑té riì xí. Doco nèhivì nduú nahi riì xí, cónì ndúlócô‑nè.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Te (nacua nì cachì) ñà‑nahi yehè nduí, ñàyùcàndùá, sàhà yùhù vàtùni quìhvi nèhivì, te nìhì‑né salvación xi‑ne, dandu después cucumi‑né vida ndiaha xí‑né, na iin riì sáhàn ndé iá cuàhà pastu, dandu màndixi tu‑sì corra‑si.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 ’Iin tècuìhnà, cutu quixí‑te ñà‑quidacuihna‑té ñà‑ndùá icúmí‑ndá, te ò cahnì‑téndô, te ò quida quini‑tè xì‑ndà. Doco yùhù, còó, sàhà ñà‑cui nìhìtáhvì nèhivì cutiacu ndiaha‑né nicanicuahàn, ñàyùcàndùá nì quesaì (ñuhìví yohó).
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Yùhù nduú ndise pastor vàha. Te sáhi vida xi sàhà‑ñá nìhì nèhivì nduú nahi riì xí cutiacu‑nè.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Doco dava tè‑ndiàá xì riì, peón‑ni nduú‑te, te mà úhì nacoo‑tèsí, vàchi có‑ndùú ndisa‑tè pastor xi‑sì; có‑ndùú‑te meru stohò‑si. Ñàyùcàndùá nú nì xinì‑te vàxi nsìvòhú, dandu nacóó nihni‑tèsí, te xinúdèhé‑te; dandu tnií quisì mà‑sí, te xítià nihni nsihi‑sì.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Te ¿índù chuun xinúdèhé tèmà? Pues divi sàhà‑ñá nduú‑te peón‑ni, te có‑ndùlócô‑te sàhà‑sí.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 ’Doco yùhù, pastor vàha ndisa nduí, te ináhá vâhi nèhivì xí. Te mii‑né, ináhá stná‑nè yùhù.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Na ináhá Yuamánìˊ yùhù, ducán ináhá stnáì mii‑yá. Te yùhù, vida xi sáhi sàhà‑ñá càcu nèhivì xí, vàchi nahi riì xí xínduu‑ne.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Te ndoó gá más nèhivì nduú nahi riì xí. Te mate diín xaan ndoó‑né vichi, doco icúmî cùhìn cundaqui‑nè ndixi; dandu cunchicùn‑nè yùhù, te iin‑ni nacuatnahá‑né xì nsidaa gá ana nduú riì xí; te mindaa yùhù cundiaì‑nè.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 ’Yùhù icúmî cuàhi vida xi, te nú sànì nsihi nì cuu ducán, dandu icúmî naquihin tuià. Sahájàn cuú ini Yuamánìˊ sàhí.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Cunaha‑nsiá, còò ni‑iin cui quindiaa xì vida xi. Voluntad xi mií cuàhià. Vàtùni cuàhià, te vàtùni danátiácúì mií, vàchi ducán nì nìhìtáhvìˊ nùù Yuamánìˊ; divi ducán nì cachi‑yà xìˊ ―nì cachi Jesús.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Daaní, nècuàchì ladu Judea mà, nì tàhndè dava‑ne sàhà ñà‑ndùá nì cachi‑yà.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Cuàhà‑né nì (cahíchì ini‑nèyà), cachí‑nè:
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Doco dava ga‑nè nì cachi‑nè:
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 — ausente —
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 — ausente —
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Te yucán nì sàà stná itnii nècuàchì raza‑yà Judea, cachí‑nè xì‑yá:
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Dandu nì cachi Jesús:
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Doco mii‑nsiá, có‑xìníndísâ‑nsiá, vàchi có‑ndùú‑nsiá ana nduú riì xí, nacua nì cachì xì‑nsiá.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Vàchi nèhivì nduú nahi riì xí, iníní‑né na cáhìn xì‑né. Te ináhî‑nè, te nchícùn‑nè yùhù.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Te sáhi‑nè vida ndiaha nicanicuahàn, te mà nunca sàà ndañuhu anima‑nè, ni còò iin tavà xì‑né nùù ndahìˊ.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Vàchi nùù Yuamánìˊ nì nìhí nèhivì nduú nahi riì xí, te còò cá ana chicá fuerte nùù mii‑yá; còò iin cui dandáñúhú‑xí‑nê nùù ndahà‑yá.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Te yùhù xì Yuamánìˊ, iin‑ni xínduu‑nsi ―nì cachi Jesús.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ñàyùcàndùá, nècuàchì raza‑yà yucán, nì dàtàcá tu‑ne yùù ñà‑caniyuu‑néyà, te cahnì‑néyà.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì‑yá:
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Pues, ducán cacháˋ sàhà nèhivì sànaha ma, mate cuisì nèhivì ùún nì inini razón xi Dios nduú‑né, doco nahi dios nduú‑né, cacháˋ, te ináhá‑ndá, siempre ñà‑ndácuisì nduá cachí tutu ìì.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Doco yùhù, mate ní nìhí iin chuun ìì nùù Yuamánìˊ, te nì techuún‑yá yùhù nì quesai ñuhìví yohó, doco cachí‑nsià iin cuàchi nduá ñà‑càchíˋ nduí Dèhemanì‑yá.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Cuisì cundehè‑nsiá obra quidé, te nú có‑ndùá nahi obra quidá stná Yuamánìˊ, dandu màsà cúníndísâ‑nsiá yùhù.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Doco nú dava‑ni iá obra quidé xì obra quidá stná mii‑yá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá. Te mate có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù, doco siquiera cunindisá‑nsiá milagru quidé, dandu vàtùni sàà‑nsià cundaà ini‑nsià, te cunindisá stná‑nsià ñuhú saín vida xi Yuamánìˊ anímè, te ñuhú saín stná vida xi yùhù ini mii‑yá ―nì cachi Jesús.
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Dandu nsidaa nècuàchì yucán, tucutu nì cuni‑nè tnii‑neyà, doco nì càcu‑ya nùù‑né.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Daaní, inga xichi cuàhàn‑yà inga ladu yùte Jordán ndè lugar ndé nì saquida iì Juan (Bautista) nèhivì. Te nì cuee chii‑yá yucán.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì nì casaà stná nùù‑yá yucán, vàchi dohó cachí‑nè:
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Te tiempu iá‑yà lugar yucán nì xinindisá cuàhà nèhivì mii‑yá.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.