Hebreus 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Ley primeru mà, nì cachà xì nèhivì nansa xiñuhu cunucuachi dùtù nùù Dios, xì nansa cuyucun stná iin vehe ìì ñuhìví yohó.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 — ausente —
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 — ausente —
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Te icúmí lugar mà mesa oro ndé sahmí‑né inciensu, te yucán iá stná caja ìì xí ley mà, idáducán iin chìdìdà oro. Te ini caja mà inácáá iin quìdi oro ndé ñuhú comida nani maná, te inácáá stná vara xi Aarón nì cana ita. Daaní, ñuhú stná ndúì tabla yùù ndé itándiaa palabra xi ley mà.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Te dìquì caja ìì mà xí‑itasisi ángel ndiaha nani querubín, itaníní ndìxìn‑né dìquì‑nú, te tìxi ndìxìn‑némà nì sanduu lugar ndé nìsa xicahnú ini Dios sàhà cuàchi nèhivì. Doco vichi có‑cùsáí càhàn cuàhà guéˋ xì‑nsiá sàhà nsidaámà.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Pues nì nsihi nì cuyucun nsidaa iñàha ini veheñùhu sìcoto mà, dandu nsìquívì nìsa sahàn dùtù ini cuartu primeru mà ñà‑quida‑ne chuun icúmí‑nê quida‑ne.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Doco cuartu ùì iá chicá inì‑xima, còó; cuisì dùtù chicá cusáhnû nduú ana quíhvi inì‑xima, doco cutu iin quìvì cada cuìà quíhvi‑ne, nihí‑né nìì (quisì) sáha‑ne sàhà cuàchi mii‑né xì sàhà stná cuàchi nèhivì dava ga, divi cuàchi nì quida‑ne cónì sáha‑ne cuenta.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Pues sàhà‑ñá ducán nì ndacu nuù nèhivì sànaha ma, seña nduá nì cachitnùhu Espíritu Ìì ñà‑tàyóo permisu yàha nèhivì ndè lugar chicá ìì xí‑yá na quívì xichúûn vá‑né vehe ìì primeru mà.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Pues cunaha‑nsiá, iin ejemplu nduú nsidaa ley xi veheñùhu yucán sàhà‑ñá cundaà ini ndohó nècuàchì tiempu vichi. Vàchi cachí ley mà ñà‑xìñùhù dòcò‑ndà cuàhà iñàha (veheñùhu), te cahmi stná‑ndà quisì nduú promesa xi‑nda. Doco mate ducan ni cahvi‑ndayá, mà cúí dacúxíóámà cuàchi‑nda nùù sàxìnítnùní‑ndà.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Vàchi cuisì cáhàn ley mà sàhà índù comida xiñuhu cuxi‑nda, te ò índù ñà‑coho‑nda, ò nansa icúmí ndoo traste xi‑nda, xì nansa icúmí‑ndá cuchi‑nda; cuisì sàhà ñà‑ìá ñuhìví yohó‑ní cáhàn ley mà. Vàchi nì chitnùní ini Dios ñà‑cuisì cundiaàmà nùù‑ndà dècuèndè quìvì quee inga ley saa xí‑yá.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Doco vichi sà‑ìá Cristu, te mii‑yá nduú‑yá dùtù xi‑nda sàhà‑ñá cui nìhìtáhvì‑ndà ñà‑ndiaha íì xí‑yá. Te xinúcuáchí‑yâ ini iin veheñùhu có‑ìá ñuhìví yohó, vàchi màdì ndahà nèhivì nì cúyúcàn, ñàyùcàndùá chicá ìì‑ñá, te chicá ndiaha stná.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Te mii‑yá, iin xichi‑ni nì quìhvi‑ya ini lugar chicá ìì yucán, doco màdì nìì chelù, ò nìì litú nduá nihí‑yá nì quíhvi. Còó; divi nìì mii‑yá nduá nì sàha‑ya, te sàhámà vàtùni nì nìhì‑yá nansa càcu dahuun‑nda nicanicuahàn.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Vàchi nèhivì (antes), nú sànì quida‑ne iin falta nùù ley xi‑ne, te có‑ìá ndoo ga‑nè (nacua cachí ley mà), dandu xíhì buey, o xíhì litú, te xíxìn stná iin chelù dìhí, te nandúú‑si nahi mii yàà. Dandu sódò nsìquìn dùtù nìì quisì mà, xì stná yàà mà dìquì nèhivì mà, dandu ñà‑sànì ndañuhu falta xi‑ne cundua. Sànì ndundoo‑ne iyuhu, mate cuisì cuerpu xi‑ne, (màdì anima‑nè).
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Te nú ducán nìsa (quida nèhivì xì nìì quisì), dandu na cuahà gá más ndiaá nìì Jesús sàhà‑ñá ndoo cuàchi anima‑ndà, nsidanicuú cuàchi cuàhàn dandáñúhú dahuun xi‑nda ni cuí. Vàchi sàhà‑ñá itiácú anima‑yà nicanicuahàn, ñàyùcàndùá nì sàha‑ya meru vida xi‑ya ña‑cundua na iin promesa; te promesa ndiaha ndisa nduá, vàchi còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá. Pues sàhà nsidaájàn, sàvàtùni cunucuachi víi‑nda nùù mii‑yá iá nicanicuahàn.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Vàchi sàhà ñà‑ndùá nì quida (Dèhemanì‑yá) Jesús, nì sàha‑ya inga ley saa xí‑yá sàhà ñà‑vàha xi‑nda. Mate ní quida nèhivì falta ñà‑cónì chívàha viì‑né ley primeru mà, doco nì xìhì Jesús nì dànáà‑yá sàhà nsidaa falta mà, te vichi vàtùni cundiatú anima nsidaa ana caná‑yá; vàtùni nìhìtáhvì‑né ñà‑vàha xi‑ya dècuèndè nicanicuahàn.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Cunaha‑nsiá, nú cuní‑ndà ndutahvì dèhe‑nda biene xi‑nda, dandu tiaa‑nda iin tutu cachí nansa ndutahvì‑né. Doco fuerza cundiatu‑ne dècuèndè nú sànì xìhì‑ndà,
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 vàchi mate sànì tiaa‑nda tutu mà, mà cúndiááˋ dècuèndè cachi sàà cui‑ndà; có‑ndiàáˋ na itiácú ìì‑ndà.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Ñàyùcàndùá, na ní sàha Dios ley sànaha ma, nì chitnùní stná ini‑yà ñà‑cui quisì, te cuìtià nìì‑sí.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Vàchi (ducán cachí nùù tutu ìì), nì nsihi nì cachitnùhu Moisés xì nèhivì nsidaa palabra nduú ley mà, dandu nì tnii‑ne idì cuahá, xì yùcù nani hisopo, te nì dàndàxín‑néà xì nìì chelù xi nìì sìmbee, te nì dàcà stnahá nsidaámà xì tècuìí, dandu nì sòdò nsìquìn‑nè ndutè mà dìquì libru ìì xí‑yá, xì dìquì nsidaa stná nèhivì itá yucán.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Te nì cachi‑nè: “Sàhà nìì yohó sànì saquin Dios iin ley ñà‑chivàha‑nsia vichi”.
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Daaní, davani nì sòdò nsìquìn stná‑nè nìì mà inicutu ini veheñùhu sìcoto mà xì nùù stná nsidaa còhò xichúûn dùtù nùù chuun xi‑ne.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Vàchi cachí ley mà ñà‑casi nsidaa iñàha icúmí còdò nìì mà ìcà‑xí, te ducán ndundoa nùù Dios. Vàchi cunaha‑nsiá, mà sáà‑yà cuicahnú ini‑yà sàhà ni‑iin cuàchi‑nda nú còò nìì nì xítià.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Ñàyùcàndùá, na sácuàhàn Moisés dahíì‑né veheñùhu sànaha ma, vàtùni nì xichuún‑né nìì quisì, vàchi veheñùhu ñuhìví yohó‑ní nì sandua, te cuisì ejemplu uun nì sanduu stná, cónì sándúá veheñùhu ndisa xi‑ya iá ansivi. Doco meru vehe ìì‑yá iá yucán, promesa chicá ndiaha xiñuhá, màdì cuisì nìì quisì.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Ñàyùcàndùá, vichi sànì nasaa Jesús ndè meru ansivi ñà‑màcuììn‑yà nùù Dios sàhà‑ndà. Màdì veheñùhu ñuhìví yohó nduú lugar ndé nì nasaa‑yà, còó; vàchi cuisì ejemplu uun nduú veheñùhu ñuhìví yohó, có‑ndùú ndisa‑ña vehe ìì nì quidavàha mii‑yá ansivi.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Dùtù cusáhnû raza‑ndà Judea, na quíhvi‑ne ini cuartu chicá ìì xí veheñùhu, nìì (quisì) nihí‑né sáhàn, màdì nìì mii‑né. Te cuìà cuìà quidá‑né ducán. Doco Jesús, còó; có‑xìñùhù cuàha‑ya vida xi‑ya cuàhà xichi, còó.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Vàchi nú ducan ni cúndúá, dandu cuàhà gá xichi icúmí‑yâ ndoho‑ya dècuèndè na ní sàcòo ñuhìví xì ndè vichi ni cuí. Doco còó, vàchi na ní xìnu tiempu antes, dandu nì quixi‑ya ñuhìví yohó, te nì sàha‑ya vida xi‑ya, doco cuisì iin xichi‑ni nì xìhì‑yà, vàchi nì dànáà nsìhí‑yá sàhà‑ndà, te nì nìhì‑yá nansa cuxio dahuun cuàchi‑nda.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Vàchi divi nacua icúmí nsidaa nèhivì sàà‑nè cui‑nè iin xichi, te después nsidandaà Dios sàhà‑né,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 divi ducání stná Cristu, iin xichi‑ni nì sàha‑ya vida xi‑ya nì nacuida‑ya cuàchi cuàhà gá nèhivì. Dandu después icúmí‑yâ naxicocuíìn‑yà ñuhìví yohó, doco màdì gá sàhà‑ñá (ndoho‑ya sàhà) cuàchi‑nda; còó. Cunaha‑nsiá, divi sàhà ñà‑càcu nsidaa ndohó nèhivì ndiatú naxicocuíìn‑yà cunduamà.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.