Hebreus 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Ley primeru mà, nì cachà xì nèhivì nansa xiñuhu cunucuachi dùtù nùù Dios, xì nansa cuyucun stná iin vehe ìì ñuhìví yohó.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 — ausente —
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 — ausente —
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 Te icúmí lugar mà mesa oro ndé sahmí‑né inciensu, te yucán iá stná caja ìì xí ley mà, idáducán iin chìdìdà oro. Te ini caja mà inácáá iin quìdi oro ndé ñuhú comida nani maná, te inácáá stná vara xi Aarón nì cana ita. Daaní, ñuhú stná ndúì tabla yùù ndé itándiaa palabra xi ley mà.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Te dìquì caja ìì mà xí‑itasisi ángel ndiaha nani querubín, itaníní ndìxìn‑né dìquì‑nú, te tìxi ndìxìn‑némà nì sanduu lugar ndé nìsa xicahnú ini Dios sàhà cuàchi nèhivì. Doco vichi có‑cùsáí càhàn cuàhà guéˋ xì‑nsiá sàhà nsidaámà.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Pues nì nsihi nì cuyucun nsidaa iñàha ini veheñùhu sìcoto mà, dandu nsìquívì nìsa sahàn dùtù ini cuartu primeru mà ñà‑quida‑ne chuun icúmí‑nê quida‑ne.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Doco cuartu ùì iá chicá inì‑xima, còó; cuisì dùtù chicá cusáhnû nduú ana quíhvi inì‑xima, doco cutu iin quìvì cada cuìà quíhvi‑ne, nihí‑né nìì (quisì) sáha‑ne sàhà cuàchi mii‑né xì sàhà stná cuàchi nèhivì dava ga, divi cuàchi nì quida‑ne cónì sáha‑ne cuenta.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Pues sàhà‑ñá ducán nì ndacu nuù nèhivì sànaha ma, seña nduá nì cachitnùhu Espíritu Ìì ñà‑tàyóo permisu yàha nèhivì ndè lugar chicá ìì xí‑yá na quívì xichúûn vá‑né vehe ìì primeru mà.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Pues cunaha‑nsiá, iin ejemplu nduú nsidaa ley xi veheñùhu yucán sàhà‑ñá cundaà ini ndohó nècuàchì tiempu vichi. Vàchi cachí ley mà ñà‑xìñùhù dòcò‑ndà cuàhà iñàha (veheñùhu), te cahmi stná‑ndà quisì nduú promesa xi‑nda. Doco mate ducan ni cahvi‑ndayá, mà cúí dacúxíóámà cuàchi‑nda nùù sàxìnítnùní‑ndà.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Vàchi cuisì cáhàn ley mà sàhà índù comida xiñuhu cuxi‑nda, te ò índù ñà‑coho‑nda, ò nansa icúmí ndoo traste xi‑nda, xì nansa icúmí‑ndá cuchi‑nda; cuisì sàhà ñà‑ìá ñuhìví yohó‑ní cáhàn ley mà. Vàchi nì chitnùní ini Dios ñà‑cuisì cundiaàmà nùù‑ndà dècuèndè quìvì quee inga ley saa xí‑yá.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Doco vichi sà‑ìá Cristu, te mii‑yá nduú‑yá dùtù xi‑nda sàhà‑ñá cui nìhìtáhvì‑ndà ñà‑ndiaha íì xí‑yá. Te xinúcuáchí‑yâ ini iin veheñùhu có‑ìá ñuhìví yohó, vàchi màdì ndahà nèhivì nì cúyúcàn, ñàyùcàndùá chicá ìì‑ñá, te chicá ndiaha stná.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Te mii‑yá, iin xichi‑ni nì quìhvi‑ya ini lugar chicá ìì yucán, doco màdì nìì chelù, ò nìì litú nduá nihí‑yá nì quíhvi. Còó; divi nìì mii‑yá nduá nì sàha‑ya, te sàhámà vàtùni nì nìhì‑yá nansa càcu dahuun‑nda nicanicuahàn.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Vàchi nèhivì (antes), nú sànì quida‑ne iin falta nùù ley xi‑ne, te có‑ìá ndoo ga‑nè (nacua cachí ley mà), dandu xíhì buey, o xíhì litú, te xíxìn stná iin chelù dìhí, te nandúú‑si nahi mii yàà. Dandu sódò nsìquìn dùtù nìì quisì mà, xì stná yàà mà dìquì nèhivì mà, dandu ñà‑sànì ndañuhu falta xi‑ne cundua. Sànì ndundoo‑ne iyuhu, mate cuisì cuerpu xi‑ne, (màdì anima‑nè).
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Te nú ducán nìsa (quida nèhivì xì nìì quisì), dandu na cuahà gá más ndiaá nìì Jesús sàhà‑ñá ndoo cuàchi anima‑ndà, nsidanicuú cuàchi cuàhàn dandáñúhú dahuun xi‑nda ni cuí. Vàchi sàhà‑ñá itiácú anima‑yà nicanicuahàn, ñàyùcàndùá nì sàha‑ya meru vida xi‑ya ña‑cundua na iin promesa; te promesa ndiaha ndisa nduá, vàchi còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá. Pues sàhà nsidaájàn, sàvàtùni cunucuachi víi‑nda nùù mii‑yá iá nicanicuahàn.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 Vàchi sàhà ñà‑ndùá nì quida (Dèhemanì‑yá) Jesús, nì sàha‑ya inga ley saa xí‑yá sàhà ñà‑vàha xi‑nda. Mate ní quida nèhivì falta ñà‑cónì chívàha viì‑né ley primeru mà, doco nì xìhì Jesús nì dànáà‑yá sàhà nsidaa falta mà, te vichi vàtùni cundiatú anima nsidaa ana caná‑yá; vàtùni nìhìtáhvì‑né ñà‑vàha xi‑ya dècuèndè nicanicuahàn.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 Cunaha‑nsiá, nú cuní‑ndà ndutahvì dèhe‑nda biene xi‑nda, dandu tiaa‑nda iin tutu cachí nansa ndutahvì‑né. Doco fuerza cundiatu‑ne dècuèndè nú sànì xìhì‑ndà,
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 vàchi mate sànì tiaa‑nda tutu mà, mà cúndiááˋ dècuèndè cachi sàà cui‑ndà; có‑ndiàáˋ na itiácú ìì‑ndà.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Ñàyùcàndùá, na ní sàha Dios ley sànaha ma, nì chitnùní stná ini‑yà ñà‑cui quisì, te cuìtià nìì‑sí.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Vàchi (ducán cachí nùù tutu ìì), nì nsihi nì cachitnùhu Moisés xì nèhivì nsidaa palabra nduú ley mà, dandu nì tnii‑ne idì cuahá, xì yùcù nani hisopo, te nì dàndàxín‑néà xì nìì chelù xi nìì sìmbee, te nì dàcà stnahá nsidaámà xì tècuìí, dandu nì sòdò nsìquìn‑nè ndutè mà dìquì libru ìì xí‑yá, xì dìquì nsidaa stná nèhivì itá yucán.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Te nì cachi‑nè: “Sàhà nìì yohó sànì saquin Dios iin ley ñà‑chivàha‑nsia vichi”.
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Daaní, davani nì sòdò nsìquìn stná‑nè nìì mà inicutu ini veheñùhu sìcoto mà xì nùù stná nsidaa còhò xichúûn dùtù nùù chuun xi‑ne.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Vàchi cachí ley mà ñà‑casi nsidaa iñàha icúmí còdò nìì mà ìcà‑xí, te ducán ndundoa nùù Dios. Vàchi cunaha‑nsiá, mà sáà‑yà cuicahnú ini‑yà sàhà ni‑iin cuàchi‑nda nú còò nìì nì xítià.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Ñàyùcàndùá, na sácuàhàn Moisés dahíì‑né veheñùhu sànaha ma, vàtùni nì xichuún‑né nìì quisì, vàchi veheñùhu ñuhìví yohó‑ní nì sandua, te cuisì ejemplu uun nì sanduu stná, cónì sándúá veheñùhu ndisa xi‑ya iá ansivi. Doco meru vehe ìì‑yá iá yucán, promesa chicá ndiaha xiñuhá, màdì cuisì nìì quisì.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Ñàyùcàndùá, vichi sànì nasaa Jesús ndè meru ansivi ñà‑màcuììn‑yà nùù Dios sàhà‑ndà. Màdì veheñùhu ñuhìví yohó nduú lugar ndé nì nasaa‑yà, còó; vàchi cuisì ejemplu uun nduú veheñùhu ñuhìví yohó, có‑ndùú ndisa‑ña vehe ìì nì quidavàha mii‑yá ansivi.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Dùtù cusáhnû raza‑ndà Judea, na quíhvi‑ne ini cuartu chicá ìì xí veheñùhu, nìì (quisì) nihí‑né sáhàn, màdì nìì mii‑né. Te cuìà cuìà quidá‑né ducán. Doco Jesús, còó; có‑xìñùhù cuàha‑ya vida xi‑ya cuàhà xichi, còó.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Vàchi nú ducan ni cúndúá, dandu cuàhà gá xichi icúmí‑yâ ndoho‑ya dècuèndè na ní sàcòo ñuhìví xì ndè vichi ni cuí. Doco còó, vàchi na ní xìnu tiempu antes, dandu nì quixi‑ya ñuhìví yohó, te nì sàha‑ya vida xi‑ya, doco cuisì iin xichi‑ni nì xìhì‑yà, vàchi nì dànáà nsìhí‑yá sàhà‑ndà, te nì nìhì‑yá nansa cuxio dahuun cuàchi‑nda.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Vàchi divi nacua icúmí nsidaa nèhivì sàà‑nè cui‑nè iin xichi, te después nsidandaà Dios sàhà‑né,
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 divi ducání stná Cristu, iin xichi‑ni nì sàha‑ya vida xi‑ya nì nacuida‑ya cuàchi cuàhà gá nèhivì. Dandu después icúmí‑yâ naxicocuíìn‑yà ñuhìví yohó, doco màdì gá sàhà‑ñá (ndoho‑ya sàhà) cuàchi‑nda; còó. Cunaha‑nsiá, divi sàhà ñà‑càcu nsidaa ndohó nèhivì ndiatú naxicocuíìn‑yà cunduamà.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.