Hebreus 7

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nècuàchì dandacú nùù ñuu Salem nì sanduu Melquisedec mà. Te nì sanduu stná‑nè dùtù xi Stoho‑ndà Dios, divi ana dandacú ndè chicá ansivi. Te divi‑ne nì quee nì nanchìcùn ìchì xì Abraham na mándixi nècuàchìmà nì sàhàn‑nè guerra nì cundee‑né nùù cuàhà rey, dandu nì quee Melquisedec mà nì dàhíì‑ñánê.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Te nì sàha nècuàchìmà‑né diezmu sàhà nsidaa ñà‑ndùá nihí‑né. Te quìvì Melquisedec mà, cuní cachà “rey ndàcuisì inì‑xi”. Te ñà‑ndùú stná‑nè rey xi ñuu Salem yucán, ñàyùcàndùá cuní cachi stná quìvì mà “rey xi ndé iá paz”, vàchi quìvì Salem mà, cuní cachà “iá paz”.
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Te cunaha‑nsiá, còò (ndé nacání sàhà) yuadíhí‑nê, ni (sàhà) yohòtéhè‑né, ni nansa nì tùinuù‑né, ni nansa nì xìhì‑nè; ñàyùcàndùá, ducán queámà na ian nicanicuahàn quidá‑né chuun xi dùtù nacua quidá Dèhemanì Dios.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Pues na cahnu‑guá iá chuun nì nìhì Melquisedec sànaha ma, vàchi dècuèndè stná yua raza‑nda Abraham nì sàha xi nècuàchìmà diezmu, divi diezmu nì tavà‑né nùù ñà‑cuìcà nì nìhì‑né na ní sàhàn‑nè guerra.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Daaní, después nì sàà iin tiàa nani Leví nì nìhì‑né chuun ñà‑cunduu stná‑nè dùtù, mii‑né xì descendencia xi‑ne. Te nì sàcùnaha nsidaa‑né tavà‑né diezmu nùù ñanìtnaha‑ne raza‑ndà nacua cachí ley ìì. (Ñàyùcàndùá, ducán nì quida‑ne) mate iin‑ni descendencia xi Abraham nì sanduu stná nsidaa ñanìtnaha‑nemà.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Doco dùtù Melquisedec yucán, mate có‑ndùú‑né descendencia xi Leví, doco dècuèndè nùù stná Abraham nì cutahvì‑né diezmu mà, dandu nì dàhíì stná‑nè nècuàchìmà, mate (iin ana ìì gá nduú nècuàchìmà) ñà‑nì saquin Dios iin compromisu xì‑né.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ñàyùcàndùá, (chicá ìì Melquisedec), vachí ináhá vâha‑nda, cuisì iin ana chicá ìì cui dahíì xì inga nèhivì.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Te dùtù xínduu descendencia xi Leví, nèhivì ùún nduú‑né, mà cútiácú‑nè nicanicuahàn, doco tavá‑né diezmu vichi. Doco tucu iá ñà‑ndùá cachí (tutu ìì) sàhà Melquisedec, vàchi ducán cáhàn mà sàhà‑né (na ian) itiácú ìì‑né.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 — ausente —
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 — ausente —
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 (Ináhá‑ndá), nì nìhì nècuàchì raza‑ndà ley ìì xí Dios sàhà ndahà dùtù descendencia xi Leví. Te tnaha Aarón nì sanduu stná nsidaa dùtù mà. Doco siempre cumánì gá quee viì chuun nìsa quida‑ne, ñàyùcàndùá nì ndecunu inga dùtù, (divi nduú mii‑yá). Doco có‑quìdá‑yá na ian nìsa quida Aarón sànaha; còó. Na ian nìsa quida Melquisedec, ducán quidá‑ya.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Te ñà‑sànì dama (Dios) modo quidá dùtù, ñàyùcàndùá icúmí stná‑yà dama‑ya ley (nchícùn nèhivì).
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Vàchi Jesús nduú (dùtù saa) cáhàn‑ndà sàhà‑xí, te diín descendencia icúmí mii‑yá; còò ni‑iin yohòtéhè‑yá nìsá quídáchúûn nahi dùtù nùù mesa ìì xí Dios.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Vàchi ináhá‑ndá, divi tiàa nani Judá nduú yohòtéhè Stoho‑ndà Señor, doco còò ni‑iin palabra nì càchí Moisés sàhà nècuàchì yucán ñà‑cunduu‑ne iin dùtù, ni stná descendencia xi‑ne.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Ñàyùcàndùá, náhà chicá claru (ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá), vàchi vichi sànì ndecunu inga dùtù, te (nicanicuahàn) quidá‑yá chuun ìì mà nùù Dios nacua nìsa quida dùtù Melquisedec sànaha.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Vàchi divi sàhà‑ñá itiácú‑yà nicanicuahàn, te iá cuàhà poder xi‑ya, ñàyùcàndùá nì nìhì‑yá chuun xi dùtù mà, màdì sàhà‑ñá nduú‑yá descendencia (xi inga dùtù) nacua cachí iin ley.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Vàchi ducán nì cachi Yua‑nda Dios xì Jesús:
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Ñàyùcàndùá, nì ndañuhu ley sànaha ma, vàchi cónì quèé víiá. Mànìcùí chindee cuáhà‑ñá nèhivì,
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 mànìcùí nacuàhandee iniànè ñà‑sàà‑nè quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né. Ñàyùcàndùá nì sàha‑yàndó inga tnùndé ini chicá ndiaha, te divi sàhájàn vàtùni thàtuu‑nda nùù‑yá vichi.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Cunaha‑nsiá, na ní sàha Yua‑nda Dios Jesús chuun xi dùtù, nì chinaha‑yá mii‑yá (ñà‑nicanicuahàn cunduu‑yamà dùtù).
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Doco dùtù (descendencia xi Leví mà), còó, cónì cáhàn‑yà ducán na ní sàha‑yanè chuun yucán. Cuisì Jesús nduú ana nì nìhìtáhvì nì càhàn xì Dios ducán, te dohó nì cachi‑yà:
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Pues ducán nì cachi‑yà xì Jesús, te sàhà‑ñá fuerte guá palabra xi‑ya, ñàyùcàndùá chicá ndiaá tratu saa (nì saquin‑yà).
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Daaní, dùtù ùún‑ní, màdì nicanicuahàn icúmí‑nê chuun xi‑ne, vàchi xíhì‑nè; ñàyùcàndùá, cuàhà‑né sànì quida xi chuun xi dùtù mà.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Doco Jesús, còó; mà nunca sàà inga nèhivì cunduu‑ne dùtù lugar xi‑ya, vàchi nicanicuahàn itiácú‑yà.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Ñàyùcàndùá, nú xícàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te ndácùcahan‑nda quìvì Jesús, vàtùni dacácu dahuun‑yàndó nicanicuahàn, vàchi nicanicuahàn itiácú‑yà cáhàn‑yà sàhà‑ndà.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Cunaha‑nsiá, meru dùtù xiñuhu‑nda nduú Jesús, vàchi ìì ndisa‑ya, mà dáná‑yá, còò cuáchi‑ya, tucu dahuun iá‑yà nùù nècuàchì cuàchi, te vichi dècuèndè (gloria) chicá nùù‑xí ansivi sànì sàà‑yà.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Còò necesidad icúmí‑yâ dòcò‑yá promesa nsìquívì sàhà‑ñá nàà sàhà cuàchi nèhivì. Ducán quidá dava ga dùtù, dihna dócò‑né promesa sàhà mii‑né, dandu después sàhà nècuàchì dava ga. Doco Jesús, còó, iin xichi‑ni nì sàha‑ya vida xi‑ya nì sanduu‑ya promesa nì dànáà dahuun‑ya sàhà‑ndà, te nicanicuahàn ndiaá ñà‑jaàn.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Daaní, cachí stná ley sànaha ma ñà‑vàtùni cunduu nèhivì iin dùtù mate iá cuàchi‑ne. Doco vichi, còó, sànì yàha ley mà, te sànì cachi fuerte Dios ñà‑divi Dèhemanì‑yá cunduu dùtù xi‑nda; te nicanicuahàn cundiaa chuun ìì quidá mii‑yá.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.