Hebreus 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Nècuàchì dandacú nùù ñuu Salem nì sanduu Melquisedec mà. Te nì sanduu stná‑nè dùtù xi Stoho‑ndà Dios, divi ana dandacú ndè chicá ansivi. Te divi‑ne nì quee nì nanchìcùn ìchì xì Abraham na mándixi nècuàchìmà nì sàhàn‑nè guerra nì cundee‑né nùù cuàhà rey, dandu nì quee Melquisedec mà nì dàhíì‑ñánê.
1 Porque este Melquisedeque, que era rei de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo, e que saiu ao encontro de Abraão quando ele regressava da matança dos reis, e o abençoou;
2 Te nì sàha nècuàchìmà‑né diezmu sàhà nsidaa ñà‑ndùá nihí‑né. Te quìvì Melquisedec mà, cuní cachà “rey ndàcuisì inì‑xi”. Te ñà‑ndùú stná‑nè rey xi ñuu Salem yucán, ñàyùcàndùá cuní cachi stná quìvì mà “rey xi ndé iá paz”, vàchi quìvì Salem mà, cuní cachà “iá paz”.
2 a quem também Abraão deu o dízimo de tudo, e primeiramente é, por interpretação, rei de justiça e depois também rei de Salém, que é rei de paz;
3 Te cunaha‑nsiá, còò (ndé nacání sàhà) yuadíhí‑nê, ni (sàhà) yohòtéhè‑né, ni nansa nì tùinuù‑né, ni nansa nì xìhì‑nè; ñàyùcàndùá, ducán queámà na ian nicanicuahàn quidá‑né chuun xi dùtù nacua quidá Dèhemanì Dios.
3 sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas, sendo feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Pues na cahnu‑guá iá chuun nì nìhì Melquisedec sànaha ma, vàchi dècuèndè stná yua raza‑nda Abraham nì sàha xi nècuàchìmà diezmu, divi diezmu nì tavà‑né nùù ñà‑cuìcà nì nìhì‑né na ní sàhàn‑nè guerra.
4 Considerai, pois, quão grande era este, a quem até o patriarca Abraão deu os dízimos dos despojos.
5 Daaní, después nì sàà iin tiàa nani Leví nì nìhì‑né chuun ñà‑cunduu stná‑nè dùtù, mii‑né xì descendencia xi‑ne. Te nì sàcùnaha nsidaa‑né tavà‑né diezmu nùù ñanìtnaha‑ne raza‑ndà nacua cachí ley ìì. (Ñàyùcàndùá, ducán nì quida‑ne) mate iin‑ni descendencia xi Abraham nì sanduu stná nsidaa ñanìtnaha‑nemà.
5 E os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, segundo a lei, de tomar o dízimo do povo, isto é, de seus irmãos, ainda que tenham descendido de Abraão.
6 Doco dùtù Melquisedec yucán, mate có‑ndùú‑né descendencia xi Leví, doco dècuèndè nùù stná Abraham nì cutahvì‑né diezmu mà, dandu nì dàhíì stná‑nè nècuàchìmà, mate (iin ana ìì gá nduú nècuàchìmà) ñà‑nì saquin Dios iin compromisu xì‑né.
6 Mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles tomou dízimos de Abraão e abençoou o que tinha as promessas.
7 Ñàyùcàndùá, (chicá ìì Melquisedec), vachí ináhá vâha‑nda, cuisì iin ana chicá ìì cui dahíì xì inga nèhivì.
7 Ora, sem contradição alguma, o menor é abençoado pelo maior.
8 Te dùtù xínduu descendencia xi Leví, nèhivì ùún nduú‑né, mà cútiácú‑nè nicanicuahàn, doco tavá‑né diezmu vichi. Doco tucu iá ñà‑ndùá cachí (tutu ìì) sàhà Melquisedec, vàchi ducán cáhàn mà sàhà‑né (na ian) itiácú ìì‑né.
8 E aqui certamente tomam dízimos homens que morrem; ali, porém, aquele de quem se testifica que vive.
9 — ausente —
9 E, para assim dizer, por meio de Abraão, até Levi, que recebe dízimos, pagou dízimos.
10 — ausente —
10 Porque ainda ele estava nos lombos de seu pai, quando Melquisedeque lhe saiu ao encontro.
11 (Ináhá‑ndá), nì nìhì nècuàchì raza‑ndà ley ìì xí Dios sàhà ndahà dùtù descendencia xi Leví. Te tnaha Aarón nì sanduu stná nsidaa dùtù mà. Doco siempre cumánì gá quee viì chuun nìsa quida‑ne, ñàyùcàndùá nì ndecunu inga dùtù, (divi nduú mii‑yá). Doco có‑quìdá‑yá na ian nìsa quida Aarón sànaha; còó. Na ian nìsa quida Melquisedec, ducán quidá‑ya.
11 De sorte que, se a perfeição fosse pelo sacerdócio levítico (porque sob ele o povo recebeu a lei), que necessidade havia logo de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e não fosse chamado segundo a ordem de Arão?
12 Te ñà‑sànì dama (Dios) modo quidá dùtù, ñàyùcàndùá icúmí stná‑yà dama‑ya ley (nchícùn nèhivì).
12 Porque, mudando-se o sacerdócio, necessariamente se faz também mudança da lei.
13 Vàchi Jesús nduú (dùtù saa) cáhàn‑ndà sàhà‑xí, te diín descendencia icúmí mii‑yá; còò ni‑iin yohòtéhè‑yá nìsá quídáchúûn nahi dùtù nùù mesa ìì xí Dios.
13 Porque aquele de quem essas coisas se dizem pertence a outra tribo, da qual ninguém serviu ao altar,
14 Vàchi ináhá‑ndá, divi tiàa nani Judá nduú yohòtéhè Stoho‑ndà Señor, doco còò ni‑iin palabra nì càchí Moisés sàhà nècuàchì yucán ñà‑cunduu‑ne iin dùtù, ni stná descendencia xi‑ne.
14 visto ser manifesto que nosso Senhor procedeu de Judá, e concernente a essa tribo nunca Moisés falou de sacerdócio.
15 Ñàyùcàndùá, náhà chicá claru (ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá), vàchi vichi sànì ndecunu inga dùtù, te (nicanicuahàn) quidá‑yá chuun ìì mà nùù Dios nacua nìsa quida dùtù Melquisedec sànaha.
15 E muito mais manifesto é ainda se, à semelhança de Melquisedeque, se levantar outro sacerdote,
16 Vàchi divi sàhà‑ñá itiácú‑yà nicanicuahàn, te iá cuàhà poder xi‑ya, ñàyùcàndùá nì nìhì‑yá chuun xi dùtù mà, màdì sàhà‑ñá nduú‑yá descendencia (xi inga dùtù) nacua cachí iin ley.
16 que não foi feito segundo a lei do mandamento carnal, mas segundo a virtude da vida incorruptível.
17 Vàchi ducán nì cachi Yua‑nda Dios xì Jesús:
17 Porque dele assim se testifica: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Ñàyùcàndùá, nì ndañuhu ley sànaha ma, vàchi cónì quèé víiá. Mànìcùí chindee cuáhà‑ñá nèhivì,
18 Porque o precedente mandamento é ab-rogado por causa da sua fraqueza e inutilidade
19 mànìcùí nacuàhandee iniànè ñà‑sàà‑nè quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né. Ñàyùcàndùá nì sàha‑yàndó inga tnùndé ini chicá ndiaha, te divi sàhájàn vàtùni thàtuu‑nda nùù‑yá vichi.
19 (pois a lei nenhuma coisa aperfeiçoou), e desta sorte é introduzida uma melhor esperança, pela qual chegamos a Deus.
20 Cunaha‑nsiá, na ní sàha Yua‑nda Dios Jesús chuun xi dùtù, nì chinaha‑yá mii‑yá (ñà‑nicanicuahàn cunduu‑yamà dùtù).
20 E, visto como não é sem prestar juramento (porque certamente aqueles, sem juramento, foram feitos sacerdotes,
21 Doco dùtù (descendencia xi Leví mà), còó, cónì cáhàn‑yà ducán na ní sàha‑yanè chuun yucán. Cuisì Jesús nduú ana nì nìhìtáhvì nì càhàn xì Dios ducán, te dohó nì cachi‑yà:
21 mas este, com juramento, por aquele que lhe disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedeque.);
22 Pues ducán nì cachi‑yà xì Jesús, te sàhà‑ñá fuerte guá palabra xi‑ya, ñàyùcàndùá chicá ndiaá tratu saa (nì saquin‑yà).
22 de tanto melhor concerto Jesus foi feito fiador.
23 Daaní, dùtù ùún‑ní, màdì nicanicuahàn icúmí‑nê chuun xi‑ne, vàchi xíhì‑nè; ñàyùcàndùá, cuàhà‑né sànì quida xi chuun xi dùtù mà.
23 E, na verdade, aqueles foram feitos sacerdotes em grande número, porque, pela morte, foram impedidos de permanecer;
24 Doco Jesús, còó; mà nunca sàà inga nèhivì cunduu‑ne dùtù lugar xi‑ya, vàchi nicanicuahàn itiácú‑yà.
24 mas este, porque permanece eternamente, tem um sacerdócio perpétuo.
25 Ñàyùcàndùá, nú xícàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te ndácùcahan‑nda quìvì Jesús, vàtùni dacácu dahuun‑yàndó nicanicuahàn, vàchi nicanicuahàn itiácú‑yà cáhàn‑yà sàhà‑ndà.
25 Portanto, pode também salvar perfeitamente os que por ele se chegam a Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Cunaha‑nsiá, meru dùtù xiñuhu‑nda nduú Jesús, vàchi ìì ndisa‑ya, mà dáná‑yá, còò cuáchi‑ya, tucu dahuun iá‑yà nùù nècuàchì cuàchi, te vichi dècuèndè (gloria) chicá nùù‑xí ansivi sànì sàà‑yà.
26 Porque nos convinha tal sumo sacerdote, santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e feito mais sublime do que os céus,
27 Còò necesidad icúmí‑yâ dòcò‑yá promesa nsìquívì sàhà‑ñá nàà sàhà cuàchi nèhivì. Ducán quidá dava ga dùtù, dihna dócò‑né promesa sàhà mii‑né, dandu después sàhà nècuàchì dava ga. Doco Jesús, còó, iin xichi‑ni nì sàha‑ya vida xi‑ya nì sanduu‑ya promesa nì dànáà dahuun‑ya sàhà‑ndà, te nicanicuahàn ndiaá ñà‑jaàn.
27 que não necessitasse, como os sumos sacerdotes, de oferecer cada dia sacrifícios, primeiramente, por seus próprios pecados e, depois, pelos do povo; porque isso fez ele, uma vez, oferecendo-se a si mesmo.
28 Daaní, cachí stná ley sànaha ma ñà‑vàtùni cunduu nèhivì iin dùtù mate iá cuàchi‑ne. Doco vichi, còó, sànì yàha ley mà, te sànì cachi fuerte Dios ñà‑divi Dèhemanì‑yá cunduu dùtù xi‑nda; te nicanicuahàn cundiaa chuun ìì quidá mii‑yá.
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens fracos, mas a palavra do juramento, que veio depois da lei, constitui ao Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.