Hebreus 7

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nècuàchì dandacú nùù ñuu Salem nì sanduu Melquisedec mà. Te nì sanduu stná‑nè dùtù xi Stoho‑ndà Dios, divi ana dandacú ndè chicá ansivi. Te divi‑ne nì quee nì nanchìcùn ìchì xì Abraham na mándixi nècuàchìmà nì sàhàn‑nè guerra nì cundee‑né nùù cuàhà rey, dandu nì quee Melquisedec mà nì dàhíì‑ñánê.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Te nì sàha nècuàchìmà‑né diezmu sàhà nsidaa ñà‑ndùá nihí‑né. Te quìvì Melquisedec mà, cuní cachà “rey ndàcuisì inì‑xi”. Te ñà‑ndùú stná‑nè rey xi ñuu Salem yucán, ñàyùcàndùá cuní cachi stná quìvì mà “rey xi ndé iá paz”, vàchi quìvì Salem mà, cuní cachà “iá paz”.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Te cunaha‑nsiá, còò (ndé nacání sàhà) yuadíhí‑nê, ni (sàhà) yohòtéhè‑né, ni nansa nì tùinuù‑né, ni nansa nì xìhì‑nè; ñàyùcàndùá, ducán queámà na ian nicanicuahàn quidá‑né chuun xi dùtù nacua quidá Dèhemanì Dios.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Pues na cahnu‑guá iá chuun nì nìhì Melquisedec sànaha ma, vàchi dècuèndè stná yua raza‑nda Abraham nì sàha xi nècuàchìmà diezmu, divi diezmu nì tavà‑né nùù ñà‑cuìcà nì nìhì‑né na ní sàhàn‑nè guerra.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Daaní, después nì sàà iin tiàa nani Leví nì nìhì‑né chuun ñà‑cunduu stná‑nè dùtù, mii‑né xì descendencia xi‑ne. Te nì sàcùnaha nsidaa‑né tavà‑né diezmu nùù ñanìtnaha‑ne raza‑ndà nacua cachí ley ìì. (Ñàyùcàndùá, ducán nì quida‑ne) mate iin‑ni descendencia xi Abraham nì sanduu stná nsidaa ñanìtnaha‑nemà.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Doco dùtù Melquisedec yucán, mate có‑ndùú‑né descendencia xi Leví, doco dècuèndè nùù stná Abraham nì cutahvì‑né diezmu mà, dandu nì dàhíì stná‑nè nècuàchìmà, mate (iin ana ìì gá nduú nècuàchìmà) ñà‑nì saquin Dios iin compromisu xì‑né.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ñàyùcàndùá, (chicá ìì Melquisedec), vachí ináhá vâha‑nda, cuisì iin ana chicá ìì cui dahíì xì inga nèhivì.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Te dùtù xínduu descendencia xi Leví, nèhivì ùún nduú‑né, mà cútiácú‑nè nicanicuahàn, doco tavá‑né diezmu vichi. Doco tucu iá ñà‑ndùá cachí (tutu ìì) sàhà Melquisedec, vàchi ducán cáhàn mà sàhà‑né (na ian) itiácú ìì‑né.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 (Ináhá‑ndá), nì nìhì nècuàchì raza‑ndà ley ìì xí Dios sàhà ndahà dùtù descendencia xi Leví. Te tnaha Aarón nì sanduu stná nsidaa dùtù mà. Doco siempre cumánì gá quee viì chuun nìsa quida‑ne, ñàyùcàndùá nì ndecunu inga dùtù, (divi nduú mii‑yá). Doco có‑quìdá‑yá na ian nìsa quida Aarón sànaha; còó. Na ian nìsa quida Melquisedec, ducán quidá‑ya.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Te ñà‑sànì dama (Dios) modo quidá dùtù, ñàyùcàndùá icúmí stná‑yà dama‑ya ley (nchícùn nèhivì).
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Vàchi Jesús nduú (dùtù saa) cáhàn‑ndà sàhà‑xí, te diín descendencia icúmí mii‑yá; còò ni‑iin yohòtéhè‑yá nìsá quídáchúûn nahi dùtù nùù mesa ìì xí Dios.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Vàchi ináhá‑ndá, divi tiàa nani Judá nduú yohòtéhè Stoho‑ndà Señor, doco còò ni‑iin palabra nì càchí Moisés sàhà nècuàchì yucán ñà‑cunduu‑ne iin dùtù, ni stná descendencia xi‑ne.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Ñàyùcàndùá, náhà chicá claru (ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá), vàchi vichi sànì ndecunu inga dùtù, te (nicanicuahàn) quidá‑yá chuun ìì mà nùù Dios nacua nìsa quida dùtù Melquisedec sànaha.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Vàchi divi sàhà‑ñá itiácú‑yà nicanicuahàn, te iá cuàhà poder xi‑ya, ñàyùcàndùá nì nìhì‑yá chuun xi dùtù mà, màdì sàhà‑ñá nduú‑yá descendencia (xi inga dùtù) nacua cachí iin ley.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Vàchi ducán nì cachi Yua‑nda Dios xì Jesús:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Ñàyùcàndùá, nì ndañuhu ley sànaha ma, vàchi cónì quèé víiá. Mànìcùí chindee cuáhà‑ñá nèhivì,
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 mànìcùí nacuàhandee iniànè ñà‑sàà‑nè quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né. Ñàyùcàndùá nì sàha‑yàndó inga tnùndé ini chicá ndiaha, te divi sàhájàn vàtùni thàtuu‑nda nùù‑yá vichi.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Cunaha‑nsiá, na ní sàha Yua‑nda Dios Jesús chuun xi dùtù, nì chinaha‑yá mii‑yá (ñà‑nicanicuahàn cunduu‑yamà dùtù).
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Doco dùtù (descendencia xi Leví mà), còó, cónì cáhàn‑yà ducán na ní sàha‑yanè chuun yucán. Cuisì Jesús nduú ana nì nìhìtáhvì nì càhàn xì Dios ducán, te dohó nì cachi‑yà:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Pues ducán nì cachi‑yà xì Jesús, te sàhà‑ñá fuerte guá palabra xi‑ya, ñàyùcàndùá chicá ndiaá tratu saa (nì saquin‑yà).
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Daaní, dùtù ùún‑ní, màdì nicanicuahàn icúmí‑nê chuun xi‑ne, vàchi xíhì‑nè; ñàyùcàndùá, cuàhà‑né sànì quida xi chuun xi dùtù mà.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Doco Jesús, còó; mà nunca sàà inga nèhivì cunduu‑ne dùtù lugar xi‑ya, vàchi nicanicuahàn itiácú‑yà.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Ñàyùcàndùá, nú xícàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te ndácùcahan‑nda quìvì Jesús, vàtùni dacácu dahuun‑yàndó nicanicuahàn, vàchi nicanicuahàn itiácú‑yà cáhàn‑yà sàhà‑ndà.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Cunaha‑nsiá, meru dùtù xiñuhu‑nda nduú Jesús, vàchi ìì ndisa‑ya, mà dáná‑yá, còò cuáchi‑ya, tucu dahuun iá‑yà nùù nècuàchì cuàchi, te vichi dècuèndè (gloria) chicá nùù‑xí ansivi sànì sàà‑yà.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Còò necesidad icúmí‑yâ dòcò‑yá promesa nsìquívì sàhà‑ñá nàà sàhà cuàchi nèhivì. Ducán quidá dava ga dùtù, dihna dócò‑né promesa sàhà mii‑né, dandu después sàhà nècuàchì dava ga. Doco Jesús, còó, iin xichi‑ni nì sàha‑ya vida xi‑ya nì sanduu‑ya promesa nì dànáà dahuun‑ya sàhà‑ndà, te nicanicuahàn ndiaá ñà‑jaàn.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Daaní, cachí stná ley sànaha ma ñà‑vàtùni cunduu nèhivì iin dùtù mate iá cuàchi‑ne. Doco vichi, còó, sànì yàha ley mà, te sànì cachi fuerte Dios ñà‑divi Dèhemanì‑yá cunduu dùtù xi‑nda; te nicanicuahàn cundiaa chuun ìì quidá mii‑yá.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.