Hebreus 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Ñàyùcàndùá, xiñuhu cunduu‑nda nahi nècuàchì sahnú, te cutùha‑nda palabra chicá nchichí xi Cristu, màdìá cuisì dàñùhù chicá sencillu cunihnu ini‑ndà nicanicuahàn; còó. Màsà ndésáhá tú‑ndá xí palabra primeru, vàchi sànì cundaà vàha ini‑ndà sàhà palabra mà, ináhá‑ndá nacáníá nansa naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda ñà‑còò chuan. Te sà‑ìnáhá stná‑ndà nansa icúmí‑ndá cunihnu vàha ini‑ndà Dios,
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 xì nansa cuhiì‑ndà, xì nansa chitàndòò‑ndà ndahà‑ndà dìnì nèhivì (na xícàn tàhvì‑ndà sàhà‑né). Te sà‑ìnáhá stná‑ndà nansa icúmí nsìi natiacu‑nè, xì nansa icúmí coo stná juiciu final.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 (Doco cumánì gá ñà‑ndùá xiñuhu cundaà ini‑ndà sàhà‑xí.) Ñàyùcàndùá, cahnú gà Dios icúmí‑ndá quida‑nda seguir (ndè cachi ndufuerte fe xi‑nda).
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 — ausente —
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Ñàyùcàndùá, (ducán icúmí cuu xi nècuàchìmà nahi ejemplu sàhà) ñuhù xi‑nda, vàchi nú sànì cuun ndiaha dàvì, te nì ndèe cunú ndèhì, dandu (tuxí ini‑ndà) cuàhàn cundiatú‑ndà, ádi cuàha viì itu‑ndà. Te divi ducání stná xì nèhivì. (Nú iin‑ni nchícùn viì‑né mii‑yá), dandu vàtùni cundiatú anima‑nè.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Doco nú (nacoo‑ne ichì‑yá), dandu cunduu‑ne nahi ñuhù ndé cuisì sahnú yùcù iñu, ò yùcù chicuéhè, vàchi mà ndéé vàha‑ne nùù‑yá, te vichi sà‑ìtúú nìhì‑né iin castigu cahnú, te fin xi‑ne cunduu ñà‑coco‑ne.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Doco tucu icúmí cuu xi mii‑nsiá, ñani màní, ináhî, mate sànì cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá nì cachì. Vàchi seguru icúmî mii‑nsiá ñà‑cundiatú anima‑nsià, te càcu‑nsia.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Vàchi vàha Dios, te mà nándodó‑yá obra sànì quida‑nsia; ni mà nándodó stná‑yà nansa cuú guá inì‑nsia sàhà‑yá, te sàhámà nì chindee‑nsiá dava ga nèhivì xí‑yá; te dècuèndè vichi chindéé îì‑nsiánè.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Te nsiùhù, cuní‑nsì iin‑ni ni cúnsìhi inì‑nsia quida‑nsia ducán ndè quìvì último sàhà‑ñá cucumi‑nsiá seguru cuàhàn‑nsià nìhìtáhvì ndisa‑nsia ñà‑ndiaha íì ndiatu‑nda.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Màsà cúdúsán‑ndá; còó. Iin‑ni ni cúníndísá‑ndá, te quida ndee ini‑ndà nacua nìsa quida nèhivì sànì nìhìtáhvì ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà xì‑ndà.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Na ní saquin Dios compromisu xì Abraham sànaha, nì cachi‑yà xì‑né: “Yùhù chináhî mií”. Ducán nì cachi‑yà, vàchi còò cá inga ana chicá ndiaá nùù mii‑yá.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Te nì cachi stná‑yà xì (Abraham) yucán: “Seguru icúmí cundiatú anima‑ní quide; te cuàhà gá descendencia xi‑ní icúmí cundoo”.
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Ñàyùcàndùá, ducán nì sandiatu cuéyàà nècuàchìmà dècuèndè nì sàà quìvì nì nìhì‑né ñà‑ndùá nì cachi Dios xì‑né.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Nèhivì ñuhìví yohó, nú cuní‑nè caquin fuerte‑nè iin compromisu, dandu ndácùcahan‑né quìvì iin ana chicá ndiaá nùù mii‑né, (nahi Dios), te nú sànì chinaha‑né mii‑yá, dandu sà‑ìá, icúmí‑nê nacahan‑né Dios.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Ñàyùcàndùá, na ní quida Yua‑nda Dios comprometer ñà‑ìcúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà ñà‑ndiaha íì xí‑yá, dandu nì ndacùcahan‑yá mii‑yá, vàchi cuní‑yà cundaà vàha ini‑ndà iin palabra mà‑dáma nduá nì cachi‑yà.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Ducán dandu ùì palabra nduámà, (dihna cuisì‑ní nì cachi‑yà, dandu después nì chinaha‑yá mii‑yá), ñàyùcàndùá, nicanicuahàn icúmí cundiaa palabra nì cachi sahnú‑yá mà; mà nunca dandahví‑yàndó, seguru icúmí coo tnùndé ini fuerte xi nsidaa ndohó nècuàchì cundéé inì‑xi ñà‑dacácu‑yàndó, te sànì cahvi stná‑ndà xì consuelu ndiaha sáhatahvì‑yá.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 — ausente —
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 — ausente —
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.