Hebreus 6

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñàyùcàndùá, xiñuhu cunduu‑nda nahi nècuàchì sahnú, te cutùha‑nda palabra chicá nchichí xi Cristu, màdìá cuisì dàñùhù chicá sencillu cunihnu ini‑ndà nicanicuahàn; còó. Màsà ndésáhá tú‑ndá xí palabra primeru, vàchi sànì cundaà vàha ini‑ndà sàhà palabra mà, ináhá‑ndá nacáníá nansa naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda ñà‑còò chuan. Te sà‑ìnáhá stná‑ndà nansa icúmí‑ndá cunihnu vàha ini‑ndà Dios,
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 xì nansa cuhiì‑ndà, xì nansa chitàndòò‑ndà ndahà‑ndà dìnì nèhivì (na xícàn tàhvì‑ndà sàhà‑né). Te sà‑ìnáhá stná‑ndà nansa icúmí nsìi natiacu‑nè, xì nansa icúmí coo stná juiciu final.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 (Doco cumánì gá ñà‑ndùá xiñuhu cundaà ini‑ndà sàhà‑xí.) Ñàyùcàndùá, cahnú gà Dios icúmí‑ndá quida‑nda seguir (ndè cachi ndufuerte fe xi‑nda).
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 — ausente —
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Ñàyùcàndùá, (ducán icúmí cuu xi nècuàchìmà nahi ejemplu sàhà) ñuhù xi‑nda, vàchi nú sànì cuun ndiaha dàvì, te nì ndèe cunú ndèhì, dandu (tuxí ini‑ndà) cuàhàn cundiatú‑ndà, ádi cuàha viì itu‑ndà. Te divi ducání stná xì nèhivì. (Nú iin‑ni nchícùn viì‑né mii‑yá), dandu vàtùni cundiatú anima‑nè.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Doco nú (nacoo‑ne ichì‑yá), dandu cunduu‑ne nahi ñuhù ndé cuisì sahnú yùcù iñu, ò yùcù chicuéhè, vàchi mà ndéé vàha‑ne nùù‑yá, te vichi sà‑ìtúú nìhì‑né iin castigu cahnú, te fin xi‑ne cunduu ñà‑coco‑ne.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Doco tucu icúmí cuu xi mii‑nsiá, ñani màní, ináhî, mate sànì cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá nì cachì. Vàchi seguru icúmî mii‑nsiá ñà‑cundiatú anima‑nsià, te càcu‑nsia.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Vàchi vàha Dios, te mà nándodó‑yá obra sànì quida‑nsia; ni mà nándodó stná‑yà nansa cuú guá inì‑nsia sàhà‑yá, te sàhámà nì chindee‑nsiá dava ga nèhivì xí‑yá; te dècuèndè vichi chindéé îì‑nsiánè.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Te nsiùhù, cuní‑nsì iin‑ni ni cúnsìhi inì‑nsia quida‑nsia ducán ndè quìvì último sàhà‑ñá cucumi‑nsiá seguru cuàhàn‑nsià nìhìtáhvì ndisa‑nsia ñà‑ndiaha íì ndiatu‑nda.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Màsà cúdúsán‑ndá; còó. Iin‑ni ni cúníndísá‑ndá, te quida ndee ini‑ndà nacua nìsa quida nèhivì sànì nìhìtáhvì ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà xì‑ndà.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Na ní saquin Dios compromisu xì Abraham sànaha, nì cachi‑yà xì‑né: “Yùhù chináhî mií”. Ducán nì cachi‑yà, vàchi còò cá inga ana chicá ndiaá nùù mii‑yá.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Te nì cachi stná‑yà xì (Abraham) yucán: “Seguru icúmí cundiatú anima‑ní quide; te cuàhà gá descendencia xi‑ní icúmí cundoo”.
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Ñàyùcàndùá, ducán nì sandiatu cuéyàà nècuàchìmà dècuèndè nì sàà quìvì nì nìhì‑né ñà‑ndùá nì cachi Dios xì‑né.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Nèhivì ñuhìví yohó, nú cuní‑nè caquin fuerte‑nè iin compromisu, dandu ndácùcahan‑né quìvì iin ana chicá ndiaá nùù mii‑né, (nahi Dios), te nú sànì chinaha‑né mii‑yá, dandu sà‑ìá, icúmí‑nê nacahan‑né Dios.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Ñàyùcàndùá, na ní quida Yua‑nda Dios comprometer ñà‑ìcúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà ñà‑ndiaha íì xí‑yá, dandu nì ndacùcahan‑yá mii‑yá, vàchi cuní‑yà cundaà vàha ini‑ndà iin palabra mà‑dáma nduá nì cachi‑yà.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Ducán dandu ùì palabra nduámà, (dihna cuisì‑ní nì cachi‑yà, dandu después nì chinaha‑yá mii‑yá), ñàyùcàndùá, nicanicuahàn icúmí cundiaa palabra nì cachi sahnú‑yá mà; mà nunca dandahví‑yàndó, seguru icúmí coo tnùndé ini fuerte xi nsidaa ndohó nècuàchì cundéé inì‑xi ñà‑dacácu‑yàndó, te sànì cahvi stná‑ndà xì consuelu ndiaha sáhatahvì‑yá.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 — ausente —
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 — ausente —
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.