Hebreus 6

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñàyùcàndùá, xiñuhu cunduu‑nda nahi nècuàchì sahnú, te cutùha‑nda palabra chicá nchichí xi Cristu, màdìá cuisì dàñùhù chicá sencillu cunihnu ini‑ndà nicanicuahàn; còó. Màsà ndésáhá tú‑ndá xí palabra primeru, vàchi sànì cundaà vàha ini‑ndà sàhà palabra mà, ináhá‑ndá nacáníá nansa naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda ñà‑còò chuan. Te sà‑ìnáhá stná‑ndà nansa icúmí‑ndá cunihnu vàha ini‑ndà Dios,
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 xì nansa cuhiì‑ndà, xì nansa chitàndòò‑ndà ndahà‑ndà dìnì nèhivì (na xícàn tàhvì‑ndà sàhà‑né). Te sà‑ìnáhá stná‑ndà nansa icúmí nsìi natiacu‑nè, xì nansa icúmí coo stná juiciu final.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 (Doco cumánì gá ñà‑ndùá xiñuhu cundaà ini‑ndà sàhà‑xí.) Ñàyùcàndùá, cahnú gà Dios icúmí‑ndá quida‑nda seguir (ndè cachi ndufuerte fe xi‑nda).
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 — ausente —
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 — ausente —
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Ñàyùcàndùá, (ducán icúmí cuu xi nècuàchìmà nahi ejemplu sàhà) ñuhù xi‑nda, vàchi nú sànì cuun ndiaha dàvì, te nì ndèe cunú ndèhì, dandu (tuxí ini‑ndà) cuàhàn cundiatú‑ndà, ádi cuàha viì itu‑ndà. Te divi ducání stná xì nèhivì. (Nú iin‑ni nchícùn viì‑né mii‑yá), dandu vàtùni cundiatú anima‑nè.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Doco nú (nacoo‑ne ichì‑yá), dandu cunduu‑ne nahi ñuhù ndé cuisì sahnú yùcù iñu, ò yùcù chicuéhè, vàchi mà ndéé vàha‑ne nùù‑yá, te vichi sà‑ìtúú nìhì‑né iin castigu cahnú, te fin xi‑ne cunduu ñà‑coco‑ne.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Doco tucu icúmí cuu xi mii‑nsiá, ñani màní, ináhî, mate sànì cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá nì cachì. Vàchi seguru icúmî mii‑nsiá ñà‑cundiatú anima‑nsià, te càcu‑nsia.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Vàchi vàha Dios, te mà nándodó‑yá obra sànì quida‑nsia; ni mà nándodó stná‑yà nansa cuú guá inì‑nsia sàhà‑yá, te sàhámà nì chindee‑nsiá dava ga nèhivì xí‑yá; te dècuèndè vichi chindéé îì‑nsiánè.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Te nsiùhù, cuní‑nsì iin‑ni ni cúnsìhi inì‑nsia quida‑nsia ducán ndè quìvì último sàhà‑ñá cucumi‑nsiá seguru cuàhàn‑nsià nìhìtáhvì ndisa‑nsia ñà‑ndiaha íì ndiatu‑nda.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Màsà cúdúsán‑ndá; còó. Iin‑ni ni cúníndísá‑ndá, te quida ndee ini‑ndà nacua nìsa quida nèhivì sànì nìhìtáhvì ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà xì‑ndà.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 Na ní saquin Dios compromisu xì Abraham sànaha, nì cachi‑yà xì‑né: “Yùhù chináhî mií”. Ducán nì cachi‑yà, vàchi còò cá inga ana chicá ndiaá nùù mii‑yá.
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Te nì cachi stná‑yà xì (Abraham) yucán: “Seguru icúmí cundiatú anima‑ní quide; te cuàhà gá descendencia xi‑ní icúmí cundoo”.
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Ñàyùcàndùá, ducán nì sandiatu cuéyàà nècuàchìmà dècuèndè nì sàà quìvì nì nìhì‑né ñà‑ndùá nì cachi Dios xì‑né.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 Nèhivì ñuhìví yohó, nú cuní‑nè caquin fuerte‑nè iin compromisu, dandu ndácùcahan‑né quìvì iin ana chicá ndiaá nùù mii‑né, (nahi Dios), te nú sànì chinaha‑né mii‑yá, dandu sà‑ìá, icúmí‑nê nacahan‑né Dios.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Ñàyùcàndùá, na ní quida Yua‑nda Dios comprometer ñà‑ìcúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà ñà‑ndiaha íì xí‑yá, dandu nì ndacùcahan‑yá mii‑yá, vàchi cuní‑yà cundaà vàha ini‑ndà iin palabra mà‑dáma nduá nì cachi‑yà.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Ducán dandu ùì palabra nduámà, (dihna cuisì‑ní nì cachi‑yà, dandu después nì chinaha‑yá mii‑yá), ñàyùcàndùá, nicanicuahàn icúmí cundiaa palabra nì cachi sahnú‑yá mà; mà nunca dandahví‑yàndó, seguru icúmí coo tnùndé ini fuerte xi nsidaa ndohó nècuàchì cundéé inì‑xi ñà‑dacácu‑yàndó, te sànì cahvi stná‑ndà xì consuelu ndiaha sáhatahvì‑yá.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 — ausente —
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.