Hebreus 4

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Doco cunaha‑nsiá, vichi iá va nansa cui sàà‑ndà lugar ndiaha xí‑yá nacua nì cachi‑yà xì‑ndà. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá còtó ndañuhu‑nsiá ichì sànì tnii‑nsia cuàhàn‑nsià cundoo‑nsia nùù‑yá ducán.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Vàchi nùù ndohó sànì cachitnùhu‑ne ñà‑ndùú razón ndiaha xí‑yá davani nacua nì cachitnùhu stná‑nè xì nèhivì sànaha ma. Doco mii‑né, cónì níhì‑né ni‑iin provechu nùù palabra mà, vàchi mate ní xinitnùhu‑ne, doco cónì xìníndísâ‑né.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Doco ndohó nècuàchì xiníndísâ, vàtùni sàà‑ndà ndé iá descansu ndiaha ma, vàchi (mà níhìtáhvì gá nècuàchì sànaha ma, vàchi) dohó nì cachi‑yà:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Vàchi nùù tutu ìì iá ndé cachí nansa (nì quida‑ya) quìvì ùsà; te dohó cacháˋ:
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Daaní, iá stná ndé cachí stná‑yà inga palabra yohó nùù tutu mà:
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Pues (náhà xìcà) fuerza icúmí cundoo dava nèhivì lugar ndiaha ma, doco nèhivì nì inini xi razón ndiaha primeru mà, cónì níhì‑né sàà‑nè cundoo‑ne yucán, vàchi cónì xìníndísâ‑né.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Sàhà ñà‑jaàn nì cachi stná‑yà inga palabra después: vàtùni iá inga tiempu vàha, cachí‑yà, divi nduú quìvì vichi. Vàchi nì yàha inga caní tiempu, dandu nì tiaa stná Davíd inga palabra xi Dios. Divi nduú palabra làcà (nì tiai nùù tutu yohó) ndé cachí‑yà:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Daaní, después nì sàà stná Josué (cusahnú‑né nùù nèhivì sànaha ma, doco) ni sàhà mii‑né cónì níhì nècuàchìma descansu ndiaha ma. Vàchi nú jaan, dandu mà cáchí Dios coo inga quìvì (cui nìhì‑ndà descansu mà) después.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Doco divi sàhà ñà‑jaàn vàtùni cundaà ini ndohó ana nduú nèhivì xí Dios ñà‑ìá va iin lugar ndé cundoo‑nda quetatu ndiaha‑nda.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Vàchi cunaha‑nsiá, nú sànì nìhì‑ndà descansu mà, dandu ñà‑sànì nsihi chuun xi‑nda (ñuhìví yohó) cundua, divi nacua nì ìa stná xì mii‑yá na ní xìnu chuun nì quida‑ya, nì quetatu‑yà.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Ñàyùcàndùá, xiñuhu ñà‑cuàhandee ini‑ndà sàà‑ndà lugar ndiaha ma ndé nìhì ndisa‑nda descansu, còtó quida‑nda nacua nì quida nèhivì sànaha ma, cónì xìníndísâ‑né.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Vàchi cunaha‑nsiá, cahnú poder xi palabra ìì xí Dios. Na ian itiácúà, teayùcàndùá (vàtùni sáà yàchà ndè chicá ini anima‑ndà) na ian nduá iin espada dììn ndúì ladu‑xi, doco palabra mà, chicá fuerteà nùù iin espada, vàchi dècuèndè meru espíritu xi‑nda sáà stná, xì dècuèndè stná chicá ini sàxìnítnùní‑ndà. Te divi sàhà palabra mà vàtùni cunahà claru nansa nacání ndisa ini‑ndà, xì nansa nihnú stná ini‑ndà quida‑nda.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Cunaha‑nsiá, còò ni‑iñàha cui coo dèhé nùù Dios; vàchi nùù mii‑yá túi claru nsidanicuú iñàha, te indéhe stná‑yà nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda, dandu después divi nùù mii‑yá icúmí‑ndá nacuàha‑nda cuenta.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Dèhemanì Dios nduú Jesús, te vichi sànì nasaa‑yà nùù Yuamánì‑yá iá ansivi; dùtù ndiaha xi‑nda nduú‑yá vichi, ñàyùcàndùá iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndà ichì‑yá nacua sàquìdà‑ndà vichi.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Vàchi mii‑yá, vàtùni cuhi ndisa ini‑yàndó na yáha‑nda tnùndoho, vàchi cuàhà gá iñàha sànì yàha stná mii‑yá, doco cónì quìdá‑yá ni‑iin cuàchi.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑ndà càcàn tàhvì‑ndà nùù‑yá, vàchi yucán iá‑yà nùù silla ndiaha xí‑yá ndé sáhatahvì‑yá gracia xi‑ya. Vàchi icúmí‑yâ cundehè ndàhví‑yàndó, te quida‑ya gracia mà sàhà‑ndà na meru xiñuhá.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.