Hebreus 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Doco cunaha‑nsiá, vichi iá va nansa cui sàà‑ndà lugar ndiaha xí‑yá nacua nì cachi‑yà xì‑ndà. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá còtó ndañuhu‑nsiá ichì sànì tnii‑nsia cuàhàn‑nsià cundoo‑nsia nùù‑yá ducán.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Vàchi nùù ndohó sànì cachitnùhu‑ne ñà‑ndùú razón ndiaha xí‑yá davani nacua nì cachitnùhu stná‑nè xì nèhivì sànaha ma. Doco mii‑né, cónì níhì‑né ni‑iin provechu nùù palabra mà, vàchi mate ní xinitnùhu‑ne, doco cónì xìníndísâ‑né.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Doco ndohó nècuàchì xiníndísâ, vàtùni sàà‑ndà ndé iá descansu ndiaha ma, vàchi (mà níhìtáhvì gá nècuàchì sànaha ma, vàchi) dohó nì cachi‑yà:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Vàchi nùù tutu ìì iá ndé cachí nansa (nì quida‑ya) quìvì ùsà; te dohó cacháˋ:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Daaní, iá stná ndé cachí stná‑yà inga palabra yohó nùù tutu mà:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Pues (náhà xìcà) fuerza icúmí cundoo dava nèhivì lugar ndiaha ma, doco nèhivì nì inini xi razón ndiaha primeru mà, cónì níhì‑né sàà‑nè cundoo‑ne yucán, vàchi cónì xìníndísâ‑né.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Sàhà ñà‑jaàn nì cachi stná‑yà inga palabra después: vàtùni iá inga tiempu vàha, cachí‑yà, divi nduú quìvì vichi. Vàchi nì yàha inga caní tiempu, dandu nì tiaa stná Davíd inga palabra xi Dios. Divi nduú palabra làcà (nì tiai nùù tutu yohó) ndé cachí‑yà:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Daaní, después nì sàà stná Josué (cusahnú‑né nùù nèhivì sànaha ma, doco) ni sàhà mii‑né cónì níhì nècuàchìma descansu ndiaha ma. Vàchi nú jaan, dandu mà cáchí Dios coo inga quìvì (cui nìhì‑ndà descansu mà) después.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Doco divi sàhà ñà‑jaàn vàtùni cundaà ini ndohó ana nduú nèhivì xí Dios ñà‑ìá va iin lugar ndé cundoo‑nda quetatu ndiaha‑nda.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Vàchi cunaha‑nsiá, nú sànì nìhì‑ndà descansu mà, dandu ñà‑sànì nsihi chuun xi‑nda (ñuhìví yohó) cundua, divi nacua nì ìa stná xì mii‑yá na ní xìnu chuun nì quida‑ya, nì quetatu‑yà.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ñàyùcàndùá, xiñuhu ñà‑cuàhandee ini‑ndà sàà‑ndà lugar ndiaha ma ndé nìhì ndisa‑nda descansu, còtó quida‑nda nacua nì quida nèhivì sànaha ma, cónì xìníndísâ‑né.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Vàchi cunaha‑nsiá, cahnú poder xi palabra ìì xí Dios. Na ian itiácúà, teayùcàndùá (vàtùni sáà yàchà ndè chicá ini anima‑ndà) na ian nduá iin espada dììn ndúì ladu‑xi, doco palabra mà, chicá fuerteà nùù iin espada, vàchi dècuèndè meru espíritu xi‑nda sáà stná, xì dècuèndè stná chicá ini sàxìnítnùní‑ndà. Te divi sàhà palabra mà vàtùni cunahà claru nansa nacání ndisa ini‑ndà, xì nansa nihnú stná ini‑ndà quida‑nda.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Cunaha‑nsiá, còò ni‑iñàha cui coo dèhé nùù Dios; vàchi nùù mii‑yá túi claru nsidanicuú iñàha, te indéhe stná‑yà nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda, dandu después divi nùù mii‑yá icúmí‑ndá nacuàha‑nda cuenta.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Dèhemanì Dios nduú Jesús, te vichi sànì nasaa‑yà nùù Yuamánì‑yá iá ansivi; dùtù ndiaha xi‑nda nduú‑yá vichi, ñàyùcàndùá iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndà ichì‑yá nacua sàquìdà‑ndà vichi.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Vàchi mii‑yá, vàtùni cuhi ndisa ini‑yàndó na yáha‑nda tnùndoho, vàchi cuàhà gá iñàha sànì yàha stná mii‑yá, doco cónì quìdá‑yá ni‑iin cuàchi.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑ndà càcàn tàhvì‑ndà nùù‑yá, vàchi yucán iá‑yà nùù silla ndiaha xí‑yá ndé sáhatahvì‑yá gracia xi‑ya. Vàchi icúmí‑yâ cundehè ndàhví‑yàndó, te quida‑ya gracia mà sàhà‑ndà na meru xiñuhá.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.