Hebreus 4

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Doco cunaha‑nsiá, vichi iá va nansa cui sàà‑ndà lugar ndiaha xí‑yá nacua nì cachi‑yà xì‑ndà. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá còtó ndañuhu‑nsiá ichì sànì tnii‑nsia cuàhàn‑nsià cundoo‑nsia nùù‑yá ducán.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Vàchi nùù ndohó sànì cachitnùhu‑ne ñà‑ndùú razón ndiaha xí‑yá davani nacua nì cachitnùhu stná‑nè xì nèhivì sànaha ma. Doco mii‑né, cónì níhì‑né ni‑iin provechu nùù palabra mà, vàchi mate ní xinitnùhu‑ne, doco cónì xìníndísâ‑né.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Doco ndohó nècuàchì xiníndísâ, vàtùni sàà‑ndà ndé iá descansu ndiaha ma, vàchi (mà níhìtáhvì gá nècuàchì sànaha ma, vàchi) dohó nì cachi‑yà:
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Vàchi nùù tutu ìì iá ndé cachí nansa (nì quida‑ya) quìvì ùsà; te dohó cacháˋ:
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Daaní, iá stná ndé cachí stná‑yà inga palabra yohó nùù tutu mà:
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Pues (náhà xìcà) fuerza icúmí cundoo dava nèhivì lugar ndiaha ma, doco nèhivì nì inini xi razón ndiaha primeru mà, cónì níhì‑né sàà‑nè cundoo‑ne yucán, vàchi cónì xìníndísâ‑né.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Sàhà ñà‑jaàn nì cachi stná‑yà inga palabra después: vàtùni iá inga tiempu vàha, cachí‑yà, divi nduú quìvì vichi. Vàchi nì yàha inga caní tiempu, dandu nì tiaa stná Davíd inga palabra xi Dios. Divi nduú palabra làcà (nì tiai nùù tutu yohó) ndé cachí‑yà:
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Daaní, después nì sàà stná Josué (cusahnú‑né nùù nèhivì sànaha ma, doco) ni sàhà mii‑né cónì níhì nècuàchìma descansu ndiaha ma. Vàchi nú jaan, dandu mà cáchí Dios coo inga quìvì (cui nìhì‑ndà descansu mà) después.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Doco divi sàhà ñà‑jaàn vàtùni cundaà ini ndohó ana nduú nèhivì xí Dios ñà‑ìá va iin lugar ndé cundoo‑nda quetatu ndiaha‑nda.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Vàchi cunaha‑nsiá, nú sànì nìhì‑ndà descansu mà, dandu ñà‑sànì nsihi chuun xi‑nda (ñuhìví yohó) cundua, divi nacua nì ìa stná xì mii‑yá na ní xìnu chuun nì quida‑ya, nì quetatu‑yà.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Ñàyùcàndùá, xiñuhu ñà‑cuàhandee ini‑ndà sàà‑ndà lugar ndiaha ma ndé nìhì ndisa‑nda descansu, còtó quida‑nda nacua nì quida nèhivì sànaha ma, cónì xìníndísâ‑né.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Vàchi cunaha‑nsiá, cahnú poder xi palabra ìì xí Dios. Na ian itiácúà, teayùcàndùá (vàtùni sáà yàchà ndè chicá ini anima‑ndà) na ian nduá iin espada dììn ndúì ladu‑xi, doco palabra mà, chicá fuerteà nùù iin espada, vàchi dècuèndè meru espíritu xi‑nda sáà stná, xì dècuèndè stná chicá ini sàxìnítnùní‑ndà. Te divi sàhà palabra mà vàtùni cunahà claru nansa nacání ndisa ini‑ndà, xì nansa nihnú stná ini‑ndà quida‑nda.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Cunaha‑nsiá, còò ni‑iñàha cui coo dèhé nùù Dios; vàchi nùù mii‑yá túi claru nsidanicuú iñàha, te indéhe stná‑yà nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda, dandu después divi nùù mii‑yá icúmí‑ndá nacuàha‑nda cuenta.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Dèhemanì Dios nduú Jesús, te vichi sànì nasaa‑yà nùù Yuamánì‑yá iá ansivi; dùtù ndiaha xi‑nda nduú‑yá vichi, ñàyùcàndùá iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndà ichì‑yá nacua sàquìdà‑ndà vichi.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Vàchi mii‑yá, vàtùni cuhi ndisa ini‑yàndó na yáha‑nda tnùndoho, vàchi cuàhà gá iñàha sànì yàha stná mii‑yá, doco cónì quìdá‑yá ni‑iin cuàchi.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑ndà càcàn tàhvì‑ndà nùù‑yá, vàchi yucán iá‑yà nùù silla ndiaha xí‑yá ndé sáhatahvì‑yá gracia xi‑ya. Vàchi icúmí‑yâ cundehè ndàhví‑yàndó, te quida‑ya gracia mà sàhà‑ndà na meru xiñuhá.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.