Hebreus 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vichi cuàhà sàstnùhù nèhivì (sànaha) sànì nacani xi‑nda ñà‑ndiaha guá iá (nú xiníndísá‑ndá mii‑yá). Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacoo dahuun‑nda nsidaa iñàha sadí xì nùù‑ndà. Ni nácóó‑ndá nsidanicuú cuàchi quida‑nda, vàchi ñà‑yùcán nduá dacá xi dìnì‑ndà. Iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndà mii‑yá inii vida xi‑nda; nacua quidá nècuàchì dadavá stnahá xinú carrera, ducán xiñuhu nacuàhandee ini‑ndà.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Iin‑ni ni cúndéhe‑nda nùù Jesús, vàchi sàhà mii‑yá nì quesaha‑nda xiníndísá‑ndá ichì‑yá, te divi‑ya icúmí chindee stná xì‑ndà ndè cachi xìnu vida xi‑nda. Te mate nchìca cruz nì ndoho‑ya, doco cónì ndúlócô‑yà na ní cahíchì ini nèhivì‑yá ñà‑nì xìhì‑yà ducán, vàchi ináhá‑yâ, después icúmí‑yâ sàà‑yà coo‑ya contentu. Daaní, (mànuhù‑yá gloria), te yucán nì sàcòo‑ya ladu cuahá Yua‑nda Dios.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Pues vichi xiñuhu nsinuu inì‑nsia nansa nì cuu xi‑yá, cuàhà gá nì quida quini nèhivì cuáchi xi‑yá, doco nì quidandee ini‑yà. Ñàyùcàndùá, nsinuu inì‑nsia ñà‑jaàn, còtó cucahan‑nsiá mà cúndéé gâ inì‑nsia, te cuhuun inì‑nsia.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Vàchi ñà‑ndáà nduá, cuàhà lucha fuerte sànì quida‑nsia ñà‑màsà cúndéé nèhivì cuáchi ma nùù‑nsiá, doco ni‑iin‑nsia tàñáha ga cahnì‑né.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Doco nacua indéhí sànì nandòdó‑nsiá nansa cachí Dios nùù tutu ìì ndé cáhàn‑yà xì‑ndà na iin yua‑nda. Pues dohó cachí‑yà:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Vàchi Stoho‑nsià nduí, te cuú inì sàhà nsidaa‑nsiá, ñàyùcàndùá fuerza nàni‑nsia, vàchi nsidaa ana sànì nacàxin ñà‑cunduu‑ne dèhi, icúmí‑nê ñàhnì stná‑nè, cachí Dios.
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Ñàyùcàndùá, xiñuhu quidandee ini‑ndà na náni‑nda nùù‑yá, vàchi sàhà‑ñá nduú ndisa‑nda dèhe‑ya nduájàn. Sà‑ìnáhá‑ndá, na cuati‑nda, nsidanicuu‑nda nì nìhì‑ndà conseju nùù yua‑nda.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Doco quìvì vichi, nú còò ni‑iin conseju níhì‑ndà nùù mii‑yá, dandu cuní cachàmà ñà‑có‑ndùú ndisa‑nda dèhe‑ya, vàchi nsidaa ana nduú dèhe ndisa‑ya, ducán quidá‑yá xì‑né.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Vàchi yua‑nda ñuhìví yohó, nìsa danáni stná‑nèndó, te nìsa cahvi‑ndané. ¿Amádi chicá ndiá ìcà‑ndà cundoo stná‑ndà sujetu nùù Yua‑nda iá ansivi, te ducán nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Vàchi sacu tiempu nì ndòo‑nda nùù yua‑nda ndoó ñuhìví yohó, te nacua cudíì ini‑nè, ducán nìsa danáni‑nèndó. Doco mii‑yá, cuisì sàhà ñà‑cunduu ñà‑vàha xi‑nda nduá danáni‑yàndó, te ducán cunduu ndisa‑nda nèhivì ìì nahi mii‑yá.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Pues ñà‑ndáà nduá, có‑cùdíì ini‑ndà na hora níhì‑ndà conseju; tnùndoho nduá cahan‑nda; doco nú sànì yàha, te sànì sàà‑ndà nì cundaà vàha ini‑ndà, dandu chicá ndiaha coo vida xi‑nda, vàchi chicá viì sànì sàà‑ndà nacani ini‑ndà.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Ñàyùcàndùá, màsà cúndóó‑nsiá cuhúún gá inì‑nsia na ian nì còyo ndahàsáhà‑nsiá; còó. Iin‑ni ni nácuàhandee ini‑nsià cuníà,
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 micuísi ichì váha‑ya nanducu‑nsiá sàhà‑ñá màsà túcù iin nècuàchì tàcútùha viì cacanuu nacua ndiá ìcà‑né. Te nú sà‑ìá iin ana tàcúndáà vàha inì‑xi ducán, dandu nanducu‑nsiá nansa ndufuerté anima‑nè.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Ni cúndóó mánì‑nsiá xì nsidaa ñanìtnaha‑nsia, te ni cuáhandee stná inì‑nsia cunihnu ìì inì‑nsia nicanicuahàn, vàchi nú có‑nìhnú íì ini‑ndà, mà nunca sàà‑ndà cuni‑ndà nùù Stoho‑ndà Señor.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Te cuidadu ni cúndóó stná‑nsià còtó nandòdó‑nsiá gracia xi‑ya, te sàà‑nsià nanduu‑nsia nèhivì malu ndedúmá inì‑xi, vàchi nacua quidá iin yohò yùcù dàná, ducán cui quida stná nècuàchì malu, mate imindaa‑né, doco vihini cunduu‑ne dañu xi cuàhà gá nèhivì.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia, còtó coo iin‑nsia cùtòó xì ñahà, te ò iin ana có‑ndùlócô‑xì ichì íì‑yá na ian nì quida Esaú sànaha. Dèhe sahnú nì sanduu‑ne, ñàyùcàndùá, icúmí‑nê ndutahvì‑né cuàhà ñà‑ndiaha ni cuí, doco nì dama‑ne derechu mà sàhà cuisì iyuhu ñà‑ndùá nì xixi‑ne.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Te ináhá‑nsiâ nansa nì cuu xi‑né después, cónì níhì‑né ndutahvì gá‑nè ñà‑ndiaha ma nùù yua‑né, mate yáha ga nì cuni‑nè nìhì‑néà. Nì sacundahví‑nè (nùù nècuàchìmà), te nì sacu fuerte‑nè, doco mànìcùí gá, vàchi cónì níhì‑né nansa nadama‑ne ñà‑ndùá sànì quida‑ne mà.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Vàchi ndohó, cónì tnátuu‑nda nùù iin yucù (ñuhìví yohó nacua nì quida nècuàchì Israel sànaha), vàchi yucù (Sinaí yucán), xíxàn, te iín tnúú ndúchí, có‑tùínúù, te caná fuerte tàchì.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Te nì sivi stná corneta; dandu nì tiacu cáhàn fuerte mii‑yá. Doco nèhivì mà, nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑màsà cáhàn gà‑yà xì‑né ducán.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Vàchi mànì cúndéé gâ ini‑nè quida‑ne cumplir palabra nì cachi‑yà. Te dohó nì cachi stná‑yà: “Màsà náná‑nsiá ìcà yucù jaàn, te ni quisì xí‑nsiá, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑nsiâ cahnì‑nsiási xi yúù, ò xì lanza”.
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Cunaha‑nsiá, yáha ga nì cayùhí cuaá nèhivì mà na ní indehè‑né nansa nì cuu. Dècuèndè stná Moisés nì cachi‑nè: “Ndé quìdí cuísí ñà‑yúhî güè”.
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Doco ndohó, còó, vàchi ichì yucù nani Sión sànì quihin‑nda vichi, vàchi yucù yucán nduú ñuu mii‑yá iá nicanicuahàn. Te Jerusalén Nsiaha Iá Ansivi, ducán nani stná ñuu mà. Te sànì sàà stná‑ndà ndé ndoó tàcá cuàhà mil ángel xi‑ya,
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 ndeníhí vàha‑neyà. Te sànì nacuatnahá stná‑ndà xì nsidaa gá nèhivì xínduu dèhe‑ya, divi nsidaa ana itándiaa quìvì‑xí ndè gloria xi‑ya. Te sànì dàtnátuu stná‑ndà anima‑ndà nùù mii‑yá ana icúmí nsidandaà sàhà nsidaa nèhivì, divi nduú Dios; te vichi iin‑ni sàndùú stná‑ndà xì nèhivì nì ndee vàha nùù‑yá sànaha, doco vichi sànì nìhì stná‑nè nì cundiatú ndiaha stná anima‑nè.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Vàchi nùù Jesús sànì tnàtuu anima nsidaa‑nda, vàchi divi mii‑yá nduú ana cáhàn nihni sàhà‑ndà, te nì saquin stná‑yà iin tratu saa xi‑nda, divi nduú ñà‑nì xìtià nìì‑yá (sàhà‑ndà); te cunaha‑nsiá, chicá ndiaha quidá nìì‑yá mà nùù nìì Abel sànaha.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá ñà‑màsà nácuáa‑nsiá mii‑yá ana cáhàn xì‑ndà vichi. Vàchi nú cónì cácu nèhivì sànaha na ní cahíchì ini‑nèyà na ní càhàn‑yà xì‑né ñuhìví yohó, dandu chicá mà cácu ndohó nú cahíchì ini‑ndà palabra cachí‑yà xì‑ndà dècuèndè ansivi.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Na ní càhàn‑yà antes, fuerte nì tnàa ñuhìví; doco vichi sànì cachitnùhu‑ya xì‑ndà inga palabra yohó, cachí‑ya: “Inga xichi icúmî datnái ñuhìví. Doco màdì cuisì ñuhìví yohó icúmí tnàa; còó, dècuèndè stná ansivi icúmí tnàa”.
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Te na ní cachi‑yà palabra mà ñà‑inga xichi icúmí tnàa, pues cuní cachàmà ñà‑ìcúmí cuxio nsihi nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó. Doco nsidaa ñà‑cuàhàn cunaha nicanicuahàn, icúmíâ ndòa.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Vàchi ñuhìví ìì ndé icúmí‑ndá cundoo‑nda, mà nunca ndutá. Ñàyùcàndùá, iin‑ni xiñuhu naquimanì‑ndàyá sàhámà sàhà‑ñá vàtùni cunucuachi víi‑nda nùù‑yá nacua cuní‑yà quida‑nda, te cahvi víi‑ndayá; màsà nácuìdiqui uun‑nda ichì‑yá,
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 vàchi nahi ñuhu níhi nduú‑yá, te mà úhì cahmi nsihi‑ya (ana cahíchì ini).
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.