Hebreus 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vichi cuàhà sàstnùhù nèhivì (sànaha) sànì nacani xi‑nda ñà‑ndiaha guá iá (nú xiníndísá‑ndá mii‑yá). Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacoo dahuun‑nda nsidaa iñàha sadí xì nùù‑ndà. Ni nácóó‑ndá nsidanicuú cuàchi quida‑nda, vàchi ñà‑yùcán nduá dacá xi dìnì‑ndà. Iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndà mii‑yá inii vida xi‑nda; nacua quidá nècuàchì dadavá stnahá xinú carrera, ducán xiñuhu nacuàhandee ini‑ndà.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Iin‑ni ni cúndéhe‑nda nùù Jesús, vàchi sàhà mii‑yá nì quesaha‑nda xiníndísá‑ndá ichì‑yá, te divi‑ya icúmí chindee stná xì‑ndà ndè cachi xìnu vida xi‑nda. Te mate nchìca cruz nì ndoho‑ya, doco cónì ndúlócô‑yà na ní cahíchì ini nèhivì‑yá ñà‑nì xìhì‑yà ducán, vàchi ináhá‑yâ, después icúmí‑yâ sàà‑yà coo‑ya contentu. Daaní, (mànuhù‑yá gloria), te yucán nì sàcòo‑ya ladu cuahá Yua‑nda Dios.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Pues vichi xiñuhu nsinuu inì‑nsia nansa nì cuu xi‑yá, cuàhà gá nì quida quini nèhivì cuáchi xi‑yá, doco nì quidandee ini‑yà. Ñàyùcàndùá, nsinuu inì‑nsia ñà‑jaàn, còtó cucahan‑nsiá mà cúndéé gâ inì‑nsia, te cuhuun inì‑nsia.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Vàchi ñà‑ndáà nduá, cuàhà lucha fuerte sànì quida‑nsia ñà‑màsà cúndéé nèhivì cuáchi ma nùù‑nsiá, doco ni‑iin‑nsia tàñáha ga cahnì‑né.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Doco nacua indéhí sànì nandòdó‑nsiá nansa cachí Dios nùù tutu ìì ndé cáhàn‑yà xì‑ndà na iin yua‑nda. Pues dohó cachí‑yà:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Vàchi Stoho‑nsià nduí, te cuú inì sàhà nsidaa‑nsiá, ñàyùcàndùá fuerza nàni‑nsia, vàchi nsidaa ana sànì nacàxin ñà‑cunduu‑ne dèhi, icúmí‑nê ñàhnì stná‑nè, cachí Dios.
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Ñàyùcàndùá, xiñuhu quidandee ini‑ndà na náni‑nda nùù‑yá, vàchi sàhà‑ñá nduú ndisa‑nda dèhe‑ya nduájàn. Sà‑ìnáhá‑ndá, na cuati‑nda, nsidanicuu‑nda nì nìhì‑ndà conseju nùù yua‑nda.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Doco quìvì vichi, nú còò ni‑iin conseju níhì‑ndà nùù mii‑yá, dandu cuní cachàmà ñà‑có‑ndùú ndisa‑nda dèhe‑ya, vàchi nsidaa ana nduú dèhe ndisa‑ya, ducán quidá‑yá xì‑né.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Vàchi yua‑nda ñuhìví yohó, nìsa danáni stná‑nèndó, te nìsa cahvi‑ndané. ¿Amádi chicá ndiá ìcà‑ndà cundoo stná‑ndà sujetu nùù Yua‑nda iá ansivi, te ducán nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Vàchi sacu tiempu nì ndòo‑nda nùù yua‑nda ndoó ñuhìví yohó, te nacua cudíì ini‑nè, ducán nìsa danáni‑nèndó. Doco mii‑yá, cuisì sàhà ñà‑cunduu ñà‑vàha xi‑nda nduá danáni‑yàndó, te ducán cunduu ndisa‑nda nèhivì ìì nahi mii‑yá.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Pues ñà‑ndáà nduá, có‑cùdíì ini‑ndà na hora níhì‑ndà conseju; tnùndoho nduá cahan‑nda; doco nú sànì yàha, te sànì sàà‑ndà nì cundaà vàha ini‑ndà, dandu chicá ndiaha coo vida xi‑nda, vàchi chicá viì sànì sàà‑ndà nacani ini‑ndà.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Ñàyùcàndùá, màsà cúndóó‑nsiá cuhúún gá inì‑nsia na ian nì còyo ndahàsáhà‑nsiá; còó. Iin‑ni ni nácuàhandee ini‑nsià cuníà,
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 micuísi ichì váha‑ya nanducu‑nsiá sàhà‑ñá màsà túcù iin nècuàchì tàcútùha viì cacanuu nacua ndiá ìcà‑né. Te nú sà‑ìá iin ana tàcúndáà vàha inì‑xi ducán, dandu nanducu‑nsiá nansa ndufuerté anima‑nè.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Ni cúndóó mánì‑nsiá xì nsidaa ñanìtnaha‑nsia, te ni cuáhandee stná inì‑nsia cunihnu ìì inì‑nsia nicanicuahàn, vàchi nú có‑nìhnú íì ini‑ndà, mà nunca sàà‑ndà cuni‑ndà nùù Stoho‑ndà Señor.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Te cuidadu ni cúndóó stná‑nsià còtó nandòdó‑nsiá gracia xi‑ya, te sàà‑nsià nanduu‑nsia nèhivì malu ndedúmá inì‑xi, vàchi nacua quidá iin yohò yùcù dàná, ducán cui quida stná nècuàchì malu, mate imindaa‑né, doco vihini cunduu‑ne dañu xi cuàhà gá nèhivì.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia, còtó coo iin‑nsia cùtòó xì ñahà, te ò iin ana có‑ndùlócô‑xì ichì íì‑yá na ian nì quida Esaú sànaha. Dèhe sahnú nì sanduu‑ne, ñàyùcàndùá, icúmí‑nê ndutahvì‑né cuàhà ñà‑ndiaha ni cuí, doco nì dama‑ne derechu mà sàhà cuisì iyuhu ñà‑ndùá nì xixi‑ne.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Te ináhá‑nsiâ nansa nì cuu xi‑né después, cónì níhì‑né ndutahvì gá‑nè ñà‑ndiaha ma nùù yua‑né, mate yáha ga nì cuni‑nè nìhì‑néà. Nì sacundahví‑nè (nùù nècuàchìmà), te nì sacu fuerte‑nè, doco mànìcùí gá, vàchi cónì níhì‑né nansa nadama‑ne ñà‑ndùá sànì quida‑ne mà.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Vàchi ndohó, cónì tnátuu‑nda nùù iin yucù (ñuhìví yohó nacua nì quida nècuàchì Israel sànaha), vàchi yucù (Sinaí yucán), xíxàn, te iín tnúú ndúchí, có‑tùínúù, te caná fuerte tàchì.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Te nì sivi stná corneta; dandu nì tiacu cáhàn fuerte mii‑yá. Doco nèhivì mà, nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑màsà cáhàn gà‑yà xì‑né ducán.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Vàchi mànì cúndéé gâ ini‑nè quida‑ne cumplir palabra nì cachi‑yà. Te dohó nì cachi stná‑yà: “Màsà náná‑nsiá ìcà yucù jaàn, te ni quisì xí‑nsiá, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑nsiâ cahnì‑nsiási xi yúù, ò xì lanza”.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Cunaha‑nsiá, yáha ga nì cayùhí cuaá nèhivì mà na ní indehè‑né nansa nì cuu. Dècuèndè stná Moisés nì cachi‑nè: “Ndé quìdí cuísí ñà‑yúhî güè”.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Doco ndohó, còó, vàchi ichì yucù nani Sión sànì quihin‑nda vichi, vàchi yucù yucán nduú ñuu mii‑yá iá nicanicuahàn. Te Jerusalén Nsiaha Iá Ansivi, ducán nani stná ñuu mà. Te sànì sàà stná‑ndà ndé ndoó tàcá cuàhà mil ángel xi‑ya,
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 ndeníhí vàha‑neyà. Te sànì nacuatnahá stná‑ndà xì nsidaa gá nèhivì xínduu dèhe‑ya, divi nsidaa ana itándiaa quìvì‑xí ndè gloria xi‑ya. Te sànì dàtnátuu stná‑ndà anima‑ndà nùù mii‑yá ana icúmí nsidandaà sàhà nsidaa nèhivì, divi nduú Dios; te vichi iin‑ni sàndùú stná‑ndà xì nèhivì nì ndee vàha nùù‑yá sànaha, doco vichi sànì nìhì stná‑nè nì cundiatú ndiaha stná anima‑nè.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Vàchi nùù Jesús sànì tnàtuu anima nsidaa‑nda, vàchi divi mii‑yá nduú ana cáhàn nihni sàhà‑ndà, te nì saquin stná‑yà iin tratu saa xi‑nda, divi nduú ñà‑nì xìtià nìì‑yá (sàhà‑ndà); te cunaha‑nsiá, chicá ndiaha quidá nìì‑yá mà nùù nìì Abel sànaha.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá ñà‑màsà nácuáa‑nsiá mii‑yá ana cáhàn xì‑ndà vichi. Vàchi nú cónì cácu nèhivì sànaha na ní cahíchì ini‑nèyà na ní càhàn‑yà xì‑né ñuhìví yohó, dandu chicá mà cácu ndohó nú cahíchì ini‑ndà palabra cachí‑yà xì‑ndà dècuèndè ansivi.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Na ní càhàn‑yà antes, fuerte nì tnàa ñuhìví; doco vichi sànì cachitnùhu‑ya xì‑ndà inga palabra yohó, cachí‑ya: “Inga xichi icúmî datnái ñuhìví. Doco màdì cuisì ñuhìví yohó icúmí tnàa; còó, dècuèndè stná ansivi icúmí tnàa”.
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Te na ní cachi‑yà palabra mà ñà‑inga xichi icúmí tnàa, pues cuní cachàmà ñà‑ìcúmí cuxio nsihi nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó. Doco nsidaa ñà‑cuàhàn cunaha nicanicuahàn, icúmíâ ndòa.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Vàchi ñuhìví ìì ndé icúmí‑ndá cundoo‑nda, mà nunca ndutá. Ñàyùcàndùá, iin‑ni xiñuhu naquimanì‑ndàyá sàhámà sàhà‑ñá vàtùni cunucuachi víi‑nda nùù‑yá nacua cuní‑yà quida‑nda, te cahvi víi‑ndayá; màsà nácuìdiqui uun‑nda ichì‑yá,
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 vàchi nahi ñuhu níhi nduú‑yá, te mà úhì cahmi nsihi‑ya (ana cahíchì ini).
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.