Hebreus 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Nú ndisa xiníndísâ vàha‑nda Dios, dandu cuní cachàmà ñà‑nìhnú cuisì ini‑ndà icúmí cuu ndisa ñà‑ndùá ndiatu‑nda. Te nú xiníndísá‑ndá ducán, dandu quidá stná‑ndà cuenta na ian sà‑ìá ndisa ñà‑tàñáha ga cuninùù‑ndà.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Te divi ñà‑jaàn nduú stná ñà‑ndùá nìsa quida xìì‑ndà sànaha, nì xinindisá‑né mii‑yá, te nì ndee vàha‑ne nùù‑yá.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Ndohó, xiníndísá‑ndáyâ, te sàhájàn vàtùni cundaà ini‑ndà nansa nì quidavàha‑ya ñuhìví, cuisì nì càhàn‑yà, te nì sàcòa; ñàyùcàndùá, indéhe‑nda iá ñuhìví vichi, doco màdì ñà‑tùí cundehè‑ndà nduá nì cuyucàn; còó.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Daaní, Abel, na ní sàha‑ne Dios promesa xi‑ne, chicá nì sandiaàmà nùù promesa nì sàha Caín. Te ¿índù chuun chicá ndiaámà? Divi sàhà‑ñá nì xinindisá nècuàchìmà mii‑yá. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà: “Sànì ndee vàha Abel nùí; cudíì inì sàhà promesa xi‑ne”. Ñàyùcàndùá, mate còò cá Abel mà, doco dècuèndè vichi iá ìì fama‑nè ñà‑nì xinindisá‑néyà.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Daaní, Enoc tu, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te vivu nì sàà‑nè nùù‑yá, cónì xíhì‑nè, nì ndañuhu uun‑ne (nùù nèhivì), vàchi sàhà poder ndiaha xí Dios nì ndiachi‑né dècuèndè ndé iá‑yà. Te cachí tutu ìì, ducán nì cuu xi‑né ñà‑nì cudiì guá ini‑yà sàhà‑né.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Doco nú có‑xìníndísá‑ndá, dandu mà nunca cudiì ini‑yà sàhà‑ndà. Vàchi nú cuní‑ndà sàà‑ndà nùù‑yá, dandu fuerza cunindisa‑nda iá ndisa‑ya, te seguru datnúù‑yà sàxìnítnùní nsidaa ana nandúcú ndisa‑xi‑yá.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Daaní, stná Noé, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá na ní cachitnùhu‑ya xì‑né ñà‑ndùá icúmí cuu quìvì nùù‑xí; ñàyùcàndùá, nì quida‑ne ñà‑ndùá nì cachi‑yà, nì quidavàha‑ne iin barcu cahnú sàhà‑ñá càcu‑ne, mii‑né xì stná nèhivì vehe‑ne. Ducán nì quida‑ne, te ñà‑jaàn claru nì tùi ñà‑cónì quìdá víi dava ga nèhivì ñuhìví. Doco mii‑né, nì ndee vàha‑ne nùù‑yá ñà‑nì xinindisá‑néyà.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Daaní, stná Abraham; nì xinindisá stná‑nèyà, te ñàyùcàndùá nì quee‑ne cuàhàn‑nè na ní cana‑yanè ñà‑cùhùn xìcà‑né inga ñuu ndé icúmí‑nê sàà‑nè cunduu‑ne stoho nsidaa ñà‑ìá yucán. Ñàyùcàndùá, nì inini‑ne ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑né, mate có‑cùndáà ini‑nè índù cùhùn‑nè.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 (Dandu nì sàà‑nè) ñuu ndé nì cachi Dios xì‑né mà. Yohó te yucán nì ìa chii‑né ñuu mà, nihnú ini‑nè nduú‑né nècuàchì inga ñuu, doco siempre iin‑ni xiníndísâ víi‑néyà. Cuisì vehe sìcoto nì sanduu vehe‑ne, te divi clase vehe yucán nìsa xichuún stná (dèhe‑ne) Isaac, xì stná (dèheñani‑né) Jacob. Cunaha‑nsiá, stná nècuàchì yucán, iin‑ni nì sandiatu stná‑nè cuu xi‑né ñà‑ndùá nì cachi Dios xì Abraham antes.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Vàchi nècuàchìmà, (na ní quee‑ne ñuu‑nè), nandúcú‑nê iin ñuu sànì quidavàha‑ya; vàchi nihnú ini‑nè iá iin ñuu nì chitnùní ini mii‑yá coo, te fuerte ndisa cimientu xan.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Daaní, stná (ñahàdìhí‑nè) Sara, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá. Mate sáyâha ga sahnú‑né, doco nì nìhìtáhvì‑né valor ñà‑coo iin méè xi‑ne, vàchi antes sànì cachi sahnú Dios xì‑né, te ñàyùcàndùá nì tùinuù iin dèhe‑ne, vàchi xiníndísâ‑né mà nunca dandahví‑yànè.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Ñàyùcàndùá, mate sàsàhnú cuàha Abraham, doco nì ìa iin dèhe‑ne, te sàhà imindaa dèhe‑nemà nì sàà‑nè nì sàcùnduu‑ne yohòtéhè cuàhà gá mil nèhivì; cuàhà sàstnùhù nèhivì nì nanduu‑ne nahi cuàhà sìtnúù ansivi, ò ñusì ndiquin yuhù mar, vàchi mà cùì nandiahvia.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Cunaha‑nsiá, nsidaa nècuàchì sànì nacani xì‑nsiá sàhà‑xìmà, iin‑ni nì xinindisá víi‑né mii‑yá dècuèndè nì xìhì‑nè. Te mate cónì sáà‑nè cuninùù‑né cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachi Dios xì‑né, doco iin‑ni nì xinindisá‑né, mate tàyóa, te nì cudiì ini‑nè sàhà‑ñá, vàchi (nì cundaà ini‑nè) màdì ñuu ndisa‑ne nduú ñuu‑nè ñuhìví yohó, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì nèhivì ñà‑cuisì‑ní yáha uun‑ne ñuhìví yohó.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Te nú ducán cachí nèhivì, dandu náhà claru inga ñuu nduá nandúcú‑nê, iin ñuu ndé cunduu ñuu ndisa‑ne.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Te nú cuàhàn‑nè nsinuu ini‑nè ñuu‑nè primeru nì cùí, dandu vihini naxicocuíìn‑nè yucán.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Doco còó, cónì núhù‑nè, vàchi nì cuni‑nè cundoo‑ne iin ñuu chicá ndiaha, divi ñuu mii‑yá iá ansivi. Te sàhà‑ñá (nì xinindisá‑né ducán), ñàyùcàndùá có‑ndùcáhán‑yá cachí‑yà ñà‑ndùú‑yá ana cahvi‑né, vàchi sànì quidayucun‑yà iin ñuu (ndiaha) ndé cundoo‑ne (xì‑yá).
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Daaní, después, nì cachi Dios xì Abraham ñà‑nì cuáha‑ne dèhe‑ne Isaac cunduu‑tè iin promesa. Ducán nì quida‑ya sàhà‑ñá cundaà ini‑yà a cunini viì‑néyà, á coó. Te (nì quida‑ne cumplir), nì xinindisá‑né mii‑yá, dispuestu nì ìa‑ne ñà‑cunduu dèhe‑ne promesa, mate mindaa‑té nùù‑né, te mate antes sànì cachi sahnú Dios xì‑né
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 ñà‑divi nùù tèchii Isaac mà icúmí quee cuàhà descendencia xi‑ne.
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Doco nì cundee ini‑nè ñà‑vàtùni danátiácú‑yàte nú ni cuí‑te. (Te ñà‑nì càcu‑tè) nì ndòo‑tè vivu nùù‑né, ñàyùcàndùá vàtùni quida‑nda cuenta na ian ndisa, sànì natiacù‑te.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Daaní, después (nì cundaà ndisa inì‑xi) ñà‑xìníndísâ stná Isaac mà mii‑yá, vàchi cuàhà gá ñà‑ndiaha íì nì cachitnùhu‑ne xì (ùì dèhe‑ne) Jacob xì Esaú sàhà nansa icúmí cuu xi‑né quìvì nùù‑xí.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Daaní, Jacob mà, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, (ináhá‑ndá), vàchi na sá‑ìtúú cuàhàn‑nè cui‑nè, dandu nì càhàn‑nè xì iin iin dèhe José, nì cachitnùhu‑ne xì dèheñani‑né mà ñà‑ìcúmí‑tê nìhì‑té cuàhà ñà‑vàha ndiaha nùù Dios. Ducán nì cachi‑nè, naquímánì‑né Dios, te itúú‑né nùù bastón xi‑ne.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Daaní, José mà, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, (ináhá‑ndá), vàchi na sá‑ìtúú cuàhàn‑nè cui stná‑nè, nì cachi‑nè ñà‑seguru icúmí caquee libre nsidaa nècuàchì raza‑nè Israel nùù ñuu Egipto. Te nì nacoo stná‑nè órden nansa quida nèhivì xì iquìcúñú‑nè nú sànì xìhì‑nè.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Daaní, stná yuadíhí Moisés, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá na ní tùinuù dèhe‑ne mà. Te nì caxini‑nè cuahani iá‑vè, ñàyùcàndùá mate sànì dàndàcú rey cui‑vè, doco cónì yúhî‑nè; ùnì yòò nì ìa dèhé‑vè nì quida‑ne.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Daaní, stná Moisés mà, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te sàhámà na sánì sahnu‑ne, cónì cùní‑nè cachi gà nèhivì ñà‑dihi‑né nduú dèheyoco rey.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Còó, chicá nì cudiì ini‑nè cùhùn‑nè cutnahá‑né xì nèhivì xí Dios, mate cuáhà gá nì ndòhó‑né, te màdìá ndòo‑ne (ndé iá‑nè), te quida‑ne ñà‑vico sìquini iá ñuhìví yohó, vàchi cuisì sacù‑ni tiempu coo ñà‑vico ma.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Chicá nsiha ichì Cristu ni cúnchícùn‑nè nihnú ini‑nè, mate ni cáhîchì ini nèhivì‑né; te cónì xího stná‑nè ñà‑cuìcà ñuu Egipto yucán, vàchi iin‑ni nihnú ini‑nè ñà‑cuisì nùù Dios icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né cuàhà ñà‑ndiaha íì.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Daaní, na ní quee‑ne ñuu Egipto mà cuàhàn‑nè, divi sàhà‑ñá xiníndísâ‑né mii‑yá nì sandua. Ni cónì yúhî‑nè ñà‑nì xìdà guá ini rey dandacú yucán, vàchi iin‑ni nchícùn viì‑néyà na ian xinínùù‑néyà, mate có‑tùí‑yá indéhe‑nda.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Daaní, ñà‑sànì xinindisá‑né mii‑yá nduú stná na ní quida‑ne vicò pascua primeru, mii‑né xì nèhivì raza‑nè, te nì dàcáa‑ne nìì (lelù ìcà yehè‑né) sàhá màsà cúí dèhe sahnú‑né quida ángel yàha yucán.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Daaní, na ní yàha‑ne Mar Cuahá, te nì nduhìchí cahà mar mà nahi ñuhù íchî, divi sàhà‑ñá nì xinindisá‑né Dios nì sanduu stnáˋ mà. Doco tè‑ñuu Egipto, na ní cuni stná‑te yàha‑tè yucán, dandu nì càhà nsihi‑tè.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Daaní, sàhà‑ñá nì xinindisá stná nèhivì raza‑ndà mii‑yá, ñàyùcàndùá nì nacununduu‑nè ñuu Jericó ùsà quìvì, te nì caà nama ndiadí nùù ñuu mà.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Daaní, stná nècuàchì ñahà nani Rahab, mate cuàhà tiàa nì xìcanuu xi‑né (antes), doco nì sàà‑nè nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, vàchi na ní techuún Moisés iin ùì tiàa ñà‑nacunì‑te nansa iá ñuu nècuàchìmà, dandu nì chindee‑néte. Ñàyùcàndùá, cónì xíhì‑nè nahi nèhivì dava ga có‑xìníndísâ.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Pues vichi có‑xìñùhù cachi guè (sàhà nèhivì sànaha ma), ni mà sáà stnáì nacani nsihi xì‑nsiá sàhà nsidaa‑né, divi sàhà Gedeón, xì sàhà Barac, xì Sansón, xì Jefté, xì David, xì Samuel, xì sàhà stná dava ga nècuàchì nìsa cahàn cuenta xi Dios.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Cunaha‑nsiá, divi sàhà‑ñá nì xinindisá nsidaa nècuàchìmà mii‑yá, (ñàyùcàndùá nì quida‑ne cuàhà obra ndiaha). Dava‑ne nì cundee‑né nùù nsidaa nèhivì ndoó inga ñuu. Dandu nì cusahnú víi‑né, te nì nìhì‑né ñà‑vàha nì cachi sahnú Dios xì‑né. Te dava‑ne nì càcu‑ne nùù nsicaha, cónì sàxí‑siné.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Te dava stná‑nè, nì cundee‑né nùù ñuhu xíxìn, cónì quìdá dañúà xì‑né. Te dava‑ne nì càcu‑ne nùù nèhivì cuàhàn cahnì xì‑né xì espada nì cùí. Stná nècuàchì còò fuerza xi, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te nì ndufuerté‑nè, vàtùni nì nacuàhandee ini‑nè, te na ní caquixi soldadu inga ñuu, vàtùni nì chindee‑né mii‑né, te nì taxi‑né nsidaa tèmà.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Stná nècuàchì ñahà, nì xinindisá stná‑nèyà, te ñàyùcàndùá nì nìhìtáhvì dava‑ne nì natiacu iin nèhivì vehe‑ne. Doco dava stná nècuàchìma, nì dàndòhó nèhivì‑né, te nì xìhì‑nè; vihini dacácu‑tèné nì cùí (nú ni nácóó‑né ichì‑yá); doco còó, cónì quìdá‑né ducán, vàchi cuní‑nè nìhìtáhvì‑né iin ñà‑vàha chicá ndiaha, divi ñà‑natiacu‑nè.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Daaní, dava stná nècuàchì sànaha ma, cuàhà gá nì sàcùndiaa nèhivì‑né, te nì ñàhnì cuìí stná‑nè. Te dava stná‑nè, nì sàcùnuhni stná‑nè cadena, te nì sàcùndiadi‑nè.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Te dava stná‑nè, nì sahnì nèhivì‑né xì yùù, ò machete. Te dava‑ne, serruchu nì quedava‑ne. Cuàhà gá nì candoho‑ne nì quida nèhivì. Ñàyùcàndùá, yohó te yucán nì xìcanuu ndahví‑nè, nìsa idàhvi‑ne xì cuisì iìn riì ò sìmbee, vàchi ndahví dahuun‑ne, cuàhà tnùndoho nì xini‑nè; quini nì dàndòhó nèhivì‑né.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Nì xìcanuu ndahví‑nè yucù dàná, ò inga xaan ndé còò nèhivì, te yucán nì caquidì‑nè ini cueva, ò ini iin chìcòhò cahnú. Ducán nì cuu xi‑né mate chicá ndiaá‑nè nùù nsidaa gá nèhivì ñuhìví.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Doco nsidaa nècuàchì sànaha ma, mate ní nìhì‑né nì ndee vàha‑ne nùù Dios ñà‑nì xinindisá‑néyà, doco cónì níhìtáhvì‑né ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà (xì xìì‑ndà) antes.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Còó, vàchi sàhà‑ñá nihnú stná ini‑yà ndohó, ñàyùcàndùá nì chitnùní ini‑yà ñà‑dècuèndè quìvì vichi coo iin ñà‑chicá ndiaha nìhìtáhvì‑ndà, dandu iin‑ni nacuatnaha‑nda xi nècuàchì yucán cundiatú anima nsidaa‑nda.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.