Hebreus 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Nú ndisa xiníndísâ vàha‑nda Dios, dandu cuní cachàmà ñà‑nìhnú cuisì ini‑ndà icúmí cuu ndisa ñà‑ndùá ndiatu‑nda. Te nú xiníndísá‑ndá ducán, dandu quidá stná‑ndà cuenta na ian sà‑ìá ndisa ñà‑tàñáha ga cuninùù‑ndà.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Te divi ñà‑jaàn nduú stná ñà‑ndùá nìsa quida xìì‑ndà sànaha, nì xinindisá‑né mii‑yá, te nì ndee vàha‑ne nùù‑yá.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Ndohó, xiníndísá‑ndáyâ, te sàhájàn vàtùni cundaà ini‑ndà nansa nì quidavàha‑ya ñuhìví, cuisì nì càhàn‑yà, te nì sàcòa; ñàyùcàndùá, indéhe‑nda iá ñuhìví vichi, doco màdì ñà‑tùí cundehè‑ndà nduá nì cuyucàn; còó.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Daaní, Abel, na ní sàha‑ne Dios promesa xi‑ne, chicá nì sandiaàmà nùù promesa nì sàha Caín. Te ¿índù chuun chicá ndiaámà? Divi sàhà‑ñá nì xinindisá nècuàchìmà mii‑yá. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà: “Sànì ndee vàha Abel nùí; cudíì inì sàhà promesa xi‑ne”. Ñàyùcàndùá, mate còò cá Abel mà, doco dècuèndè vichi iá ìì fama‑nè ñà‑nì xinindisá‑néyà.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Daaní, Enoc tu, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te vivu nì sàà‑nè nùù‑yá, cónì xíhì‑nè, nì ndañuhu uun‑ne (nùù nèhivì), vàchi sàhà poder ndiaha xí Dios nì ndiachi‑né dècuèndè ndé iá‑yà. Te cachí tutu ìì, ducán nì cuu xi‑né ñà‑nì cudiì guá ini‑yà sàhà‑né.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Doco nú có‑xìníndísá‑ndá, dandu mà nunca cudiì ini‑yà sàhà‑ndà. Vàchi nú cuní‑ndà sàà‑ndà nùù‑yá, dandu fuerza cunindisa‑nda iá ndisa‑ya, te seguru datnúù‑yà sàxìnítnùní nsidaa ana nandúcú ndisa‑xi‑yá.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Daaní, stná Noé, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá na ní cachitnùhu‑ya xì‑né ñà‑ndùá icúmí cuu quìvì nùù‑xí; ñàyùcàndùá, nì quida‑ne ñà‑ndùá nì cachi‑yà, nì quidavàha‑ne iin barcu cahnú sàhà‑ñá càcu‑ne, mii‑né xì stná nèhivì vehe‑ne. Ducán nì quida‑ne, te ñà‑jaàn claru nì tùi ñà‑cónì quìdá víi dava ga nèhivì ñuhìví. Doco mii‑né, nì ndee vàha‑ne nùù‑yá ñà‑nì xinindisá‑néyà.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Daaní, stná Abraham; nì xinindisá stná‑nèyà, te ñàyùcàndùá nì quee‑ne cuàhàn‑nè na ní cana‑yanè ñà‑cùhùn xìcà‑né inga ñuu ndé icúmí‑nê sàà‑nè cunduu‑ne stoho nsidaa ñà‑ìá yucán. Ñàyùcàndùá, nì inini‑ne ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑né, mate có‑cùndáà ini‑nè índù cùhùn‑nè.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 (Dandu nì sàà‑nè) ñuu ndé nì cachi Dios xì‑né mà. Yohó te yucán nì ìa chii‑né ñuu mà, nihnú ini‑nè nduú‑né nècuàchì inga ñuu, doco siempre iin‑ni xiníndísâ víi‑néyà. Cuisì vehe sìcoto nì sanduu vehe‑ne, te divi clase vehe yucán nìsa xichuún stná (dèhe‑ne) Isaac, xì stná (dèheñani‑né) Jacob. Cunaha‑nsiá, stná nècuàchì yucán, iin‑ni nì sandiatu stná‑nè cuu xi‑né ñà‑ndùá nì cachi Dios xì Abraham antes.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Vàchi nècuàchìmà, (na ní quee‑ne ñuu‑nè), nandúcú‑nê iin ñuu sànì quidavàha‑ya; vàchi nihnú ini‑nè iá iin ñuu nì chitnùní ini mii‑yá coo, te fuerte ndisa cimientu xan.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Daaní, stná (ñahàdìhí‑nè) Sara, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá. Mate sáyâha ga sahnú‑né, doco nì nìhìtáhvì‑né valor ñà‑coo iin méè xi‑ne, vàchi antes sànì cachi sahnú Dios xì‑né, te ñàyùcàndùá nì tùinuù iin dèhe‑ne, vàchi xiníndísâ‑né mà nunca dandahví‑yànè.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ñàyùcàndùá, mate sàsàhnú cuàha Abraham, doco nì ìa iin dèhe‑ne, te sàhà imindaa dèhe‑nemà nì sàà‑nè nì sàcùnduu‑ne yohòtéhè cuàhà gá mil nèhivì; cuàhà sàstnùhù nèhivì nì nanduu‑ne nahi cuàhà sìtnúù ansivi, ò ñusì ndiquin yuhù mar, vàchi mà cùì nandiahvia.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 Cunaha‑nsiá, nsidaa nècuàchì sànì nacani xì‑nsiá sàhà‑xìmà, iin‑ni nì xinindisá víi‑né mii‑yá dècuèndè nì xìhì‑nè. Te mate cónì sáà‑nè cuninùù‑né cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachi Dios xì‑né, doco iin‑ni nì xinindisá‑né, mate tàyóa, te nì cudiì ini‑nè sàhà‑ñá, vàchi (nì cundaà ini‑nè) màdì ñuu ndisa‑ne nduú ñuu‑nè ñuhìví yohó, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì nèhivì ñà‑cuisì‑ní yáha uun‑ne ñuhìví yohó.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Te nú ducán cachí nèhivì, dandu náhà claru inga ñuu nduá nandúcú‑nê, iin ñuu ndé cunduu ñuu ndisa‑ne.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Te nú cuàhàn‑nè nsinuu ini‑nè ñuu‑nè primeru nì cùí, dandu vihini naxicocuíìn‑nè yucán.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Doco còó, cónì núhù‑nè, vàchi nì cuni‑nè cundoo‑ne iin ñuu chicá ndiaha, divi ñuu mii‑yá iá ansivi. Te sàhà‑ñá (nì xinindisá‑né ducán), ñàyùcàndùá có‑ndùcáhán‑yá cachí‑yà ñà‑ndùú‑yá ana cahvi‑né, vàchi sànì quidayucun‑yà iin ñuu (ndiaha) ndé cundoo‑ne (xì‑yá).
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 Daaní, después, nì cachi Dios xì Abraham ñà‑nì cuáha‑ne dèhe‑ne Isaac cunduu‑tè iin promesa. Ducán nì quida‑ya sàhà‑ñá cundaà ini‑yà a cunini viì‑néyà, á coó. Te (nì quida‑ne cumplir), nì xinindisá‑né mii‑yá, dispuestu nì ìa‑ne ñà‑cunduu dèhe‑ne promesa, mate mindaa‑té nùù‑né, te mate antes sànì cachi sahnú Dios xì‑né
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 ñà‑divi nùù tèchii Isaac mà icúmí quee cuàhà descendencia xi‑ne.
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Doco nì cundee ini‑nè ñà‑vàtùni danátiácú‑yàte nú ni cuí‑te. (Te ñà‑nì càcu‑tè) nì ndòo‑tè vivu nùù‑né, ñàyùcàndùá vàtùni quida‑nda cuenta na ian ndisa, sànì natiacù‑te.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Daaní, después (nì cundaà ndisa inì‑xi) ñà‑xìníndísâ stná Isaac mà mii‑yá, vàchi cuàhà gá ñà‑ndiaha íì nì cachitnùhu‑ne xì (ùì dèhe‑ne) Jacob xì Esaú sàhà nansa icúmí cuu xi‑né quìvì nùù‑xí.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Daaní, Jacob mà, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, (ináhá‑ndá), vàchi na sá‑ìtúú cuàhàn‑nè cui‑nè, dandu nì càhàn‑nè xì iin iin dèhe José, nì cachitnùhu‑ne xì dèheñani‑né mà ñà‑ìcúmí‑tê nìhì‑té cuàhà ñà‑vàha ndiaha nùù Dios. Ducán nì cachi‑nè, naquímánì‑né Dios, te itúú‑né nùù bastón xi‑ne.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Daaní, José mà, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, (ináhá‑ndá), vàchi na sá‑ìtúú cuàhàn‑nè cui stná‑nè, nì cachi‑nè ñà‑seguru icúmí caquee libre nsidaa nècuàchì raza‑nè Israel nùù ñuu Egipto. Te nì nacoo stná‑nè órden nansa quida nèhivì xì iquìcúñú‑nè nú sànì xìhì‑nè.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Daaní, stná yuadíhí Moisés, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá na ní tùinuù dèhe‑ne mà. Te nì caxini‑nè cuahani iá‑vè, ñàyùcàndùá mate sànì dàndàcú rey cui‑vè, doco cónì yúhî‑nè; ùnì yòò nì ìa dèhé‑vè nì quida‑ne.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Daaní, stná Moisés mà, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te sàhámà na sánì sahnu‑ne, cónì cùní‑nè cachi gà nèhivì ñà‑dihi‑né nduú dèheyoco rey.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Còó, chicá nì cudiì ini‑nè cùhùn‑nè cutnahá‑né xì nèhivì xí Dios, mate cuáhà gá nì ndòhó‑né, te màdìá ndòo‑ne (ndé iá‑nè), te quida‑ne ñà‑vico sìquini iá ñuhìví yohó, vàchi cuisì sacù‑ni tiempu coo ñà‑vico ma.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Chicá nsiha ichì Cristu ni cúnchícùn‑nè nihnú ini‑nè, mate ni cáhîchì ini nèhivì‑né; te cónì xího stná‑nè ñà‑cuìcà ñuu Egipto yucán, vàchi iin‑ni nihnú ini‑nè ñà‑cuisì nùù Dios icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né cuàhà ñà‑ndiaha íì.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Daaní, na ní quee‑ne ñuu Egipto mà cuàhàn‑nè, divi sàhà‑ñá xiníndísâ‑né mii‑yá nì sandua. Ni cónì yúhî‑nè ñà‑nì xìdà guá ini rey dandacú yucán, vàchi iin‑ni nchícùn viì‑néyà na ian xinínùù‑néyà, mate có‑tùí‑yá indéhe‑nda.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Daaní, ñà‑sànì xinindisá‑né mii‑yá nduú stná na ní quida‑ne vicò pascua primeru, mii‑né xì nèhivì raza‑nè, te nì dàcáa‑ne nìì (lelù ìcà yehè‑né) sàhá màsà cúí dèhe sahnú‑né quida ángel yàha yucán.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Daaní, na ní yàha‑ne Mar Cuahá, te nì nduhìchí cahà mar mà nahi ñuhù íchî, divi sàhà‑ñá nì xinindisá‑né Dios nì sanduu stnáˋ mà. Doco tè‑ñuu Egipto, na ní cuni stná‑te yàha‑tè yucán, dandu nì càhà nsihi‑tè.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Daaní, sàhà‑ñá nì xinindisá stná nèhivì raza‑ndà mii‑yá, ñàyùcàndùá nì nacununduu‑nè ñuu Jericó ùsà quìvì, te nì caà nama ndiadí nùù ñuu mà.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Daaní, stná nècuàchì ñahà nani Rahab, mate cuàhà tiàa nì xìcanuu xi‑né (antes), doco nì sàà‑nè nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, vàchi na ní techuún Moisés iin ùì tiàa ñà‑nacunì‑te nansa iá ñuu nècuàchìmà, dandu nì chindee‑néte. Ñàyùcàndùá, cónì xíhì‑nè nahi nèhivì dava ga có‑xìníndísâ.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 Pues vichi có‑xìñùhù cachi guè (sàhà nèhivì sànaha ma), ni mà sáà stnáì nacani nsihi xì‑nsiá sàhà nsidaa‑né, divi sàhà Gedeón, xì sàhà Barac, xì Sansón, xì Jefté, xì David, xì Samuel, xì sàhà stná dava ga nècuàchì nìsa cahàn cuenta xi Dios.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Cunaha‑nsiá, divi sàhà‑ñá nì xinindisá nsidaa nècuàchìmà mii‑yá, (ñàyùcàndùá nì quida‑ne cuàhà obra ndiaha). Dava‑ne nì cundee‑né nùù nsidaa nèhivì ndoó inga ñuu. Dandu nì cusahnú víi‑né, te nì nìhì‑né ñà‑vàha nì cachi sahnú Dios xì‑né. Te dava‑ne nì càcu‑ne nùù nsicaha, cónì sàxí‑siné.
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Te dava stná‑nè, nì cundee‑né nùù ñuhu xíxìn, cónì quìdá dañúà xì‑né. Te dava‑ne nì càcu‑ne nùù nèhivì cuàhàn cahnì xì‑né xì espada nì cùí. Stná nècuàchì còò fuerza xi, nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te nì ndufuerté‑nè, vàtùni nì nacuàhandee ini‑nè, te na ní caquixi soldadu inga ñuu, vàtùni nì chindee‑né mii‑né, te nì taxi‑né nsidaa tèmà.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Stná nècuàchì ñahà, nì xinindisá stná‑nèyà, te ñàyùcàndùá nì nìhìtáhvì dava‑ne nì natiacu iin nèhivì vehe‑ne. Doco dava stná nècuàchìma, nì dàndòhó nèhivì‑né, te nì xìhì‑nè; vihini dacácu‑tèné nì cùí (nú ni nácóó‑né ichì‑yá); doco còó, cónì quìdá‑né ducán, vàchi cuní‑nè nìhìtáhvì‑né iin ñà‑vàha chicá ndiaha, divi ñà‑natiacu‑nè.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Daaní, dava stná nècuàchì sànaha ma, cuàhà gá nì sàcùndiaa nèhivì‑né, te nì ñàhnì cuìí stná‑nè. Te dava stná‑nè, nì sàcùnuhni stná‑nè cadena, te nì sàcùndiadi‑nè.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 Te dava stná‑nè, nì sahnì nèhivì‑né xì yùù, ò machete. Te dava‑ne, serruchu nì quedava‑ne. Cuàhà gá nì candoho‑ne nì quida nèhivì. Ñàyùcàndùá, yohó te yucán nì xìcanuu ndahví‑nè, nìsa idàhvi‑ne xì cuisì iìn riì ò sìmbee, vàchi ndahví dahuun‑ne, cuàhà tnùndoho nì xini‑nè; quini nì dàndòhó nèhivì‑né.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Nì xìcanuu ndahví‑nè yucù dàná, ò inga xaan ndé còò nèhivì, te yucán nì caquidì‑nè ini cueva, ò ini iin chìcòhò cahnú. Ducán nì cuu xi‑né mate chicá ndiaá‑nè nùù nsidaa gá nèhivì ñuhìví.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 Doco nsidaa nècuàchì sànaha ma, mate ní nìhì‑né nì ndee vàha‑ne nùù Dios ñà‑nì xinindisá‑néyà, doco cónì níhìtáhvì‑né ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà (xì xìì‑ndà) antes.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 Còó, vàchi sàhà‑ñá nihnú stná ini‑yà ndohó, ñàyùcàndùá nì chitnùní ini‑yà ñà‑dècuèndè quìvì vichi coo iin ñà‑chicá ndiaha nìhìtáhvì‑ndà, dandu iin‑ni nacuatnaha‑nda xi nècuàchì yucán cundiatú anima nsidaa‑nda.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.