Gálatas 2

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Daaní, nì yàha ùxìn cùmì cuìà, dandu nì sàhàn tui ñuu Jerusalén, cutnáhâ stnáì xì Bernabé, te ndacá stnáì Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Vàchi nì dàtnúù Dios ini anímè ñà‑ìcúmî cùhìn, ñàyùcàndùá nì sàhìn ñuu mà. Te na ní sàì yucán, dandu nì nataca cuaán‑nsí, yùhù xì nèhivì idónuu, te nì ndatnuhí xì‑né nì dàtúi nùù‑né nansa ndisa iá palabra ìì cachítnùhi xì nèhivì inga ñuu. Ducán nì quide sàhá màsà ndóo uun nsidaa chuun cuàhìn quide, ni màsà ndóo uun stná nsidaa ñà‑ndùá sànì quide antes.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Doco còó, cónì càchí‑nè (iá ñà‑quìdámánì gá). Ni cónì càchí stná‑nè icúmí màcùtuu stná seña xi Dios ìcà compañeruì Tito, mate nècuàchì inga raza nduú‑né.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ñà‑ndáà nduá, yucán nì sandoo stná dava nèhivì (cachí ñà‑fuerza màcùtuu seña mà), doco nèhivì nì tnàtuu dèhé uun ndé nataca‑nsì nì sanduu‑ne, có‑ndùú ndisa‑ne nèhivì xí Yua‑nda Dios, vàchi maña uun nì quida‑ne, cuisì‑ní cuní‑nè cuitnùhu‑ne nansa quida‑nda ñà‑có‑nchîcùn gà‑ndà ley xi mii‑né sàhà‑ñá libre ndoo‑nda nì quida Jesucristu. Doco vichi cuní‑nè natenchicùn tu‑nda ley xi‑ne.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Doco nsiùhù, còó, ni‑iyuhu cónì cándísâ‑nsí palabra xi‑ne, vàchi cuní‑nsì ñà‑iin‑ni cucumi íì‑nsiá palabra ndàcuisì xí‑yá nacua cachí razón ndiaha xí‑yá.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 (Nacua sànì cachì), yucán nì ndatnuhí xì nècuàchì cachí chicá idónuu. Doco nùù yùhù, có‑quìdámà a xínduu‑ne nècuàchì iá fama xi, ò á coó, vàchi iin‑ni indéhe Dios nsidanicuu‑nda. Pues, cunaha‑nsiá, cónì dàndàcú nècuàchìmà nùí ñà‑dami ñà‑ndùá quidé.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Còó, vàchi nì cundaà ini‑nè ñà‑yùhù quidá tocar cacanui mahì nèhivì cuàhà raza (cachitnùhi palabra ìì); doco Pedro, còó, cuisì nèhivì raza‑nsì Judea cachitnùhu xi‑né palabra mà.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Te mate ducán nduá, doco imindaa mii‑yá nduú ana chindéé xí ndúì‑nsì. Mahì nèhivì raza Judea xicánúú Pedro quidá‑né chuun ìì xí‑yá, te yùhù, mahì nèhivì inga raza xicánúí, doco iin‑ni chindéé‑yâ ndúì‑nsì.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ñàyùcàndùá, nì sàà nècuàchì idónuu ma nì cundaà ini‑nè nansa iá chuun ìì sànì nìhìtáhvìˊ. Te sàhámà nì tnii ndahà tnàhá‑né xìˊ, xì stná Bernabé. Cunaha‑nsiá, Jacobo xì Pedro xì Juan nì sanduu nècuàchì idónuu ma, te nì cachi‑nè xì‑nsí ñà‑iin‑ni chuun nduá quidá nsidaa‑nsí, cuisìá nùù nèhivì inga raza ni cúhùn nsiùhù, te mii‑né, nèhivì raza Judea càhàn xì‑né, nì cachi‑nè.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Cuisì‑ní (inga palabra gà) nì cachi stná‑nè xì‑nsí, divi ñà‑màsà nándodó‑nsí chindee‑nsí nèhivì ndahví (ndoó ladu xi‑ne). Ñàyùcàndùá, yùhù siempre ñà‑jaàn nduá nacání inì quide.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Doco después, na ní quesaa Pedro ñuu Antioquía, dandu nì càhìn xì‑né, nì indehè váhi nùù‑né, te nì chinahí‑nè, vàchi cónì quìdá víi‑né yucán.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Vàchi na táñâha ga quesaa nècuàchì ñuu‑nsì vàxi cuenta xi Jacobo, dandu nì saxixi tàcá‑nè xì nsidaa nècuàchì inga raza yucán. Doco na sánì caquesaa nècuàchì inga mà, dandu nì naxicocuíìn ini‑nè, cónì xìxí gá‑nè xì nècuàchì inga raza mà, vàchi yúhî‑nè cuitnùhu nècuàchì raza‑nsì Judea.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Dandu después, nsidaa gá stná nècuàchì raza‑nsì ndoó yucán, cónì quìdá víi stná‑nè, (vàchi nì quecuaán stná‑nè), mate ináhá‑nê nansa ndiá ìcà‑né quida‑ne; ndè stná Bernabé nì quida stná‑nè ducán.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Doco yùhù, na ní xinì có‑xîquida viì‑né nacua cachí palabra ndàcuisì xí razón ndiaha, dandu nì cachì xì Pedro, te iníní nsidaa nèhivì yucán; nì cachì: “Mii‑ní, iin nècuàchì raza‑ndà Judea nduú stná‑ní, doco vichi (sàquìdà‑ní nahi nèhivì inga ñuu), có‑chîvàha gà‑ní estilu xi raza‑ndà, vàchi vichi sàquìdà‑ndà na quidá nèhivì inga raza. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun sànì quida stná‑ní na ian cuní‑nî ñà‑fuerza chivàha stná nècuàchì inga raza mà estilu xi raza‑ndà?” (nì cachì xì‑né).
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nsiùhù nècuàchì raza Judea, có‑ndùú‑nsí nècuàchì cuàchi nahi nècuàchì inga raza (cahan‑nsí).
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Doco ináhá vâha‑nsi còò ni‑iin ndee vàha nùù Dios sàhà‑ñá chívàha uun‑ne ley sànaha. Còó, cuisì‑ní nú ni cúníhnú vàha ini‑ndà mii Jesucristu, dandísá càcu‑nda, ináhá‑ndá. Ñàyùcàndùá, divi ñà‑jaàn nduá quidá‑nsí, vàchi ináhá‑nsî cuisì ñà‑cunihnu vàha ini‑ndà mii‑yá ndiaá, te ducán ndee vàha‑nda nùù‑yá, màdìá chivàha‑nda ley sànaha ma, vàchi sàhà ley mà, mà sáà ni‑iin nèhivì ndee vàha‑ne nùù‑yá.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Doco nú micúisi sàhà Cristu cuní nsiùhù nècuàchì raza Judea ndee vàha‑nsi nùù (Yua‑nda) Dios, dandu ñà‑yùcán queá ñà‑ndùú stná‑nsì nèhivì cuáchi (nahi nèhivì dava ga). Doco te nú ducán nèhivì cuáchi nduú stná‑nsì, dandu ¿a sáhà ñá‑nchîcùn‑nsì Cristu nduájàn? Còó, ni loho có‑ndùá ducán.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Doco nú iladú sànì nacoo canúú‑ndá iñàha (nahi ley sànaha ma), te tucutu cuní‑ndà natenchicùn‑ndàñá, dandísá nsidá cuàchi‑nda, doco cuisì mii‑nda quidá xi mii‑nda ducán.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Yùhù, sàhà‑ñá (fuerte guá castigu) xi ley mà, nì sàì nì quide cuenta na ian sànì xìhì nì quidamà; doco vichi sànì natiacu stnáì, te sà‑ìtiácúì nùù Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Vàchi quidé cuenta na ian nì cutnahí xì Dèhemanì‑yá Cristu na ní sàcùtuu‑ya nchìca cruz. Doco vichi, sà‑ìtiácúì, vàchi inì anímè itiácú mii‑yá, màdì ndisa yùhù. Mate ñuhìví yohó iéˋ, te iá iquìcúñúì, doco cuisì sàhà ñà‑nìhnú vàha inì mii‑yá, ñàyùcàndùá itiácúì vichi. Cahví xì‑yá, vàchi cuú íní‑yà sàhí, te nì sàha‑ya nì xìhì‑yà sàhí.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ, mà váha nacoo‑nda gracia xi Dios iladu; (doco divi ducán quea) nú sàhà ley sànaha ma sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá nì cùí, vàchi nú ducán, dandu uun‑ni nduá nì xìhì Cristu.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.