Gálatas 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, nì yàha ùxìn cùmì cuìà, dandu nì sàhàn tui ñuu Jerusalén, cutnáhâ stnáì xì Bernabé, te ndacá stnáì Tito.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Vàchi nì dàtnúù Dios ini anímè ñà‑ìcúmî cùhìn, ñàyùcàndùá nì sàhìn ñuu mà. Te na ní sàì yucán, dandu nì nataca cuaán‑nsí, yùhù xì nèhivì idónuu, te nì ndatnuhí xì‑né nì dàtúi nùù‑né nansa ndisa iá palabra ìì cachítnùhi xì nèhivì inga ñuu. Ducán nì quide sàhá màsà ndóo uun nsidaa chuun cuàhìn quide, ni màsà ndóo uun stná nsidaa ñà‑ndùá sànì quide antes.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Doco còó, cónì càchí‑nè (iá ñà‑quìdámánì gá). Ni cónì càchí stná‑nè icúmí màcùtuu stná seña xi Dios ìcà compañeruì Tito, mate nècuàchì inga raza nduú‑né.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Ñà‑ndáà nduá, yucán nì sandoo stná dava nèhivì (cachí ñà‑fuerza màcùtuu seña mà), doco nèhivì nì tnàtuu dèhé uun ndé nataca‑nsì nì sanduu‑ne, có‑ndùú ndisa‑ne nèhivì xí Yua‑nda Dios, vàchi maña uun nì quida‑ne, cuisì‑ní cuní‑nè cuitnùhu‑ne nansa quida‑nda ñà‑có‑nchîcùn gà‑ndà ley xi mii‑né sàhà‑ñá libre ndoo‑nda nì quida Jesucristu. Doco vichi cuní‑nè natenchicùn tu‑nda ley xi‑ne.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Doco nsiùhù, còó, ni‑iyuhu cónì cándísâ‑nsí palabra xi‑ne, vàchi cuní‑nsì ñà‑iin‑ni cucumi íì‑nsiá palabra ndàcuisì xí‑yá nacua cachí razón ndiaha xí‑yá.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 (Nacua sànì cachì), yucán nì ndatnuhí xì nècuàchì cachí chicá idónuu. Doco nùù yùhù, có‑quìdámà a xínduu‑ne nècuàchì iá fama xi, ò á coó, vàchi iin‑ni indéhe Dios nsidanicuu‑nda. Pues, cunaha‑nsiá, cónì dàndàcú nècuàchìmà nùí ñà‑dami ñà‑ndùá quidé.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Còó, vàchi nì cundaà ini‑nè ñà‑yùhù quidá tocar cacanui mahì nèhivì cuàhà raza (cachitnùhi palabra ìì); doco Pedro, còó, cuisì nèhivì raza‑nsì Judea cachitnùhu xi‑né palabra mà.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Te mate ducán nduá, doco imindaa mii‑yá nduú ana chindéé xí ndúì‑nsì. Mahì nèhivì raza Judea xicánúú Pedro quidá‑né chuun ìì xí‑yá, te yùhù, mahì nèhivì inga raza xicánúí, doco iin‑ni chindéé‑yâ ndúì‑nsì.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Ñàyùcàndùá, nì sàà nècuàchì idónuu ma nì cundaà ini‑nè nansa iá chuun ìì sànì nìhìtáhvìˊ. Te sàhámà nì tnii ndahà tnàhá‑né xìˊ, xì stná Bernabé. Cunaha‑nsiá, Jacobo xì Pedro xì Juan nì sanduu nècuàchì idónuu ma, te nì cachi‑nè xì‑nsí ñà‑iin‑ni chuun nduá quidá nsidaa‑nsí, cuisìá nùù nèhivì inga raza ni cúhùn nsiùhù, te mii‑né, nèhivì raza Judea càhàn xì‑né, nì cachi‑nè.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Cuisì‑ní (inga palabra gà) nì cachi stná‑nè xì‑nsí, divi ñà‑màsà nándodó‑nsí chindee‑nsí nèhivì ndahví (ndoó ladu xi‑ne). Ñàyùcàndùá, yùhù siempre ñà‑jaàn nduá nacání inì quide.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Doco después, na ní quesaa Pedro ñuu Antioquía, dandu nì càhìn xì‑né, nì indehè váhi nùù‑né, te nì chinahí‑nè, vàchi cónì quìdá víi‑né yucán.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Vàchi na táñâha ga quesaa nècuàchì ñuu‑nsì vàxi cuenta xi Jacobo, dandu nì saxixi tàcá‑nè xì nsidaa nècuàchì inga raza yucán. Doco na sánì caquesaa nècuàchì inga mà, dandu nì naxicocuíìn ini‑nè, cónì xìxí gá‑nè xì nècuàchì inga raza mà, vàchi yúhî‑nè cuitnùhu nècuàchì raza‑nsì Judea.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Dandu después, nsidaa gá stná nècuàchì raza‑nsì ndoó yucán, cónì quìdá víi stná‑nè, (vàchi nì quecuaán stná‑nè), mate ináhá‑nê nansa ndiá ìcà‑né quida‑ne; ndè stná Bernabé nì quida stná‑nè ducán.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Doco yùhù, na ní xinì có‑xîquida viì‑né nacua cachí palabra ndàcuisì xí razón ndiaha, dandu nì cachì xì Pedro, te iníní nsidaa nèhivì yucán; nì cachì: “Mii‑ní, iin nècuàchì raza‑ndà Judea nduú stná‑ní, doco vichi (sàquìdà‑ní nahi nèhivì inga ñuu), có‑chîvàha gà‑ní estilu xi raza‑ndà, vàchi vichi sàquìdà‑ndà na quidá nèhivì inga raza. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun sànì quida stná‑ní na ian cuní‑nî ñà‑fuerza chivàha stná nècuàchì inga raza mà estilu xi raza‑ndà?” (nì cachì xì‑né).
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Nsiùhù nècuàchì raza Judea, có‑ndùú‑nsí nècuàchì cuàchi nahi nècuàchì inga raza (cahan‑nsí).
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Doco ináhá vâha‑nsi còò ni‑iin ndee vàha nùù Dios sàhà‑ñá chívàha uun‑ne ley sànaha. Còó, cuisì‑ní nú ni cúníhnú vàha ini‑ndà mii Jesucristu, dandísá càcu‑nda, ináhá‑ndá. Ñàyùcàndùá, divi ñà‑jaàn nduá quidá‑nsí, vàchi ináhá‑nsî cuisì ñà‑cunihnu vàha ini‑ndà mii‑yá ndiaá, te ducán ndee vàha‑nda nùù‑yá, màdìá chivàha‑nda ley sànaha ma, vàchi sàhà ley mà, mà sáà ni‑iin nèhivì ndee vàha‑ne nùù‑yá.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Doco nú micúisi sàhà Cristu cuní nsiùhù nècuàchì raza Judea ndee vàha‑nsi nùù (Yua‑nda) Dios, dandu ñà‑yùcán queá ñà‑ndùú stná‑nsì nèhivì cuáchi (nahi nèhivì dava ga). Doco te nú ducán nèhivì cuáchi nduú stná‑nsì, dandu ¿a sáhà ñá‑nchîcùn‑nsì Cristu nduájàn? Còó, ni loho có‑ndùá ducán.
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Doco nú iladú sànì nacoo canúú‑ndá iñàha (nahi ley sànaha ma), te tucutu cuní‑ndà natenchicùn‑ndàñá, dandísá nsidá cuàchi‑nda, doco cuisì mii‑nda quidá xi mii‑nda ducán.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Yùhù, sàhà‑ñá (fuerte guá castigu) xi ley mà, nì sàì nì quide cuenta na ian sànì xìhì nì quidamà; doco vichi sànì natiacu stnáì, te sà‑ìtiácúì nùù Dios.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Vàchi quidé cuenta na ian nì cutnahí xì Dèhemanì‑yá Cristu na ní sàcùtuu‑ya nchìca cruz. Doco vichi, sà‑ìtiácúì, vàchi inì anímè itiácú mii‑yá, màdì ndisa yùhù. Mate ñuhìví yohó iéˋ, te iá iquìcúñúì, doco cuisì sàhà ñà‑nìhnú vàha inì mii‑yá, ñàyùcàndùá itiácúì vichi. Cahví xì‑yá, vàchi cuú íní‑yà sàhí, te nì sàha‑ya nì xìhì‑yà sàhí.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ, mà váha nacoo‑nda gracia xi Dios iladu; (doco divi ducán quea) nú sàhà ley sànaha ma sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá nì cùí, vàchi nú ducán, dandu uun‑ni nduá nì xìhì Cristu.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.