Atos 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nìsa ìa iin tiàa nani Ananías xì ñahàdìhí‑nè Safira, te nì dicò stná‑nè iin ñuhù.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Doco nì chivàha cuaán‑né chii dìhùn sàhámà. Dandu dìhùn nì cusobrá mà nduá nì tnii nècuàchì tiàa ma, te nihí‑néà nì sàhàn nì sàha‑ne nècuàchì apóstol, (na ian iá nsiha). Te ináhá stná ñahàdìhí‑nè nansa nì quida‑ne.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Doco Pedro, nì cachi‑nè:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¿Amádi ñuhù xí mii‑ní nì sandua daa, te vàtùni quida‑ní disponer sàhá? Daaní, na sánì dicò‑níà, ¿amádi díhùn xí mii‑ní nì sanduu stná? ¿Índù chuun nì nacani quini inì‑ní, te nì quida‑ní dohó? Cunaha‑ní, màdì núù nèhivì nì cáhàn tnùhù‑ní. Còó, nùù Dios nì càhàn tnùhù‑ní ―nì cachi Pedro.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Daaní, na ní nsihi nì inini Ananías ducán, dandu nì natnahnù‑nè, te nì xìhì‑nè. Te nsidaa ana nì xinitnùhu ma, nì yùhí cuaá‑nè.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Dandu nì caquixi tiàa cuachi gá, nì chidùcún‑te nsìi ma, te nì xida‑tèndó cuàhàn‑ndà cundùxin‑nda.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Daaní, na ní yàha ùnì hora, nì quesaa stná ñahàdìhí ndómà, doco tàñáha ga cunitnùhu‑ne nansa nì cuu.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Dandu nì ndàcàtnùhù Pedro nùù‑né, cachí‑nè:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Dandu nì cachi Pedro xì‑né:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Te vichi duha nì natnahnù stná nècuàchìmà nùù sàhà Pedro, te nì xìhì‑nè. Te na ní nansìhvi tècuachima, sànì xìhì‑nè nì xinì‑te, ñàyùcàndùá, nì tavà stná‑te nsìi ma nì sàhàn‑te nì sùxin stná‑te ndómà divi ndé nì sàcùndùxin nsì‑iì‑ndà.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì yùhí nsidaa nècuàchì xiníndísâ ichì‑yá, mii‑né xì nsidaa stná nècuàchì dava ga nì xinitnùhu ma.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Daaní, nècuàchì apóstol, ndiaha gá nì caquida‑ne cuàhà milagru nì indehè nèhivì. Te nsidaa nècuàchì xiníndísámá, nsìquívì nìsa nataca‑nè nùù Portal de Salomón (iá yehè veheñùhu). Te iin‑ni sàxìnítnùní nìsa icumi nsidaa‑né.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Doco nèhivì dava ga, ni‑iin‑ne cónì sáhandee ini‑nè cutnahá‑né xì nècuàchì natácá mà, mate ndeníhí vàha cuahà‑né nècuàchìmà.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Te nì sàà nì xinindisá cuáhà gá nèhivì, tiàa te ñahà‑né, nì xinindisá‑né Stoho‑ndà Señor.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Dècuèndè nìsa tavà stná nèhivì nècuàchì cuhí xi‑ne, nì chitànduhù‑né nècuàchìmà yuhù ìchí, dava‑ne nùù cama, te dava‑ne nùù yuì, ndiatú‑né yàha Pedro, áma dúcùn‑nè casì nècuàchìmà, te nduvàha‑ne.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Stná ñuu cuati ndoó yatni nì caquee cuàhà stná nèhivì vàxi ñuu Jerusalén ndacá‑né cuàhà nècuàchì ndohó quidá cuèhè, xì stná nècuàchì dandohó ñà‑malu. Te nsidaa‑né, nì nduvàha‑ne.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Dandu dùtù xícusahnu‑ma, yáha ga nì cumbìdia ini‑nè, mii‑né xì compañeru‑nè tè‑ndùú nècuàchì saduceu.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ne nècuàchì icúmí chuun nùù Jesús, te nì chicadi‑nè nècuàchìmà vehecàa.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Doco iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, ñuú nì sàà‑nè vehecàa yucán, te nì nacuna‑ne yehè nì tavà‑né nècuàchìmà, te nì cachi‑nè:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 ―Cuahán‑nsià cuita‑nsia veheñùhu cahnú, te nacani‑nsia xì nèhivì nansa nìhìtáhvì‑né cutiacu ndiaha anima‑nè.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ducán nì dàndàcú‑né nùù nècuàchìmà quida‑ne. Ñàyùcàndùá, na ní tùinuù, dandu nì quìhvi‑ne veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑né dacuahá‑né nèhivì.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Doco na ní casaà‑te yucán, còò cá iin ni ndácùhun‑tè. Ñàyùcàndùá, nì naxicocuíìn‑te nì cachitnùhu‑tè,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 cachí‑te:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Dandu dùtù cusáhnû, xì comandante ndiaá veheñùhu, xì stná dùtù nihí gá chuun nahnú, nì ndulocó‑nè na ní xinitnùhu‑ne ducán. ¿Índù fin cucumi chuun yohó? cahan‑né.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Daaní, divi momentu mà nì quesaa inga tiàa nì cachitnùhu xi‑né:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Dandu comandante mà, cuàhàn‑te xi policía xi‑tè, te vivìí‑ni nì saca‑tè nècuàchìmà vàxi‑ne, vàchi yúhî‑te nèhivì cuáhà mà ñà‑vihini cacani yuu‑néte cahan‑té.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ñàyùcàndùá, ndacá‑te nècuàchìmà nì quesaa, te nì sàcuìta‑ne nùù nsidaa nècuàchì Junta mà. Dandu nì cachi dùtù cusáhnû:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 ―¿Amádi sánì dàndàcú‑nsí nùù‑nsiá ñà‑màsà chínáhá gà‑nsià nèhivì sàhà Jesús? Doco vichi, nsidanicuú lugar ñuu yohó sànì càhàn‑nsià sàhù ñà‑ndùú dàñùhù xi‑nsia, te cuní‑nsià ñà‑nsiùhù nacuida‑nsi cuàchi sàhà nècuàchì nì xìhì mà.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Dandu Pedro xì dava ga nècuàchì apóstol, nì naxiconihí‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Mii‑nsiá nì chituu‑nsia Jesús nchìca cruz. Doco mate modo ducán nì sahnì‑nsiáyà, doco vichi sànì natiacu‑yà nì quida Dios, divi mindaa Dios nìsa cahvi xìì‑ndà.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Te vichi sànì saquin‑yà Jesús ndahà cuàhá‑yà ñà‑cunduu‑ya ana cusáhnû, te cunduu stná‑yà ana dacácu xi‑nda. Te ducán nì cuu sàhà‑ñá ni cuu‑nda arrepentir, nsidaa ndohó nècuàchì ñuu Israel yohó, te ducán nìhì‑yá nansa cuicahnú ini‑yà sàhà cuàchi‑nda.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Te nsiùhù, testigu xínduu‑nsi, vàchi nì xininùù‑nsí ducán nì cuu. Te testigu nduú stná Espíritu Ìì xí‑yá ñuhú ini anima‑nsì, vàchi nsidaa ana cunini xi‑yá, nìhìtáhvì‑né ndèe Espíritu Ìì xí‑yá ini anima‑nè quida‑ya ―nì cachi Pedro.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Doco nècuàchì dandacu‑ma, na ní inini‑ne ñà‑jaàn, yáha ga nì caxidà ini‑nè, te nì quesaha‑né nì ndatnuhu tnahá‑né nansa dandáñúhú‑nê nècuàchìmà.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Doco nùù nèhivì Junta mà, iá iin maestru nani Gamaliel, iin nècuàchì fariseu chináhá xì ley xi Dios. Nècuàchì vàha nduú‑né cachí nsidaa nècuàchì ñuu yucán. Te divi‑ne nì ndacuiin‑nè nì dàndàcú‑né quee cuaán chii nècuàchì apóstol mà.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Dandu nì cachi‑nè xì nsidaa compañeru‑nè yucán:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Vàchi ¿a có‑nsînuu inì‑nsia nansa nì cuu tiempu na ní ìa iin tiàa nani Teudas? Tè‑càhnú ícà‑xí nduú‑te nìsa cachì‑te. Te nahi cùmì cientu nèhivì nì quìhvi tnahá xi‑té nì sanchicùn‑nète. Doco por fin nì sahnì nèhivì‑té, te nì xìtià nihni nsidaa nècuàchì nchícùn xì‑té, te ducán nì nsihi chuun ma.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Daaní, después nì yàha inga casu na tiempu nì cuu‑nda empadronar. Iin tiàa ladu Galilea nani Judas, nì nìhì‑té nì dàyáha‑tè cuàhà nèhivì ladu xi‑tè. Doco nì xìhì stná‑te, te nì xìtià nihni stná nsidaa nèhivì nì chiyuhù‑té.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá vichi, ni cúnàhá nècuàchì sànì tnii‑nda jaàn. Chicá vàha nacoo‑ndané, vàchi nú inì‑ni mii‑né nì nacani ini‑nè quida‑ne ñà‑ndùá quidá‑né, dandu icúmíâ ndòo uan.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Doco nú Dios nì dàndàcù‑xì nùù‑né, dandu mà nunca nìhì‑ndà cadi‑ndà nùù‑né, te cachíˋ, còtó Dios nàá stnàhà‑xì‑ndà ―nì cachi Gamaliel mà.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Dandu nsidaa compañeru nècuàchìmà, nì dàjuùn‑nè nècuàchìmà, te nì cana‑ne nècuàchì apóstol nì nansìhvi tu‑ne. Dandu nì sahnì cuìí‑nè nècuàchìmà, te nì chinaha‑ñánê ñà‑màsà cáhàn gà‑nè xì nèhivì sàhà Jesús. Dandu nì daña Junta Cahnu‑mané,
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 te nì caquee‑ne libre, cudíì ini‑nè ñà‑nì natùi stná‑nè ndoho‑ne sàhà chuun xi mii‑yá.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Daaní, nsìquívì vehe vehe nìsa xìcanuu‑ne dacuahá‑né nèhivì. Sáhàn stná‑nè veheñùhu cahnú, te chináhá stná‑nè nèhivì yucán, cáhàn‑nè sàhù sàhà Jesucristu, ni‑iyuhu cónì nácóó‑néàmà.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.