Atos 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Daaní, nìsa ìa iin tiàa nani Ananías xì ñahàdìhí‑nè Safira, te nì dicò stná‑nè iin ñuhù.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Doco nì chivàha cuaán‑né chii dìhùn sàhámà. Dandu dìhùn nì cusobrá mà nduá nì tnii nècuàchì tiàa ma, te nihí‑néà nì sàhàn nì sàha‑ne nècuàchì apóstol, (na ian iá nsiha). Te ináhá stná ñahàdìhí‑nè nansa nì quida‑ne.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Doco Pedro, nì cachi‑nè:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 ¿Amádi ñuhù xí mii‑ní nì sandua daa, te vàtùni quida‑ní disponer sàhá? Daaní, na sánì dicò‑níà, ¿amádi díhùn xí mii‑ní nì sanduu stná? ¿Índù chuun nì nacani quini inì‑ní, te nì quida‑ní dohó? Cunaha‑ní, màdì núù nèhivì nì cáhàn tnùhù‑ní. Còó, nùù Dios nì càhàn tnùhù‑ní ―nì cachi Pedro.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Daaní, na ní nsihi nì inini Ananías ducán, dandu nì natnahnù‑nè, te nì xìhì‑nè. Te nsidaa ana nì xinitnùhu ma, nì yùhí cuaá‑nè.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Dandu nì caquixi tiàa cuachi gá, nì chidùcún‑te nsìi ma, te nì xida‑tèndó cuàhàn‑ndà cundùxin‑nda.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Daaní, na ní yàha ùnì hora, nì quesaa stná ñahàdìhí ndómà, doco tàñáha ga cunitnùhu‑ne nansa nì cuu.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Dandu nì ndàcàtnùhù Pedro nùù‑né, cachí‑nè:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Dandu nì cachi Pedro xì‑né:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Te vichi duha nì natnahnù stná nècuàchìmà nùù sàhà Pedro, te nì xìhì‑nè. Te na ní nansìhvi tècuachima, sànì xìhì‑nè nì xinì‑te, ñàyùcàndùá, nì tavà stná‑te nsìi ma nì sàhàn‑te nì sùxin stná‑te ndómà divi ndé nì sàcùndùxin nsì‑iì‑ndà.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì yùhí nsidaa nècuàchì xiníndísâ ichì‑yá, mii‑né xì nsidaa stná nècuàchì dava ga nì xinitnùhu ma.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Daaní, nècuàchì apóstol, ndiaha gá nì caquida‑ne cuàhà milagru nì indehè nèhivì. Te nsidaa nècuàchì xiníndísámá, nsìquívì nìsa nataca‑nè nùù Portal de Salomón (iá yehè veheñùhu). Te iin‑ni sàxìnítnùní nìsa icumi nsidaa‑né.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Doco nèhivì dava ga, ni‑iin‑ne cónì sáhandee ini‑nè cutnahá‑né xì nècuàchì natácá mà, mate ndeníhí vàha cuahà‑né nècuàchìmà.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Te nì sàà nì xinindisá cuáhà gá nèhivì, tiàa te ñahà‑né, nì xinindisá‑né Stoho‑ndà Señor.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Dècuèndè nìsa tavà stná nèhivì nècuàchì cuhí xi‑ne, nì chitànduhù‑né nècuàchìmà yuhù ìchí, dava‑ne nùù cama, te dava‑ne nùù yuì, ndiatú‑né yàha Pedro, áma dúcùn‑nè casì nècuàchìmà, te nduvàha‑ne.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Stná ñuu cuati ndoó yatni nì caquee cuàhà stná nèhivì vàxi ñuu Jerusalén ndacá‑né cuàhà nècuàchì ndohó quidá cuèhè, xì stná nècuàchì dandohó ñà‑malu. Te nsidaa‑né, nì nduvàha‑ne.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Dandu dùtù xícusahnu‑ma, yáha ga nì cumbìdia ini‑nè, mii‑né xì compañeru‑nè tè‑ndùú nècuàchì saduceu.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ne nècuàchì icúmí chuun nùù Jesús, te nì chicadi‑nè nècuàchìmà vehecàa.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Doco iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, ñuú nì sàà‑nè vehecàa yucán, te nì nacuna‑ne yehè nì tavà‑né nècuàchìmà, te nì cachi‑nè:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 ―Cuahán‑nsià cuita‑nsia veheñùhu cahnú, te nacani‑nsia xì nèhivì nansa nìhìtáhvì‑né cutiacu ndiaha anima‑nè.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Ducán nì dàndàcú‑né nùù nècuàchìmà quida‑ne. Ñàyùcàndùá, na ní tùinuù, dandu nì quìhvi‑ne veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑né dacuahá‑né nèhivì.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Doco na ní casaà‑te yucán, còò cá iin ni ndácùhun‑tè. Ñàyùcàndùá, nì naxicocuíìn‑te nì cachitnùhu‑tè,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 cachí‑te:
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Dandu dùtù cusáhnû, xì comandante ndiaá veheñùhu, xì stná dùtù nihí gá chuun nahnú, nì ndulocó‑nè na ní xinitnùhu‑ne ducán. ¿Índù fin cucumi chuun yohó? cahan‑né.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Daaní, divi momentu mà nì quesaa inga tiàa nì cachitnùhu xi‑né:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Dandu comandante mà, cuàhàn‑te xi policía xi‑tè, te vivìí‑ni nì saca‑tè nècuàchìmà vàxi‑ne, vàchi yúhî‑te nèhivì cuáhà mà ñà‑vihini cacani yuu‑néte cahan‑té.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ñàyùcàndùá, ndacá‑te nècuàchìmà nì quesaa, te nì sàcuìta‑ne nùù nsidaa nècuàchì Junta mà. Dandu nì cachi dùtù cusáhnû:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ―¿Amádi sánì dàndàcú‑nsí nùù‑nsiá ñà‑màsà chínáhá gà‑nsià nèhivì sàhà Jesús? Doco vichi, nsidanicuú lugar ñuu yohó sànì càhàn‑nsià sàhù ñà‑ndùú dàñùhù xi‑nsia, te cuní‑nsià ñà‑nsiùhù nacuida‑nsi cuàchi sàhà nècuàchì nì xìhì mà.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Dandu Pedro xì dava ga nècuàchì apóstol, nì naxiconihí‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Mii‑nsiá nì chituu‑nsia Jesús nchìca cruz. Doco mate modo ducán nì sahnì‑nsiáyà, doco vichi sànì natiacu‑yà nì quida Dios, divi mindaa Dios nìsa cahvi xìì‑ndà.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Te vichi sànì saquin‑yà Jesús ndahà cuàhá‑yà ñà‑cunduu‑ya ana cusáhnû, te cunduu stná‑yà ana dacácu xi‑nda. Te ducán nì cuu sàhà‑ñá ni cuu‑nda arrepentir, nsidaa ndohó nècuàchì ñuu Israel yohó, te ducán nìhì‑yá nansa cuicahnú ini‑yà sàhà cuàchi‑nda.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Te nsiùhù, testigu xínduu‑nsi, vàchi nì xininùù‑nsí ducán nì cuu. Te testigu nduú stná Espíritu Ìì xí‑yá ñuhú ini anima‑nsì, vàchi nsidaa ana cunini xi‑yá, nìhìtáhvì‑né ndèe Espíritu Ìì xí‑yá ini anima‑nè quida‑ya ―nì cachi Pedro.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Doco nècuàchì dandacu‑ma, na ní inini‑ne ñà‑jaàn, yáha ga nì caxidà ini‑nè, te nì quesaha‑né nì ndatnuhu tnahá‑né nansa dandáñúhú‑nê nècuàchìmà.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Doco nùù nèhivì Junta mà, iá iin maestru nani Gamaliel, iin nècuàchì fariseu chináhá xì ley xi Dios. Nècuàchì vàha nduú‑né cachí nsidaa nècuàchì ñuu yucán. Te divi‑ne nì ndacuiin‑nè nì dàndàcú‑né quee cuaán chii nècuàchì apóstol mà.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Dandu nì cachi‑nè xì nsidaa compañeru‑nè yucán:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Vàchi ¿a có‑nsînuu inì‑nsia nansa nì cuu tiempu na ní ìa iin tiàa nani Teudas? Tè‑càhnú ícà‑xí nduú‑te nìsa cachì‑te. Te nahi cùmì cientu nèhivì nì quìhvi tnahá xi‑té nì sanchicùn‑nète. Doco por fin nì sahnì nèhivì‑té, te nì xìtià nihni nsidaa nècuàchì nchícùn xì‑té, te ducán nì nsihi chuun ma.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Daaní, después nì yàha inga casu na tiempu nì cuu‑nda empadronar. Iin tiàa ladu Galilea nani Judas, nì nìhì‑té nì dàyáha‑tè cuàhà nèhivì ladu xi‑tè. Doco nì xìhì stná‑te, te nì xìtià nihni stná nsidaa nèhivì nì chiyuhù‑té.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá vichi, ni cúnàhá nècuàchì sànì tnii‑nda jaàn. Chicá vàha nacoo‑ndané, vàchi nú inì‑ni mii‑né nì nacani ini‑nè quida‑ne ñà‑ndùá quidá‑né, dandu icúmíâ ndòo uan.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Doco nú Dios nì dàndàcù‑xì nùù‑né, dandu mà nunca nìhì‑ndà cadi‑ndà nùù‑né, te cachíˋ, còtó Dios nàá stnàhà‑xì‑ndà ―nì cachi Gamaliel mà.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Dandu nsidaa compañeru nècuàchìmà, nì dàjuùn‑nè nècuàchìmà, te nì cana‑ne nècuàchì apóstol nì nansìhvi tu‑ne. Dandu nì sahnì cuìí‑nè nècuàchìmà, te nì chinaha‑ñánê ñà‑màsà cáhàn gà‑nè xì nèhivì sàhà Jesús. Dandu nì daña Junta Cahnu‑mané,
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 te nì caquee‑ne libre, cudíì ini‑nè ñà‑nì natùi stná‑nè ndoho‑ne sàhà chuun xi mii‑yá.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Daaní, nsìquívì vehe vehe nìsa xìcanuu‑ne dacuahá‑né nèhivì. Sáhàn stná‑nè veheñùhu cahnú, te chináhá stná‑nè nèhivì yucán, cáhàn‑nè sàhù sàhà Jesucristu, ni‑iyuhu cónì nácóó‑néàmà.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.