Atos 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Daaní, nìsa ìa iin tiàa nani Ananías xì ñahàdìhí‑nè Safira, te nì dicò stná‑nè iin ñuhù.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Doco nì chivàha cuaán‑né chii dìhùn sàhámà. Dandu dìhùn nì cusobrá mà nduá nì tnii nècuàchì tiàa ma, te nihí‑néà nì sàhàn nì sàha‑ne nècuàchì apóstol, (na ian iá nsiha). Te ináhá stná ñahàdìhí‑nè nansa nì quida‑ne.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Doco Pedro, nì cachi‑nè:
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 ¿Amádi ñuhù xí mii‑ní nì sandua daa, te vàtùni quida‑ní disponer sàhá? Daaní, na sánì dicò‑níà, ¿amádi díhùn xí mii‑ní nì sanduu stná? ¿Índù chuun nì nacani quini inì‑ní, te nì quida‑ní dohó? Cunaha‑ní, màdì núù nèhivì nì cáhàn tnùhù‑ní. Còó, nùù Dios nì càhàn tnùhù‑ní ―nì cachi Pedro.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Daaní, na ní nsihi nì inini Ananías ducán, dandu nì natnahnù‑nè, te nì xìhì‑nè. Te nsidaa ana nì xinitnùhu ma, nì yùhí cuaá‑nè.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Dandu nì caquixi tiàa cuachi gá, nì chidùcún‑te nsìi ma, te nì xida‑tèndó cuàhàn‑ndà cundùxin‑nda.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Daaní, na ní yàha ùnì hora, nì quesaa stná ñahàdìhí ndómà, doco tàñáha ga cunitnùhu‑ne nansa nì cuu.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Dandu nì ndàcàtnùhù Pedro nùù‑né, cachí‑nè:
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Dandu nì cachi Pedro xì‑né:
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Te vichi duha nì natnahnù stná nècuàchìmà nùù sàhà Pedro, te nì xìhì‑nè. Te na ní nansìhvi tècuachima, sànì xìhì‑nè nì xinì‑te, ñàyùcàndùá, nì tavà stná‑te nsìi ma nì sàhàn‑te nì sùxin stná‑te ndómà divi ndé nì sàcùndùxin nsì‑iì‑ndà.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì yùhí nsidaa nècuàchì xiníndísâ ichì‑yá, mii‑né xì nsidaa stná nècuàchì dava ga nì xinitnùhu ma.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Daaní, nècuàchì apóstol, ndiaha gá nì caquida‑ne cuàhà milagru nì indehè nèhivì. Te nsidaa nècuàchì xiníndísámá, nsìquívì nìsa nataca‑nè nùù Portal de Salomón (iá yehè veheñùhu). Te iin‑ni sàxìnítnùní nìsa icumi nsidaa‑né.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Doco nèhivì dava ga, ni‑iin‑ne cónì sáhandee ini‑nè cutnahá‑né xì nècuàchì natácá mà, mate ndeníhí vàha cuahà‑né nècuàchìmà.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Te nì sàà nì xinindisá cuáhà gá nèhivì, tiàa te ñahà‑né, nì xinindisá‑né Stoho‑ndà Señor.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Dècuèndè nìsa tavà stná nèhivì nècuàchì cuhí xi‑ne, nì chitànduhù‑né nècuàchìmà yuhù ìchí, dava‑ne nùù cama, te dava‑ne nùù yuì, ndiatú‑né yàha Pedro, áma dúcùn‑nè casì nècuàchìmà, te nduvàha‑ne.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Stná ñuu cuati ndoó yatni nì caquee cuàhà stná nèhivì vàxi ñuu Jerusalén ndacá‑né cuàhà nècuàchì ndohó quidá cuèhè, xì stná nècuàchì dandohó ñà‑malu. Te nsidaa‑né, nì nduvàha‑ne.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Dandu dùtù xícusahnu‑ma, yáha ga nì cumbìdia ini‑nè, mii‑né xì compañeru‑nè tè‑ndùú nècuàchì saduceu.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ne nècuàchì icúmí chuun nùù Jesús, te nì chicadi‑nè nècuàchìmà vehecàa.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Doco iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, ñuú nì sàà‑nè vehecàa yucán, te nì nacuna‑ne yehè nì tavà‑né nècuàchìmà, te nì cachi‑nè:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 ―Cuahán‑nsià cuita‑nsia veheñùhu cahnú, te nacani‑nsia xì nèhivì nansa nìhìtáhvì‑né cutiacu ndiaha anima‑nè.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ducán nì dàndàcú‑né nùù nècuàchìmà quida‑ne. Ñàyùcàndùá, na ní tùinuù, dandu nì quìhvi‑ne veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑né dacuahá‑né nèhivì.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Doco na ní casaà‑te yucán, còò cá iin ni ndácùhun‑tè. Ñàyùcàndùá, nì naxicocuíìn‑te nì cachitnùhu‑tè,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 cachí‑te:
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Dandu dùtù cusáhnû, xì comandante ndiaá veheñùhu, xì stná dùtù nihí gá chuun nahnú, nì ndulocó‑nè na ní xinitnùhu‑ne ducán. ¿Índù fin cucumi chuun yohó? cahan‑né.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Daaní, divi momentu mà nì quesaa inga tiàa nì cachitnùhu xi‑né:
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Dandu comandante mà, cuàhàn‑te xi policía xi‑tè, te vivìí‑ni nì saca‑tè nècuàchìmà vàxi‑ne, vàchi yúhî‑te nèhivì cuáhà mà ñà‑vihini cacani yuu‑néte cahan‑té.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ñàyùcàndùá, ndacá‑te nècuàchìmà nì quesaa, te nì sàcuìta‑ne nùù nsidaa nècuàchì Junta mà. Dandu nì cachi dùtù cusáhnû:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 ―¿Amádi sánì dàndàcú‑nsí nùù‑nsiá ñà‑màsà chínáhá gà‑nsià nèhivì sàhà Jesús? Doco vichi, nsidanicuú lugar ñuu yohó sànì càhàn‑nsià sàhù ñà‑ndùú dàñùhù xi‑nsia, te cuní‑nsià ñà‑nsiùhù nacuida‑nsi cuàchi sàhà nècuàchì nì xìhì mà.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Dandu Pedro xì dava ga nècuàchì apóstol, nì naxiconihí‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè:
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Mii‑nsiá nì chituu‑nsia Jesús nchìca cruz. Doco mate modo ducán nì sahnì‑nsiáyà, doco vichi sànì natiacu‑yà nì quida Dios, divi mindaa Dios nìsa cahvi xìì‑ndà.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Te vichi sànì saquin‑yà Jesús ndahà cuàhá‑yà ñà‑cunduu‑ya ana cusáhnû, te cunduu stná‑yà ana dacácu xi‑nda. Te ducán nì cuu sàhà‑ñá ni cuu‑nda arrepentir, nsidaa ndohó nècuàchì ñuu Israel yohó, te ducán nìhì‑yá nansa cuicahnú ini‑yà sàhà cuàchi‑nda.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Te nsiùhù, testigu xínduu‑nsi, vàchi nì xininùù‑nsí ducán nì cuu. Te testigu nduú stná Espíritu Ìì xí‑yá ñuhú ini anima‑nsì, vàchi nsidaa ana cunini xi‑yá, nìhìtáhvì‑né ndèe Espíritu Ìì xí‑yá ini anima‑nè quida‑ya ―nì cachi Pedro.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Doco nècuàchì dandacu‑ma, na ní inini‑ne ñà‑jaàn, yáha ga nì caxidà ini‑nè, te nì quesaha‑né nì ndatnuhu tnahá‑né nansa dandáñúhú‑nê nècuàchìmà.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Doco nùù nèhivì Junta mà, iá iin maestru nani Gamaliel, iin nècuàchì fariseu chináhá xì ley xi Dios. Nècuàchì vàha nduú‑né cachí nsidaa nècuàchì ñuu yucán. Te divi‑ne nì ndacuiin‑nè nì dàndàcú‑né quee cuaán chii nècuàchì apóstol mà.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Dandu nì cachi‑nè xì nsidaa compañeru‑nè yucán:
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Vàchi ¿a có‑nsînuu inì‑nsia nansa nì cuu tiempu na ní ìa iin tiàa nani Teudas? Tè‑càhnú ícà‑xí nduú‑te nìsa cachì‑te. Te nahi cùmì cientu nèhivì nì quìhvi tnahá xi‑té nì sanchicùn‑nète. Doco por fin nì sahnì nèhivì‑té, te nì xìtià nihni nsidaa nècuàchì nchícùn xì‑té, te ducán nì nsihi chuun ma.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Daaní, después nì yàha inga casu na tiempu nì cuu‑nda empadronar. Iin tiàa ladu Galilea nani Judas, nì nìhì‑té nì dàyáha‑tè cuàhà nèhivì ladu xi‑tè. Doco nì xìhì stná‑te, te nì xìtià nihni stná nsidaa nèhivì nì chiyuhù‑té.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá vichi, ni cúnàhá nècuàchì sànì tnii‑nda jaàn. Chicá vàha nacoo‑ndané, vàchi nú inì‑ni mii‑né nì nacani ini‑nè quida‑ne ñà‑ndùá quidá‑né, dandu icúmíâ ndòo uan.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Doco nú Dios nì dàndàcù‑xì nùù‑né, dandu mà nunca nìhì‑ndà cadi‑ndà nùù‑né, te cachíˋ, còtó Dios nàá stnàhà‑xì‑ndà ―nì cachi Gamaliel mà.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Dandu nsidaa compañeru nècuàchìmà, nì dàjuùn‑nè nècuàchìmà, te nì cana‑ne nècuàchì apóstol nì nansìhvi tu‑ne. Dandu nì sahnì cuìí‑nè nècuàchìmà, te nì chinaha‑ñánê ñà‑màsà cáhàn gà‑nè xì nèhivì sàhà Jesús. Dandu nì daña Junta Cahnu‑mané,
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 te nì caquee‑ne libre, cudíì ini‑nè ñà‑nì natùi stná‑nè ndoho‑ne sàhà chuun xi mii‑yá.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Daaní, nsìquívì vehe vehe nìsa xìcanuu‑ne dacuahá‑né nèhivì. Sáhàn stná‑nè veheñùhu cahnú, te chináhá stná‑nè nèhivì yucán, cáhàn‑nè sàhù sàhà Jesucristu, ni‑iyuhu cónì nácóó‑néàmà.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.