Atos 26

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Daaní, Agripa mà, nì cachi‑nè xì Pablo:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 ―Nansicáhîn vichi, vàchi nùù mii‑ní cuàhìn càhìn. Pues cuàhà gá ñà‑ndùá nì càhàn tnùhù nècuàchì raza‑ndà sàhí, rey Agripa.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Doco cudíì inì vichi, vàchi ináhá‑nî nansa ndisa iá nsidaa estilu xi raza‑ndà, te cundáà stná inì‑ní sàhà nsidaa chuun ndatnúhú cuáhà‑ndà. Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑ní ñà‑nì còó calma xi‑ní cunini‑ní ñà‑ndùá cuàhìn càhìn.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 ’Nsidaa nècuàchì ñuu Judea, ináhá‑nê nansa nìsa quide na ní sandui tèchii. Dihna nìsa ìe ñuì, dandu nì sàhìn nìsa ìe ñuu Jerusalén.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Te nècuàchì raza‑ndà ndoó yucán, dècuèndè sànaha ináhá‑nê yùhù. Te nú cuní‑nè cachitnùhu ndaà‑nè, vàtùni cachi‑nè nansa nìsa quide na ní sanchicuìn ley xi nècuàchì fariseu. Nsidaa nècuàchì ley mà, chicá fuerte chívàha‑ne religión xi raza‑ndà.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Doco vichi yohó iéˋ, sanícuàchi‑ne sàhí. Te ¿índù falta xi iá? Cuisì ñà‑xìníndísê palabra nì quida Dios comprometer xì xìì‑ndà, divi ñà‑cuàhàn‑yà danátiácú‑yà nsìi.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Pues sàhà ñà‑nì cachi‑yà ducán, ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì nduú nsì‑úxìn ùì descendencia xi raza‑ndà, xinúcuáchí vîi‑né nùù Dios ndui te ñuú, xiníndísâ‑né, te ndiatú‑né cuu ndisa ñà‑ndùá nì quida‑ya comprometer mà. Cunaha‑ní rey Agripa, yùhù xiníndísâ stnáì, te ñà‑jaàn ndùá dìsáhà‑xí sanícuàchi nèhivì raza‑ndà sàhí.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 ’Mii‑nsiá, ¿a ndísá có‑xìníndísâ stná‑nsià ñà‑vàtùni danátiácú Dios nsìi? (Pues ináhá‑ndá, vàtùni.)
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Yùhù, ndisa, nìsa tuxi inì ñà‑ndìá ìqué quida quini xì nèhivì ndácùcahan xi Jesús de Nazaret.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Te divi ñà‑jaàn nduá nìsa quide ñuu Jerusalén, vàchi ndè nùù dùtù cusáhnû nì taví permisu, te cuàhà nèhivì xí Jesús nìsa sadì vehecàa. Dandu quìvì cuàhàn‑te cacahnì‑té nècuàchìmà, stná yùhù nì sadandáà stnáì.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Te nìsa nacàhin stnáì nsidaa veheñùhu cuachi nìsa nanduquí nèhivì xí Jesús ñà‑dandohí‑nè áma níhìndèí nacuaà‑né mii‑yá. Te ñà‑cuàhà guá nìsa xidà inì sàhà‑né, dècuèndè nìsa sahàn stnáì ñuu xìcà nì sanchicuìn‑nè.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 ’Pues sàhà chuun jaàn nduá cuàhìn ichì ñuu Damasco, nihí orden nì quee nùù dùtù xícusahnú. Ñàyùcàndùá, iá permisu‑xi cuàhìn sàhà chuun ma.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Te nahi càxíhúì nì sandua, señor rey, dandu ichì cuàhìn mà nì xinì yáha ga fuerte nì natnuù nihni iin luz ndé xiqué cuàhìn xì compañeruì, ndè dìquì‑xí ansivi vàxa, te chicá ndiaha nì natnuà nùù orá.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ñàyùcàndùá, nì nàcasàn nsidaa‑nsí ñuhù, te nì tiacuì nì càhàn iin ana cáhàn dàhàn hebreu, cachí‑yà xìˊ: “¡Saulo, Saulo! ¿Índù chuun nchícùn‑ní yùhù quidá quíní‑nî xìˊ? Cuisì mii‑ní quidá quíní‑nî xì mii‑ní, vàchi na quidá quisì caní sàhà nùù garrocha, ducán quidá stná‑ní”.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 ’Dandu yùhù, nì cachì: “¿Ana nduú mii‑ní, Señor mío?” Dandu nì cachi‑yà xìˊ: “Yùhù nduí Jesús, divi ana dandoho‑ní.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Doco vichi ndacuiìn‑ní, vàchi sàhà‑ñá nì xinì‑ní yùhù, ñàyùcàndùá icúmí‑nî cunduu‑ní ana cunucuachi nùí, cunduu‑ní testigu sàhà ñà‑ndùá nì xinì‑ní vichi, xì sàhà ñà‑ndùá cuni gà‑ní na dacuní guè mii‑ní mií quìvì vàxi xi‑nda.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Te vichi cunaha‑ní, cuàhìn techuín mii‑ní ñà‑cùhùn‑ní càhàn‑ní xì nècuàchì nsidaa inga raza. Te nú cuní‑nè quida quini‑ne xì‑ní, dandu cuidahín mii‑ní nùù‑né, nùù mii‑né xì nùù stná nècuàchì raza‑ní Judea.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Doco icúmí‑nî càhàn‑ní xì‑né sàhà‑ñá datnúù Dios sàxìnítnùní‑nè, te quee‑ne ichì ñáa, quihin‑ne ichì ndiaha‑yá. Vàchi nú ni cáhàn‑ní xì‑né, dandu vàtùni dàñà‑né nùù ndàhá ñà‑malu, te candòo‑ne ndahà Dios. Ndutu stná cuàchi‑ne, te cunduu‑ne nèhivì ìì xí, dandu cutnahá‑né xì nsidaa gá ana xiníndísá‑xî, te nìhìtáhvì stná‑nè cuàhà ñà‑ndiaha”, nì cachi Jesús xìˊ.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 ’Ñàyùcàndùá, nì quida ndise cumplir nsidaa ñà‑ndùá nì cachi‑yà xìˊ na ní xinì mii‑yá ansivi, señor rey.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Vàchi primeru nì càhìn xì nècuàchì ñuu Damasco, dandu nì ndixi stnáì ñuu Jerusalén, te nì càhìn xì nèhivì yucán xì stná inicutu ladu Judea, xì cuàhà stná ñuu inga raza. Te nsidaa lugar mà nì cachì xì‑né ñà‑xìñùhù cuu‑ne arrepentir, te yàha‑ne ladu xi Dios, dandu quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né nú ndisa sànì naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, nì cachì xì‑né.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 ’Pues cunaha‑ní, nsidaájàn nduá dìsáhà‑xí nì tnii nècuàchì raza‑ndà yùhù patiu veheñùhu cahnú, cuàhàn‑nè cahnì‑né yùhù nì cùí.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Doco Dios nduú ana chindéé xî, ñàyùcàndùá, iin‑ni nchícùn ndàì (ichì váha‑ya) dècuèndè quìvì vichi, iin‑ni cáhìn xì nèhivì sàhà‑yá, a xínduu‑ne nècuàchì ndahví, te ò nècuàchì chicá idónuu, nsidaa‑né cáhàn xìˊ, cachíˋ xì‑né ñà‑ndùá nì cachitnùhu Moisés, xì ñà‑ndùá nì cachi stná nècuàchì profeta,
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 ñà‑ìcúmí Cristu ndoho‑ya, (te cui‑yà), dandu cunduu‑ya ana primeru natiacu, te después danátnûù‑yà ichì ndiaha‑yá nùù nèhivì, na nèhivì ñuu‑ndà, te ducán stná nèhivì inga ñuu ―nì cachi Pablo.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Cáhàn va Pablo ducán, dandu nì ndàhì Festo, cachí‑te:
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Doco nì cachi Pablo xì‑né:
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Te cunaha‑ní, yohó iá stná rey Agripa, te có‑cùcáhán núìˊ càhìn nùù mii‑né, vàchi ináhá‑nê sàhà chuun yohó. Seguru icúmî ñà‑sànì cundaà vàha ini‑nè, vàchi chuun yohó, cónì sándúá iin chuun iá dèhé.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Mii‑ní rey Agripa, ádi xiníndísâ stná‑ní ñà‑ndùá nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Pues yùhù ináhî, ducán xiníndísá‑nî.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Dandu nì cachi Agripa xì‑né:
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Dandu nì cachi Pablo xì‑né:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 ―nì cachi Pablo.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Te nì cuxio‑ne iladu, ndatnúhú‑nê, cachí‑nè:
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Te nì cachi rey mà xì Festo:
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.