Atos 26

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daaní, Agripa mà, nì cachi‑nè xì Pablo:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 ―Nansicáhîn vichi, vàchi nùù mii‑ní cuàhìn càhìn. Pues cuàhà gá ñà‑ndùá nì càhàn tnùhù nècuàchì raza‑ndà sàhí, rey Agripa.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Doco cudíì inì vichi, vàchi ináhá‑nî nansa ndisa iá nsidaa estilu xi raza‑ndà, te cundáà stná inì‑ní sàhà nsidaa chuun ndatnúhú cuáhà‑ndà. Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑ní ñà‑nì còó calma xi‑ní cunini‑ní ñà‑ndùá cuàhìn càhìn.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 ’Nsidaa nècuàchì ñuu Judea, ináhá‑nê nansa nìsa quide na ní sandui tèchii. Dihna nìsa ìe ñuì, dandu nì sàhìn nìsa ìe ñuu Jerusalén.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Te nècuàchì raza‑ndà ndoó yucán, dècuèndè sànaha ináhá‑nê yùhù. Te nú cuní‑nè cachitnùhu ndaà‑nè, vàtùni cachi‑nè nansa nìsa quide na ní sanchicuìn ley xi nècuàchì fariseu. Nsidaa nècuàchì ley mà, chicá fuerte chívàha‑ne religión xi raza‑ndà.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Doco vichi yohó iéˋ, sanícuàchi‑ne sàhí. Te ¿índù falta xi iá? Cuisì ñà‑xìníndísê palabra nì quida Dios comprometer xì xìì‑ndà, divi ñà‑cuàhàn‑yà danátiácú‑yà nsìi.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Pues sàhà ñà‑nì cachi‑yà ducán, ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì nduú nsì‑úxìn ùì descendencia xi raza‑ndà, xinúcuáchí vîi‑né nùù Dios ndui te ñuú, xiníndísâ‑né, te ndiatú‑né cuu ndisa ñà‑ndùá nì quida‑ya comprometer mà. Cunaha‑ní rey Agripa, yùhù xiníndísâ stnáì, te ñà‑jaàn ndùá dìsáhà‑xí sanícuàchi nèhivì raza‑ndà sàhí.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ’Mii‑nsiá, ¿a ndísá có‑xìníndísâ stná‑nsià ñà‑vàtùni danátiácú Dios nsìi? (Pues ináhá‑ndá, vàtùni.)
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Yùhù, ndisa, nìsa tuxi inì ñà‑ndìá ìqué quida quini xì nèhivì ndácùcahan xi Jesús de Nazaret.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Te divi ñà‑jaàn nduá nìsa quide ñuu Jerusalén, vàchi ndè nùù dùtù cusáhnû nì taví permisu, te cuàhà nèhivì xí Jesús nìsa sadì vehecàa. Dandu quìvì cuàhàn‑te cacahnì‑té nècuàchìmà, stná yùhù nì sadandáà stnáì.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Te nìsa nacàhin stnáì nsidaa veheñùhu cuachi nìsa nanduquí nèhivì xí Jesús ñà‑dandohí‑nè áma níhìndèí nacuaà‑né mii‑yá. Te ñà‑cuàhà guá nìsa xidà inì sàhà‑né, dècuèndè nìsa sahàn stnáì ñuu xìcà nì sanchicuìn‑nè.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ’Pues sàhà chuun jaàn nduá cuàhìn ichì ñuu Damasco, nihí orden nì quee nùù dùtù xícusahnú. Ñàyùcàndùá, iá permisu‑xi cuàhìn sàhà chuun ma.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Te nahi càxíhúì nì sandua, señor rey, dandu ichì cuàhìn mà nì xinì yáha ga fuerte nì natnuù nihni iin luz ndé xiqué cuàhìn xì compañeruì, ndè dìquì‑xí ansivi vàxa, te chicá ndiaha nì natnuà nùù orá.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Ñàyùcàndùá, nì nàcasàn nsidaa‑nsí ñuhù, te nì tiacuì nì càhàn iin ana cáhàn dàhàn hebreu, cachí‑yà xìˊ: “¡Saulo, Saulo! ¿Índù chuun nchícùn‑ní yùhù quidá quíní‑nî xìˊ? Cuisì mii‑ní quidá quíní‑nî xì mii‑ní, vàchi na quidá quisì caní sàhà nùù garrocha, ducán quidá stná‑ní”.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 ’Dandu yùhù, nì cachì: “¿Ana nduú mii‑ní, Señor mío?” Dandu nì cachi‑yà xìˊ: “Yùhù nduí Jesús, divi ana dandoho‑ní.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Doco vichi ndacuiìn‑ní, vàchi sàhà‑ñá nì xinì‑ní yùhù, ñàyùcàndùá icúmí‑nî cunduu‑ní ana cunucuachi nùí, cunduu‑ní testigu sàhà ñà‑ndùá nì xinì‑ní vichi, xì sàhà ñà‑ndùá cuni gà‑ní na dacuní guè mii‑ní mií quìvì vàxi xi‑nda.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Te vichi cunaha‑ní, cuàhìn techuín mii‑ní ñà‑cùhùn‑ní càhàn‑ní xì nècuàchì nsidaa inga raza. Te nú cuní‑nè quida quini‑ne xì‑ní, dandu cuidahín mii‑ní nùù‑né, nùù mii‑né xì nùù stná nècuàchì raza‑ní Judea.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Doco icúmí‑nî càhàn‑ní xì‑né sàhà‑ñá datnúù Dios sàxìnítnùní‑nè, te quee‑ne ichì ñáa, quihin‑ne ichì ndiaha‑yá. Vàchi nú ni cáhàn‑ní xì‑né, dandu vàtùni dàñà‑né nùù ndàhá ñà‑malu, te candòo‑ne ndahà Dios. Ndutu stná cuàchi‑ne, te cunduu‑ne nèhivì ìì xí, dandu cutnahá‑né xì nsidaa gá ana xiníndísá‑xî, te nìhìtáhvì stná‑nè cuàhà ñà‑ndiaha”, nì cachi Jesús xìˊ.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 ’Ñàyùcàndùá, nì quida ndise cumplir nsidaa ñà‑ndùá nì cachi‑yà xìˊ na ní xinì mii‑yá ansivi, señor rey.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Vàchi primeru nì càhìn xì nècuàchì ñuu Damasco, dandu nì ndixi stnáì ñuu Jerusalén, te nì càhìn xì nèhivì yucán xì stná inicutu ladu Judea, xì cuàhà stná ñuu inga raza. Te nsidaa lugar mà nì cachì xì‑né ñà‑xìñùhù cuu‑ne arrepentir, te yàha‑ne ladu xi Dios, dandu quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né nú ndisa sànì naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, nì cachì xì‑né.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 ’Pues cunaha‑ní, nsidaájàn nduá dìsáhà‑xí nì tnii nècuàchì raza‑ndà yùhù patiu veheñùhu cahnú, cuàhàn‑nè cahnì‑né yùhù nì cùí.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Doco Dios nduú ana chindéé xî, ñàyùcàndùá, iin‑ni nchícùn ndàì (ichì váha‑ya) dècuèndè quìvì vichi, iin‑ni cáhìn xì nèhivì sàhà‑yá, a xínduu‑ne nècuàchì ndahví, te ò nècuàchì chicá idónuu, nsidaa‑né cáhàn xìˊ, cachíˋ xì‑né ñà‑ndùá nì cachitnùhu Moisés, xì ñà‑ndùá nì cachi stná nècuàchì profeta,
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 ñà‑ìcúmí Cristu ndoho‑ya, (te cui‑yà), dandu cunduu‑ya ana primeru natiacu, te después danátnûù‑yà ichì ndiaha‑yá nùù nèhivì, na nèhivì ñuu‑ndà, te ducán stná nèhivì inga ñuu ―nì cachi Pablo.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Cáhàn va Pablo ducán, dandu nì ndàhì Festo, cachí‑te:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Doco nì cachi Pablo xì‑né:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Te cunaha‑ní, yohó iá stná rey Agripa, te có‑cùcáhán núìˊ càhìn nùù mii‑né, vàchi ináhá‑nê sàhà chuun yohó. Seguru icúmî ñà‑sànì cundaà vàha ini‑nè, vàchi chuun yohó, cónì sándúá iin chuun iá dèhé.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Mii‑ní rey Agripa, ádi xiníndísâ stná‑ní ñà‑ndùá nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Pues yùhù ináhî, ducán xiníndísá‑nî.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Dandu nì cachi Agripa xì‑né:
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Dandu nì cachi Pablo xì‑né:
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 ―nì cachi Pablo.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Te nì cuxio‑ne iladu, ndatnúhú‑nê, cachí‑nè:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Te nì cachi rey mà xì Festo:
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.