Atos 26
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Daaní, Agripa mà, nì cachi‑nè xì Pablo:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 ―Nansicáhîn vichi, vàchi nùù mii‑ní cuàhìn càhìn. Pues cuàhà gá ñà‑ndùá nì càhàn tnùhù nècuàchì raza‑ndà sàhí, rey Agripa.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Doco cudíì inì vichi, vàchi ináhá‑nî nansa ndisa iá nsidaa estilu xi raza‑ndà, te cundáà stná inì‑ní sàhà nsidaa chuun ndatnúhú cuáhà‑ndà. Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑ní ñà‑nì còó calma xi‑ní cunini‑ní ñà‑ndùá cuàhìn càhìn.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Nsidaa nècuàchì ñuu Judea, ináhá‑nê nansa nìsa quide na ní sandui tèchii. Dihna nìsa ìe ñuì, dandu nì sàhìn nìsa ìe ñuu Jerusalén.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Te nècuàchì raza‑ndà ndoó yucán, dècuèndè sànaha ináhá‑nê yùhù. Te nú cuní‑nè cachitnùhu ndaà‑nè, vàtùni cachi‑nè nansa nìsa quide na ní sanchicuìn ley xi nècuàchì fariseu. Nsidaa nècuàchì ley mà, chicá fuerte chívàha‑ne religión xi raza‑ndà.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Doco vichi yohó iéˋ, sanícuàchi‑ne sàhí. Te ¿índù falta xi iá? Cuisì ñà‑xìníndísê palabra nì quida Dios comprometer xì xìì‑ndà, divi ñà‑cuàhàn‑yà danátiácú‑yà nsìi.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Pues sàhà ñà‑nì cachi‑yà ducán, ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì nduú nsì‑úxìn ùì descendencia xi raza‑ndà, xinúcuáchí vîi‑né nùù Dios ndui te ñuú, xiníndísâ‑né, te ndiatú‑né cuu ndisa ñà‑ndùá nì quida‑ya comprometer mà. Cunaha‑ní rey Agripa, yùhù xiníndísâ stnáì, te ñà‑jaàn ndùá dìsáhà‑xí sanícuàchi nèhivì raza‑ndà sàhí.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ’Mii‑nsiá, ¿a ndísá có‑xìníndísâ stná‑nsià ñà‑vàtùni danátiácú Dios nsìi? (Pues ináhá‑ndá, vàtùni.)
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Yùhù, ndisa, nìsa tuxi inì ñà‑ndìá ìqué quida quini xì nèhivì ndácùcahan xi Jesús de Nazaret.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Te divi ñà‑jaàn nduá nìsa quide ñuu Jerusalén, vàchi ndè nùù dùtù cusáhnû nì taví permisu, te cuàhà nèhivì xí Jesús nìsa sadì vehecàa. Dandu quìvì cuàhàn‑te cacahnì‑té nècuàchìmà, stná yùhù nì sadandáà stnáì.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Te nìsa nacàhin stnáì nsidaa veheñùhu cuachi nìsa nanduquí nèhivì xí Jesús ñà‑dandohí‑nè áma níhìndèí nacuaà‑né mii‑yá. Te ñà‑cuàhà guá nìsa xidà inì sàhà‑né, dècuèndè nìsa sahàn stnáì ñuu xìcà nì sanchicuìn‑nè.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 ’Pues sàhà chuun jaàn nduá cuàhìn ichì ñuu Damasco, nihí orden nì quee nùù dùtù xícusahnú. Ñàyùcàndùá, iá permisu‑xi cuàhìn sàhà chuun ma.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Te nahi càxíhúì nì sandua, señor rey, dandu ichì cuàhìn mà nì xinì yáha ga fuerte nì natnuù nihni iin luz ndé xiqué cuàhìn xì compañeruì, ndè dìquì‑xí ansivi vàxa, te chicá ndiaha nì natnuà nùù orá.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ñàyùcàndùá, nì nàcasàn nsidaa‑nsí ñuhù, te nì tiacuì nì càhàn iin ana cáhàn dàhàn hebreu, cachí‑yà xìˊ: “¡Saulo, Saulo! ¿Índù chuun nchícùn‑ní yùhù quidá quíní‑nî xìˊ? Cuisì mii‑ní quidá quíní‑nî xì mii‑ní, vàchi na quidá quisì caní sàhà nùù garrocha, ducán quidá stná‑ní”.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 ’Dandu yùhù, nì cachì: “¿Ana nduú mii‑ní, Señor mío?” Dandu nì cachi‑yà xìˊ: “Yùhù nduí Jesús, divi ana dandoho‑ní.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Doco vichi ndacuiìn‑ní, vàchi sàhà‑ñá nì xinì‑ní yùhù, ñàyùcàndùá icúmí‑nî cunduu‑ní ana cunucuachi nùí, cunduu‑ní testigu sàhà ñà‑ndùá nì xinì‑ní vichi, xì sàhà ñà‑ndùá cuni gà‑ní na dacuní guè mii‑ní mií quìvì vàxi xi‑nda.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Te vichi cunaha‑ní, cuàhìn techuín mii‑ní ñà‑cùhùn‑ní càhàn‑ní xì nècuàchì nsidaa inga raza. Te nú cuní‑nè quida quini‑ne xì‑ní, dandu cuidahín mii‑ní nùù‑né, nùù mii‑né xì nùù stná nècuàchì raza‑ní Judea.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Doco icúmí‑nî càhàn‑ní xì‑né sàhà‑ñá datnúù Dios sàxìnítnùní‑nè, te quee‑ne ichì ñáa, quihin‑ne ichì ndiaha‑yá. Vàchi nú ni cáhàn‑ní xì‑né, dandu vàtùni dàñà‑né nùù ndàhá ñà‑malu, te candòo‑ne ndahà Dios. Ndutu stná cuàchi‑ne, te cunduu‑ne nèhivì ìì xí, dandu cutnahá‑né xì nsidaa gá ana xiníndísá‑xî, te nìhìtáhvì stná‑nè cuàhà ñà‑ndiaha”, nì cachi Jesús xìˊ.
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 ’Ñàyùcàndùá, nì quida ndise cumplir nsidaa ñà‑ndùá nì cachi‑yà xìˊ na ní xinì mii‑yá ansivi, señor rey.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Vàchi primeru nì càhìn xì nècuàchì ñuu Damasco, dandu nì ndixi stnáì ñuu Jerusalén, te nì càhìn xì nèhivì yucán xì stná inicutu ladu Judea, xì cuàhà stná ñuu inga raza. Te nsidaa lugar mà nì cachì xì‑né ñà‑xìñùhù cuu‑ne arrepentir, te yàha‑ne ladu xi Dios, dandu quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né nú ndisa sànì naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, nì cachì xì‑né.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 ’Pues cunaha‑ní, nsidaájàn nduá dìsáhà‑xí nì tnii nècuàchì raza‑ndà yùhù patiu veheñùhu cahnú, cuàhàn‑nè cahnì‑né yùhù nì cùí.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Doco Dios nduú ana chindéé xî, ñàyùcàndùá, iin‑ni nchícùn ndàì (ichì váha‑ya) dècuèndè quìvì vichi, iin‑ni cáhìn xì nèhivì sàhà‑yá, a xínduu‑ne nècuàchì ndahví, te ò nècuàchì chicá idónuu, nsidaa‑né cáhàn xìˊ, cachíˋ xì‑né ñà‑ndùá nì cachitnùhu Moisés, xì ñà‑ndùá nì cachi stná nècuàchì profeta,
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 ñà‑ìcúmí Cristu ndoho‑ya, (te cui‑yà), dandu cunduu‑ya ana primeru natiacu, te después danátnûù‑yà ichì ndiaha‑yá nùù nèhivì, na nèhivì ñuu‑ndà, te ducán stná nèhivì inga ñuu ―nì cachi Pablo.
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Cáhàn va Pablo ducán, dandu nì ndàhì Festo, cachí‑te:
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Doco nì cachi Pablo xì‑né:
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Te cunaha‑ní, yohó iá stná rey Agripa, te có‑cùcáhán núìˊ càhìn nùù mii‑né, vàchi ináhá‑nê sàhà chuun yohó. Seguru icúmî ñà‑sànì cundaà vàha ini‑nè, vàchi chuun yohó, cónì sándúá iin chuun iá dèhé.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Mii‑ní rey Agripa, ádi xiníndísâ stná‑ní ñà‑ndùá nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Pues yùhù ináhî, ducán xiníndísá‑nî.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Dandu nì cachi Agripa xì‑né:
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Dandu nì cachi Pablo xì‑né:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 ―nì cachi Pablo.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Te nì cuxio‑ne iladu, ndatnúhú‑nê, cachí‑nè:
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Te nì cachi rey mà xì Festo:
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.