Atos 24
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Tìxi ùhùn quìvì nì quesaa dùtù cusáhnû nani Ananías xì stná dava nècuàchì sahnú dandacú. Te nì quesaa stná iin tiàa nduú abogadu nani Tértulo, ñà‑cunduu‑ne yuhù nècuàchìmà. Te nì tnàtuu nsidaa‑né nùù gobernador ñà‑canicuàchi‑ne sàhà Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Dandú nì cànà stná Pablo quixi‑ne. Te na ní quesaa‑nè, dandu nì quesaha Tértulo mà nì càhàn tnùhù‑né sàhà nècuàchìmà, cachí‑nè:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Ñàyùcàndùá, nicanicuahàn naquímánì‑nsí mii‑ní ndéni nì cui ni cúndóó‑nsí ñà‑nì quida‑ní xì‑nsí cuàhà favor.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Doco vichi sàhà‑ñá màsà cuáha chuún gá‑nsì mii‑ní, ñàyùcàndùá sacúndáhvî‑nsì ñà‑quida‑ní favor cunini chii‑ní càhàn‑nsì.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 ’Cunaha‑ní, iin tè‑chìcuéhè nduú Pablo jaàn, vàchi yáha ga datáhndè dava‑tè nèhivì raza‑nsì inicutu ñuhìví. Idónuu‑té nùù nècuàchì nchícùn ley tucu xi iin nècuàchì ñuu Nazaret.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Te nì cuni stná‑te quidachicuéhè‑tè ñà‑ìì icúmí veheñùhu xi‑nsi. Ñàyùcàndùá, nì tnii‑nsìte, te mii‑nsí cuàhàn‑nsì nsidandaà‑nsì sàhà chuun ma modo xi‑nsi nì cùí,
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 doco yucán ní sàà comandante coronel nani Lisias, te nì candiaa‑nè tiàa jaàn fuerza nùù‑nsí.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Dandu nì dàndàcú‑né nùù‑nsí ñà‑quixi‑nsi yohó nùù mii‑ní nú cuní‑nsì canicuàchi‑nsi sàhà‑té, nì cachi‑nè. Te vichi vàtùni cundaà ndisa inì‑ní ndíà dìsáhà‑xí sanícuàchi‑nsi sàhà‑té, cuisì‑ní ndàcàtnùhù‑ní nùù mii‑té ―nì cachi Tértulo mà.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Dandu nì càhàn stná nsidaa gá tè‑raza Judea itá yucán, divi ñà‑ndácuisì ndùú nsidaájàn, nì cacachì‑te.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Dandu nì quida gobernador mà seña nùù Pablo ñà‑vàtùni càhàn stná‑nè vichi. Ñàyùcàndùá, nì càhàn‑nè, cachí‑nè:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Cunaha‑ní, mà úhì ndàcàtnùhù‑ní, te cundaà vàha inì‑ní ñà‑làcà ùxìn ùì quìvì cuàhàn‑ndà nì nasaì ñuu Jerusalén cuàhìn cahví Dios.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Doco ni‑iin xichi cónì náîˋ xì ni‑iin nèhivì veheñùhu yucán, te ni‑iin xichi cónì dánâcuîdè‑nè, ni nèhivì sáhàn veheñùhu, ni stná nèhivì xicánúú calle.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Mate sanícuàchi nècuàchì yohó sàhí, doco còò ni‑iñàha cui quida‑ne comprobar.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 ’Doco yùhù cachí ndàì xì‑ní, iin ichì ndiaha nduá nchícuìn, te ducán cahví Dios, divi mii‑yá nìsa cahvi stná xìì‑nsí, mate cachí nècuàchì yohó iin ichì tnùhù nduá. Doco yùhù xiníndísê nsidaa ñà‑ìtúú nùù tutu nduú ley xi‑nsi, te xiníndísâ stnáì nsidaa ñà‑ndùá nì tiaa profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Nacua nì cachi mii‑né, ducán cachí stná yùhù, ñà‑ìá ndisa tnùndé ini ndiatu‑nda nùù‑yá, vàchi icúmí nsidaa‑nda natiacu‑ndà, nèhivì vàha te nèhivì malu.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Ñàyùcàndùá, yùhù, nicanicuahàn quidé lucha ñà‑màsà cóó ni‑iin cuàchi dandoho‑xi anímè, vàchi ni‑iin cuàchi có‑cùníˋ quide nùù Dios, te ni nùù nèhivì.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ’Cunaha‑ní, caní cuìà có‑ìéˋ ñuì, dandu nì nasaì yucán, nihí cuàhà ñà‑ndùá cutahvì nèhivì ndahví ndoó yucán, te nihí stnáì promesa xi.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Pues chuun jaàn nduá dìsáhà‑xí nì nasaì yucán, te nì nsidandoo stnáì mií (nacua cachí ley xi raza‑nsì). Te xicánúú sahnúí patiu veheñùhu cahnú yucán, cónì dánâcuîdè nèhivì, nì cónì quìdá stnáì ni‑iin escándalo. Doco dava nècuàchì raza‑nsì nì quixi ladu Asia, nì xini‑nè yùhù yucán.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Te nú ndisa cuní nècuàchìmà càhàn tnùhù‑né sàhí, dandu ndiá ìcà‑né màcuìta stná‑nè nùù‑ní yohó, te canicuàchi mii‑né sàhí.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Te ò nècuàchì itá yohó, nú nì xini‑nè iá iin falta nì quide na ní ìe nùù nsidaa tè‑xídandacú, dandu ni cachí‑nèà vichi duha, cuníˋ.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Cuisì vihini tuxí ini‑nè iin falta nduá na ní càhàn fuertíˋ xì nsidaa nècuàchìmà nì cachì ñà‑xìníndísê icúmí‑ndá natiacu‑ndà ―nì cachi Pablo.
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Daaní, na ní inini Félix ñà‑jaàn, nì cucani‑tè chuun xi Pablo, cachí‑te xi nsidaa‑né:
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Dandu nì dàndàcú‑te nùù iin capítan ñà‑nì cúndiáà‑te Pablo, doco màsà cúndiádí dahuun‑ne, te ni màsà cádí stná‑te nùù ni‑iin ana iá vàha xi‑né nú cuní nècuàchìmà quixi‑ne dacútiácú‑ñàné, te ò nácótò stnahá‑né.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 (Daaní, mànuhù Félix mà.) Te nì yàha itnii quìvì, dandu nì quixi tu‑tè xì ñahàdìhí‑te nani Drusila; iin nècuàchì ñahà raza Judea nduú‑né. Dandu nì cana‑tè Pablo ñà‑tnàtuu‑ne, vàchi cuní‑te cunini‑tè nansa iá ichì cunihnu vàha ini‑ndà Jesucristu.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ñàyùcàndùá, nì càhàn Pablo xì ndúì‑nè, dansítnûù ini‑nè nècuàchìmà nansa cuní Dios quida viì‑ndà sàhà‑ñá màsà quídá ndevàha‑nda nansa ni nì cui, vàchi icúmí coo iin quìvì juiciu. Dandu Félix mà, cuàhà gá nì yùhí‑te, cachí‑te xi Pablo:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Ducán nì cachì‑te, vàchi tuxí stná inì‑te vihini daquíhvi Pablo dìhùn sàhà‑ñá daña‑ténê. Ñàyùcàndùá, cuàhà xichi nì cana‑tèné nì ndatnuhu‑té xí‑nê.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Doco na ní yàha ùì cuìà, dandu nì quee‑tè nùù mesa, te nì quìhvi inga tiàa nani Porcio Festo lugar xi‑tè. Doco cónì tàvá‑te Pablo libre, vàchi cuní‑te ndòo vàha‑tè xì nèhivì raza Judea.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.