Atos 21

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nì nsihi nì ndaquìndèè‑nsí xì nèhivì yucán, dandu nì quihin barcu mà ichì cuàhàn‑nu. Primeru nì yàha ndaà‑nu ndè ñuu Cos. Dandu inga quìvì nì sàà‑nsì ñuu Rodas, te después nì sàà‑nsì ñuu Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Yucán nì xini‑nsì iin barcu icúmí cùhùn ladu Fenicia. Ñàyùcàndùá, yutnù yucán nì nana‑nsi cuàhàn‑nsì.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Te na ní xini xìcà‑nsí ñuu cahnú mahì mar nani Chipre, dandu nì yàha‑nsi iin ladu, te ladu ìtní‑nsì nì ndòo ñuu mà. Dandu nì sàà‑nsì ladu Siria. Meru ñuu ndé nì sàà barcu mà nùù ñuhù nani ñuu Tiro, te divi lugar mà cuàhàn nuu carga xi‑nù.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Te yucán nì ndacùhun tnahá stná‑nsì xì nèhivì xí Jesús; ñàyùcàndùá, ùsà quìvì nì sandoo‑nsi xì‑né mà. Dandu nì dàcáhàn Espíritu Ìì xí Dios dava nècuàchìmà, te nì cachi‑nè xì Pablo ñà‑màsà cúhùn‑nè ñuu Jerusalén.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 — ausente —
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 — ausente —
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Daaní, nì quee barcu mà ñuu Tiro, te nì xìca‑nù mahì mar ndè ñuu Tolemaida. Yucán nì nuu‑nsi, te nì casàhú‑nsì xì nècuàchì hermanu ñuu mà. Te iin quìvì‑ní nì cuee‑nsì yucán.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Dandu inga quìvì nì quihin tu‑nsi ichì cuàhàn‑nsì, Pablo xì nsiùhù nècuàchì cutnáhâ xí‑nê, te nì sàà‑nsì ñuu Cesarea. Te yucán cuàhàn‑nsì vehe Felipe cundoo‑nsi. Te Felipe mà nduú iin nècuàchì nùù ùsà tiàa (nìsa dasàn xì ración), doco vichi xicánúú stná‑nè cáhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú palabra sàhà Jesús.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Te cùmì dèhe yoco‑né ndoó xínduu señorita, te sànì nìhìtáhvì stná nsìcúmìá cachitnùha razón xi Dios.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Pues divi vehe nècuàchìmà nì sandoo‑nsi itnii quìvì. Dandu yucán nì sàà stná iin tiàa nì quixi ladu Judea nani Agabo. Te tùha stná‑nè cachitnùhu‑ne razón xi Dios.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Te nì tnàtuu‑ne nùù‑nsí, nì ndaxin‑né siuhmatìxi Pablo, dandu nì suhni‑nèà sàhà‑né xì ndahà‑né, te nì cachi‑nè:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ñàyùcàndùá, na ní cachi‑nè ducán, dandu nsiùhù xì stná nècuàchì ñuu Cesarea mà, nì sacundahví‑nsì nùù Pablo ñà‑màsà cúhùn‑nè ñuu Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Doco nì cachi‑nè xì‑nsí:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pues sàhà‑ñá mànìcùí cadi‑nsì nùù‑né, còò ni‑iñàha ni cachí gà‑nsì, cuisì ní cachi‑nsì:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Daaní, nì nsidayucun‑nsì carga xi‑nsi cuàhàn‑nsì ñuu Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Te nì cutnahá stná‑nsì xì iin ùì nècuàchì xiníndísâ ndoó ñuu Cesarea mà cuàhàn‑nsì, te (nì sàà‑nsì ñuu Jerusalén) ndè vehe iin nècuàchì nì quixi ñuu Chipre nani Mnasón. Mii‑né, sàcàní quìvì nchícùn stná‑nè ichì Jesús, te divi vehe‑ne nduú ndé cundoo‑nsi.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Daaní, na ní sàà‑nsì ñuu mà, dandu nì casàhú‑nsì xì nècuàchì hermanu ndoó yucán, te nì cudiì ini‑nè ñà‑sànì sàà‑nsì.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Daaní, inga quìvì cuàhàn‑nsì xì Pablo dècuèndè ndé iá Jacobo. Te yucán sànì nataca stná nsidaa nècuàchì sahnú inúù xì nèhivì xí Dios.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Dandu nì casàhú Pablo xì nècuàchìmà, te nì nacani nsihi‑ne nansa nì cuu na ní sàhàn‑nè ñuu xìcà, te (nì quida‑ne chuun ìì xí Dios), te ndiaha gá nì chindee‑yánè yucán.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Daaní, na ní nsihi nì inini nècuàchìmà, dandu nì naquimanì‑néyà, te nì cachi‑nè xì Pablo:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Doco cachí cuentu sàhà mii‑ní ñà‑chìnáhà‑ní nècuàchì raza‑ndà ndoó inga ñuu ñà‑màsà quíhín casu gà‑nè sàhà ley mà, ni có‑xìñùhù gá màcùtuu seña xi Dios ìcà dèhe‑ne, ni có‑ndìá ìcà stná‑nè chivàha ga‑nè estilu xi raza‑ndà.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ñàyùcàndùá ¿ndíà quida‑nda? vàchi icúmí nèhivì nataca‑nè nú sànì xinitnùhu‑ne iá‑nî yohó.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 — ausente —
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 — ausente —
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 ’Doco nsidaa nècuàchì inga raza yucán, còó; sànì dàsáà‑ndà iin carta nùù‑né ndé cachí‑ndà ñà‑còò necesidad chivàha‑ne ley mà, cuisì ñà‑màsà cáxi‑né ñà‑nì sàcùndoo nùù yùù yócò, te màsà cúxí stná‑nè nìì, nì màsà cáxi‑né cuñu quisì nì sàhná uun, nì màsà cóó‑né xì nècuàchì cónì nándàhà xì‑né ―nì cachi Jacobo.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Daaní, nì saca Pablo nsì‑cúmì tiàa ma, te nì quee‑ne inga quìvì nì casahàn‑nè ñà‑nsidandoo nsidaa‑né mii‑né nacua cachí ley xi‑ne. Dandu nì quìhvi‑ne veheñùhu cahnú, nì cachitnùhu‑ne nadaa ga quìvì cunihiì‑né, dandu después cuàha iin iin‑ne quisì cunduu promesa xi‑ne.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Ùsà quìvì nduú tiempu (cunihiì‑né). Te sàdaaní xìnu quìvì mà, dandu dava tè‑raza Judea nì caquixi ladu Asia, nì xinì‑te Pablo na iá‑nè veheñùhu ma. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑té nì nsida tontó‑te nèhivì cuáhà yucán. Nì catnii‑tè Pablo,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 te nì càna ndee‑té, cachí‑te:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Ducán nì cachi tèmà, vàchi antes nì caxinì‑te xicánúú Pablo ñuu mà cutnáhâ‑né xì iin nècuàchì ñuu Éfeso nani Trófimo, (iin nècuàchì inga raza). Te nì catuxi inì‑te ndacá stná Pablo tiàa ma nì sàhàn ini veheñùhu cahnu‑ma.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ñàyùcàndùá nì nacuidà nsidaa nèhivì inicutu ñuu mà, nì dàyáà‑nè vàxi‑ne nì nachitu‑né. Te ñuhú nihni‑ne Pablo nì tavà‑né nècuàchìmà fuera veheñùhu cahnu‑ma, te vichi duha nì nacadi nsihi‑ne yehè patiu mà.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Meru nandúcú‑nê modo nansa cahnì‑né Pablo, dandu nì sàà razón nùù comandante coronel ñà‑sànì nacuidà sàstnùhù nsidaa nèhivì ñuu Jerusalén mà.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Dandu nì nacuaca comandante mà cuàhà soldadu xì stná capitán xi‑ne, te nì dàyáà‑nè xì‑té cuàhàn‑nè ndé quidá cuáhà guá nèhivì. Te na ní xini nèhivì mà vàxi comandante xì soldadu mà, dandu nì cucuìta iì‑né, cónì càní gá‑nè Pablo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Dandu nì tnàtuu comandante nì dàndàcú‑né nùù soldadu xi‑ne ñà‑nì tnìí‑te Pablo, te màcùnuhni‑nè xì ùì cadena. Dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù nèhivì cuáhà mà:
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Doco nèhivì cuáhà yucán, cána ndee‑né; tucu tucu cachí iin iin‑ne, mànìcùí cundaà ini comandante nansa ndisa iá chuun ma ñà‑cána guá nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑né nùù soldadu xi‑ne ñà‑nì cúndácá‑te Pablo nùhù ini vehe cahnú‑te.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Sàhámà, ndacá témàné nì nasaa vehe‑tè, cuàhàn‑te nana‑tè cuaì. Doco ñà‑dana guá ndoó nèhivì cuáhà mà, ñàyùcàndùá fuerza nì sàcùnsida‑tè Pablo nì nana,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 vàchi nchícùn chitu nsidaa‑né, cána‑ne, cachí‑nè:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Daaní, na meru cuàhàn soldadu mà dayáha‑tè Pablo ini vehe cahnú‑te, dandu nì cachi‑nè xì comandante coronel yucán:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ¿A có‑ndùù‑ní tè‑ñuu Egipto nì quida revolución daa, te nì idònùù‑ní nùù cùmì mil tè‑tèhìì nì saca‑níte cuàhàn‑nsia yucù?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 ―Còó ―cachí Pablo―, yùhù, tè‑raza Judea nduí. Meru ñui nduú ñuu Tarso iá ladu Cilicia. Tiàa iá derechu‑xi nduí; te ñuì mà, có‑ndùú stná iin ñuu tii. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑ní áma táxí‑nî permisu càhìn xì nèhivì cuáhà yohó ―nì cachi‑nè.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Dandu nì sàha comandante mà lugar càhàn‑nè. Ñàyùcàndùá, nì ndacuiin‑nè nùù cuaì mà, te nì dànáhà ndahà‑né ñà‑nì cúdádî nsidaa nèhivì mà. Te na ní ndudadí nsihi nècuàchìmà, dandu nì càhàn‑nè. Doco puru dàhàn (nèhivì ñuu mà) nì càhàn‑nè, divi dàhàn hebreu, te dohó nì cachi‑nè:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.