Atos 21
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Nì nsihi nì ndaquìndèè‑nsí xì nèhivì yucán, dandu nì quihin barcu mà ichì cuàhàn‑nu. Primeru nì yàha ndaà‑nu ndè ñuu Cos. Dandu inga quìvì nì sàà‑nsì ñuu Rodas, te después nì sàà‑nsì ñuu Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Yucán nì xini‑nsì iin barcu icúmí cùhùn ladu Fenicia. Ñàyùcàndùá, yutnù yucán nì nana‑nsi cuàhàn‑nsì.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Te na ní xini xìcà‑nsí ñuu cahnú mahì mar nani Chipre, dandu nì yàha‑nsi iin ladu, te ladu ìtní‑nsì nì ndòo ñuu mà. Dandu nì sàà‑nsì ladu Siria. Meru ñuu ndé nì sàà barcu mà nùù ñuhù nani ñuu Tiro, te divi lugar mà cuàhàn nuu carga xi‑nù.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Te yucán nì ndacùhun tnahá stná‑nsì xì nèhivì xí Jesús; ñàyùcàndùá, ùsà quìvì nì sandoo‑nsi xì‑né mà. Dandu nì dàcáhàn Espíritu Ìì xí Dios dava nècuàchìmà, te nì cachi‑nè xì Pablo ñà‑màsà cúhùn‑nè ñuu Jerusalén.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 — ausente —
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 — ausente —
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Daaní, nì quee barcu mà ñuu Tiro, te nì xìca‑nù mahì mar ndè ñuu Tolemaida. Yucán nì nuu‑nsi, te nì casàhú‑nsì xì nècuàchì hermanu ñuu mà. Te iin quìvì‑ní nì cuee‑nsì yucán.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Dandu inga quìvì nì quihin tu‑nsi ichì cuàhàn‑nsì, Pablo xì nsiùhù nècuàchì cutnáhâ xí‑nê, te nì sàà‑nsì ñuu Cesarea. Te yucán cuàhàn‑nsì vehe Felipe cundoo‑nsi. Te Felipe mà nduú iin nècuàchì nùù ùsà tiàa (nìsa dasàn xì ración), doco vichi xicánúú stná‑nè cáhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú palabra sàhà Jesús.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Te cùmì dèhe yoco‑né ndoó xínduu señorita, te sànì nìhìtáhvì stná nsìcúmìá cachitnùha razón xi Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Pues divi vehe nècuàchìmà nì sandoo‑nsi itnii quìvì. Dandu yucán nì sàà stná iin tiàa nì quixi ladu Judea nani Agabo. Te tùha stná‑nè cachitnùhu‑ne razón xi Dios.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Te nì tnàtuu‑ne nùù‑nsí, nì ndaxin‑né siuhmatìxi Pablo, dandu nì suhni‑nèà sàhà‑né xì ndahà‑né, te nì cachi‑nè:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ñàyùcàndùá, na ní cachi‑nè ducán, dandu nsiùhù xì stná nècuàchì ñuu Cesarea mà, nì sacundahví‑nsì nùù Pablo ñà‑màsà cúhùn‑nè ñuu Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Doco nì cachi‑nè xì‑nsí:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Pues sàhà‑ñá mànìcùí cadi‑nsì nùù‑né, còò ni‑iñàha ni cachí gà‑nsì, cuisì ní cachi‑nsì:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Daaní, nì nsidayucun‑nsì carga xi‑nsi cuàhàn‑nsì ñuu Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Te nì cutnahá stná‑nsì xì iin ùì nècuàchì xiníndísâ ndoó ñuu Cesarea mà cuàhàn‑nsì, te (nì sàà‑nsì ñuu Jerusalén) ndè vehe iin nècuàchì nì quixi ñuu Chipre nani Mnasón. Mii‑né, sàcàní quìvì nchícùn stná‑nè ichì Jesús, te divi vehe‑ne nduú ndé cundoo‑nsi.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Daaní, na ní sàà‑nsì ñuu mà, dandu nì casàhú‑nsì xì nècuàchì hermanu ndoó yucán, te nì cudiì ini‑nè ñà‑sànì sàà‑nsì.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Daaní, inga quìvì cuàhàn‑nsì xì Pablo dècuèndè ndé iá Jacobo. Te yucán sànì nataca stná nsidaa nècuàchì sahnú inúù xì nèhivì xí Dios.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Dandu nì casàhú Pablo xì nècuàchìmà, te nì nacani nsihi‑ne nansa nì cuu na ní sàhàn‑nè ñuu xìcà, te (nì quida‑ne chuun ìì xí Dios), te ndiaha gá nì chindee‑yánè yucán.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Daaní, na ní nsihi nì inini nècuàchìmà, dandu nì naquimanì‑néyà, te nì cachi‑nè xì Pablo:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Doco cachí cuentu sàhà mii‑ní ñà‑chìnáhà‑ní nècuàchì raza‑ndà ndoó inga ñuu ñà‑màsà quíhín casu gà‑nè sàhà ley mà, ni có‑xìñùhù gá màcùtuu seña xi Dios ìcà dèhe‑ne, ni có‑ndìá ìcà stná‑nè chivàha ga‑nè estilu xi raza‑ndà.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ñàyùcàndùá ¿ndíà quida‑nda? vàchi icúmí nèhivì nataca‑nè nú sànì xinitnùhu‑ne iá‑nî yohó.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 — ausente —
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 — ausente —
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 ’Doco nsidaa nècuàchì inga raza yucán, còó; sànì dàsáà‑ndà iin carta nùù‑né ndé cachí‑ndà ñà‑còò necesidad chivàha‑ne ley mà, cuisì ñà‑màsà cáxi‑né ñà‑nì sàcùndoo nùù yùù yócò, te màsà cúxí stná‑nè nìì, nì màsà cáxi‑né cuñu quisì nì sàhná uun, nì màsà cóó‑né xì nècuàchì cónì nándàhà xì‑né ―nì cachi Jacobo.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Daaní, nì saca Pablo nsì‑cúmì tiàa ma, te nì quee‑ne inga quìvì nì casahàn‑nè ñà‑nsidandoo nsidaa‑né mii‑né nacua cachí ley xi‑ne. Dandu nì quìhvi‑ne veheñùhu cahnú, nì cachitnùhu‑ne nadaa ga quìvì cunihiì‑né, dandu después cuàha iin iin‑ne quisì cunduu promesa xi‑ne.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ùsà quìvì nduú tiempu (cunihiì‑né). Te sàdaaní xìnu quìvì mà, dandu dava tè‑raza Judea nì caquixi ladu Asia, nì xinì‑te Pablo na iá‑nè veheñùhu ma. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑té nì nsida tontó‑te nèhivì cuáhà yucán. Nì catnii‑tè Pablo,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 te nì càna ndee‑té, cachí‑te:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ducán nì cachi tèmà, vàchi antes nì caxinì‑te xicánúú Pablo ñuu mà cutnáhâ‑né xì iin nècuàchì ñuu Éfeso nani Trófimo, (iin nècuàchì inga raza). Te nì catuxi inì‑te ndacá stná Pablo tiàa ma nì sàhàn ini veheñùhu cahnu‑ma.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ñàyùcàndùá nì nacuidà nsidaa nèhivì inicutu ñuu mà, nì dàyáà‑nè vàxi‑ne nì nachitu‑né. Te ñuhú nihni‑ne Pablo nì tavà‑né nècuàchìmà fuera veheñùhu cahnu‑ma, te vichi duha nì nacadi nsihi‑ne yehè patiu mà.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Meru nandúcú‑nê modo nansa cahnì‑né Pablo, dandu nì sàà razón nùù comandante coronel ñà‑sànì nacuidà sàstnùhù nsidaa nèhivì ñuu Jerusalén mà.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Dandu nì nacuaca comandante mà cuàhà soldadu xì stná capitán xi‑ne, te nì dàyáà‑nè xì‑té cuàhàn‑nè ndé quidá cuáhà guá nèhivì. Te na ní xini nèhivì mà vàxi comandante xì soldadu mà, dandu nì cucuìta iì‑né, cónì càní gá‑nè Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Dandu nì tnàtuu comandante nì dàndàcú‑né nùù soldadu xi‑ne ñà‑nì tnìí‑te Pablo, te màcùnuhni‑nè xì ùì cadena. Dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù nèhivì cuáhà mà:
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Doco nèhivì cuáhà yucán, cána ndee‑né; tucu tucu cachí iin iin‑ne, mànìcùí cundaà ini comandante nansa ndisa iá chuun ma ñà‑cána guá nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑né nùù soldadu xi‑ne ñà‑nì cúndácá‑te Pablo nùhù ini vehe cahnú‑te.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Sàhámà, ndacá témàné nì nasaa vehe‑tè, cuàhàn‑te nana‑tè cuaì. Doco ñà‑dana guá ndoó nèhivì cuáhà mà, ñàyùcàndùá fuerza nì sàcùnsida‑tè Pablo nì nana,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 vàchi nchícùn chitu nsidaa‑né, cána‑ne, cachí‑nè:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Daaní, na meru cuàhàn soldadu mà dayáha‑tè Pablo ini vehe cahnú‑te, dandu nì cachi‑nè xì comandante coronel yucán:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿A có‑ndùù‑ní tè‑ñuu Egipto nì quida revolución daa, te nì idònùù‑ní nùù cùmì mil tè‑tèhìì nì saca‑níte cuàhàn‑nsia yucù?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 ―Còó ―cachí Pablo―, yùhù, tè‑raza Judea nduí. Meru ñui nduú ñuu Tarso iá ladu Cilicia. Tiàa iá derechu‑xi nduí; te ñuì mà, có‑ndùú stná iin ñuu tii. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑ní áma táxí‑nî permisu càhìn xì nèhivì cuáhà yohó ―nì cachi‑nè.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Dandu nì sàha comandante mà lugar càhàn‑nè. Ñàyùcàndùá, nì ndacuiin‑nè nùù cuaì mà, te nì dànáhà ndahà‑né ñà‑nì cúdádî nsidaa nèhivì mà. Te na ní ndudadí nsihi nècuàchìmà, dandu nì càhàn‑nè. Doco puru dàhàn (nèhivì ñuu mà) nì càhàn‑nè, divi dàhàn hebreu, te dohó nì cachi‑nè:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.