Atos 21

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nì nsihi nì ndaquìndèè‑nsí xì nèhivì yucán, dandu nì quihin barcu mà ichì cuàhàn‑nu. Primeru nì yàha ndaà‑nu ndè ñuu Cos. Dandu inga quìvì nì sàà‑nsì ñuu Rodas, te después nì sàà‑nsì ñuu Pátara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Yucán nì xini‑nsì iin barcu icúmí cùhùn ladu Fenicia. Ñàyùcàndùá, yutnù yucán nì nana‑nsi cuàhàn‑nsì.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Te na ní xini xìcà‑nsí ñuu cahnú mahì mar nani Chipre, dandu nì yàha‑nsi iin ladu, te ladu ìtní‑nsì nì ndòo ñuu mà. Dandu nì sàà‑nsì ladu Siria. Meru ñuu ndé nì sàà barcu mà nùù ñuhù nani ñuu Tiro, te divi lugar mà cuàhàn nuu carga xi‑nù.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Te yucán nì ndacùhun tnahá stná‑nsì xì nèhivì xí Jesús; ñàyùcàndùá, ùsà quìvì nì sandoo‑nsi xì‑né mà. Dandu nì dàcáhàn Espíritu Ìì xí Dios dava nècuàchìmà, te nì cachi‑nè xì Pablo ñà‑màsà cúhùn‑nè ñuu Jerusalén.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 — ausente —
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 — ausente —
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Daaní, nì quee barcu mà ñuu Tiro, te nì xìca‑nù mahì mar ndè ñuu Tolemaida. Yucán nì nuu‑nsi, te nì casàhú‑nsì xì nècuàchì hermanu ñuu mà. Te iin quìvì‑ní nì cuee‑nsì yucán.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Dandu inga quìvì nì quihin tu‑nsi ichì cuàhàn‑nsì, Pablo xì nsiùhù nècuàchì cutnáhâ xí‑nê, te nì sàà‑nsì ñuu Cesarea. Te yucán cuàhàn‑nsì vehe Felipe cundoo‑nsi. Te Felipe mà nduú iin nècuàchì nùù ùsà tiàa (nìsa dasàn xì ración), doco vichi xicánúú stná‑nè cáhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú palabra sàhà Jesús.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Te cùmì dèhe yoco‑né ndoó xínduu señorita, te sànì nìhìtáhvì stná nsìcúmìá cachitnùha razón xi Dios.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Pues divi vehe nècuàchìmà nì sandoo‑nsi itnii quìvì. Dandu yucán nì sàà stná iin tiàa nì quixi ladu Judea nani Agabo. Te tùha stná‑nè cachitnùhu‑ne razón xi Dios.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Te nì tnàtuu‑ne nùù‑nsí, nì ndaxin‑né siuhmatìxi Pablo, dandu nì suhni‑nèà sàhà‑né xì ndahà‑né, te nì cachi‑nè:
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ñàyùcàndùá, na ní cachi‑nè ducán, dandu nsiùhù xì stná nècuàchì ñuu Cesarea mà, nì sacundahví‑nsì nùù Pablo ñà‑màsà cúhùn‑nè ñuu Jerusalén.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Doco nì cachi‑nè xì‑nsí:
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pues sàhà‑ñá mànìcùí cadi‑nsì nùù‑né, còò ni‑iñàha ni cachí gà‑nsì, cuisì ní cachi‑nsì:
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Daaní, nì nsidayucun‑nsì carga xi‑nsi cuàhàn‑nsì ñuu Jerusalén.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Te nì cutnahá stná‑nsì xì iin ùì nècuàchì xiníndísâ ndoó ñuu Cesarea mà cuàhàn‑nsì, te (nì sàà‑nsì ñuu Jerusalén) ndè vehe iin nècuàchì nì quixi ñuu Chipre nani Mnasón. Mii‑né, sàcàní quìvì nchícùn stná‑nè ichì Jesús, te divi vehe‑ne nduú ndé cundoo‑nsi.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Daaní, na ní sàà‑nsì ñuu mà, dandu nì casàhú‑nsì xì nècuàchì hermanu ndoó yucán, te nì cudiì ini‑nè ñà‑sànì sàà‑nsì.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Daaní, inga quìvì cuàhàn‑nsì xì Pablo dècuèndè ndé iá Jacobo. Te yucán sànì nataca stná nsidaa nècuàchì sahnú inúù xì nèhivì xí Dios.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Dandu nì casàhú Pablo xì nècuàchìmà, te nì nacani nsihi‑ne nansa nì cuu na ní sàhàn‑nè ñuu xìcà, te (nì quida‑ne chuun ìì xí Dios), te ndiaha gá nì chindee‑yánè yucán.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Daaní, na ní nsihi nì inini nècuàchìmà, dandu nì naquimanì‑néyà, te nì cachi‑nè xì Pablo:
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Doco cachí cuentu sàhà mii‑ní ñà‑chìnáhà‑ní nècuàchì raza‑ndà ndoó inga ñuu ñà‑màsà quíhín casu gà‑nè sàhà ley mà, ni có‑xìñùhù gá màcùtuu seña xi Dios ìcà dèhe‑ne, ni có‑ndìá ìcà stná‑nè chivàha ga‑nè estilu xi raza‑ndà.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Ñàyùcàndùá ¿ndíà quida‑nda? vàchi icúmí nèhivì nataca‑nè nú sànì xinitnùhu‑ne iá‑nî yohó.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 — ausente —
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 — ausente —
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 ’Doco nsidaa nècuàchì inga raza yucán, còó; sànì dàsáà‑ndà iin carta nùù‑né ndé cachí‑ndà ñà‑còò necesidad chivàha‑ne ley mà, cuisì ñà‑màsà cáxi‑né ñà‑nì sàcùndoo nùù yùù yócò, te màsà cúxí stná‑nè nìì, nì màsà cáxi‑né cuñu quisì nì sàhná uun, nì màsà cóó‑né xì nècuàchì cónì nándàhà xì‑né ―nì cachi Jacobo.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Daaní, nì saca Pablo nsì‑cúmì tiàa ma, te nì quee‑ne inga quìvì nì casahàn‑nè ñà‑nsidandoo nsidaa‑né mii‑né nacua cachí ley xi‑ne. Dandu nì quìhvi‑ne veheñùhu cahnú, nì cachitnùhu‑ne nadaa ga quìvì cunihiì‑né, dandu después cuàha iin iin‑ne quisì cunduu promesa xi‑ne.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Ùsà quìvì nduú tiempu (cunihiì‑né). Te sàdaaní xìnu quìvì mà, dandu dava tè‑raza Judea nì caquixi ladu Asia, nì xinì‑te Pablo na iá‑nè veheñùhu ma. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑té nì nsida tontó‑te nèhivì cuáhà yucán. Nì catnii‑tè Pablo,
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 te nì càna ndee‑té, cachí‑te:
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Ducán nì cachi tèmà, vàchi antes nì caxinì‑te xicánúú Pablo ñuu mà cutnáhâ‑né xì iin nècuàchì ñuu Éfeso nani Trófimo, (iin nècuàchì inga raza). Te nì catuxi inì‑te ndacá stná Pablo tiàa ma nì sàhàn ini veheñùhu cahnu‑ma.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Ñàyùcàndùá nì nacuidà nsidaa nèhivì inicutu ñuu mà, nì dàyáà‑nè vàxi‑ne nì nachitu‑né. Te ñuhú nihni‑ne Pablo nì tavà‑né nècuàchìmà fuera veheñùhu cahnu‑ma, te vichi duha nì nacadi nsihi‑ne yehè patiu mà.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Meru nandúcú‑nê modo nansa cahnì‑né Pablo, dandu nì sàà razón nùù comandante coronel ñà‑sànì nacuidà sàstnùhù nsidaa nèhivì ñuu Jerusalén mà.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Dandu nì nacuaca comandante mà cuàhà soldadu xì stná capitán xi‑ne, te nì dàyáà‑nè xì‑té cuàhàn‑nè ndé quidá cuáhà guá nèhivì. Te na ní xini nèhivì mà vàxi comandante xì soldadu mà, dandu nì cucuìta iì‑né, cónì càní gá‑nè Pablo.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Dandu nì tnàtuu comandante nì dàndàcú‑né nùù soldadu xi‑ne ñà‑nì tnìí‑te Pablo, te màcùnuhni‑nè xì ùì cadena. Dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù nèhivì cuáhà mà:
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Doco nèhivì cuáhà yucán, cána ndee‑né; tucu tucu cachí iin iin‑ne, mànìcùí cundaà ini comandante nansa ndisa iá chuun ma ñà‑cána guá nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑né nùù soldadu xi‑ne ñà‑nì cúndácá‑te Pablo nùhù ini vehe cahnú‑te.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Sàhámà, ndacá témàné nì nasaa vehe‑tè, cuàhàn‑te nana‑tè cuaì. Doco ñà‑dana guá ndoó nèhivì cuáhà mà, ñàyùcàndùá fuerza nì sàcùnsida‑tè Pablo nì nana,
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 vàchi nchícùn chitu nsidaa‑né, cána‑ne, cachí‑nè:
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Daaní, na meru cuàhàn soldadu mà dayáha‑tè Pablo ini vehe cahnú‑te, dandu nì cachi‑nè xì comandante coronel yucán:
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 ¿A có‑ndùù‑ní tè‑ñuu Egipto nì quida revolución daa, te nì idònùù‑ní nùù cùmì mil tè‑tèhìì nì saca‑níte cuàhàn‑nsia yucù?
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 ―Còó ―cachí Pablo―, yùhù, tè‑raza Judea nduí. Meru ñui nduú ñuu Tarso iá ladu Cilicia. Tiàa iá derechu‑xi nduí; te ñuì mà, có‑ndùú stná iin ñuu tii. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑ní áma táxí‑nî permisu càhìn xì nèhivì cuáhà yohó ―nì cachi‑nè.
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Dandu nì sàha comandante mà lugar càhàn‑nè. Ñàyùcàndùá, nì ndacuiin‑nè nùù cuaì mà, te nì dànáhà ndahà‑né ñà‑nì cúdádî nsidaa nèhivì mà. Te na ní ndudadí nsihi nècuàchìmà, dandu nì càhàn‑nè. Doco puru dàhàn (nèhivì ñuu mà) nì càhàn‑nè, divi dàhàn hebreu, te dohó nì cachi‑nè:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.