Atos 20

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daaní, na ní nsihi nì cuu cuahà mà, dandu nì cana Pablo nsidaa nèhivì xí Jesús ndoó yucán, te nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà. Dandu nì ndaquìndèè stnahá‑né, te nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè ladu Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Te yucán nì nacàhin‑ne cuàhà ñuu, te nì càhàn cuàhà‑né xì nècuàchì hermanu ndoó yucán sàhà‑ñá chicá ni cúníhnú vàha ini‑nè mii‑yá. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè chicá nùù‑xí ndè ladu Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 — ausente —
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Pues nsidaa compañeru Pablo mà, idónuu‑né nì sàà‑nè ñuu Troas. Te yucán nì cucuìta‑ne ndiatú‑né sàà stná Pablo xì yùhù.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Daaní nsiùhù tu, na sánì yàha vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí, dandu nì nana‑nsi barcu ñuu Filipos. Te ùhùn quìvì nì xìca‑nù mar dècuèndè nì sàà‑nu ñuu Troas. Yucán nì nacuatnahá‑nsí xì nècuàchì cuàhàn cueé mà. Te ùsà quìvì nì cuee‑nsì nì sandoo‑nsi yucán.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Quìvì primeru semana nì nataca nsidaa nècuàchì nchícùn ichì Jesús, te nì cudiní‑né. Dandu nì càhàn Pablo xì‑né ñà‑ndùú palabra xi Dios, dècuèndè dava ñùu nì càhàn‑nè, vàchi dàtnàà inga quìvì icúmí‑nê quihin tu‑ne ichì.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Te cuàhà ñuhu tnúù nihni ndé ndoó‑nsí cuartu dìquì‑xì mà.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Te nùù iin ventana xan ma iá stná iin tèchii nani Eutico. Doco sádì vàhná‑te ñà‑nì cucaní guâ hora cáhàn Pablo. Sàhà ñà‑yùcán nì quìdì naà‑té, te nì naxiconihí‑te nì nacava‑tè dècuèndè pisu ùnì. (Ñàyùcàndùá, nì nuu nèhivì mà) nì ndanihi‑nète, doco sànì xìhì‑te.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Dandu nì nuu stná Pablo ndé indúhu‑té, te nì numi nihni‑nète, te nì cachi‑nè:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Dandu nì nana tu nsidaa‑né, te nì caxixi‑ne. Te caní tiempu nì ndatnuhu gá Pablo xì‑né dècuèndè nì tùinuù, dandu ní quihin Pablo ichì cuàhàn‑nè.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Doco tèchii ma, ndacá nèhivì mà‑té mànuhù, vàchi sànì natiacù‑te, te ñàyùcàndùá nì cudiì gá ini nsidaa‑né.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Daaní, nsiùhù, nì sàcòdònùù‑nsí nùù Pablo, nì quihin‑nsi barcu cuàhàn‑nsì ñuu Asón, vàchi sànì ndatnuhu sahnú‑nsí xì Pablo ñà‑nacuaca‑nsinè yucán, vàchi cuní‑nè cacasahà‑né cùhùn‑nè ichì mà.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Sàháyùcàndùá, ñuu Asón mà nì nacuatnahá‑nsí xì‑né. Dandu divi barcu mà nì sàhàn ndàà‑nsì chicá nùù‑xí ndè ñuu Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 — ausente —
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 — ausente —
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Daaní, na ndoó‑nsí ñuu Mileto, dandu nì techuún Pablo iin razón cuàhàn ñuu Éfeso, caná‑né nècuàchì sahnú inúù chuun xi Jesús ñà‑quixi‑ne.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Te na ní caquesaa‑nè, dandu nì cachi Pablo xì‑né:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 xinúcuáchî nùù Stoho‑ndà Señor. Vàchi cónìsá ìa cuadúì. Dècuèndè nìsa sacu stnáì cuàhà xichi sàhà‑nsiá. Te cuàhà gá vida nì yàhi nì quida tè‑raza Judea na ní candatnuhu‑té ñà‑dandáñúhú‑tê yùhù.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Te ináhá stná‑nsià ñà‑cónì chídèhíˋ ni‑iñàha cunduu ñà‑vàha xi anima‑nsià. Còó, vàchi nsidaámà nì cachitnùhi xì‑nsiá. Cuàhà gá nì chinahì mii‑nsiá na ní nataca‑ndà iin‑ni xaan, te na xicánúú stnáì dacuahí‑nsià dècuèndè vehe‑nsia.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nsidanicuú nèhivì nì càhàn xìˊ, a ducán xínduu‑ne nècuàchì raza Judea, te ò nècuàchì inga raza, doco claru nì cachì xì‑né ñà‑ndìá ìcà‑né cuu‑ne arrepentir nùù Yua‑nda Dios, te cunihnu vàha ini‑nè Stoho‑ndà Jesucristu.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 ’Pues vichi, yáha ga dansíhi anímè ñà‑nùhù‑tui ñuu Jerusalén, mate có‑cùndáà inì nansa cuu xí yucán.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Cuisì ináhî ñà‑yòhó: cada sáì iin ñuu, dandu cachí Espíritu Ìì xí Dios ini anímè ñà‑ìcúmî cundiadì, te ò ndohi yucán.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Doco có‑nàcání inì sàhámà, vàchi có‑ndùlócô guè sàhà vida xi, mate ni cahní‑te yùhù. Cuisì cuníˋ daxínu viìˊ chuun icúmî, dandu cudiì inì. Vàchi cuníˋ quide cumplir chuun nì nìhí nùù Stoho‑ndà Jesús ñà‑càhìn xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha sàhà gracia xi Dios.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Cunaha‑nsiá, mahì mii‑nsiá nì xìcanui cáhìn palabra sàhà ñuhìví ìì xí Dios. Doco vichi, ináhî mà cúnístnàhá gá‑ndà.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ñàyùcàndùá, dohó cachíˋ xì‑nsiá vichi: nú ni sáà ndañuhu anima iin‑nsia, yùhù mà cúnsídá cuàchi guè,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 vàchi sànì dàcuàhí mii‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nì cachi Dios quida‑nda, cónì chídèhíˋ ni‑iyuhu razón mà.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Sàháyùcàndùá, cundiaa vàha‑nsia mii‑nsiá, te cundiaa vàha stná‑nsià nsidaa gá nèhivì xí Dios, vàchi nahi iá chuun ndiaá‑ndà riì, ducán iá stná chuun icúmí‑nsiâ nùù Espíritu Ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, cunuù víi‑nsiá nèhivì xí‑yá, vàchi xì nìì‑yá sànì dànáà‑yá sàhà nsidaa‑nda sàhà ñà‑cunduu‑nda nèhivì xí‑yá.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 ’Yùhù ináhî, nú sàcuàhìn, dandu icúmí ndecoyo tiàa dana cuni dacà xì dìnì‑nsiá. Na quidá quisì íhì, có‑dàcácu‑sì riì, ducán quida stná nècuàchìmà xì‑nsiá.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Te nùù nsidaa stná mii‑nsiá icúmí dava nèhivì quesaha stná‑nè chináhá stnahá‑né iin ñà‑tnùhù áma cúnchícùn stná‑nsià ichì mii‑né.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá cundoo tùha‑nsia, te nsinuu ini‑nsià nansa nì quide, vàchi ùnì cuìà nì ìe xì‑nsiá, te nicanicuahàn nìsa chinahì mii‑nsiá; ndui te ñuú nìsa cahìn xì‑nsiá, ndè nìsa sacu stnáì sàhà‑nsiá.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Pues vichi ni ndóo‑nsia xì Dios, te ni cúndiáá‑yànsià, ñánì. Te ni cúnchícùn‑nsià palabra sàhà gracia xi‑ya, vàchi nú ni cúndéhe‑nsiá palabra mà, dandu sàà‑nsià cunindisá víi‑nsiá, te ducán cundiatú stná anima‑nsià ñà‑vàha ndiaha xí‑yá, te nìhìtáhvì stná‑nsià cutnahá‑nsiá xì nsidaa gá ana sànì ndoo anima‑xi nì quida‑ya.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 ’Yùhù, ni‑iin biene xi ni‑iin nèhivì cónì xíhoé, ni plata xi‑ne, ni oro xi‑ne, ni sìcoto xi‑ne.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Còó, vàchi ináhá‑nsiâ, xì ndahí nìsa quidachuín, te ducán nìsa tùi ñà‑ndùá nìsa itiacu‑nsì.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Sànì xini‑nsià nsidaa ñà‑ndùá nìsa quide, te sàhámà vàtùni cundaà inì‑nsia ndiá ìcà nsidaa‑nda quidachuun‑nda, dandu nìhì‑ndà nansa chindee stná‑ndà ana iá necesidad xi. Te xiñuhu nsinuu stná inì‑nsia palabra nì cachi Stoho‑ndà Jesús na ní cachi‑yà: “Chicá cundiatú anima‑ndà ñà‑dacútâhvì‑ndà iñàha, te màdìá cutahvì mii‑ndañá”.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Daaní, nì nsihi nì cachi Pablo ñà‑jaàn, dandu nì sàcuìtasisi nsidaa‑né, te nì xìcàn tàhvì Pablo nùù Dios.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Dandu cuàhà gá nì casacu nsidaa‑né, te nì numi nihni stnahá‑né, te nì tutuyuhu stnahá‑né nùù‑né,
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 vàchi yáha ga nì nàcùndoo nsidaa‑né tnùnsí ini ñà‑nì cachi Pablo mà cúní stnàhá gá‑nè. Dandu nì sàndaca ichi‑ñánê dècuèndè nùù barcu.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.