Atos 20

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, na ní nsihi nì cuu cuahà mà, dandu nì cana Pablo nsidaa nèhivì xí Jesús ndoó yucán, te nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà. Dandu nì ndaquìndèè stnahá‑né, te nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè ladu Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Te yucán nì nacàhin‑ne cuàhà ñuu, te nì càhàn cuàhà‑né xì nècuàchì hermanu ndoó yucán sàhà‑ñá chicá ni cúníhnú vàha ini‑nè mii‑yá. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè chicá nùù‑xí ndè ladu Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 — ausente —
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Pues nsidaa compañeru Pablo mà, idónuu‑né nì sàà‑nè ñuu Troas. Te yucán nì cucuìta‑ne ndiatú‑né sàà stná Pablo xì yùhù.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Daaní nsiùhù tu, na sánì yàha vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí, dandu nì nana‑nsi barcu ñuu Filipos. Te ùhùn quìvì nì xìca‑nù mar dècuèndè nì sàà‑nu ñuu Troas. Yucán nì nacuatnahá‑nsí xì nècuàchì cuàhàn cueé mà. Te ùsà quìvì nì cuee‑nsì nì sandoo‑nsi yucán.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Quìvì primeru semana nì nataca nsidaa nècuàchì nchícùn ichì Jesús, te nì cudiní‑né. Dandu nì càhàn Pablo xì‑né ñà‑ndùú palabra xi Dios, dècuèndè dava ñùu nì càhàn‑nè, vàchi dàtnàà inga quìvì icúmí‑nê quihin tu‑ne ichì.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Te cuàhà ñuhu tnúù nihni ndé ndoó‑nsí cuartu dìquì‑xì mà.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Te nùù iin ventana xan ma iá stná iin tèchii nani Eutico. Doco sádì vàhná‑te ñà‑nì cucaní guâ hora cáhàn Pablo. Sàhà ñà‑yùcán nì quìdì naà‑té, te nì naxiconihí‑te nì nacava‑tè dècuèndè pisu ùnì. (Ñàyùcàndùá, nì nuu nèhivì mà) nì ndanihi‑nète, doco sànì xìhì‑te.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Dandu nì nuu stná Pablo ndé indúhu‑té, te nì numi nihni‑nète, te nì cachi‑nè:
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Dandu nì nana tu nsidaa‑né, te nì caxixi‑ne. Te caní tiempu nì ndatnuhu gá Pablo xì‑né dècuèndè nì tùinuù, dandu ní quihin Pablo ichì cuàhàn‑nè.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Doco tèchii ma, ndacá nèhivì mà‑té mànuhù, vàchi sànì natiacù‑te, te ñàyùcàndùá nì cudiì gá ini nsidaa‑né.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Daaní, nsiùhù, nì sàcòdònùù‑nsí nùù Pablo, nì quihin‑nsi barcu cuàhàn‑nsì ñuu Asón, vàchi sànì ndatnuhu sahnú‑nsí xì Pablo ñà‑nacuaca‑nsinè yucán, vàchi cuní‑nè cacasahà‑né cùhùn‑nè ichì mà.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Sàháyùcàndùá, ñuu Asón mà nì nacuatnahá‑nsí xì‑né. Dandu divi barcu mà nì sàhàn ndàà‑nsì chicá nùù‑xí ndè ñuu Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 — ausente —
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 — ausente —
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Daaní, na ndoó‑nsí ñuu Mileto, dandu nì techuún Pablo iin razón cuàhàn ñuu Éfeso, caná‑né nècuàchì sahnú inúù chuun xi Jesús ñà‑quixi‑ne.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Te na ní caquesaa‑nè, dandu nì cachi Pablo xì‑né:
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 xinúcuáchî nùù Stoho‑ndà Señor. Vàchi cónìsá ìa cuadúì. Dècuèndè nìsa sacu stnáì cuàhà xichi sàhà‑nsiá. Te cuàhà gá vida nì yàhi nì quida tè‑raza Judea na ní candatnuhu‑té ñà‑dandáñúhú‑tê yùhù.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Te ináhá stná‑nsià ñà‑cónì chídèhíˋ ni‑iñàha cunduu ñà‑vàha xi anima‑nsià. Còó, vàchi nsidaámà nì cachitnùhi xì‑nsiá. Cuàhà gá nì chinahì mii‑nsiá na ní nataca‑ndà iin‑ni xaan, te na xicánúú stnáì dacuahí‑nsià dècuèndè vehe‑nsia.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Nsidanicuú nèhivì nì càhàn xìˊ, a ducán xínduu‑ne nècuàchì raza Judea, te ò nècuàchì inga raza, doco claru nì cachì xì‑né ñà‑ndìá ìcà‑né cuu‑ne arrepentir nùù Yua‑nda Dios, te cunihnu vàha ini‑nè Stoho‑ndà Jesucristu.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 ’Pues vichi, yáha ga dansíhi anímè ñà‑nùhù‑tui ñuu Jerusalén, mate có‑cùndáà inì nansa cuu xí yucán.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Cuisì ináhî ñà‑yòhó: cada sáì iin ñuu, dandu cachí Espíritu Ìì xí Dios ini anímè ñà‑ìcúmî cundiadì, te ò ndohi yucán.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Doco có‑nàcání inì sàhámà, vàchi có‑ndùlócô guè sàhà vida xi, mate ni cahní‑te yùhù. Cuisì cuníˋ daxínu viìˊ chuun icúmî, dandu cudiì inì. Vàchi cuníˋ quide cumplir chuun nì nìhí nùù Stoho‑ndà Jesús ñà‑càhìn xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha sàhà gracia xi Dios.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ’Cunaha‑nsiá, mahì mii‑nsiá nì xìcanui cáhìn palabra sàhà ñuhìví ìì xí Dios. Doco vichi, ináhî mà cúnístnàhá gá‑ndà.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Ñàyùcàndùá, dohó cachíˋ xì‑nsiá vichi: nú ni sáà ndañuhu anima iin‑nsia, yùhù mà cúnsídá cuàchi guè,
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 vàchi sànì dàcuàhí mii‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nì cachi Dios quida‑nda, cónì chídèhíˋ ni‑iyuhu razón mà.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Sàháyùcàndùá, cundiaa vàha‑nsia mii‑nsiá, te cundiaa vàha stná‑nsià nsidaa gá nèhivì xí Dios, vàchi nahi iá chuun ndiaá‑ndà riì, ducán iá stná chuun icúmí‑nsiâ nùù Espíritu Ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, cunuù víi‑nsiá nèhivì xí‑yá, vàchi xì nìì‑yá sànì dànáà‑yá sàhà nsidaa‑nda sàhà ñà‑cunduu‑nda nèhivì xí‑yá.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 ’Yùhù ináhî, nú sàcuàhìn, dandu icúmí ndecoyo tiàa dana cuni dacà xì dìnì‑nsiá. Na quidá quisì íhì, có‑dàcácu‑sì riì, ducán quida stná nècuàchìmà xì‑nsiá.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Te nùù nsidaa stná mii‑nsiá icúmí dava nèhivì quesaha stná‑nè chináhá stnahá‑né iin ñà‑tnùhù áma cúnchícùn stná‑nsià ichì mii‑né.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá cundoo tùha‑nsia, te nsinuu ini‑nsià nansa nì quide, vàchi ùnì cuìà nì ìe xì‑nsiá, te nicanicuahàn nìsa chinahì mii‑nsiá; ndui te ñuú nìsa cahìn xì‑nsiá, ndè nìsa sacu stnáì sàhà‑nsiá.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 ’Pues vichi ni ndóo‑nsia xì Dios, te ni cúndiáá‑yànsià, ñánì. Te ni cúnchícùn‑nsià palabra sàhà gracia xi‑ya, vàchi nú ni cúndéhe‑nsiá palabra mà, dandu sàà‑nsià cunindisá víi‑nsiá, te ducán cundiatú stná anima‑nsià ñà‑vàha ndiaha xí‑yá, te nìhìtáhvì stná‑nsià cutnahá‑nsiá xì nsidaa gá ana sànì ndoo anima‑xi nì quida‑ya.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 ’Yùhù, ni‑iin biene xi ni‑iin nèhivì cónì xíhoé, ni plata xi‑ne, ni oro xi‑ne, ni sìcoto xi‑ne.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Còó, vàchi ináhá‑nsiâ, xì ndahí nìsa quidachuín, te ducán nìsa tùi ñà‑ndùá nìsa itiacu‑nsì.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Sànì xini‑nsià nsidaa ñà‑ndùá nìsa quide, te sàhámà vàtùni cundaà inì‑nsia ndiá ìcà nsidaa‑nda quidachuun‑nda, dandu nìhì‑ndà nansa chindee stná‑ndà ana iá necesidad xi. Te xiñuhu nsinuu stná inì‑nsia palabra nì cachi Stoho‑ndà Jesús na ní cachi‑yà: “Chicá cundiatú anima‑ndà ñà‑dacútâhvì‑ndà iñàha, te màdìá cutahvì mii‑ndañá”.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Daaní, nì nsihi nì cachi Pablo ñà‑jaàn, dandu nì sàcuìtasisi nsidaa‑né, te nì xìcàn tàhvì Pablo nùù Dios.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Dandu cuàhà gá nì casacu nsidaa‑né, te nì numi nihni stnahá‑né, te nì tutuyuhu stnahá‑né nùù‑né,
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 vàchi yáha ga nì nàcùndoo nsidaa‑né tnùnsí ini ñà‑nì cachi Pablo mà cúní stnàhá gá‑nè. Dandu nì sàndaca ichi‑ñánê dècuèndè nùù barcu.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.