Atos 20
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Daaní, na ní nsihi nì cuu cuahà mà, dandu nì cana Pablo nsidaa nèhivì xí Jesús ndoó yucán, te nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà. Dandu nì ndaquìndèè stnahá‑né, te nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè ladu Macedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Te yucán nì nacàhin‑ne cuàhà ñuu, te nì càhàn cuàhà‑né xì nècuàchì hermanu ndoó yucán sàhà‑ñá chicá ni cúníhnú vàha ini‑nè mii‑yá. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè chicá nùù‑xí ndè ladu Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 — ausente —
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Pues nsidaa compañeru Pablo mà, idónuu‑né nì sàà‑nè ñuu Troas. Te yucán nì cucuìta‑ne ndiatú‑né sàà stná Pablo xì yùhù.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Daaní nsiùhù tu, na sánì yàha vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí, dandu nì nana‑nsi barcu ñuu Filipos. Te ùhùn quìvì nì xìca‑nù mar dècuèndè nì sàà‑nu ñuu Troas. Yucán nì nacuatnahá‑nsí xì nècuàchì cuàhàn cueé mà. Te ùsà quìvì nì cuee‑nsì nì sandoo‑nsi yucán.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Quìvì primeru semana nì nataca nsidaa nècuàchì nchícùn ichì Jesús, te nì cudiní‑né. Dandu nì càhàn Pablo xì‑né ñà‑ndùú palabra xi Dios, dècuèndè dava ñùu nì càhàn‑nè, vàchi dàtnàà inga quìvì icúmí‑nê quihin tu‑ne ichì.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Te cuàhà ñuhu tnúù nihni ndé ndoó‑nsí cuartu dìquì‑xì mà.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Te nùù iin ventana xan ma iá stná iin tèchii nani Eutico. Doco sádì vàhná‑te ñà‑nì cucaní guâ hora cáhàn Pablo. Sàhà ñà‑yùcán nì quìdì naà‑té, te nì naxiconihí‑te nì nacava‑tè dècuèndè pisu ùnì. (Ñàyùcàndùá, nì nuu nèhivì mà) nì ndanihi‑nète, doco sànì xìhì‑te.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Dandu nì nuu stná Pablo ndé indúhu‑té, te nì numi nihni‑nète, te nì cachi‑nè:
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Dandu nì nana tu nsidaa‑né, te nì caxixi‑ne. Te caní tiempu nì ndatnuhu gá Pablo xì‑né dècuèndè nì tùinuù, dandu ní quihin Pablo ichì cuàhàn‑nè.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Doco tèchii ma, ndacá nèhivì mà‑té mànuhù, vàchi sànì natiacù‑te, te ñàyùcàndùá nì cudiì gá ini nsidaa‑né.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Daaní, nsiùhù, nì sàcòdònùù‑nsí nùù Pablo, nì quihin‑nsi barcu cuàhàn‑nsì ñuu Asón, vàchi sànì ndatnuhu sahnú‑nsí xì Pablo ñà‑nacuaca‑nsinè yucán, vàchi cuní‑nè cacasahà‑né cùhùn‑nè ichì mà.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Sàháyùcàndùá, ñuu Asón mà nì nacuatnahá‑nsí xì‑né. Dandu divi barcu mà nì sàhàn ndàà‑nsì chicá nùù‑xí ndè ñuu Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 — ausente —
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 — ausente —
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Daaní, na ndoó‑nsí ñuu Mileto, dandu nì techuún Pablo iin razón cuàhàn ñuu Éfeso, caná‑né nècuàchì sahnú inúù chuun xi Jesús ñà‑quixi‑ne.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Te na ní caquesaa‑nè, dandu nì cachi Pablo xì‑né:
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 xinúcuáchî nùù Stoho‑ndà Señor. Vàchi cónìsá ìa cuadúì. Dècuèndè nìsa sacu stnáì cuàhà xichi sàhà‑nsiá. Te cuàhà gá vida nì yàhi nì quida tè‑raza Judea na ní candatnuhu‑té ñà‑dandáñúhú‑tê yùhù.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Te ináhá stná‑nsià ñà‑cónì chídèhíˋ ni‑iñàha cunduu ñà‑vàha xi anima‑nsià. Còó, vàchi nsidaámà nì cachitnùhi xì‑nsiá. Cuàhà gá nì chinahì mii‑nsiá na ní nataca‑ndà iin‑ni xaan, te na xicánúú stnáì dacuahí‑nsià dècuèndè vehe‑nsia.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Nsidanicuú nèhivì nì càhàn xìˊ, a ducán xínduu‑ne nècuàchì raza Judea, te ò nècuàchì inga raza, doco claru nì cachì xì‑né ñà‑ndìá ìcà‑né cuu‑ne arrepentir nùù Yua‑nda Dios, te cunihnu vàha ini‑nè Stoho‑ndà Jesucristu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 ’Pues vichi, yáha ga dansíhi anímè ñà‑nùhù‑tui ñuu Jerusalén, mate có‑cùndáà inì nansa cuu xí yucán.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Cuisì ináhî ñà‑yòhó: cada sáì iin ñuu, dandu cachí Espíritu Ìì xí Dios ini anímè ñà‑ìcúmî cundiadì, te ò ndohi yucán.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Doco có‑nàcání inì sàhámà, vàchi có‑ndùlócô guè sàhà vida xi, mate ni cahní‑te yùhù. Cuisì cuníˋ daxínu viìˊ chuun icúmî, dandu cudiì inì. Vàchi cuníˋ quide cumplir chuun nì nìhí nùù Stoho‑ndà Jesús ñà‑càhìn xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha sàhà gracia xi Dios.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 ’Cunaha‑nsiá, mahì mii‑nsiá nì xìcanui cáhìn palabra sàhà ñuhìví ìì xí Dios. Doco vichi, ináhî mà cúnístnàhá gá‑ndà.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ñàyùcàndùá, dohó cachíˋ xì‑nsiá vichi: nú ni sáà ndañuhu anima iin‑nsia, yùhù mà cúnsídá cuàchi guè,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 vàchi sànì dàcuàhí mii‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nì cachi Dios quida‑nda, cónì chídèhíˋ ni‑iyuhu razón mà.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Sàháyùcàndùá, cundiaa vàha‑nsia mii‑nsiá, te cundiaa vàha stná‑nsià nsidaa gá nèhivì xí Dios, vàchi nahi iá chuun ndiaá‑ndà riì, ducán iá stná chuun icúmí‑nsiâ nùù Espíritu Ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, cunuù víi‑nsiá nèhivì xí‑yá, vàchi xì nìì‑yá sànì dànáà‑yá sàhà nsidaa‑nda sàhà ñà‑cunduu‑nda nèhivì xí‑yá.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 ’Yùhù ináhî, nú sàcuàhìn, dandu icúmí ndecoyo tiàa dana cuni dacà xì dìnì‑nsiá. Na quidá quisì íhì, có‑dàcácu‑sì riì, ducán quida stná nècuàchìmà xì‑nsiá.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Te nùù nsidaa stná mii‑nsiá icúmí dava nèhivì quesaha stná‑nè chináhá stnahá‑né iin ñà‑tnùhù áma cúnchícùn stná‑nsià ichì mii‑né.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá cundoo tùha‑nsia, te nsinuu ini‑nsià nansa nì quide, vàchi ùnì cuìà nì ìe xì‑nsiá, te nicanicuahàn nìsa chinahì mii‑nsiá; ndui te ñuú nìsa cahìn xì‑nsiá, ndè nìsa sacu stnáì sàhà‑nsiá.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 ’Pues vichi ni ndóo‑nsia xì Dios, te ni cúndiáá‑yànsià, ñánì. Te ni cúnchícùn‑nsià palabra sàhà gracia xi‑ya, vàchi nú ni cúndéhe‑nsiá palabra mà, dandu sàà‑nsià cunindisá víi‑nsiá, te ducán cundiatú stná anima‑nsià ñà‑vàha ndiaha xí‑yá, te nìhìtáhvì stná‑nsià cutnahá‑nsiá xì nsidaa gá ana sànì ndoo anima‑xi nì quida‑ya.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 ’Yùhù, ni‑iin biene xi ni‑iin nèhivì cónì xíhoé, ni plata xi‑ne, ni oro xi‑ne, ni sìcoto xi‑ne.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Còó, vàchi ináhá‑nsiâ, xì ndahí nìsa quidachuín, te ducán nìsa tùi ñà‑ndùá nìsa itiacu‑nsì.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Sànì xini‑nsià nsidaa ñà‑ndùá nìsa quide, te sàhámà vàtùni cundaà inì‑nsia ndiá ìcà nsidaa‑nda quidachuun‑nda, dandu nìhì‑ndà nansa chindee stná‑ndà ana iá necesidad xi. Te xiñuhu nsinuu stná inì‑nsia palabra nì cachi Stoho‑ndà Jesús na ní cachi‑yà: “Chicá cundiatú anima‑ndà ñà‑dacútâhvì‑ndà iñàha, te màdìá cutahvì mii‑ndañá”.
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Daaní, nì nsihi nì cachi Pablo ñà‑jaàn, dandu nì sàcuìtasisi nsidaa‑né, te nì xìcàn tàhvì Pablo nùù Dios.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Dandu cuàhà gá nì casacu nsidaa‑né, te nì numi nihni stnahá‑né, te nì tutuyuhu stnahá‑né nùù‑né,
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 vàchi yáha ga nì nàcùndoo nsidaa‑né tnùnsí ini ñà‑nì cachi Pablo mà cúní stnàhá gá‑nè. Dandu nì sàndaca ichi‑ñánê dècuèndè nùù barcu.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.