Atos 19
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, na iá ìì Apolos ñuu Corinto, dandu nì quihin Pablo ichì nínu, nì yàha‑ne ladu yucù mà, te nì sàà‑nè ñuu Éfeso. Yucán nì ndacùhun tnahá‑né xì itnii nècuàchì dacuahá ichì Dios.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Dandu nì cachi Pablo xì‑né:
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Dandu nì cachi Pablo:
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ñàyùcàndùá, na ní cundaà ini nècuàchìmà nansa cachí Pablo, dandu nì canduhiì sàà‑né, doco vichi quìvì Stoho‑ndà Jesús nì ndacùcahan‑né.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Dandu nì chitàndòó Pablo ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, te nì quixi fuerte Espíritu Ìì xí Dios ini anima nsidaa‑né, te nì dàcáhàn‑yànè dàhàn sàà, te nì càhàn stná‑nè razón ndiaha nì quixi nùù Dios.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Te nsidaa nèhivì mà, ùxìn ùì tiàa nduú‑né.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Dandu ùnì yòò nì ìa ga Pablo ñuu mà, sáhàn‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè, te cáhàn‑nè xì nèhivì yucán, nacání‑né nansa iá ichì ndé dàndàcú Dios, te dacáhàn‑nè nècuàchìmà ñà‑nì cúnchícùn viì‑né ichì‑yá.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Doco dava‑ne, cónì cúdíì ini‑nè ley mà; cónì cùní‑nè cunindisá‑néà, ñàyùcàndùá, quini ga nì càhàn‑nè xì nèhivì dìquì ichì‑yá. Sàhà ñà‑jaàn nì nacoo Pablo nècuàchìmà, te nì tavà cuàán‑né nsidaa nècuàchì nchícùn ichì‑yá cuàhàn‑nè vehe iin tiàa nani Tiranno ndé nduú escuela. Te divi lugar mà nì dàcuàhá‑né nècuàchìmà nsìquívì.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Te ùì cuìà nì chinaha‑nè nèhivì ducán. Ñàyùcàndùá, nsidanicuú nèhivì ndoó ladu Asia yucán, nì xinitnùhu‑ne nansa iá razón ndiaha xí Stoho‑ndà Jesús, nècuàchì raza Judea, xì stná nècuàchì dava ga, nsidaa‑né nì xinitnùhu‑ne.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Te cuàhà gá milagru fuerte nì sàhatahvì Dios nì quida Pablo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Dècuèndè pañuelu xi‑ne, ò ndéˋ sìcoto itándiaa ìcà‑né sáhàn nùù nècuàchì cuhí, te ndúvàha‑ne, te yúxìn stná ñà‑malu ñuhú ini‑nè.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Doco (iin xichi) na ní quida‑tè ducán, dandu nì naxiconihí ñà‑malu nùù‑té, cacháˋ:
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Dandu tiàa inácáá‑ñà anima‑xi, nì ndàvà‑te nì ducùn ndàhà tnàhá‑te xi témà, te nì cundee‑té nùù nsì‑úsà tèmà, dècuèndè nì dànácuèhè stná‑te témà, te nì dàndiàchì íì‑té sìcoto xi temà. Ñàyùcàndùá, nì canacoyo nsihi‑tè vehe ma cuàhàn‑te.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Ñà‑jaàn nduá nì cuu, te nì xinitnùhu stná nsidaa nèhivì ñuu Éfeso yucán, nècuàchì raza Judea, xì stná nècuàchì dava ga. Ñàyùcàndùá, yáha ga nì yùhí‑nè, te chicá nì ndenihi vàha stná‑nè Stoho‑ndà Jesús.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Te cuàhà gá stná nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ, nì quixi‑ne nì nàhmà vate‑né, nì dàtúi‑ne falta nì quida‑ne.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Te cuàhà nècuàchì nì sanduu nècuàchì tàtnà, nì catnii‑ne tutu itúì ndé itándiaa ñà‑tàtnà xí‑né vàxi‑ne, te nì sahmi nsihi‑neà nùù nsidaa nèhivì. Te nì tavà stná‑nè cuenta nadaa xíndiaa nsidaa tutu ma, te nì cundaà ini‑nè nahi ùì dico ùxìn mil (50,000) dìhùn plata ndiaáˋ.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ducán fuerte nì chindee Stoho‑ndà Señor nì xìtià nihni palabra xi‑ya, te nì cucuahà‑ñá.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Daaní, na ní nsihi nì cuu ducan, dandu nì nacani ini Pablo cùhùn tu‑ne ladu Macedonia xì ladu Acaya, dandu nùhù‑nè ñuu Jerusalén. Te nì cachi stná‑nè:
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Dandu nì càhàn‑nè xì ùì nècuàchì xinúcuáchí nùù‑né nani Timoteo xì Erasto, te nì techuún‑né nècuàchìmà ñà‑màcòdònùù‑né. Ñàyùcàndùá, nì quee nècuàchìmà cuàhàn‑nè ladu Macedonia, doco Pablo, nì ndòo chii gá‑nè nì ìa‑ne ladu Asia.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Quìvì yucán yáha ga nì cuu cuahà sàhà ichì‑yá.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Iin tiàa nani Demetrio nì dàquésáhá xân. Chuun xi nècuàchìmà nduú ñà‑quidachuún‑né xì plata, quidávàha‑ne vehe cuati tnaha vehe cahnú yùù yócò Diana (iá ñuu yucán). Te divi sàhà Demetrio mà cuàhà gá chuun nìsa nihì maestru quidáchúûn stná xì plata mà.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Ñàyùcàndùá iin quìvì nì cana Demetrio mà nsidaa maestru mà xì dava ga stná tiàa tùha quidachuún nahi oficiu xi stná mà, te nì cachi‑nè xì nsidaa‑té:
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Doco sànì xinì‑nsia, te ò sánì xinitnùhu‑nsia nansa quidá iin tiàa nani Pablo, cáhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè ñà‑màdì dios ndisa nduú ñà‑quìdáyúcún ndahà nèhivì ñuhìví, cachí‑nè, te ducán sànì dacà‑né cuàhà nèhivì ñuu‑ndà yohó, xì cuàhà stná nèhivì, inicutu ladu Asia yohó.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Ñàyùcàndùá, vihini sàà stná nèhivì cahíchì ini‑nèndó sàhà chuun quida‑nda. Te màdì cuisì ñà‑jaàn, vàchi vihini sàà stná‑nè cahíchì ini‑nè veheñùhu xi dios xi‑nda Diana, te dandáñúhú stná‑nè tnùñuhu xí‑ña, mate mii‑ñá nduú ana cahvi nsidanicuú nèhivì ladu Asia yohó, xì nsidaa stná nèhivì inicutu ñuhìví. ―Ducán nì cachi Demetrio mà.
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Ñàyùcàndùá, na ní nsihi nì inini nècuàchìmà ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì caxidà ini‑nè, te nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ñàyùcàndùá, nì candulocó nèhivì inicutu ñuu mà, te cuàhà gá nì cuu cuahà sàhámà dècuèndè nì tnii‑ne ùì compañeru Pablo nani Gayo xì Aristarco. Nècuàchì ladu Macedonia cutnáhâ xi Pablo nì quixi‑ne ichì nduú nècuàchìmà. Dandu nsidaa nèhivì cuáhà yucán, ñuhú‑né nècuàchìmà carrera cuàhàn‑nè, nì caquìhvi‑ne ini lugar cahnú ndé natácá nèhivì ñuu mà.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Te Pablo, nì cuni stná‑nè quìhvi‑ne càhàn‑nè xì nèhivì mà, doco compañeru‑nè nchícùn stná xì ichì Jesús, cónì sáha‑ne lugar.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Te dava stná tè‑xídandacú ladu Asia mà, ndoó vàha stná‑te xi Pablo, ñàyùcàndùá nì dàsáà‑te iin razón nùù‑né, sacúndáhvî‑te ñà‑màsà quíhvi‑ne lugar yucán. (Sàhà ñà‑jaàn nduá cónì quíhvi‑ne.)
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Doco ini lugar mà, iin‑ni cána ndee nèhivì cuáhà mà, mate tucu tucu xícachi iin iin‑ne, te ñà‑yáha guá sànì nacuidà nsidaa‑né, ñàyùcàndùá chicá cuàhà‑né ni cónì sáha tnùní ini‑nè índù chuun nì nataca‑nè yucán.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Daaní, dava tè‑raza Judea, nì chindaha‑té iin tnaha‑tè nani Alejandro ñà‑nì mácuììn‑nè nùù nsidaa nèhivì cuáhà mà. Te nì ndàhì dava nèhivì mà xì Alejandro mà ñà‑nì cáhàn‑nè xì nsidaa‑né. Ñàyùcàndùá, nì dànáhà ndahà‑né áma mácùndoo dadí nècuàchìmà, vàchi cuní‑nè càhàn‑nè sàhà mii‑né xì sàhà compañeru‑nè nì cùí.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Doco nèhivì cuáhà mà, na ní xinitnùhu‑ne ñà‑iin nècuàchì raza Judea nduú nècuàchìmà, dandu iin‑ni nì càna ndee nsidaa‑né, cachí‑nè:
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Daaní, por fin nì nìhì tè‑ndùú secretariu ñuu mà nì nachindoo dadí‑te nèhivì cuáhà mà. Dandu nì cachì‑te xi‑né:
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Pues (ináhá‑nê), te mà cùì cáchí‑nè có‑ndùá ñà‑ndáà. Ñàyùcàndùá, ndiá ìcà‑nsiá cundoo sahnú‑nsiá, te màdìá quida cuahà‑nsiá ducán.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Vàchi nècuàchì nì tnii‑nsia ndacá‑nsiá vàxi yohó, cónì quìdá quini‑ne xì veheñùhu xi‑nda, ni cónì cáhàn quini‑ne dìquì dios xi‑nda.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Ñàyùcàndùá, nú cuní Demetrio xì compañeru‑nè canicuàchi‑ne sàhà iin nèhivì, dandu ni cúhùn‑nè nùù juez ndoó ñuu yohó, te yucán ni canícuàchi stnahá‑né sàhà‑né.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Te nú iá gà chuun xi‑nsia vichi, dandu xiñuhu nataca‑ndà ndatnuhu víi‑nda ñà‑ndùú ichì ley.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Vàchi vichi sàndòò‑ndà tìxi peligru canicuàchi gobiernu sàhà nsidaa‑nda, vàchi vihini cutuxi ini‑nè ñà‑cuàhàn‑ndà daquésáhá‑ndá iin revolución nduá, te mà náníhì tnùní gà ini‑ndà nansa cachi‑ndà xì‑né ndíà dìsáhà‑xí nì cuu cuahà guá vichi.
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Ducán nì cachi tè‑ndùú secretariu mà, dandu nì dànácuîtià nsihi‑tè nèhivì mà.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.