Atos 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Nì nsihi (nì càhàn Pablo xì nècuàchìmà), dandu nì quee‑ne ñuu Atenas cuàhàn‑nè ñuu Corinto.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Te yucán nì ndacùhun tnahá‑né xì iin nècuàchì raza‑nè Judea nani Aquila. Mii‑né xì ñahàdìhí‑nè Priscila, xínduu‑ne nècuàchì iin ñuu iá ladu Ponto, doco vichi làcà ní quixi‑ne ñuu Roma iá ladu Italia, vàchi nì dàndàcú rey cahnú Claudio ñà‑fuerza caquee nsihi nèhivì raza Judea ñuu mà cùhùn‑nè. Ñàyùcàndùá, ñuu Corinto yucán sànì caquesaa nècuàchìmà. Dandu nì sàà stná Pablo visita vehe‑ne,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 te yucán nì ndòo‑ne cutnáhâ‑né xì nècuàchìmà quidáchúûn‑né, vàchi iin‑ni oficiu icúmí nsidaa‑né, divi ñà‑quidavàha‑ne vehe sìcoto ndee.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Te cada iin iin quìvì descansu sáhàn‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè, te nì càhàn Pablo xì nèhivì yucán, vàchi cuní‑nè cunindisá stná nècuàchìmà, a sea nduú‑né nècuàchì raza‑nè, te ò nèhivì inga raza.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Daaní, nì quee Silas xì Timoteo ladu Macedonia, nì quesaa‑nè ndé iá Pablo. Dandu Pablo, ndé cuisì chuun cáhàn‑nè palabra xi Dios nì quesaha‑né quidá‑né, te cuàhà gá nì dàcuàhá‑né nècuàchì raza‑nè yucán, cachí‑nè ñà‑divi rey ndiaha nani Cristu nduú Jesús.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Doco nècuàchì yucán, nì caquesaha‑né nì cahíchì ini‑nè palabra mà, te nì càhàn ùhí‑nè dìquìá. Ñàyùcàndùá, nì naquidi Pablo sìcoto xi‑ne, (te seña nduámà ñà‑cuàhàn‑nè nacoo dahuun‑ne nècuàchìmà). Te nì cachi‑nè:
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Dandu nì quee‑ne veheñùhu ma cuàhàn‑nè vehe iin tiàa nani Justo. Iin nècuàchì nihnú vàha stná ini xì Dios nduú nècuàchìmà, te yatni inítnáhâ stná vehe‑ne xì veheñùhu yucán.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Doco nì ìa iin nècuàchì inúù xì veheñùhu ma nani Crispo, te nì xinindisá stná nècuàchìmà ichì Jesús, mii‑né xì nsidaa nèhivì vehe‑ne. Daaní, cuàhà gá stná nècuàchì ñuu mà, nì inini stná‑nè palabra xi‑ya, te nì xinindisá stná‑nè, dandu nì cuhiì‑né.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Daaní, iin ñuú nì dàsánî Dios Pablo nì cachi‑yà xì‑né:
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 Vàchi yùhù iéˋ cutnáhî xì‑ní, te còò iin quida quini xi‑ní, vàchi cuàhà nèhivì ñuu yohó icúmí cunduu nèhivì xí ―nì cachi‑yà.
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Ñàyùcàndùá, iin cuìà dava nì ìa Pablo ñuu yucán, nì dàcuàhá‑né nèhivì ndoó yucán ñà‑ndùú dàñùhù xi Dios.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Daaní, ladu Acaya yucán iá stná iin tè‑dàndàcú nani Galión. Te tiempu xi‑tè nì nataca cuàhà tè‑raza Judea, nì catnii‑tè Pablo, nì saca‑tèné cuàhàn‑te xi‑né nùù tè‑dàndàcù‑mà, sanícuàchi‑tè sàhà‑né,
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 cachí‑te:
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Dandu meru cuàhàn càhàn stná Pablo nì cùí, te nì cachi Galión mà:
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Doco còó, vàchi cuisì sàhà dàñùhù xi mii‑nsiá cáhàn‑nsià, xì sàhà stná nècuàchì nchichí xi‑nsia, xì sàhà stná ley xi mii‑nsiá. Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá cundehè‑nsiá sàhà chuun yohó, vàchi yùhù, mà nsídándáì‑ñà ―nì cachì‑te.
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Dandu nì dàndàcú‑te cuxio nsihi‑ne nùù‑té.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Daaní, dava nècuàchì raza griegu ñuu mà, nì catnii‑ne iin nècuàchì cusáhnû nùù veheñùhu xi nècuàchì raza Judea mà. Sóstenes nani nècuàchìmà, te nì sahnì cuìí‑ñané nùù Galión mà. Doco cónì ndúlócô‑te.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Daaní, cuàhà gá quìvì nì ìa Pablo ñuu yucán. Dandu nì ndaquìndèè‑né xì nècuàchì hermanu ndoó ñuu mà, te cuàhàn‑nè ñuu Cencrea. Te yucán nì dàté tehe‑né, vàchi seña (nì sanduamà) ñà‑sànì saquin‑nè iin compromisu nùù Dios. Daanìˊ, ñà‑cùní‑nè nùhù‑nè ladu Siria, ñàyùcàndùá, nì nana‑ne iin barcu, mii‑né xì Aquila xì ñahàdìhí nècuàchìmà nani Priscila, te nsidaa‑né cuàhàn‑nè barcu mà
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 nì sàà‑nè ñuu Éfeso, vàchi divi ñuu yucán icúmí ndòo Priscila xì Aquila. Dandu nì sàhàn (nsidaa‑né) veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè ñuu mà, te nì càhàn Pablo xì nèhivì natácá yucán.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Te nècuàchìmà, nì cuni‑nè cucuee chii gá Pablo xì‑né inga ratu gà. Doco cónì cándísâ‑né,
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 vàchi nì cachi‑nè:
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Dandu nì sàà barcu mà ñuu Cesarea, (te yucán nì nuu‑ne), mànuhù‑né ñuu Jerusalén, nì casàhú‑nè xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán, dandu nì quee tu‑ne cuàhàn‑nè ñuu Antioquía.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Te yucán nìsa ìa‑ne iin ratu, dandu nì quihin tu‑ne ichì cuàhàn‑nè ladu Galacia xì ladu Frigia. Te ñuu ñuu nì nacàhin‑ne nì càhàn‑nè xì nècuàchì nchícùn ichì Jesús, nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Daaní, ñuu Éfeso mà nì sàà stná iin nècuàchì raza Judea nani Apolos. Alejandría nduú meru ñuu‑nè, te tùha vàha‑ne càhàn‑nè sàhù. Te ináhá váha stná‑nè nansa nacání tutu ìì,
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 vàchi cuàhà gá sànì dàcuàhá‑né ichì Stoho‑ndà Dios. Te dìì gá stná ini‑nè càhàn‑nè sàhù. Ñàyùcàndùá, claru chináhá‑nè sàhà ichì‑yá. Doco cuisì ley xi Juan Bautista nduá ináhá‑nê.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Pues divi nècuàchìmà nì quesaha‑né cáhàn ndee‑né xì nèhivì sáhàn veheñùhu xi raza‑nè ñuu Éfeso mà. Te nì inini stná Priscila xì Aquila. Ñàyùcàndùá nì tavà cuàán‑ñané nì nacani viì‑né xì nècuàchìmà nansa meru iá ichì Dios.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Daaní, después, nì cuni nècuàchìmà yàha‑ne nùù‑xí ndé nduú ladu Acaya. Te nsidaa hermanu (ñuu Éfeso mà), nì cachi‑nè:
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Vàchi nì càhàn stná‑nè xì cuàhà tè‑raza‑nè Judea, nì cahvi‑ne libru ìì iníní‑te, te ducán claru nì quida‑ne comprobar ana nduú Jesús, ñà‑divi rey ndiaha nani Cristu nduú‑yá, te ducán nì cundee‑né nùù témà, iníní nsidaa nèhivì.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.