Atos 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Nì nsihi (nì càhàn Pablo xì nècuàchìmà), dandu nì quee‑ne ñuu Atenas cuàhàn‑nè ñuu Corinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Te yucán nì ndacùhun tnahá‑né xì iin nècuàchì raza‑nè Judea nani Aquila. Mii‑né xì ñahàdìhí‑nè Priscila, xínduu‑ne nècuàchì iin ñuu iá ladu Ponto, doco vichi làcà ní quixi‑ne ñuu Roma iá ladu Italia, vàchi nì dàndàcú rey cahnú Claudio ñà‑fuerza caquee nsihi nèhivì raza Judea ñuu mà cùhùn‑nè. Ñàyùcàndùá, ñuu Corinto yucán sànì caquesaa nècuàchìmà. Dandu nì sàà stná Pablo visita vehe‑ne,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 te yucán nì ndòo‑ne cutnáhâ‑né xì nècuàchìmà quidáchúûn‑né, vàchi iin‑ni oficiu icúmí nsidaa‑né, divi ñà‑quidavàha‑ne vehe sìcoto ndee.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Te cada iin iin quìvì descansu sáhàn‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè, te nì càhàn Pablo xì nèhivì yucán, vàchi cuní‑nè cunindisá stná nècuàchìmà, a sea nduú‑né nècuàchì raza‑nè, te ò nèhivì inga raza.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Daaní, nì quee Silas xì Timoteo ladu Macedonia, nì quesaa‑nè ndé iá Pablo. Dandu Pablo, ndé cuisì chuun cáhàn‑nè palabra xi Dios nì quesaha‑né quidá‑né, te cuàhà gá nì dàcuàhá‑né nècuàchì raza‑nè yucán, cachí‑nè ñà‑divi rey ndiaha nani Cristu nduú Jesús.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Doco nècuàchì yucán, nì caquesaha‑né nì cahíchì ini‑nè palabra mà, te nì càhàn ùhí‑nè dìquìá. Ñàyùcàndùá, nì naquidi Pablo sìcoto xi‑ne, (te seña nduámà ñà‑cuàhàn‑nè nacoo dahuun‑ne nècuàchìmà). Te nì cachi‑nè:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Dandu nì quee‑ne veheñùhu ma cuàhàn‑nè vehe iin tiàa nani Justo. Iin nècuàchì nihnú vàha stná ini xì Dios nduú nècuàchìmà, te yatni inítnáhâ stná vehe‑ne xì veheñùhu yucán.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Doco nì ìa iin nècuàchì inúù xì veheñùhu ma nani Crispo, te nì xinindisá stná nècuàchìmà ichì Jesús, mii‑né xì nsidaa nèhivì vehe‑ne. Daaní, cuàhà gá stná nècuàchì ñuu mà, nì inini stná‑nè palabra xi‑ya, te nì xinindisá stná‑nè, dandu nì cuhiì‑né.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Daaní, iin ñuú nì dàsánî Dios Pablo nì cachi‑yà xì‑né:
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Vàchi yùhù iéˋ cutnáhî xì‑ní, te còò iin quida quini xi‑ní, vàchi cuàhà nèhivì ñuu yohó icúmí cunduu nèhivì xí ―nì cachi‑yà.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ñàyùcàndùá, iin cuìà dava nì ìa Pablo ñuu yucán, nì dàcuàhá‑né nèhivì ndoó yucán ñà‑ndùú dàñùhù xi Dios.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Daaní, ladu Acaya yucán iá stná iin tè‑dàndàcú nani Galión. Te tiempu xi‑tè nì nataca cuàhà tè‑raza Judea, nì catnii‑tè Pablo, nì saca‑tèné cuàhàn‑te xi‑né nùù tè‑dàndàcù‑mà, sanícuàchi‑tè sàhà‑né,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 cachí‑te:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Dandu meru cuàhàn càhàn stná Pablo nì cùí, te nì cachi Galión mà:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Doco còó, vàchi cuisì sàhà dàñùhù xi mii‑nsiá cáhàn‑nsià, xì sàhà stná nècuàchì nchichí xi‑nsia, xì sàhà stná ley xi mii‑nsiá. Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá cundehè‑nsiá sàhà chuun yohó, vàchi yùhù, mà nsídándáì‑ñà ―nì cachì‑te.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Dandu nì dàndàcú‑te cuxio nsihi‑ne nùù‑té.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Daaní, dava nècuàchì raza griegu ñuu mà, nì catnii‑ne iin nècuàchì cusáhnû nùù veheñùhu xi nècuàchì raza Judea mà. Sóstenes nani nècuàchìmà, te nì sahnì cuìí‑ñané nùù Galión mà. Doco cónì ndúlócô‑te.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Daaní, cuàhà gá quìvì nì ìa Pablo ñuu yucán. Dandu nì ndaquìndèè‑né xì nècuàchì hermanu ndoó ñuu mà, te cuàhàn‑nè ñuu Cencrea. Te yucán nì dàté tehe‑né, vàchi seña (nì sanduamà) ñà‑sànì saquin‑nè iin compromisu nùù Dios. Daanìˊ, ñà‑cùní‑nè nùhù‑nè ladu Siria, ñàyùcàndùá, nì nana‑ne iin barcu, mii‑né xì Aquila xì ñahàdìhí nècuàchìmà nani Priscila, te nsidaa‑né cuàhàn‑nè barcu mà
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 nì sàà‑nè ñuu Éfeso, vàchi divi ñuu yucán icúmí ndòo Priscila xì Aquila. Dandu nì sàhàn (nsidaa‑né) veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè ñuu mà, te nì càhàn Pablo xì nèhivì natácá yucán.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Te nècuàchìmà, nì cuni‑nè cucuee chii gá Pablo xì‑né inga ratu gà. Doco cónì cándísâ‑né,
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 vàchi nì cachi‑nè:
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Dandu nì sàà barcu mà ñuu Cesarea, (te yucán nì nuu‑ne), mànuhù‑né ñuu Jerusalén, nì casàhú‑nè xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán, dandu nì quee tu‑ne cuàhàn‑nè ñuu Antioquía.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Te yucán nìsa ìa‑ne iin ratu, dandu nì quihin tu‑ne ichì cuàhàn‑nè ladu Galacia xì ladu Frigia. Te ñuu ñuu nì nacàhin‑ne nì càhàn‑nè xì nècuàchì nchícùn ichì Jesús, nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Daaní, ñuu Éfeso mà nì sàà stná iin nècuàchì raza Judea nani Apolos. Alejandría nduú meru ñuu‑nè, te tùha vàha‑ne càhàn‑nè sàhù. Te ináhá váha stná‑nè nansa nacání tutu ìì,
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 vàchi cuàhà gá sànì dàcuàhá‑né ichì Stoho‑ndà Dios. Te dìì gá stná ini‑nè càhàn‑nè sàhù. Ñàyùcàndùá, claru chináhá‑nè sàhà ichì‑yá. Doco cuisì ley xi Juan Bautista nduá ináhá‑nê.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Pues divi nècuàchìmà nì quesaha‑né cáhàn ndee‑né xì nèhivì sáhàn veheñùhu xi raza‑nè ñuu Éfeso mà. Te nì inini stná Priscila xì Aquila. Ñàyùcàndùá nì tavà cuàán‑ñané nì nacani viì‑né xì nècuàchìmà nansa meru iá ichì Dios.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Daaní, después, nì cuni nècuàchìmà yàha‑ne nùù‑xí ndé nduú ladu Acaya. Te nsidaa hermanu (ñuu Éfeso mà), nì cachi‑nè:
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Vàchi nì càhàn stná‑nè xì cuàhà tè‑raza‑nè Judea, nì cahvi‑ne libru ìì iníní‑te, te ducán claru nì quida‑ne comprobar ana nduú Jesús, ñà‑divi rey ndiaha nani Cristu nduú‑yá, te ducán nì cundee‑né nùù témà, iníní nsidaa nèhivì.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.