Atos 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Nì nsihi (nì càhàn Pablo xì nècuàchìmà), dandu nì quee‑ne ñuu Atenas cuàhàn‑nè ñuu Corinto.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Te yucán nì ndacùhun tnahá‑né xì iin nècuàchì raza‑nè Judea nani Aquila. Mii‑né xì ñahàdìhí‑nè Priscila, xínduu‑ne nècuàchì iin ñuu iá ladu Ponto, doco vichi làcà ní quixi‑ne ñuu Roma iá ladu Italia, vàchi nì dàndàcú rey cahnú Claudio ñà‑fuerza caquee nsihi nèhivì raza Judea ñuu mà cùhùn‑nè. Ñàyùcàndùá, ñuu Corinto yucán sànì caquesaa nècuàchìmà. Dandu nì sàà stná Pablo visita vehe‑ne,
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 te yucán nì ndòo‑ne cutnáhâ‑né xì nècuàchìmà quidáchúûn‑né, vàchi iin‑ni oficiu icúmí nsidaa‑né, divi ñà‑quidavàha‑ne vehe sìcoto ndee.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Te cada iin iin quìvì descansu sáhàn‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè, te nì càhàn Pablo xì nèhivì yucán, vàchi cuní‑nè cunindisá stná nècuàchìmà, a sea nduú‑né nècuàchì raza‑nè, te ò nèhivì inga raza.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Daaní, nì quee Silas xì Timoteo ladu Macedonia, nì quesaa‑nè ndé iá Pablo. Dandu Pablo, ndé cuisì chuun cáhàn‑nè palabra xi Dios nì quesaha‑né quidá‑né, te cuàhà gá nì dàcuàhá‑né nècuàchì raza‑nè yucán, cachí‑nè ñà‑divi rey ndiaha nani Cristu nduú Jesús.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Doco nècuàchì yucán, nì caquesaha‑né nì cahíchì ini‑nè palabra mà, te nì càhàn ùhí‑nè dìquìá. Ñàyùcàndùá, nì naquidi Pablo sìcoto xi‑ne, (te seña nduámà ñà‑cuàhàn‑nè nacoo dahuun‑ne nècuàchìmà). Te nì cachi‑nè:
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Dandu nì quee‑ne veheñùhu ma cuàhàn‑nè vehe iin tiàa nani Justo. Iin nècuàchì nihnú vàha stná ini xì Dios nduú nècuàchìmà, te yatni inítnáhâ stná vehe‑ne xì veheñùhu yucán.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Doco nì ìa iin nècuàchì inúù xì veheñùhu ma nani Crispo, te nì xinindisá stná nècuàchìmà ichì Jesús, mii‑né xì nsidaa nèhivì vehe‑ne. Daaní, cuàhà gá stná nècuàchì ñuu mà, nì inini stná‑nè palabra xi‑ya, te nì xinindisá stná‑nè, dandu nì cuhiì‑né.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Daaní, iin ñuú nì dàsánî Dios Pablo nì cachi‑yà xì‑né:
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Vàchi yùhù iéˋ cutnáhî xì‑ní, te còò iin quida quini xi‑ní, vàchi cuàhà nèhivì ñuu yohó icúmí cunduu nèhivì xí ―nì cachi‑yà.
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Ñàyùcàndùá, iin cuìà dava nì ìa Pablo ñuu yucán, nì dàcuàhá‑né nèhivì ndoó yucán ñà‑ndùú dàñùhù xi Dios.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Daaní, ladu Acaya yucán iá stná iin tè‑dàndàcú nani Galión. Te tiempu xi‑tè nì nataca cuàhà tè‑raza Judea, nì catnii‑tè Pablo, nì saca‑tèné cuàhàn‑te xi‑né nùù tè‑dàndàcù‑mà, sanícuàchi‑tè sàhà‑né,
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 cachí‑te:
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Dandu meru cuàhàn càhàn stná Pablo nì cùí, te nì cachi Galión mà:
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Doco còó, vàchi cuisì sàhà dàñùhù xi mii‑nsiá cáhàn‑nsià, xì sàhà stná nècuàchì nchichí xi‑nsia, xì sàhà stná ley xi mii‑nsiá. Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá cundehè‑nsiá sàhà chuun yohó, vàchi yùhù, mà nsídándáì‑ñà ―nì cachì‑te.
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Dandu nì dàndàcú‑te cuxio nsihi‑ne nùù‑té.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Daaní, dava nècuàchì raza griegu ñuu mà, nì catnii‑ne iin nècuàchì cusáhnû nùù veheñùhu xi nècuàchì raza Judea mà. Sóstenes nani nècuàchìmà, te nì sahnì cuìí‑ñané nùù Galión mà. Doco cónì ndúlócô‑te.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Daaní, cuàhà gá quìvì nì ìa Pablo ñuu yucán. Dandu nì ndaquìndèè‑né xì nècuàchì hermanu ndoó ñuu mà, te cuàhàn‑nè ñuu Cencrea. Te yucán nì dàté tehe‑né, vàchi seña (nì sanduamà) ñà‑sànì saquin‑nè iin compromisu nùù Dios. Daanìˊ, ñà‑cùní‑nè nùhù‑nè ladu Siria, ñàyùcàndùá, nì nana‑ne iin barcu, mii‑né xì Aquila xì ñahàdìhí nècuàchìmà nani Priscila, te nsidaa‑né cuàhàn‑nè barcu mà
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 nì sàà‑nè ñuu Éfeso, vàchi divi ñuu yucán icúmí ndòo Priscila xì Aquila. Dandu nì sàhàn (nsidaa‑né) veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè ñuu mà, te nì càhàn Pablo xì nèhivì natácá yucán.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Te nècuàchìmà, nì cuni‑nè cucuee chii gá Pablo xì‑né inga ratu gà. Doco cónì cándísâ‑né,
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 vàchi nì cachi‑nè:
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Dandu nì sàà barcu mà ñuu Cesarea, (te yucán nì nuu‑ne), mànuhù‑né ñuu Jerusalén, nì casàhú‑nè xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán, dandu nì quee tu‑ne cuàhàn‑nè ñuu Antioquía.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Te yucán nìsa ìa‑ne iin ratu, dandu nì quihin tu‑ne ichì cuàhàn‑nè ladu Galacia xì ladu Frigia. Te ñuu ñuu nì nacàhin‑ne nì càhàn‑nè xì nècuàchì nchícùn ichì Jesús, nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Daaní, ñuu Éfeso mà nì sàà stná iin nècuàchì raza Judea nani Apolos. Alejandría nduú meru ñuu‑nè, te tùha vàha‑ne càhàn‑nè sàhù. Te ináhá váha stná‑nè nansa nacání tutu ìì,
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 vàchi cuàhà gá sànì dàcuàhá‑né ichì Stoho‑ndà Dios. Te dìì gá stná ini‑nè càhàn‑nè sàhù. Ñàyùcàndùá, claru chináhá‑nè sàhà ichì‑yá. Doco cuisì ley xi Juan Bautista nduá ináhá‑nê.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Pues divi nècuàchìmà nì quesaha‑né cáhàn ndee‑né xì nèhivì sáhàn veheñùhu xi raza‑nè ñuu Éfeso mà. Te nì inini stná Priscila xì Aquila. Ñàyùcàndùá nì tavà cuàán‑ñané nì nacani viì‑né xì nècuàchìmà nansa meru iá ichì Dios.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Daaní, después, nì cuni nècuàchìmà yàha‑ne nùù‑xí ndé nduú ladu Acaya. Te nsidaa hermanu (ñuu Éfeso mà), nì cachi‑nè:
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Vàchi nì càhàn stná‑nè xì cuàhà tè‑raza‑nè Judea, nì cahvi‑ne libru ìì iníní‑te, te ducán claru nì quida‑ne comprobar ana nduú Jesús, ñà‑divi rey ndiaha nani Cristu nduú‑yá, te ducán nì cundee‑né nùù témà, iníní nsidaa nèhivì.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.