Atos 17
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Daaní, nì yàha‑ne ñuu Anfípolis xì ñuu Apolonia, te nì sàà‑nè ñuu Tesalónica. Te yucán iá iin veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 — ausente —
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 — ausente —
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Ñàyùcàndùá, nì xinindisá dava nècuàchìmà, te nì tenchicùn stná‑nè Pablo xì Silas. Cuàhà‑né xínduu nècuàchì raza griegu ináhá stná iá Dios, te cuàhà stná‑nè nduú nècuàchì ñahà xí‑idònùù ladu yucán.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Doco dava tè‑raza Judea yucán, cónì xíníndísâ‑te palabra mà, vàchi nì cacumbìdia inì‑te sàhà Pablo. Ñàyùcàndùá, nì saca‑tè itnii tiàa tùha quini xicánúú xíxîn, te nì nacana gà‑te nèhivì cuáhà, te nì quida cuahà‑té sàhà Pablo ñuu yucán; nì sàà‑te ndè vehe Jasón, nì caquìhvi‑tè fuerza ini vehe‑ne, nandúcú‑tê Pablo xì Silas, vàchi cuní‑te tavà‑ténê fuerza, te quida‑tèné entregar ndahà nèhivì cuáhà mà.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Doco cónì ndácùhun‑tèné. Ñàyùcàndùá, nì tavà‑té Jasón xì iin ùì gà stná nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ. Te ñuhú níhní‑tené nì sàà‑te nùù tè‑xícusahnú nùù ñuu mà, cána fuerte nsidaa‑té, cachí‑te:
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Te Jasón yohó, nì dàyáha stná‑nè nècuàchìmà ini vehe‑ne, mate ni‑iin nècuàchìmà có‑ndùlócô‑nè sàhà ñà‑ndùá dandacú rey cahnú César xi‑nda, vàchi cachí‑nè iá inga rey chicá cusáhnû nani Jesús.
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Ducan nì cachi tèmà xì nècuàchì ñuu mà. Ñàyùcàndùá cuàhà gá nì ndulocó tè‑xícusahnu‑ma sàhà palabra mà,
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 te nì dàndàcú‑te ñà‑fuerza nì dàquíhvi Jasón xì compañeru‑nè dìhùn nduú fianza, dandu nì cadañà‑né.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Daaní, nèhivì xí Jesús ndoó yucán, ñuú nì tavà déhê‑nè Pablo xì Silas nì sàndaca ichi‑ñané ñà‑cùhùn‑nè ñuu Berea. Te na ní casaà‑nè yucán, nì sàhàn stná‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza Judea.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Te nèhivì veheñùhu yucán, chicá nì nacani viì ini‑nè nùù nècuàchì ñuu Tesalónica, vàchi xì nsidaa voluntad xi‑ne nì inini vàha‑ne palabra ìì xí Dios. Nsìquívì nì nanducu váha‑ne nùù tutu ìì ñà‑cùní‑nè cundaà ini‑nè a ndísá ñà‑ndáà nduá cachí Pablo, á coó.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchì raza Judea nì xinindisá, te cuàhà stná nècuàchì ñahà raza griegu xí‑idònùù, xì cuàhà stná nècuàchì tiàa ñuu mà.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Doco tè‑raza Judea ndoó ñuu Tesalónica, nì xinitnùhu‑tè ñà‑ndè stná ñuu Berea dacuítià Pablo razón ndiaha xí Dios. Ñàyùcàndùá, nì sàà stná‑te ñuu Berea mà, te nì dacà stná‑te dìnì nèhivì ñuu mà, nì dànácuîdà‑tené (sàhà Pablo).
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Ñàyùcàndùá, nècuàchì cahvi xi Jesús, vichi vichi nì dàyáha‑ne nècuàchìmà cuàhàn‑nè ndè yuhù mar. Doco Silas xì Timoteo, cónì quèé‑né ñuu mà.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Daaní, nècuàchì ndaca‑xi Pablo cuàhàn, cutnáhâ‑né nì sàà ndè ñuu Atenas. Dandu na cuàhàn‑nè naquihin‑ne ichì mànuhù‑né, nì sàcùnaha‑né cachi‑nè xì Silas xì Timoteo ñà‑luegu ni quixí stná nècuàchìmà ndé iá Pablo.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 — ausente —
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 — ausente —
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Te dava tiàa nchícùn ley xi tè‑epicúreo, xì dava stná tè‑ley estoico, nì ndacùhun stnahá‑te xi‑né, te nì xìcàn tnùhù stnahá‑te nùù‑né. Ñàyùcàndùá cachí dava‑tè xì compañeru‑te:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Dandu nì saca‑tè Pablo, cuàhàn‑te xi‑né iin xaan nani Areópago ndé natácá tè‑xícusahnú nùù ñuu mà. Te yucán nì ndàcàtnùhù témà nùù‑né, cachí‑te:
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Vàchi sànì xinitnùhu‑nsi cáhàn‑ní sàhà iñàha tàcùní‑nsì, te ñàyùcàndùá cuní‑nsì cundaà ini‑nsì sàhà ñà‑ndùá cáhàn guá‑nî jaàn ―nì cachì‑te.
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Vàchi nsidaa nècuàchì ñuu Atenas yucán, xì stná nècuàchì inga ñuu ndoó yucán, chicá cudíì ini‑nè cunitnùhu‑ne, te ò cachi‑nè sàhà iin ñà‑saa.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Ñàyùcàndùá, nì sàcuììn Pablo nùù nècuàchì sànì nataca lugar nani Areópago mà, te nì cachi‑nè:
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Vàchi na xicánúí yohó nì xinì itá cuáhà ñà‑ndùá cahvi‑nsiá; te nì xini stnáì yucán iín iin altar ndé itándiaa palabra yohó: “Dohó quidáñúhú‑ndá iin Dios tàcùní‑ndà”, cacháˋ. Pues cunaha‑nsiá, mate có‑ìnáhá‑nsiâ Dios mà, te quidáñúhú‑nsiâyà, doco yùhù cuàhìn cachitnùhi xì‑nsiá sàhà‑yá.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 ’Mii‑yá nduú ana dandacu‑xi nùù ansivi xi sàhà ñuhìví, vàchi mii‑yá nì quidayucun xán xì nsidaa stná ñà‑ìá nùá. Ñàyùcàndùá, có‑xìñùhù‑yá quidayucun nèhivì ni‑iin vehe ndé coo‑ya.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Vàchi itiácú mii‑yá; còò ni‑iin ana dacútiácú xì‑yá, vàchi còò ni‑iñàha quidámánì nùù‑yá; còó. Mii‑yá taxí‑yá vida xi‑nda, tàchì‑ndà, xì nsidaa iñàha.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Te iin‑ni yohòtéhè‑ndà nì quidayucun‑yàndó, ñàyùcàndùá vichi xíndoo‑nda inicutu ñuhìví, te cuàhà raza nduu‑nda. Te mii‑yá nduú ana nì chitnùní inì‑xi índù tiempu cundoo iin iin raza ñuhìví, xì índùvì nùù‑xí cunduu iin iin ñuu cada raza,
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 áma nanducu‑né mii‑yá, te cunitnàhá‑né xì‑yá na ian nandúcú ndáha cuaá‑nèyà. Doco, cunaha‑nsiá, yatni uun iá‑yà ndé ndoó iin iin‑nda.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Vàchi sàhà mii‑yá itiácú‑ndà; divi sàhà mii‑yá xicánúú‑ndá, te ndoo‑nda ñuhìví. Te dava stná tè‑tùha nachutnahá palabra ñuu‑nsià yohó, sànì cachì‑te: “Divi mii‑yá nduú yohòtéhè‑ndà”.
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 Ñàyùcàndùá, nú ndisa, descendencia xi Dios nduu‑nda, dandu màsà cútúxí ini‑ndà Dios nduú iin figura nì nacani ini nèhivì, te nì quidavàha‑neà xì oro ò plata ò yùù.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Cunaha‑nsiá, tiempu nì yàha xi‑nda, cónì ítníí Dios cuenta sàhà modo xi nèhivì, vàchi cónìsá cúndáà ini‑nè. Doco vichi, nùù nsidanicuú nèhivì inicutu ñuhìví dandacú‑yá ñà‑naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Vàchi sànì saquin‑yà iin quìvì cuàhàn‑yà ndàcàn‑yà cuenta sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví, te nìhì‑né nacua ndiá ìcà. Te sànì cachi stná‑yà ana cunduu juez nsidandaà cuenta xi‑ya; divi nduú iin ana (nì xìhì, te) nì natiacu nì quida‑ya. Pues sàhámà vàtùni cucumi ndisa‑nda seguru ñà‑ìcúmí coo ndisa juiciu ―nì cachi Pablo.
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Daaní, na ní inini nècuàchìmà ñà‑càchí Pablo iá nansa natiacu‑ndà, dandu nì sàcùndiaa uun‑ñané. Doco dava‑ne, còó; dohó nì cachi‑nè:
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Dandu nì quee Pablo cuàhàn‑nè.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Doco dava tiàa nì inini ma, nì xinindisá‑né, te nì tenchicùn‑nè nècuàchìmà. Iin‑ne nduú iin juez quidáchúûn lugar nani Areópago mà, te quìvì‑né nduú Dionisio. Te inga‑nè nduú iin ñahà nani Dámaris; te ndoó gà stná iin ùì ana nì xinindisá.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.