Atos 17

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, nì yàha‑ne ñuu Anfípolis xì ñuu Apolonia, te nì sàà‑nè ñuu Tesalónica. Te yucán iá iin veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 — ausente —
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 — ausente —
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Ñàyùcàndùá, nì xinindisá dava nècuàchìmà, te nì tenchicùn stná‑nè Pablo xì Silas. Cuàhà‑né xínduu nècuàchì raza griegu ináhá stná iá Dios, te cuàhà stná‑nè nduú nècuàchì ñahà xí‑idònùù ladu yucán.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Doco dava tè‑raza Judea yucán, cónì xíníndísâ‑te palabra mà, vàchi nì cacumbìdia inì‑te sàhà Pablo. Ñàyùcàndùá, nì saca‑tè itnii tiàa tùha quini xicánúú xíxîn, te nì nacana gà‑te nèhivì cuáhà, te nì quida cuahà‑té sàhà Pablo ñuu yucán; nì sàà‑te ndè vehe Jasón, nì caquìhvi‑tè fuerza ini vehe‑ne, nandúcú‑tê Pablo xì Silas, vàchi cuní‑te tavà‑ténê fuerza, te quida‑tèné entregar ndahà nèhivì cuáhà mà.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Doco cónì ndácùhun‑tèné. Ñàyùcàndùá, nì tavà‑té Jasón xì iin ùì gà stná nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ. Te ñuhú níhní‑tené nì sàà‑te nùù tè‑xícusahnú nùù ñuu mà, cána fuerte nsidaa‑té, cachí‑te:
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Te Jasón yohó, nì dàyáha stná‑nè nècuàchìmà ini vehe‑ne, mate ni‑iin nècuàchìmà có‑ndùlócô‑nè sàhà ñà‑ndùá dandacú rey cahnú César xi‑nda, vàchi cachí‑nè iá inga rey chicá cusáhnû nani Jesús.
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Ducan nì cachi tèmà xì nècuàchì ñuu mà. Ñàyùcàndùá cuàhà gá nì ndulocó tè‑xícusahnu‑ma sàhà palabra mà,
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 te nì dàndàcú‑te ñà‑fuerza nì dàquíhvi Jasón xì compañeru‑nè dìhùn nduú fianza, dandu nì cadañà‑né.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Daaní, nèhivì xí Jesús ndoó yucán, ñuú nì tavà déhê‑nè Pablo xì Silas nì sàndaca ichi‑ñané ñà‑cùhùn‑nè ñuu Berea. Te na ní casaà‑nè yucán, nì sàhàn stná‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza Judea.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Te nèhivì veheñùhu yucán, chicá nì nacani viì ini‑nè nùù nècuàchì ñuu Tesalónica, vàchi xì nsidaa voluntad xi‑ne nì inini vàha‑ne palabra ìì xí Dios. Nsìquívì nì nanducu váha‑ne nùù tutu ìì ñà‑cùní‑nè cundaà ini‑nè a ndísá ñà‑ndáà nduá cachí Pablo, á coó.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchì raza Judea nì xinindisá, te cuàhà stná nècuàchì ñahà raza griegu xí‑idònùù, xì cuàhà stná nècuàchì tiàa ñuu mà.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Doco tè‑raza Judea ndoó ñuu Tesalónica, nì xinitnùhu‑tè ñà‑ndè stná ñuu Berea dacuítià Pablo razón ndiaha xí Dios. Ñàyùcàndùá, nì sàà stná‑te ñuu Berea mà, te nì dacà stná‑te dìnì nèhivì ñuu mà, nì dànácuîdà‑tené (sàhà Pablo).
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Ñàyùcàndùá, nècuàchì cahvi xi Jesús, vichi vichi nì dàyáha‑ne nècuàchìmà cuàhàn‑nè ndè yuhù mar. Doco Silas xì Timoteo, cónì quèé‑né ñuu mà.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Daaní, nècuàchì ndaca‑xi Pablo cuàhàn, cutnáhâ‑né nì sàà ndè ñuu Atenas. Dandu na cuàhàn‑nè naquihin‑ne ichì mànuhù‑né, nì sàcùnaha‑né cachi‑nè xì Silas xì Timoteo ñà‑luegu ni quixí stná nècuàchìmà ndé iá Pablo.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 — ausente —
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 — ausente —
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Te dava tiàa nchícùn ley xi tè‑epicúreo, xì dava stná tè‑ley estoico, nì ndacùhun stnahá‑te xi‑né, te nì xìcàn tnùhù stnahá‑te nùù‑né. Ñàyùcàndùá cachí dava‑tè xì compañeru‑te:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Dandu nì saca‑tè Pablo, cuàhàn‑te xi‑né iin xaan nani Areópago ndé natácá tè‑xícusahnú nùù ñuu mà. Te yucán nì ndàcàtnùhù témà nùù‑né, cachí‑te:
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Vàchi sànì xinitnùhu‑nsi cáhàn‑ní sàhà iñàha tàcùní‑nsì, te ñàyùcàndùá cuní‑nsì cundaà ini‑nsì sàhà ñà‑ndùá cáhàn guá‑nî jaàn ―nì cachì‑te.
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Vàchi nsidaa nècuàchì ñuu Atenas yucán, xì stná nècuàchì inga ñuu ndoó yucán, chicá cudíì ini‑nè cunitnùhu‑ne, te ò cachi‑nè sàhà iin ñà‑saa.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Ñàyùcàndùá, nì sàcuììn Pablo nùù nècuàchì sànì nataca lugar nani Areópago mà, te nì cachi‑nè:
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Vàchi na xicánúí yohó nì xinì itá cuáhà ñà‑ndùá cahvi‑nsiá; te nì xini stnáì yucán iín iin altar ndé itándiaa palabra yohó: “Dohó quidáñúhú‑ndá iin Dios tàcùní‑ndà”, cacháˋ. Pues cunaha‑nsiá, mate có‑ìnáhá‑nsiâ Dios mà, te quidáñúhú‑nsiâyà, doco yùhù cuàhìn cachitnùhi xì‑nsiá sàhà‑yá.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 ’Mii‑yá nduú ana dandacu‑xi nùù ansivi xi sàhà ñuhìví, vàchi mii‑yá nì quidayucun xán xì nsidaa stná ñà‑ìá nùá. Ñàyùcàndùá, có‑xìñùhù‑yá quidayucun nèhivì ni‑iin vehe ndé coo‑ya.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Vàchi itiácú mii‑yá; còò ni‑iin ana dacútiácú xì‑yá, vàchi còò ni‑iñàha quidámánì nùù‑yá; còó. Mii‑yá taxí‑yá vida xi‑nda, tàchì‑ndà, xì nsidaa iñàha.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Te iin‑ni yohòtéhè‑ndà nì quidayucun‑yàndó, ñàyùcàndùá vichi xíndoo‑nda inicutu ñuhìví, te cuàhà raza nduu‑nda. Te mii‑yá nduú ana nì chitnùní inì‑xi índù tiempu cundoo iin iin raza ñuhìví, xì índùvì nùù‑xí cunduu iin iin ñuu cada raza,
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 áma nanducu‑né mii‑yá, te cunitnàhá‑né xì‑yá na ian nandúcú ndáha cuaá‑nèyà. Doco, cunaha‑nsiá, yatni uun iá‑yà ndé ndoó iin iin‑nda.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Vàchi sàhà mii‑yá itiácú‑ndà; divi sàhà mii‑yá xicánúú‑ndá, te ndoo‑nda ñuhìví. Te dava stná tè‑tùha nachutnahá palabra ñuu‑nsià yohó, sànì cachì‑te: “Divi mii‑yá nduú yohòtéhè‑ndà”.
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Ñàyùcàndùá, nú ndisa, descendencia xi Dios nduu‑nda, dandu màsà cútúxí ini‑ndà Dios nduú iin figura nì nacani ini nèhivì, te nì quidavàha‑neà xì oro ò plata ò yùù.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Cunaha‑nsiá, tiempu nì yàha xi‑nda, cónì ítníí Dios cuenta sàhà modo xi nèhivì, vàchi cónìsá cúndáà ini‑nè. Doco vichi, nùù nsidanicuú nèhivì inicutu ñuhìví dandacú‑yá ñà‑naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Vàchi sànì saquin‑yà iin quìvì cuàhàn‑yà ndàcàn‑yà cuenta sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví, te nìhì‑né nacua ndiá ìcà. Te sànì cachi stná‑yà ana cunduu juez nsidandaà cuenta xi‑ya; divi nduú iin ana (nì xìhì, te) nì natiacu nì quida‑ya. Pues sàhámà vàtùni cucumi ndisa‑nda seguru ñà‑ìcúmí coo ndisa juiciu ―nì cachi Pablo.
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Daaní, na ní inini nècuàchìmà ñà‑càchí Pablo iá nansa natiacu‑ndà, dandu nì sàcùndiaa uun‑ñané. Doco dava‑ne, còó; dohó nì cachi‑nè:
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Dandu nì quee Pablo cuàhàn‑nè.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Doco dava tiàa nì inini ma, nì xinindisá‑né, te nì tenchicùn‑nè nècuàchìmà. Iin‑ne nduú iin juez quidáchúûn lugar nani Areópago mà, te quìvì‑né nduú Dionisio. Te inga‑nè nduú iin ñahà nani Dámaris; te ndoó gà stná iin ùì ana nì xinindisá.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.