Atos 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Daaní, nì nasaà Pablo xì Silas ñuu Derbe xì ñuu Listra. Te yucán iá iin nècuàchì chii nchícùn stná ichì Jesús nani Timoteo. Dèhe iin nècuàchì ñahà raza Judea nduú‑né. Te cahvi stná dihi‑némà mii‑yá. Doco yua‑né, iin nècuàchì raza griegu nduú‑né.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Te Timoteo mà, quidá víi ndisa‑ne, cachí nsidaa nèhivì xí Dios ñuu Listra xì ñuu Iconio yucán.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pues divi nècuàchìmà cuní Pablo cutnahá stná xì‑né cùhùn. Ñàyùcàndùá, nì saca‑ne nècuàchìmà nì chicoo‑ne seña xi raza‑nè Judea ìcà‑né sàhá màsà cúdúchí ini nècuàchì raza‑nè ndoó ladu yucán, vàchi nsidaa nècuàchìmà, ináhá‑nê ñà‑iin nèhivì raza griegu nduú yua Timoteo mà.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Daaní, Pablo xì compañeru‑nè mà, nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, te ñuu ñuu nì nacàhin‑ne, nì càhàn‑nè xì nèhivì xí Jesús, nì cachitnùhu‑ne ñà‑ndùá icúmí‑nê chivàha‑ne nacua nì sàcùnaha‑né nùù nècuàchì apóstol xì dava ga nècuàchì sahnú ñuu Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ñàyùcàndùá, nì nacuàhandee ini nsidaa nècuàchì cahvi xi Jesús ndoó nsidaa ñuu mà, te quìvì quìvì nì nducuahà gá stná‑nè.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Daaní, Pablo xì compañeru‑nè, nì dàndàcú Espíritu Ìì xí Dios nùù‑né ñà‑màsà cúhùn‑nè xì razón ndiaha ndè ladu Asia. Ñàyùcàndùá, nì yàha‑ne ndè chicá nùù‑xí cuàhàn‑nè, te nì nacàhin‑ne ladu Frigia xì ladu Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Dandu nì sàà‑nè raya ladu Misia, te yucán nì cuni‑nè nàcahnde‑nè sàà‑nè ndè ladu Bitinia. Doco cónì sáha Espíritu Ìì xí Jesús quida‑ne ducán.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ñàyùcàndùá, nì yàha ndaà‑nè inii ladu Misia, te nì sàà‑nè dècuèndè ñuu Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Dandu ñuú nì dàcùní Dios Pablo iin seña, nì xini‑nè ndè ladu Macedonia, te yucán iín iin tiàa ñuu mà, cachí‑nè: “Nahà‑ní ladu Macedonia yohó, te chindee‑ní nsiùhù”, cachí‑nè.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Daaní, ñà‑nì sàní Pablo ducán, ñàyùcàndùá vichi duha nì nsidayucun‑nè ñà‑cùhùn‑nè yucán, mii‑né xì compañeru‑nè xì stná yùhù, vàchi sànì cundaà ini‑nsì, Dios nduú ana techúún‑xí‑nsî cùhùn‑nsì cachitnùhu‑nsi xì nèhivì ladu mà ñà‑ndùú razón ndiaha xí‑yá.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Daaní, nì nana‑nsi iin barcu ñuu Troas mà, te nì quihin‑nù ichì cuàhàn‑nu ñà‑yàha‑nù mar. Te nì yàha ndaà‑nsì dècuèndè ñuu Samotracia, dandu inga quìvì nì sàà‑nsì ñuu Neápolis. Yucán nì nuu‑nsi barcu mà,
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 te cuàhàn‑nsì chicá nùù‑xí dècuèndè ñuu Filipos. Te divi ñuu mà nduú ndé iá chuun chicá nahnú ladu Macedonia yucán, te ndoó cuàhà stná nècuàchì Roma yucán. Pues divi ñuu yucán nì sàà‑nsì nì sandoo chii‑nsí itnii quìvì.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Daaní, na ní sàà iin quìvì descansu, dandu nì quee‑nsi ñuu mà cuàhàn‑nsì yuhù yúte ndé siempre natácá itnii nèhivì xícàn tàhvì nùù Dios. Ñàyùcàndùá, nì sàà‑nsì yucán, nì sàcùndoo‑nsi, te nì càhàn‑nsì palabra xi Dios nì inini nècuàchì ñahà nì casaà stná yucán.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Te iin nècuàchìmà nani Lidia. Ñuu Tiatira nduú ñuu‑nè, te chuun quidá‑né nduá dicó‑né sìcoto finu moradu. Te cahvi stná‑nè Dios. Ñàyùcàndùá na ní càhàn Pablo palabra ìì, ndiaha gá nì chindee Dios‑nè ñà‑nì inini vàha‑ne ini anima‑nè, te nì xinindisá stná‑nè palabra mà.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Dandu nì cuhiì stná‑nè, mii‑né xì nèhivì vehe‑ne. Te después nì càhàn‑nè xì‑nsí nì sacundahví‑nè nùù‑nsí, cachí‑nè:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Daaní, iin quìvì cuàhàn‑nsì ndé xîcàn tàhvì‑nsí nùù Dios, dandu nì ndacùhun tnahá‑nsí xì iin ñahà chìì inácáá iin ñà‑malu inì‑xi, te sàhà ñà‑malu‑mà tùha‑ñà cachì‑ña suerte xi‑nda. Ñàyùcàndùá, tiàa xídandacu‑xi sáhà‑ñá, vihi dìhùn níhì‑té ñà‑tùha‑ñà cachì‑ña suerte xi nèhivì.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Pues divi ñahà chìì mà nì quesaha‑ñá nì tenchicùn‑ña nsiùhù, ndáhì‑ña palabra (sàhà‑nsí), cachí‑ña:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Pues nsìquívì nì quida‑ñà ducán, dècuèndè mànì cúndéé gâ ini Pablo. Ñàyùcàndùá, nì nacuico‑né yàtà‑né nì càhàn‑nè xì ñà‑malu iá inì‑ña, cachí‑nè:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Doco tiàa xínduu patrón xi‑ñà, nì cundaà inì‑te ñà‑mà níhì gá‑te dìhùn sàhà‑ñá. Ñàyùcàndùá, nì catnii‑tè Pablo xì Silas, te nì dìtá‑tené cuàhàn‑te xi‑né dècuèndè inì‑xi ndé ndoó nècuàchì dandacú.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Te yucán nì dàtnátuu‑tèné nùù nècuàchì nsidándáà sàhà chuun, te nì cachì‑te xi nècuàchìmà:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Diín estilu chináhà‑te, mate có‑sâha ley xi‑nda candisá‑nda estilu mà. Còò permisu chivàha‑ndañá, vàchi nècuàchì romanu nduu‑nda.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Dandu nèhivì cuáhà itá yatni yucán, nì xìdà stná ini‑nè, ñàyùcàndùá nì dàndàcú juez mà ñà‑tavà‑té sìcoto xi ndúì‑nè, te cani‑tèné xì vara.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Te na ní nsihi nì sahnì cuìí‑tené xì vara, dandu nì dàquécoyo‑tèné vehecàa, te nì chinaha‑té nècuàchì ndiàá yucán ñà‑nì cúndiádí vàha nècuàchìmà.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ñàyùcàndùá, nì dàyáha‑ne nècuàchìmà ndè chicá inì‑xi vehecàa ma, te nì dàquécoyo‑ne sàhà nècuàchìmà mahì iin yutnù cahnú.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Daaní, nahi dava ñùu ndoó‑né (vehecàa ma) xícàn tàhvì‑né nùù Dios, te nacuátú‑né alabanza xi‑ya. Te iníní stná tè‑xíndiadi gà mà.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Dandu nanàá nì tnàa fuerte sàstnùhù, te nì ndòyo nihni inii vehecàa ma, dècuèndè cimientu xan nì xìchí stnáˋ. Ñàyùcàndùá nì nuna nsihi yehè, te nì dàñà tnahá nsihi cadena nuhní tè‑ndiàdí mà.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Dandu nì nsicuìhnú ini nècuàchì ndiaá mà, te nì xini‑nè nuná yehè vehecàa. Ñàyùcàndùá nì tavà‑né espada xi‑ne, cuàhàn‑nè cahnì‑né mii‑né ni cuí, vàchi nì tuxi ini‑nè sànì caquee nsihi tè‑ndiàdí mà.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Doco nì ndàhì ndee Pablo, cachí‑nè:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Dandu nècuàchìmà, nì xìcàn‑nè ñà‑tnùù nùù‑né, te nì quìhvi‑ne ndè ini vehecàa ma, ndé quidí cuisì‑né, te nì sàcuììn sìsì‑né nùù Pablo xì nùù Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Dandu nì tavà‑ñánê fuera, te nì cachi‑nè:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Dandu nì naxiconihí Pablo xì Silas nùù‑né, cachí‑nè:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Dandu nì càhàn‑nè xì nècuàchìmà ñà‑ndùú palabra xi Stoho‑ndà Señor, te nì inini vàha‑ne, mii‑né, xì nsidaa stná nèhivì vehe‑ne.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Daaní, divi hora ñuú mà nì saca‑ñàné cuàhàn‑nè xi nècuàchìmà nì nacate‑ne mandù ìcà nècuàchìmà ndé nì dùcùn. Daaní, vichi duha nì cuhiì‑né xì stná nèhivì vehe‑ne.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Dandu nì saca‑ñané nì nana‑ne nì nansìhvi‑ne vehe‑ne, nì sàha‑ñané ñà‑nì xixi‑ne, cudíì ini‑nè, vàchi sànì xinindisá‑né Dios vichi. Te cudíì stná ini nsidaa nèhivì ndoó vehe‑nemà.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Daaní, na ní tùinuù inga quìvì, dandu nì techuún juez itnii policía cuàhàn‑te cachitnùhu‑tè ñà‑vàtùni dàñà Pablo xì Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ndiàá xì vehecàa ma, ducán nì cachitnùhu‑ne xì Pablo, cachí‑nè:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Doco Pablo, nì cachi‑nè xì policía yucán:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Dandu nì sàhàn policía mà nì cachitnùhu‑tè xì juez ñà‑ndùá nì cachi Pablo. Ñàyùcàndùá, nì yùhí nècuàchìmà na ní cundaà ini‑nè nècuàchì romanu nduú stná Pablo xì Silas, (te iá stná derechu xi‑ne).
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Dandu nì quixi juez mà, te vivìí‑ni nì càhàn‑nè xì nècuàchìmà, nì tavà‑ñánê, te nì sacundahví‑nè nùù nècuàchìmà ñà‑nì quèé‑né ñuu mà.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ñàyùcàndùá, na sánì quee‑ne vehecàa ma, dandu cuàhàn‑nè vehe Lidia, nì nàcòtò‑nè nsidaa nèhivì iin‑ni cahvi xi Jesús, nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà. Dandu nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.