Atos 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì nasaà Pablo xì Silas ñuu Derbe xì ñuu Listra. Te yucán iá iin nècuàchì chii nchícùn stná ichì Jesús nani Timoteo. Dèhe iin nècuàchì ñahà raza Judea nduú‑né. Te cahvi stná dihi‑némà mii‑yá. Doco yua‑né, iin nècuàchì raza griegu nduú‑né.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Te Timoteo mà, quidá víi ndisa‑ne, cachí nsidaa nèhivì xí Dios ñuu Listra xì ñuu Iconio yucán.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pues divi nècuàchìmà cuní Pablo cutnahá stná xì‑né cùhùn. Ñàyùcàndùá, nì saca‑ne nècuàchìmà nì chicoo‑ne seña xi raza‑nè Judea ìcà‑né sàhá màsà cúdúchí ini nècuàchì raza‑nè ndoó ladu yucán, vàchi nsidaa nècuàchìmà, ináhá‑nê ñà‑iin nèhivì raza griegu nduú yua Timoteo mà.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Daaní, Pablo xì compañeru‑nè mà, nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, te ñuu ñuu nì nacàhin‑ne, nì càhàn‑nè xì nèhivì xí Jesús, nì cachitnùhu‑ne ñà‑ndùá icúmí‑nê chivàha‑ne nacua nì sàcùnaha‑né nùù nècuàchì apóstol xì dava ga nècuàchì sahnú ñuu Jerusalén.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ñàyùcàndùá, nì nacuàhandee ini nsidaa nècuàchì cahvi xi Jesús ndoó nsidaa ñuu mà, te quìvì quìvì nì nducuahà gá stná‑nè.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Daaní, Pablo xì compañeru‑nè, nì dàndàcú Espíritu Ìì xí Dios nùù‑né ñà‑màsà cúhùn‑nè xì razón ndiaha ndè ladu Asia. Ñàyùcàndùá, nì yàha‑ne ndè chicá nùù‑xí cuàhàn‑nè, te nì nacàhin‑ne ladu Frigia xì ladu Galacia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Dandu nì sàà‑nè raya ladu Misia, te yucán nì cuni‑nè nàcahnde‑nè sàà‑nè ndè ladu Bitinia. Doco cónì sáha Espíritu Ìì xí Jesús quida‑ne ducán.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ñàyùcàndùá, nì yàha ndaà‑nè inii ladu Misia, te nì sàà‑nè dècuèndè ñuu Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Dandu ñuú nì dàcùní Dios Pablo iin seña, nì xini‑nè ndè ladu Macedonia, te yucán iín iin tiàa ñuu mà, cachí‑nè: “Nahà‑ní ladu Macedonia yohó, te chindee‑ní nsiùhù”, cachí‑nè.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Daaní, ñà‑nì sàní Pablo ducán, ñàyùcàndùá vichi duha nì nsidayucun‑nè ñà‑cùhùn‑nè yucán, mii‑né xì compañeru‑nè xì stná yùhù, vàchi sànì cundaà ini‑nsì, Dios nduú ana techúún‑xí‑nsî cùhùn‑nsì cachitnùhu‑nsi xì nèhivì ladu mà ñà‑ndùú razón ndiaha xí‑yá.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Daaní, nì nana‑nsi iin barcu ñuu Troas mà, te nì quihin‑nù ichì cuàhàn‑nu ñà‑yàha‑nù mar. Te nì yàha ndaà‑nsì dècuèndè ñuu Samotracia, dandu inga quìvì nì sàà‑nsì ñuu Neápolis. Yucán nì nuu‑nsi barcu mà,
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 te cuàhàn‑nsì chicá nùù‑xí dècuèndè ñuu Filipos. Te divi ñuu mà nduú ndé iá chuun chicá nahnú ladu Macedonia yucán, te ndoó cuàhà stná nècuàchì Roma yucán. Pues divi ñuu yucán nì sàà‑nsì nì sandoo chii‑nsí itnii quìvì.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Daaní, na ní sàà iin quìvì descansu, dandu nì quee‑nsi ñuu mà cuàhàn‑nsì yuhù yúte ndé siempre natácá itnii nèhivì xícàn tàhvì nùù Dios. Ñàyùcàndùá, nì sàà‑nsì yucán, nì sàcùndoo‑nsi, te nì càhàn‑nsì palabra xi Dios nì inini nècuàchì ñahà nì casaà stná yucán.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Te iin nècuàchìmà nani Lidia. Ñuu Tiatira nduú ñuu‑nè, te chuun quidá‑né nduá dicó‑né sìcoto finu moradu. Te cahvi stná‑nè Dios. Ñàyùcàndùá na ní càhàn Pablo palabra ìì, ndiaha gá nì chindee Dios‑nè ñà‑nì inini vàha‑ne ini anima‑nè, te nì xinindisá stná‑nè palabra mà.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Dandu nì cuhiì stná‑nè, mii‑né xì nèhivì vehe‑ne. Te después nì càhàn‑nè xì‑nsí nì sacundahví‑nè nùù‑nsí, cachí‑nè:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Daaní, iin quìvì cuàhàn‑nsì ndé xîcàn tàhvì‑nsí nùù Dios, dandu nì ndacùhun tnahá‑nsí xì iin ñahà chìì inácáá iin ñà‑malu inì‑xi, te sàhà ñà‑malu‑mà tùha‑ñà cachì‑ña suerte xi‑nda. Ñàyùcàndùá, tiàa xídandacu‑xi sáhà‑ñá, vihi dìhùn níhì‑té ñà‑tùha‑ñà cachì‑ña suerte xi nèhivì.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Pues divi ñahà chìì mà nì quesaha‑ñá nì tenchicùn‑ña nsiùhù, ndáhì‑ña palabra (sàhà‑nsí), cachí‑ña:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Pues nsìquívì nì quida‑ñà ducán, dècuèndè mànì cúndéé gâ ini Pablo. Ñàyùcàndùá, nì nacuico‑né yàtà‑né nì càhàn‑nè xì ñà‑malu iá inì‑ña, cachí‑nè:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Doco tiàa xínduu patrón xi‑ñà, nì cundaà inì‑te ñà‑mà níhì gá‑te dìhùn sàhà‑ñá. Ñàyùcàndùá, nì catnii‑tè Pablo xì Silas, te nì dìtá‑tené cuàhàn‑te xi‑né dècuèndè inì‑xi ndé ndoó nècuàchì dandacú.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Te yucán nì dàtnátuu‑tèné nùù nècuàchì nsidándáà sàhà chuun, te nì cachì‑te xi nècuàchìmà:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Diín estilu chináhà‑te, mate có‑sâha ley xi‑nda candisá‑nda estilu mà. Còò permisu chivàha‑ndañá, vàchi nècuàchì romanu nduu‑nda.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Dandu nèhivì cuáhà itá yatni yucán, nì xìdà stná ini‑nè, ñàyùcàndùá nì dàndàcú juez mà ñà‑tavà‑té sìcoto xi ndúì‑nè, te cani‑tèné xì vara.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Te na ní nsihi nì sahnì cuìí‑tené xì vara, dandu nì dàquécoyo‑tèné vehecàa, te nì chinaha‑té nècuàchì ndiàá yucán ñà‑nì cúndiádí vàha nècuàchìmà.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ñàyùcàndùá, nì dàyáha‑ne nècuàchìmà ndè chicá inì‑xi vehecàa ma, te nì dàquécoyo‑ne sàhà nècuàchìmà mahì iin yutnù cahnú.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Daaní, nahi dava ñùu ndoó‑né (vehecàa ma) xícàn tàhvì‑né nùù Dios, te nacuátú‑né alabanza xi‑ya. Te iníní stná tè‑xíndiadi gà mà.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Dandu nanàá nì tnàa fuerte sàstnùhù, te nì ndòyo nihni inii vehecàa ma, dècuèndè cimientu xan nì xìchí stnáˋ. Ñàyùcàndùá nì nuna nsihi yehè, te nì dàñà tnahá nsihi cadena nuhní tè‑ndiàdí mà.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Dandu nì nsicuìhnú ini nècuàchì ndiaá mà, te nì xini‑nè nuná yehè vehecàa. Ñàyùcàndùá nì tavà‑né espada xi‑ne, cuàhàn‑nè cahnì‑né mii‑né ni cuí, vàchi nì tuxi ini‑nè sànì caquee nsihi tè‑ndiàdí mà.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Doco nì ndàhì ndee Pablo, cachí‑nè:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Dandu nècuàchìmà, nì xìcàn‑nè ñà‑tnùù nùù‑né, te nì quìhvi‑ne ndè ini vehecàa ma, ndé quidí cuisì‑né, te nì sàcuììn sìsì‑né nùù Pablo xì nùù Silas.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Dandu nì tavà‑ñánê fuera, te nì cachi‑nè:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Dandu nì naxiconihí Pablo xì Silas nùù‑né, cachí‑nè:
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Dandu nì càhàn‑nè xì nècuàchìmà ñà‑ndùú palabra xi Stoho‑ndà Señor, te nì inini vàha‑ne, mii‑né, xì nsidaa stná nèhivì vehe‑ne.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Daaní, divi hora ñuú mà nì saca‑ñàné cuàhàn‑nè xi nècuàchìmà nì nacate‑ne mandù ìcà nècuàchìmà ndé nì dùcùn. Daaní, vichi duha nì cuhiì‑né xì stná nèhivì vehe‑ne.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Dandu nì saca‑ñané nì nana‑ne nì nansìhvi‑ne vehe‑ne, nì sàha‑ñané ñà‑nì xixi‑ne, cudíì ini‑nè, vàchi sànì xinindisá‑né Dios vichi. Te cudíì stná ini nsidaa nèhivì ndoó vehe‑nemà.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Daaní, na ní tùinuù inga quìvì, dandu nì techuún juez itnii policía cuàhàn‑te cachitnùhu‑tè ñà‑vàtùni dàñà Pablo xì Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ndiàá xì vehecàa ma, ducán nì cachitnùhu‑ne xì Pablo, cachí‑nè:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Doco Pablo, nì cachi‑nè xì policía yucán:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Dandu nì sàhàn policía mà nì cachitnùhu‑tè xì juez ñà‑ndùá nì cachi Pablo. Ñàyùcàndùá, nì yùhí nècuàchìmà na ní cundaà ini‑nè nècuàchì romanu nduú stná Pablo xì Silas, (te iá stná derechu xi‑ne).
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Dandu nì quixi juez mà, te vivìí‑ni nì càhàn‑nè xì nècuàchìmà, nì tavà‑ñánê, te nì sacundahví‑nè nùù nècuàchìmà ñà‑nì quèé‑né ñuu mà.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Ñàyùcàndùá, na sánì quee‑ne vehecàa ma, dandu cuàhàn‑nè vehe Lidia, nì nàcòtò‑nè nsidaa nèhivì iin‑ni cahvi xi Jesús, nì nacuàhandee ini‑nè nècuàchìmà. Dandu nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.