Atos 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nì sàà Pablo xì Bernabé ñuu Iconio, te nì quìhvi‑ne veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea nì càhàn‑nè sàhù. Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì raza‑nè ndoó yucán nì xinindisá stná‑nè, xì cuàhà stná nècuàchì raza ñuu mà.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Doco dava nècuàchì raza Judea cónì xìníndísámá, nì dacà‑né dìnì nècuàchì ñuu‑nè mà. Ñàyùcàndùá, cónì cùú gá ini nècuàchì ñuu mà sàhà compañeru‑nè xiníndísâ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Doco Pablo xì Bernabé, caní quìvì nì sandoo‑ne yucán, te cuàhà gá nì càhàn vate‑né xì nèhivì; cónì yúhî‑nè, vàchi nì cundee ini‑nè Stoho‑ndà Señor sàhà gracia xi‑ya. Te mii‑yá, nì chindee‑yánè, te nì quida‑ne milagru ndiaha sàhà‑ñá cundaà ini nèhivì divi ñà‑ndáà nduú palabra chináhá‑nè mà.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Doco nì tàhndè dava nècuàchì ñuu mà. Dava‑ne nì ndòo‑ne ladu xi nècuàchì raza Judea, te dava‑ne nì ndòo‑ne ladu xi nècuàchì apóstol.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Dandu nì nacuatnahá nècuàchì raza Judea mà xì dava ga nècuàchì ñuu mà, xì stná tè‑xídandacú, te vàxi nsidaa‑né carrera ñà‑cùní‑nè quida quini‑ne xì Pablo xì Bernabé, cuní‑nè cahnì‑né nècuàchìmà xì yùù.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Cunaha‑nsiá, ñuu Listra mà nìsa ìa iin tiàa cuhí sàhà‑xí, vàchi ducán nì quesaa‑nè ñuhìví. Te sàhámà nicanicuahàn iá‑nè; mà cùì caca‑ne.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Doco (iin quìvì) na cáhàn Pablo, dandu nì inini stná nècuàchì mà. Te na ní indehè váha Pablo‑nè, nì cundaà ini‑nè xiníndísâ vàha nècuàchìmà, te sàhámà mà úhì nduvàha‑ne.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ñàyùcàndùá, nì càhàn ndee Pablo xì‑né, cachí‑nè:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Te na ní xini nèhivì cuáhà yucán ñà‑ndùá nì quida Pablo, nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 (Cunaha‑nsiá, iin stoho nècuàchì siùmí mà nduú yùù yócò nani) Júpiter, ñàyùcàndùá ducán nì cachi‑nè xì Bernabé. (Te inga stoho‑nè nani Mercurio.) Ñàyùcàndùá, divi ducán nì cachi‑nè xi Pablo, vàchi chicá cáhàn Pablo nùù Bernabé.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Te ñuu mà nìsa ìa stná iin tiàa dacuxi‑xi Júpiter mà ndé iá veha orilla ñuu mà. Ñàyùcàndùá, veha cuàhàn tèmà xì cuàhà nèhivì, te ndacá stná‑te idunsìquì nì nducutu xi ita, cuàhàn‑te cahnì‑tésî cunduu‑sì promesa nùù Pablo xì Bernabé nì cùí.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Doco na ní xinitnùhu nècuàchìmà sàhájàn, dandu nì dàcuàchí‑né orilla sìcoto xi‑ne (ñà‑nì cuduchi guá ini‑nè), te nì dàyáà‑nè nì quìhvi‑ne mahì nèhivì cuáhà yucán, te nì càna ndee‑né xì nècuàchìmà, cachí‑nè:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 ―¡Ay, señores! Màsà quídá‑nsiá xì‑nsí ducán, vàchi iin‑ni xínduu stná‑nsì nèhivì ùún nahi mii‑nsiá. Te divi vàxi‑nsi cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá ñà‑ndìá ìcà‑nsiá nacoo‑nsia yùù yócò yohó, vàchi còò ni‑iñàha quidá, te cunchicùn‑nsià Dios iá nicanicuahàn, vàchi cuisì mii‑yá nì quidavàha xi ansivi xi ñuhù íchî, xì mar, xì nsidaa gá ñà‑ìá ñuhìví.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Te tiempu nì yàha xi‑nda nì sàha‑ya nèhivì lugar cundoo‑ne ñuhìví modo xi mii‑né,
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 mate siempre sáha‑yàndó ñà‑cundaà ini‑ndà nansa iá‑yà, vàchi mànì gá quidá‑yá xì‑ndà, dacuún‑yá dàvì sàhà‑ñá cana ñà‑cuxi‑nda, te ndenuu ini‑ndà, dandu cudiì cuáhà ini‑ndà ―nì cachi Pablo.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Doco mate ducán nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà, ùhì nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà ñà‑màsà cáhni‑né idunsìquì‑mà cunduu‑sì promesa nùù‑né.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Daaní, dava nècuàchì raza Judea ndoó ñuu Antioquía xì ñuu Iconio, nì quixi stná‑nè ñuu Listra mà, te nì dàquítnùhu‑ne nùù nèhivì ñuu mà. Ñàyùcàndùá, nì cacani yuu nècuàchìmà Pablo, nì sahnì‑ñánê nì cahan‑né. Dandu ñuhú nihni‑ne nècuàchìmà cuàhàn‑nè iladu ñuu mà, te yucán nì nacoo‑ñané.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Doco después na sánì nataca nècuàchì xiníndísâ ndé indúhu‑né, dandu nì ndacuiin‑nè mànuhù‑né ñuu mà inga tu. Daaní, inga quìvì cutnáhâ‑né xì Bernabé nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè chicá nùù‑xí ndè ñuu Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Te yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha xí Dios. Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchìmà nì xinindisá stná, te nì dàcuàhá‑né palabra xi‑ya.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Te iin iin ñuu ndé nì nayàha‑nemà nì nacuàhandee ini‑nè nèhivì xiníndísâ, cachí‑nè xì nècuàchìmà ñà‑iin‑ni ni cúníndísâ vàha‑ne, te quidandee stná ini‑nè, vàchi cuàhà vida icúmí yàha nsidaa nèhivì cuní sàà ñuhìví ìì xí Dios.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Te iin iin ñuu mà nì quida stná‑nè nombrar iin ùì nècuàchì sahnú cunduu ana codònùù nùù nèhivì xí Jesús ndoó yucán. Te na ní cuu nècuàchìmà nombrar nì xìcàn tàhvì cuáhà‑né nùù Dios, te nì inihiì stná‑nè. Dandu Pablo xì Bernabé, nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchì xiníndísá‑má:
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Daaní, nì nayàha‑ne ladu Pisidia, xì ladu Panfilia,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 te nì nasaa‑nè ndè ñuu Perge. Te na ndoó‑né yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha xí Dios. Dandu nì yàha‑ne chicá nìnù dècuèndè ñuu Atalia;
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 te yucán nì quècoyo‑ne iin barcu, nì yàha‑ne mar, mànuhù‑né ñuu Antioquía, vàchi divi yucán nduú ñuu ndé nì cachi nèhivì xì‑né ñà‑nì cúhùn‑ne chuun xi Dios, te ni cúcúmí‑nê cuàhà gracia xi‑ya. Te vichi ndisa, sànì xìnu viì chuun xi‑ne mà.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Daaní, ñuu Antioquía mà nì dànátácá tnahá‑né xì nsidaa nècuàchì xiníndísâ, te nì nacani nsihi‑ne xì nècuàchìmà nansa nì chindee Dios‑nè, te nì sàhatahvì‑yá nì xinindisá stná nècuàchì ñuu xìcà.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Dandu caní quìvì nì ndòo Pablo xì Bernabé ñuu Antioquía mà, cutnáhâ‑né xì dava ga nècuàchì nchícùn ichì‑yá.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.