Atos 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, nì sàà Pablo xì Bernabé ñuu Iconio, te nì quìhvi‑ne veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea nì càhàn‑nè sàhù. Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì raza‑nè ndoó yucán nì xinindisá stná‑nè, xì cuàhà stná nècuàchì raza ñuu mà.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Doco dava nècuàchì raza Judea cónì xìníndísámá, nì dacà‑né dìnì nècuàchì ñuu‑nè mà. Ñàyùcàndùá, cónì cùú gá ini nècuàchì ñuu mà sàhà compañeru‑nè xiníndísâ.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Doco Pablo xì Bernabé, caní quìvì nì sandoo‑ne yucán, te cuàhà gá nì càhàn vate‑né xì nèhivì; cónì yúhî‑nè, vàchi nì cundee ini‑nè Stoho‑ndà Señor sàhà gracia xi‑ya. Te mii‑yá, nì chindee‑yánè, te nì quida‑ne milagru ndiaha sàhà‑ñá cundaà ini nèhivì divi ñà‑ndáà nduú palabra chináhá‑nè mà.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Doco nì tàhndè dava nècuàchì ñuu mà. Dava‑ne nì ndòo‑ne ladu xi nècuàchì raza Judea, te dava‑ne nì ndòo‑ne ladu xi nècuàchì apóstol.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Dandu nì nacuatnahá nècuàchì raza Judea mà xì dava ga nècuàchì ñuu mà, xì stná tè‑xídandacú, te vàxi nsidaa‑né carrera ñà‑cùní‑nè quida quini‑ne xì Pablo xì Bernabé, cuní‑nè cahnì‑né nècuàchìmà xì yùù.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 — ausente —
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Cunaha‑nsiá, ñuu Listra mà nìsa ìa iin tiàa cuhí sàhà‑xí, vàchi ducán nì quesaa‑nè ñuhìví. Te sàhámà nicanicuahàn iá‑nè; mà cùì caca‑ne.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Doco (iin quìvì) na cáhàn Pablo, dandu nì inini stná nècuàchì mà. Te na ní indehè váha Pablo‑nè, nì cundaà ini‑nè xiníndísâ vàha nècuàchìmà, te sàhámà mà úhì nduvàha‑ne.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Ñàyùcàndùá, nì càhàn ndee Pablo xì‑né, cachí‑nè:
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Te na ní xini nèhivì cuáhà yucán ñà‑ndùá nì quida Pablo, nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 (Cunaha‑nsiá, iin stoho nècuàchì siùmí mà nduú yùù yócò nani) Júpiter, ñàyùcàndùá ducán nì cachi‑nè xì Bernabé. (Te inga stoho‑nè nani Mercurio.) Ñàyùcàndùá, divi ducán nì cachi‑nè xi Pablo, vàchi chicá cáhàn Pablo nùù Bernabé.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Te ñuu mà nìsa ìa stná iin tiàa dacuxi‑xi Júpiter mà ndé iá veha orilla ñuu mà. Ñàyùcàndùá, veha cuàhàn tèmà xì cuàhà nèhivì, te ndacá stná‑te idunsìquì nì nducutu xi ita, cuàhàn‑te cahnì‑tésî cunduu‑sì promesa nùù Pablo xì Bernabé nì cùí.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Doco na ní xinitnùhu nècuàchìmà sàhájàn, dandu nì dàcuàchí‑né orilla sìcoto xi‑ne (ñà‑nì cuduchi guá ini‑nè), te nì dàyáà‑nè nì quìhvi‑ne mahì nèhivì cuáhà yucán, te nì càna ndee‑né xì nècuàchìmà, cachí‑nè:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 ―¡Ay, señores! Màsà quídá‑nsiá xì‑nsí ducán, vàchi iin‑ni xínduu stná‑nsì nèhivì ùún nahi mii‑nsiá. Te divi vàxi‑nsi cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá ñà‑ndìá ìcà‑nsiá nacoo‑nsia yùù yócò yohó, vàchi còò ni‑iñàha quidá, te cunchicùn‑nsià Dios iá nicanicuahàn, vàchi cuisì mii‑yá nì quidavàha xi ansivi xi ñuhù íchî, xì mar, xì nsidaa gá ñà‑ìá ñuhìví.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Te tiempu nì yàha xi‑nda nì sàha‑ya nèhivì lugar cundoo‑ne ñuhìví modo xi mii‑né,
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 mate siempre sáha‑yàndó ñà‑cundaà ini‑ndà nansa iá‑yà, vàchi mànì gá quidá‑yá xì‑ndà, dacuún‑yá dàvì sàhà‑ñá cana ñà‑cuxi‑nda, te ndenuu ini‑ndà, dandu cudiì cuáhà ini‑ndà ―nì cachi Pablo.
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Doco mate ducán nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà, ùhì nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà ñà‑màsà cáhni‑né idunsìquì‑mà cunduu‑sì promesa nùù‑né.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Daaní, dava nècuàchì raza Judea ndoó ñuu Antioquía xì ñuu Iconio, nì quixi stná‑nè ñuu Listra mà, te nì dàquítnùhu‑ne nùù nèhivì ñuu mà. Ñàyùcàndùá, nì cacani yuu nècuàchìmà Pablo, nì sahnì‑ñánê nì cahan‑né. Dandu ñuhú nihni‑ne nècuàchìmà cuàhàn‑nè iladu ñuu mà, te yucán nì nacoo‑ñané.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Doco después na sánì nataca nècuàchì xiníndísâ ndé indúhu‑né, dandu nì ndacuiin‑nè mànuhù‑né ñuu mà inga tu. Daaní, inga quìvì cutnáhâ‑né xì Bernabé nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè chicá nùù‑xí ndè ñuu Derbe.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Te yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha xí Dios. Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchìmà nì xinindisá stná, te nì dàcuàhá‑né palabra xi‑ya.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Te iin iin ñuu ndé nì nayàha‑nemà nì nacuàhandee ini‑nè nèhivì xiníndísâ, cachí‑nè xì nècuàchìmà ñà‑iin‑ni ni cúníndísâ vàha‑ne, te quidandee stná ini‑nè, vàchi cuàhà vida icúmí yàha nsidaa nèhivì cuní sàà ñuhìví ìì xí Dios.
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Te iin iin ñuu mà nì quida stná‑nè nombrar iin ùì nècuàchì sahnú cunduu ana codònùù nùù nèhivì xí Jesús ndoó yucán. Te na ní cuu nècuàchìmà nombrar nì xìcàn tàhvì cuáhà‑né nùù Dios, te nì inihiì stná‑nè. Dandu Pablo xì Bernabé, nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchì xiníndísá‑má:
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Daaní, nì nayàha‑ne ladu Pisidia, xì ladu Panfilia,
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 te nì nasaa‑nè ndè ñuu Perge. Te na ndoó‑né yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha xí Dios. Dandu nì yàha‑ne chicá nìnù dècuèndè ñuu Atalia;
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 te yucán nì quècoyo‑ne iin barcu, nì yàha‑ne mar, mànuhù‑né ñuu Antioquía, vàchi divi yucán nduú ñuu ndé nì cachi nèhivì xì‑né ñà‑nì cúhùn‑ne chuun xi Dios, te ni cúcúmí‑nê cuàhà gracia xi‑ya. Te vichi ndisa, sànì xìnu viì chuun xi‑ne mà.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Daaní, ñuu Antioquía mà nì dànátácá tnahá‑né xì nsidaa nècuàchì xiníndísâ, te nì nacani nsihi‑ne xì nècuàchìmà nansa nì chindee Dios‑nè, te nì sàhatahvì‑yá nì xinindisá stná nècuàchì ñuu xìcà.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Dandu caní quìvì nì ndòo Pablo xì Bernabé ñuu Antioquía mà, cutnáhâ‑né xì dava ga nècuàchì nchícùn ichì‑yá.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.