Atos 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì sàà Pablo xì Bernabé ñuu Iconio, te nì quìhvi‑ne veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea nì càhàn‑nè sàhù. Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì raza‑nè ndoó yucán nì xinindisá stná‑nè, xì cuàhà stná nècuàchì raza ñuu mà.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Doco dava nècuàchì raza Judea cónì xìníndísámá, nì dacà‑né dìnì nècuàchì ñuu‑nè mà. Ñàyùcàndùá, cónì cùú gá ini nècuàchì ñuu mà sàhà compañeru‑nè xiníndísâ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Doco Pablo xì Bernabé, caní quìvì nì sandoo‑ne yucán, te cuàhà gá nì càhàn vate‑né xì nèhivì; cónì yúhî‑nè, vàchi nì cundee ini‑nè Stoho‑ndà Señor sàhà gracia xi‑ya. Te mii‑yá, nì chindee‑yánè, te nì quida‑ne milagru ndiaha sàhà‑ñá cundaà ini nèhivì divi ñà‑ndáà nduú palabra chináhá‑nè mà.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Doco nì tàhndè dava nècuàchì ñuu mà. Dava‑ne nì ndòo‑ne ladu xi nècuàchì raza Judea, te dava‑ne nì ndòo‑ne ladu xi nècuàchì apóstol.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Dandu nì nacuatnahá nècuàchì raza Judea mà xì dava ga nècuàchì ñuu mà, xì stná tè‑xídandacú, te vàxi nsidaa‑né carrera ñà‑cùní‑nè quida quini‑ne xì Pablo xì Bernabé, cuní‑nè cahnì‑né nècuàchìmà xì yùù.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Cunaha‑nsiá, ñuu Listra mà nìsa ìa iin tiàa cuhí sàhà‑xí, vàchi ducán nì quesaa‑nè ñuhìví. Te sàhámà nicanicuahàn iá‑nè; mà cùì caca‑ne.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Doco (iin quìvì) na cáhàn Pablo, dandu nì inini stná nècuàchì mà. Te na ní indehè váha Pablo‑nè, nì cundaà ini‑nè xiníndísâ vàha nècuàchìmà, te sàhámà mà úhì nduvàha‑ne.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ñàyùcàndùá, nì càhàn ndee Pablo xì‑né, cachí‑nè:
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Te na ní xini nèhivì cuáhà yucán ñà‑ndùá nì quida Pablo, nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 (Cunaha‑nsiá, iin stoho nècuàchì siùmí mà nduú yùù yócò nani) Júpiter, ñàyùcàndùá ducán nì cachi‑nè xì Bernabé. (Te inga stoho‑nè nani Mercurio.) Ñàyùcàndùá, divi ducán nì cachi‑nè xi Pablo, vàchi chicá cáhàn Pablo nùù Bernabé.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Te ñuu mà nìsa ìa stná iin tiàa dacuxi‑xi Júpiter mà ndé iá veha orilla ñuu mà. Ñàyùcàndùá, veha cuàhàn tèmà xì cuàhà nèhivì, te ndacá stná‑te idunsìquì nì nducutu xi ita, cuàhàn‑te cahnì‑tésî cunduu‑sì promesa nùù Pablo xì Bernabé nì cùí.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Doco na ní xinitnùhu nècuàchìmà sàhájàn, dandu nì dàcuàchí‑né orilla sìcoto xi‑ne (ñà‑nì cuduchi guá ini‑nè), te nì dàyáà‑nè nì quìhvi‑ne mahì nèhivì cuáhà yucán, te nì càna ndee‑né xì nècuàchìmà, cachí‑nè:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 ―¡Ay, señores! Màsà quídá‑nsiá xì‑nsí ducán, vàchi iin‑ni xínduu stná‑nsì nèhivì ùún nahi mii‑nsiá. Te divi vàxi‑nsi cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá ñà‑ndìá ìcà‑nsiá nacoo‑nsia yùù yócò yohó, vàchi còò ni‑iñàha quidá, te cunchicùn‑nsià Dios iá nicanicuahàn, vàchi cuisì mii‑yá nì quidavàha xi ansivi xi ñuhù íchî, xì mar, xì nsidaa gá ñà‑ìá ñuhìví.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Te tiempu nì yàha xi‑nda nì sàha‑ya nèhivì lugar cundoo‑ne ñuhìví modo xi mii‑né,
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 mate siempre sáha‑yàndó ñà‑cundaà ini‑ndà nansa iá‑yà, vàchi mànì gá quidá‑yá xì‑ndà, dacuún‑yá dàvì sàhà‑ñá cana ñà‑cuxi‑nda, te ndenuu ini‑ndà, dandu cudiì cuáhà ini‑ndà ―nì cachi Pablo.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Doco mate ducán nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà, ùhì nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà ñà‑màsà cáhni‑né idunsìquì‑mà cunduu‑sì promesa nùù‑né.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Daaní, dava nècuàchì raza Judea ndoó ñuu Antioquía xì ñuu Iconio, nì quixi stná‑nè ñuu Listra mà, te nì dàquítnùhu‑ne nùù nèhivì ñuu mà. Ñàyùcàndùá, nì cacani yuu nècuàchìmà Pablo, nì sahnì‑ñánê nì cahan‑né. Dandu ñuhú nihni‑ne nècuàchìmà cuàhàn‑nè iladu ñuu mà, te yucán nì nacoo‑ñané.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Doco después na sánì nataca nècuàchì xiníndísâ ndé indúhu‑né, dandu nì ndacuiin‑nè mànuhù‑né ñuu mà inga tu. Daaní, inga quìvì cutnáhâ‑né xì Bernabé nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè chicá nùù‑xí ndè ñuu Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Te yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha xí Dios. Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchìmà nì xinindisá stná, te nì dàcuàhá‑né palabra xi‑ya.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Te iin iin ñuu ndé nì nayàha‑nemà nì nacuàhandee ini‑nè nèhivì xiníndísâ, cachí‑nè xì nècuàchìmà ñà‑iin‑ni ni cúníndísâ vàha‑ne, te quidandee stná ini‑nè, vàchi cuàhà vida icúmí yàha nsidaa nèhivì cuní sàà ñuhìví ìì xí Dios.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Te iin iin ñuu mà nì quida stná‑nè nombrar iin ùì nècuàchì sahnú cunduu ana codònùù nùù nèhivì xí Jesús ndoó yucán. Te na ní cuu nècuàchìmà nombrar nì xìcàn tàhvì cuáhà‑né nùù Dios, te nì inihiì stná‑nè. Dandu Pablo xì Bernabé, nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchì xiníndísá‑má:
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Daaní, nì nayàha‑ne ladu Pisidia, xì ladu Panfilia,
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 te nì nasaa‑nè ndè ñuu Perge. Te na ndoó‑né yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha xí Dios. Dandu nì yàha‑ne chicá nìnù dècuèndè ñuu Atalia;
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 te yucán nì quècoyo‑ne iin barcu, nì yàha‑ne mar, mànuhù‑né ñuu Antioquía, vàchi divi yucán nduú ñuu ndé nì cachi nèhivì xì‑né ñà‑nì cúhùn‑ne chuun xi Dios, te ni cúcúmí‑nê cuàhà gracia xi‑ya. Te vichi ndisa, sànì xìnu viì chuun xi‑ne mà.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Daaní, ñuu Antioquía mà nì dànátácá tnahá‑né xì nsidaa nècuàchì xiníndísâ, te nì nacani nsihi‑ne xì nècuàchìmà nansa nì chindee Dios‑nè, te nì sàhatahvì‑yá nì xinindisá stná nècuàchì ñuu xìcà.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Dandu caní quìvì nì ndòo Pablo xì Bernabé ñuu Antioquía mà, cutnáhâ‑né xì dava ga nècuàchì nchícùn ichì‑yá.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.