Atos 13

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñuu Antioquía mà nì sandoo cuàhà nècuàchì natácá cahvi xi‑yá. Te dava‑ne nduú nècuàchì chináhá, te dava‑ne nduú profeta cachítnùhu razón xi Dios. Te nècuàchì chicá xíquida ducán nì sanduu Bernabé, xì Simón el Negro, xì stná Lucio nì quixi ñuu Cirene, xì stná Saulo, xì stná Manaén, iin nècuàchì dava‑ni nì sahnu xi gobernador Herodes.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Daaní, nì cuu iin quìvì na cahvi nsidaa‑né Stoho‑ndà Señor, te iníhíì stná‑nè nùù‑yá ndoó dòcó‑nè, dandu nì cachi Espíritu Ìì xì‑né:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ñàyùcàndùá chicá nì inihiì‑né, te nì xìcàn tàhvì stná‑nè nùù‑yá. Dandu nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì Bernabé xì Saulo (ñà‑cunduajàn seña ñà‑sànì nìhì nècuàchìmà chuun ndiaha). Dandu nì ndaquìndèè‑né xì nècuàchìmà cuàhàn‑nè.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ñàyùcàndùá, nì quihin nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè, vàchi sànì techuún Espíritu Ìì‑né cùhùn‑nè. Te nì sàà‑nè ñuu Seleucia. Te yucán nì nana‑ne iin barcu cuàhàn‑nè ndè iin ñuu cahnú nani Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Te meru ñuu ndé nì nuu‑ne barcu mà nani Salamina. Dandu cuàhàn‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea iá yucán, te nì càhàn‑nè palabra xi Dios. Te cutnáhâ stná Juan xì‑né, xinúcuáchí nècuàchìmà nùù‑né.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Dandu Saulo, ò nì càchí stná‑ndà Pablo, fuerte nì quixi Espíritu Ìì xí Dios ini anima‑nè, ñàyùcàndùá nì indehè váha‑ne tètàtnà mà,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 cachí‑nè xì‑té:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Doco cunaha‑ní, sàhà‑ñá quida‑ní ducán, ñàyùcàndùá icúmí‑nî nìhì‑ní iin castigu xi Dios vichi. Icúmí‑nî cuaà dahuun‑ní iin ratu; ni nduà orá mà cútùi ga nùù‑ní ―nì cachi Pablo.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Te na ní xini nècuàchì cusáhnú‑má ñà‑ndùá nì cuu, dandu nì xinindisá stná‑nè palabra xi Dios, vàchi nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá chináhá Pablo sàhà Stoho‑ndà Señor.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Dandu Pablo xì compañeru‑nè, nì nana‑ne iin barcu, te nì yàha‑ne mar, nì sàà‑nè ñuu Perga iá ladu Panfilia. Te yucán nì nacoo Juan‑nè mànuhù‑né Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Dandu nècuàchìmà, nì quee‑ne ñuu Perga mà nì sàà‑nè ndè ñuu Antioquía iá ladu Pisidia. Te quìvì descansu cuàhàn‑nè visita veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea, te nì sàcùndoo‑ne yucán.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Dandu nì cahvi nècuàchì xícusahnú veheñùhu ma tutu nduú ley xi Dios, xì stná tutu ìì nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Dandu nì techuún‑né razón nùù Pablo xì Bernabé, cachí‑nè:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Dandu nì ndacuiin Pablo, te nì dànáhà ndahà‑né ñà‑nì cúndóó dádî nsidaa‑né, te nì cachi‑nè:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Divi Yua‑nda Dios nduú ana càhvì nsidaa nèhivì raza‑ndà, vàchi sànaha nì nacàxin‑ya xìì‑ndà ñà‑cunduu‑ne nèhivì xí‑yá. Te na ndoó xícá íì‑né ñuu Egipto, dandu ndiaha gá nì chindee‑yánè, nì quida‑ya cuàhà milagru nahnú, te nì tavà nsìhí‑yánè nùù ñuu mà nì caquee‑ne libre.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Daaní, ùì dico cuìà nì xìcanuu‑ne yucù dàná. Te mate ndahví modo xi‑ne, doco nì quidandee ini‑yà sàhà‑né inii cuíà mà.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Daaní, después na ní sàà‑nè ladu Canaán, dandu nì dàndáñúhú îì‑yá nèhivì ndoó ùsà ñuu nahnú yucán, te nì sàhatahvì‑yánè ñuu mà.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 ’Daaní, nì yàha 450 cuìà, te inii tiempu yucán puru juez nìsa dandacu‑xi nùù xìì‑ndà mà, vàchi ducán nì cachi mii‑yá. Te ducán nìsa ìa dècuèndè tiempu nì quesaha Samuel cáhàn‑nè cuenta xi‑ya.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Dandu nì xìcàn xìì‑ndàmà coo iin rey dandacú nùù‑né, (te màdì gá juez). Ñàyùcàndùá, nì cachi Dios ñà‑iin tiàa nani Saúl cunduu rey xi‑ne, iin descendencia xi xìì‑nda Benjamín, te yua‑né nì sanani Cis. Pues divi nècuàchìmà nì dàndàcú ùì dico cuìà nùù ñuu‑ndà.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 ’Daaní, después nì dàcúxíó Dios nècuàchìmà, te nì sàha‑ya David chuun dandacuma, vàchi dohó nì cachi‑yà sàhà‑né: “Sànì xinì, vàha ga modo xi dèhe Isaí nani David, te cudíì gá inì sàhà‑né. (Vàchi ináhî) icúmí‑nê quida‑ne cumplir nsidaa ñà‑ndùá cuníˋ coo”, nì cachi Dios.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Dandu nì quida stná‑yà comprometer ñà‑cunduu iin descendencia ndiaha xí nècuàchìmà ana dacácu xi raza‑ndà Israel. Ñàyùcàndùá, cunaha‑nsiá, divi Jesús nduú ana ndiaha ma nì chitnùní ini Dios dacácu xi‑nda.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Doco na táñâha ga quesaha Jesús (càhàn‑yà palabra xi‑ya), dandu dihna Juan nì quixi nì càhàn sàhù xì nsidaa nècuàchì raza‑ndà Israel sàhà‑ñá nì cùú‑né arrepentir, te cuhiì‑né.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Dandu después na sádaa‑ní nsihi vida xi Juan ñuhìví yohó, dandu nì càhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè: “¿Ana nduú yùhù, cahan‑nsiá? Pues cunaha‑nsiá, màdì mii‑yá nduí. Doco después na sánì yàhi, dandísá vàxi ana nduú mii‑yá. Vàchi yùhù, ni có‑nâtùi cundui mozo xi‑ya ñà‑taví ndìsàn‑yá”, nì cachi Juan.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Ni cúníní vàha nsidaa mii‑nsiá nècuàchì nduú descendencia xi xìì‑ndà Abraham, xì nsidaa stná mii‑nsiá nècuàchì dava ga cahvi stná xì Dios, vàchi nùù mii‑nsiá sàvàxi razón yohó nansa càcu anima‑ndà, ñánì.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Vàchi nècuàchì ndoó ñuu Jerusalén, xì stná tè‑xícusahnú nùù‑né yucán, cónì cúndáà ini‑nè ana nduú Jesús, ni cónì cúndáà stná ini‑nè ñà‑ndùá cuní cachi tutu ìì, mate divi nduá cahví‑né cada quìvì descansu, te divi nduú stná tutu ndé nì cachitnùhu profeta sànaha ñà‑ìcúmí nèhivì cahnì‑néyà. Te divi ducán ndisa nì cuu, vàchi tè‑xícusahnú ñuu‑ndàmà, nì dàyáha‑tèyá ndahà nèhivì cahnì xì‑yá.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Mate còò ni‑iin falta xi‑ya, doco nì xìcàn‑te nùù Pilatu ñà‑cui‑yà.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 ’Ñàyùcàndùá, divi ducán nì cuu nacua nì cachitnùhu tutu ìì icúmí cuu xi‑yá, nì dàndòhó‑teyá, (te nì xìhì‑yà). Dandu nì nanihi nèhivì cuerpu xi‑ya nùù cruz, te nì chinduhù‑néyà ini cueva.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Doco después nì natiacu‑yà nì quida Yua‑nda Dios.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Te cuàhà xichi nì ndecunu‑ya nùù nècuàchì ladu Galilea nì quixi xi‑yá ndè ñuu Jerusalén. Caní quìvì nì ndecunu‑ya ducán, te nèhivì nì xini xì‑yá, testigu xínduu‑ne, nacání‑né xì nèhivì sàhà‑yá.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Daaní, iá gà más ñà‑ndùá nì cachi Dios sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà cuàhàn‑yà danátiácú‑yà Jesús, te mà cúí gà‑yà, ni mà téhì cuerpu xi‑ya, vàchi dohó nì cachi stná Yuamánì‑yá xì‑yá: “Nacua nì cachì xì David ñà‑seguru icúmî cundehè ndahvíˋ mii‑né, pues divi ducán icúmî quida stnáì xì mii‑ní”, nì cachi‑yà sànaha.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 ’Ñàyùcàndùá, nùù inga alabanza ìì iá ndé nì càhàn David xì Dios, te dohó nì cachi‑nè: “Mà cuáha‑ní tèhì ana ìì xí‑nî ini yavi”.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Pues (inaha‑nda), ñà‑ndáà nduá, nì quida viì David mà xì nèhivì ñuu‑ndà tiempu xi‑ne, nacua nì cachi Dios xì‑né, doco nì xìhì‑nè, te nì ndùxin‑ne ndé nì ndùxin xìì‑né, dandu nì tnànì iquìcúñú‑nè ñuhù.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Doco Jesús, còó. Cónì tnánì iquìcúñú‑yà, vàchi nì natiacu‑yà nì quida Yua‑nda Dios.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 ’Ñàyùcàndùá, ni cúnáhá nsidaa‑nsiá ñà‑divi sàhà Jesús vàtùni ndutu cuàchi‑nda, ñánì.
38 — ausente —
39 Mate tíxi ley sahnú xí Moisés còò nansa ndoo ndisa cuàchi‑nda, doco vichi nú ni cúníndísá‑ndá Jesús, dandísá, vàtùni, vàchi nsidaa ana xiníndísâ xí‑yâ, seguru ndoo nsihi cuàchi‑ne.
39 — ausente —
40 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia ñà‑màsà cúú xí‑nsiâ nacua nì cachi nècuàchì sànaha ndé nì cachi‑nè:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Cundehè váha‑nsia, mii‑nsiá tè‑càhíchì inì‑xi, vàchi cuàhìn quide iin milagru cahnú tiempu xi‑nsia. Doco mà cúníndísâ‑nsiá, mate claru ni cachítnùhu nèhivì xì‑nsiá, te sàhámà cuisì icúmí‑nsiâ ndulocó cuàhà‑nsiá, te sàà‑nsià ndañuhu dahuun‑nsia.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Daaní, na ní quee‑ne xì compañeru‑nè veheñùhu ma, dandu nì sacundahví nèhivì cuáhà mà nùù‑né áma nácání gá‑nè xì nècuàchìmà palabra yucán inga quìvì descansu.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ñàyùcàndùá, na ní nsihi nì nacuitià nsidaa nècuàchìmà veheñùhu ma, dandu nì tenchicùn cuàhà‑né Pablo xì Bernabé, xínduu‑ne nècuàchì raza Judea, te xínduu stná‑nè nècuàchì inga raza nì yàha ndè religión Judea mà ñà‑cahvi stná‑nè Dios. Dandu Pablo xì Bernabé, nì càhàn‑nè xì nsidaa nècuàchìmà ñà‑iin‑ni ni cúnchícùn‑nè ichì‑yá ndé nìhì ndisa‑nda gracia.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Daaní, nì yàha ùnà quìvì, dandu nì nataca tu nèhivì, te làcà iyuhu‑né nì cumanì cunduu nsidanicuú nèhivì ñuu mà nì nataca ñà‑cunini‑ne palabra ìì xí Dios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Doco dava nècuàchì raza Judea mà, na ní xini‑nè ñà‑cuàhà guá nècuàchì inga raza sànì nataca, dandu nì cumbìdia ini‑nè, te nì càhàn ùhí‑nè dìquì ñà‑ndùá nì cachi Pablo; quini ga nì càhàn‑nè sàhà (palabra ìì mà).
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Doco Pablo xì Bernabé, cónì yúhî‑nè; nì naxiconihí‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Vàchi ducán nì sàcùnaha‑nsí nùù Stoho‑ndà Dios quida‑nsi, vàchi dohó nì cachi‑yà (xì Jesús):
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Te na ní nsihi nì inini nsidaa nècuàchì inga raza mà, dandu yáha ga nì cudiì ini‑nè; palabra vàha ndisa nduá yohó, nì cachi‑nè. Dandu nì xinindisá cuàhà nèhivì mà palabra xi‑ya, divi nècuàchì nì chitnùní ini Dios cundiatú anima‑xi cutiacu nicanicuahàn.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Te ducán nì xìtià palabra xi Stoho‑ndà Jesús inicutu ladu yucán.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Doco nècuàchì raza Judea (có‑xìníndísámá), nì dàquítnùhu‑ne nùù ñahà cuìcà sáhàn veheñùhu ma, xì nùù stná nècuàchì idónuu nùù ñuu mà, te nì nìhì‑né nì ndulocó nsidaa nècuàchìmà nì quida‑ne. Ñàyùcàndùá, nì cucuahà sàhà Pablo xì Bernabé, dècuèndè fuerza nì catavà‑ñánê ñuu mà cuàhàn‑nè.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Dandu nì catù‑né sàhà‑né ñà‑nì cóyo yàcá nì tnìa ñuu mà, te (seña nduámà ñà‑ìcúmí nècuàchì ñuu‑mà cunsida‑ne cuàchi‑ne). Daaní, nì quihin Pablo xì Bernabé ichì cuàhàn‑nè inga ñuu nani ñuu Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Doco nècuàchì xiníndísâ nì candòo ñuu Antioquía mà, cuàhà gá nì cudiì ini‑nè (sàhà fe xi‑ne), te nì chitu stná anima‑nè Espíritu Ìì xí Dios.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.