Atos 13

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñuu Antioquía mà nì sandoo cuàhà nècuàchì natácá cahvi xi‑yá. Te dava‑ne nduú nècuàchì chináhá, te dava‑ne nduú profeta cachítnùhu razón xi Dios. Te nècuàchì chicá xíquida ducán nì sanduu Bernabé, xì Simón el Negro, xì stná Lucio nì quixi ñuu Cirene, xì stná Saulo, xì stná Manaén, iin nècuàchì dava‑ni nì sahnu xi gobernador Herodes.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Daaní, nì cuu iin quìvì na cahvi nsidaa‑né Stoho‑ndà Señor, te iníhíì stná‑nè nùù‑yá ndoó dòcó‑nè, dandu nì cachi Espíritu Ìì xì‑né:
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ñàyùcàndùá chicá nì inihiì‑né, te nì xìcàn tàhvì stná‑nè nùù‑yá. Dandu nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì Bernabé xì Saulo (ñà‑cunduajàn seña ñà‑sànì nìhì nècuàchìmà chuun ndiaha). Dandu nì ndaquìndèè‑né xì nècuàchìmà cuàhàn‑nè.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Ñàyùcàndùá, nì quihin nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè, vàchi sànì techuún Espíritu Ìì‑né cùhùn‑nè. Te nì sàà‑nè ñuu Seleucia. Te yucán nì nana‑ne iin barcu cuàhàn‑nè ndè iin ñuu cahnú nani Chipre.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Te meru ñuu ndé nì nuu‑ne barcu mà nani Salamina. Dandu cuàhàn‑nè veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea iá yucán, te nì càhàn‑nè palabra xi Dios. Te cutnáhâ stná Juan xì‑né, xinúcuáchí nècuàchìmà nùù‑né.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 — ausente —
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 — ausente —
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Dandu Saulo, ò nì càchí stná‑ndà Pablo, fuerte nì quixi Espíritu Ìì xí Dios ini anima‑nè, ñàyùcàndùá nì indehè váha‑ne tètàtnà mà,
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 cachí‑nè xì‑té:
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Doco cunaha‑ní, sàhà‑ñá quida‑ní ducán, ñàyùcàndùá icúmí‑nî nìhì‑ní iin castigu xi Dios vichi. Icúmí‑nî cuaà dahuun‑ní iin ratu; ni nduà orá mà cútùi ga nùù‑ní ―nì cachi Pablo.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Te na ní xini nècuàchì cusáhnú‑má ñà‑ndùá nì cuu, dandu nì xinindisá stná‑nè palabra xi Dios, vàchi nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá chináhá Pablo sàhà Stoho‑ndà Señor.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Dandu Pablo xì compañeru‑nè, nì nana‑ne iin barcu, te nì yàha‑ne mar, nì sàà‑nè ñuu Perga iá ladu Panfilia. Te yucán nì nacoo Juan‑nè mànuhù‑né Jerusalén.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Dandu nècuàchìmà, nì quee‑ne ñuu Perga mà nì sàà‑nè ndè ñuu Antioquía iá ladu Pisidia. Te quìvì descansu cuàhàn‑nè visita veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea, te nì sàcùndoo‑ne yucán.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Dandu nì cahvi nècuàchì xícusahnú veheñùhu ma tutu nduú ley xi Dios, xì stná tutu ìì nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Dandu nì techuún‑né razón nùù Pablo xì Bernabé, cachí‑nè:
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Dandu nì ndacuiin Pablo, te nì dànáhà ndahà‑né ñà‑nì cúndóó dádî nsidaa‑né, te nì cachi‑nè:
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Divi Yua‑nda Dios nduú ana càhvì nsidaa nèhivì raza‑ndà, vàchi sànaha nì nacàxin‑ya xìì‑ndà ñà‑cunduu‑ne nèhivì xí‑yá. Te na ndoó xícá íì‑né ñuu Egipto, dandu ndiaha gá nì chindee‑yánè, nì quida‑ya cuàhà milagru nahnú, te nì tavà nsìhí‑yánè nùù ñuu mà nì caquee‑ne libre.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Daaní, ùì dico cuìà nì xìcanuu‑ne yucù dàná. Te mate ndahví modo xi‑ne, doco nì quidandee ini‑yà sàhà‑né inii cuíà mà.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Daaní, después na ní sàà‑nè ladu Canaán, dandu nì dàndáñúhú îì‑yá nèhivì ndoó ùsà ñuu nahnú yucán, te nì sàhatahvì‑yánè ñuu mà.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 ’Daaní, nì yàha 450 cuìà, te inii tiempu yucán puru juez nìsa dandacu‑xi nùù xìì‑ndà mà, vàchi ducán nì cachi mii‑yá. Te ducán nìsa ìa dècuèndè tiempu nì quesaha Samuel cáhàn‑nè cuenta xi‑ya.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Dandu nì xìcàn xìì‑ndàmà coo iin rey dandacú nùù‑né, (te màdì gá juez). Ñàyùcàndùá, nì cachi Dios ñà‑iin tiàa nani Saúl cunduu rey xi‑ne, iin descendencia xi xìì‑nda Benjamín, te yua‑né nì sanani Cis. Pues divi nècuàchìmà nì dàndàcú ùì dico cuìà nùù ñuu‑ndà.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 ’Daaní, después nì dàcúxíó Dios nècuàchìmà, te nì sàha‑ya David chuun dandacuma, vàchi dohó nì cachi‑yà sàhà‑né: “Sànì xinì, vàha ga modo xi dèhe Isaí nani David, te cudíì gá inì sàhà‑né. (Vàchi ináhî) icúmí‑nê quida‑ne cumplir nsidaa ñà‑ndùá cuníˋ coo”, nì cachi Dios.
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Dandu nì quida stná‑yà comprometer ñà‑cunduu iin descendencia ndiaha xí nècuàchìmà ana dacácu xi raza‑ndà Israel. Ñàyùcàndùá, cunaha‑nsiá, divi Jesús nduú ana ndiaha ma nì chitnùní ini Dios dacácu xi‑nda.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Doco na táñâha ga quesaha Jesús (càhàn‑yà palabra xi‑ya), dandu dihna Juan nì quixi nì càhàn sàhù xì nsidaa nècuàchì raza‑ndà Israel sàhà‑ñá nì cùú‑né arrepentir, te cuhiì‑né.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Dandu después na sádaa‑ní nsihi vida xi Juan ñuhìví yohó, dandu nì càhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè: “¿Ana nduú yùhù, cahan‑nsiá? Pues cunaha‑nsiá, màdì mii‑yá nduí. Doco después na sánì yàhi, dandísá vàxi ana nduú mii‑yá. Vàchi yùhù, ni có‑nâtùi cundui mozo xi‑ya ñà‑taví ndìsàn‑yá”, nì cachi Juan.
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 ’Ni cúníní vàha nsidaa mii‑nsiá nècuàchì nduú descendencia xi xìì‑ndà Abraham, xì nsidaa stná mii‑nsiá nècuàchì dava ga cahvi stná xì Dios, vàchi nùù mii‑nsiá sàvàxi razón yohó nansa càcu anima‑ndà, ñánì.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Vàchi nècuàchì ndoó ñuu Jerusalén, xì stná tè‑xícusahnú nùù‑né yucán, cónì cúndáà ini‑nè ana nduú Jesús, ni cónì cúndáà stná ini‑nè ñà‑ndùá cuní cachi tutu ìì, mate divi nduá cahví‑né cada quìvì descansu, te divi nduú stná tutu ndé nì cachitnùhu profeta sànaha ñà‑ìcúmí nèhivì cahnì‑néyà. Te divi ducán ndisa nì cuu, vàchi tè‑xícusahnú ñuu‑ndàmà, nì dàyáha‑tèyá ndahà nèhivì cahnì xì‑yá.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Mate còò ni‑iin falta xi‑ya, doco nì xìcàn‑te nùù Pilatu ñà‑cui‑yà.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 ’Ñàyùcàndùá, divi ducán nì cuu nacua nì cachitnùhu tutu ìì icúmí cuu xi‑yá, nì dàndòhó‑teyá, (te nì xìhì‑yà). Dandu nì nanihi nèhivì cuerpu xi‑ya nùù cruz, te nì chinduhù‑néyà ini cueva.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Doco después nì natiacu‑yà nì quida Yua‑nda Dios.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Te cuàhà xichi nì ndecunu‑ya nùù nècuàchì ladu Galilea nì quixi xi‑yá ndè ñuu Jerusalén. Caní quìvì nì ndecunu‑ya ducán, te nèhivì nì xini xì‑yá, testigu xínduu‑ne, nacání‑né xì nèhivì sàhà‑yá.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 — ausente —
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Daaní, iá gà más ñà‑ndùá nì cachi Dios sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà cuàhàn‑yà danátiácú‑yà Jesús, te mà cúí gà‑yà, ni mà téhì cuerpu xi‑ya, vàchi dohó nì cachi stná Yuamánì‑yá xì‑yá: “Nacua nì cachì xì David ñà‑seguru icúmî cundehè ndahvíˋ mii‑né, pues divi ducán icúmî quida stnáì xì mii‑ní”, nì cachi‑yà sànaha.
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 ’Ñàyùcàndùá, nùù inga alabanza ìì iá ndé nì càhàn David xì Dios, te dohó nì cachi‑nè: “Mà cuáha‑ní tèhì ana ìì xí‑nî ini yavi”.
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Pues (inaha‑nda), ñà‑ndáà nduá, nì quida viì David mà xì nèhivì ñuu‑ndà tiempu xi‑ne, nacua nì cachi Dios xì‑né, doco nì xìhì‑nè, te nì ndùxin‑ne ndé nì ndùxin xìì‑né, dandu nì tnànì iquìcúñú‑nè ñuhù.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Doco Jesús, còó. Cónì tnánì iquìcúñú‑yà, vàchi nì natiacu‑yà nì quida Yua‑nda Dios.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 ’Ñàyùcàndùá, ni cúnáhá nsidaa‑nsiá ñà‑divi sàhà Jesús vàtùni ndutu cuàchi‑nda, ñánì.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Mate tíxi ley sahnú xí Moisés còò nansa ndoo ndisa cuàchi‑nda, doco vichi nú ni cúníndísá‑ndá Jesús, dandísá, vàtùni, vàchi nsidaa ana xiníndísâ xí‑yâ, seguru ndoo nsihi cuàchi‑ne.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia ñà‑màsà cúú xí‑nsiâ nacua nì cachi nècuàchì sànaha ndé nì cachi‑nè:
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Cundehè váha‑nsia, mii‑nsiá tè‑càhíchì inì‑xi, vàchi cuàhìn quide iin milagru cahnú tiempu xi‑nsia. Doco mà cúníndísâ‑nsiá, mate claru ni cachítnùhu nèhivì xì‑nsiá, te sàhámà cuisì icúmí‑nsiâ ndulocó cuàhà‑nsiá, te sàà‑nsià ndañuhu dahuun‑nsia.
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Daaní, na ní quee‑ne xì compañeru‑nè veheñùhu ma, dandu nì sacundahví nèhivì cuáhà mà nùù‑né áma nácání gá‑nè xì nècuàchìmà palabra yucán inga quìvì descansu.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Ñàyùcàndùá, na ní nsihi nì nacuitià nsidaa nècuàchìmà veheñùhu ma, dandu nì tenchicùn cuàhà‑né Pablo xì Bernabé, xínduu‑ne nècuàchì raza Judea, te xínduu stná‑nè nècuàchì inga raza nì yàha ndè religión Judea mà ñà‑cahvi stná‑nè Dios. Dandu Pablo xì Bernabé, nì càhàn‑nè xì nsidaa nècuàchìmà ñà‑iin‑ni ni cúnchícùn‑nè ichì‑yá ndé nìhì ndisa‑nda gracia.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Daaní, nì yàha ùnà quìvì, dandu nì nataca tu nèhivì, te làcà iyuhu‑né nì cumanì cunduu nsidanicuú nèhivì ñuu mà nì nataca ñà‑cunini‑ne palabra ìì xí Dios.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Doco dava nècuàchì raza Judea mà, na ní xini‑nè ñà‑cuàhà guá nècuàchì inga raza sànì nataca, dandu nì cumbìdia ini‑nè, te nì càhàn ùhí‑nè dìquì ñà‑ndùá nì cachi Pablo; quini ga nì càhàn‑nè sàhà (palabra ìì mà).
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Doco Pablo xì Bernabé, cónì yúhî‑nè; nì naxiconihí‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè:
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Vàchi ducán nì sàcùnaha‑nsí nùù Stoho‑ndà Dios quida‑nsi, vàchi dohó nì cachi‑yà (xì Jesús):
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Te na ní nsihi nì inini nsidaa nècuàchì inga raza mà, dandu yáha ga nì cudiì ini‑nè; palabra vàha ndisa nduá yohó, nì cachi‑nè. Dandu nì xinindisá cuàhà nèhivì mà palabra xi‑ya, divi nècuàchì nì chitnùní ini Dios cundiatú anima‑xi cutiacu nicanicuahàn.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Te ducán nì xìtià palabra xi Stoho‑ndà Jesús inicutu ladu yucán.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Doco nècuàchì raza Judea (có‑xìníndísámá), nì dàquítnùhu‑ne nùù ñahà cuìcà sáhàn veheñùhu ma, xì nùù stná nècuàchì idónuu nùù ñuu mà, te nì nìhì‑né nì ndulocó nsidaa nècuàchìmà nì quida‑ne. Ñàyùcàndùá, nì cucuahà sàhà Pablo xì Bernabé, dècuèndè fuerza nì catavà‑ñánê ñuu mà cuàhàn‑nè.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Dandu nì catù‑né sàhà‑né ñà‑nì cóyo yàcá nì tnìa ñuu mà, te (seña nduámà ñà‑ìcúmí nècuàchì ñuu‑mà cunsida‑ne cuàchi‑ne). Daaní, nì quihin Pablo xì Bernabé ichì cuàhàn‑nè inga ñuu nani ñuu Iconio.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Doco nècuàchì xiníndísâ nì candòo ñuu Antioquía mà, cuàhà gá nì cudiì ini‑nè (sàhà fe xi‑ne), te nì chitu stná anima‑nè Espíritu Ìì xí Dios.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.